What do you think?
Rate this book
8 1/2 ริกเตอร์: การตามหาหัวใจที่สาบสูญ
สิบปีผ่านไป หนังสือเล่มนี้ก็ได้รับการตีพิมพ์ครั้งที่ 3 เว้นระยะจากการตีพิมพ์ครั้งแรก 10 ปีพอดี
ภายใน 10 ปี คงมีนวนิยายรักออกมามากมาย สำหรับนักอ่านที่ได้เคยอ่านนวนิยายเรื่องนี้แล้ว สำนักพิมพ์ระหว่างบรรทัดเชื่อว่า 8 1/2 ริกเตอร์ คงได้เข้าไปนั่งในใจนักอ่านหลายต่อหลายท่านแล้ว สำหรับคนที่ไม่เคยอ่านมาก่อน สำนักพิมพ์เชื่อว่า ท่านคงได้สัมผัสถึง 'รักแท้' ที่มีอยู่อย่างเต็มที่ เต็มความหมายของบรรทัดในนวนิยายเรื่องนี้
"ฉันหมายความว่าคุณรู้แน่แก่ใจได้อย่างไรว่าคนรักของคุณ เธอเกิดมาเพื่อคุณ หรือคุณเกิดมาเพื่อเธอ และคุณทั้งสองเกิดมาเพื่อเป็นคนรักซึ่งกันและกัน อย่าเข้าใจผิดว่าฉันกำลังตกอยู่ในความคิดอันเพ้อฝัน ฉันเพียงแต่นึกถึงจดหมายของ ซายาโกะ โคมูระ ที่มีถึง ร้อยโทฮารุ คาเมจิ หลังจากที่ฉันอ่านมันจบฉันก็ไม่อาจสลัดการครุ่นคิดถึงมันได้ ข้อความในจดหมายนั้นได้แสดงถึงอุดมคติแห่งยุคสมัยที่ฉันไม่รู้จัก เป็นยุคสมัยที่ความรักเป็นเรื่องจริงจังและทรงคุณค่า เป็นยุคสมัยที่ผู้คนแสวงหาคนรักและศรัทธาต่อความรัก เป็นยุคที่ความรักสามารถนำมาทุกสิ่งและสามารถนำไปซึ่งทุกสิ่งได้เช่นกัน ทุกครั้งที่ฉันคิดถึงจดหมายฉบับนั้น สมองของฉันจะหมุนวนราวกับถูกปั่นกลับไปสู่อดีต เป็นอดีตที่ลึกซึ้ง หอมหวาน และรื่นรมย์ ในยุคปัจจุบันนี้จะมีใครอีกเล่าที่ยอมตายเพราะความรักหรือเพื่อคนรักในปัจจุบันความรักไม่ต่างจากกระดาษคลีเน็กซ์ที่เราทิ้งมันเมื่อหมดความต้องการ และดึงแผ่นใหม่ขึ้นใช้เมื่อถึงเวลา ความรักกลายเป็นบรรยากาศสลัวๆ และจอมปลอมที่ปรากฏอยู่ในบทเพลง ละครโทรทัศน์ และะภาพยตร์ ไม่ใช่ในชีวิตจริง ความรักเป็นอากาศเบาบางที่ลอยล่องอยู่ในพิพิธภัณฑ์โบราณที่ไหนสักแห่ง ไม่มีเหตุการณ์ใดที่ทำให้ฉันอยากย้อนอดีตกลับไปเท่ากับการได้สัมผัสจดหมายฉบับนั้นฉันถึงกับวิงวอนว่า ขอให้ฉันได้อยู่ในยุคสมัยเช่นนั้นเถิด ได้มีความรักเช่นนั้นเถิด ได้มีความรักเช่นนั้นเถิด ไม่ว่าผลลัพธ์ภายหลังมันจะให้ความทุกข์ระทมปวดร้าวสักเพียงใด มันก็ยังทรงคุณค่ามากกว่าการเป็นมนุษย์ที่มีเพียงโครงกระดูกยันร่างเช่นปัจจุบันนี้"
ตัวละครฝ่ายไทยตัวเอกของเรื่องหนึ่ง ได้รำพึงถึงความรักของตัวละครภายในเรื่อง และสำนักพิมพ์ระหว่างบรรทัดก็คิดว่า นักอ่านได้ตระหนักเหมือนที่เราเคยตระหนักมาแล้ว
"ความรักก็คล้ายแผ่นดินไหว เราจะรับรู้ผลของมัน ได้เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างเคลื่อนผ่านไป"
(คำนำสำนักพิมพ์)
ภายใน 10 ปี คงมีนวนิยายรักออกมามากมาย สำหรับนักอ่านที่ได้เคยอ่านนวนิยายเรื่องนี้แล้ว สำนักพิมพ์ระหว่างบรรทัดเชื่อว่า 8 1/2 ริกเตอร์ คงได้เข้าไปนั่งในใจนักอ่านหลายต่อหลายท่านแล้ว สำหรับคนที่ไม่เคยอ่านมาก่อน สำนักพิมพ์เชื่อว่า ท่านคงได้สัมผัสถึง 'รักแท้' ที่มีอยู่อย่างเต็มที่ เต็มความหมายของบรรทัดในนวนิยายเรื่องนี้
"ฉันหมายความว่าคุณรู้แน่แก่ใจได้อย่างไรว่าคนรักของคุณ เธอเกิดมาเพื่อคุณ หรือคุณเกิดมาเพื่อเธอ และคุณทั้งสองเกิดมาเพื่อเป็นคนรักซึ่งกันและกัน อย่าเข้าใจผิดว่าฉันกำลังตกอยู่ในความคิดอันเพ้อฝัน ฉันเพียงแต่นึกถึงจดหมายของ ซายาโกะ โคมูระ ที่มีถึง ร้อยโทฮารุ คาเมจิ หลังจากที่ฉันอ่านมันจบฉันก็ไม่อาจสลัดการครุ่นคิดถึงมันได้ ข้อความในจดหมายนั้นได้แสดงถึงอุดมคติแห่งยุคสมัยที่ฉันไม่รู้จัก เป็นยุคสมัยที่ความรักเป็นเรื่องจริงจังและทรงคุณค่า เป็นยุคสมัยที่ผู้คนแสวงหาคนรักและศรัทธาต่อความรัก เป็นยุคที่ความรักสามารถนำมาทุกสิ่งและสามารถนำไปซึ่งทุกสิ่งได้เช่นกัน ทุกครั้งที่ฉันคิดถึงจดหมายฉบับนั้น สมองของฉันจะหมุนวนราวกับถูกปั่นกลับไปสู่อดีต เป็นอดีตที่ลึกซึ้ง หอมหวาน และรื่นรมย์ ในยุคปัจจุบันนี้จะมีใครอีกเล่าที่ยอมตายเพราะความรักหรือเพื่อคนรักในปัจจุบันความรักไม่ต่างจากกระดาษคลีเน็กซ์ที่เราทิ้งมันเมื่อหมดความต้องการ และดึงแผ่นใหม่ขึ้นใช้เมื่อถึงเวลา ความรักกลายเป็นบรรยากาศสลัวๆ และจอมปลอมที่ปรากฏอยู่ในบทเพลง ละครโทรทัศน์ และะภาพยตร์ ไม่ใช่ในชีวิตจริง ความรักเป็นอากาศเบาบางที่ลอยล่องอยู่ในพิพิธภัณฑ์โบราณที่ไหนสักแห่ง ไม่มีเหตุการณ์ใดที่ทำให้ฉันอยากย้อนอดีตกลับไปเท่ากับการได้สัมผัสจดหมายฉบับนั้นฉันถึงกับวิงวอนว่า ขอให้ฉันได้อยู่ในยุคสมัยเช่นนั้นเถิด ได้มีความรักเช่นนั้นเถิด ได้มีความรักเช่นนั้นเถิด ไม่ว่าผลลัพธ์ภายหลังมันจะให้ความทุกข์ระทมปวดร้าวสักเพียงใด มันก็ยังทรงคุณค่ามากกว่าการเป็นมนุษย์ที่มีเพียงโครงกระดูกยันร่างเช่นปัจจุบันนี้"
ตัวละครฝ่ายไทยตัวเอกของเรื่องหนึ่ง ได้รำพึงถึงความรักของตัวละครภายในเรื่อง และสำนักพิมพ์ระหว่างบรรทัดก็คิดว่า นักอ่านได้ตระหนักเหมือนที่เราเคยตระหนักมาแล้ว
"ความรักก็คล้ายแผ่นดินไหว เราจะรับรู้ผลของมัน ได้เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างเคลื่อนผ่านไป"
(คำนำสำนักพิมพ์)
154 pages, Paperback
First published January 1, 2006
48 people want to read
About the author
อนุสรณ์ ติปยานนท์
47 books120 followersอนุสรณ์ ติปยานนท์ เป็นนักเขียน นักแปลผู้น่าจับตามองในยุคปัจจุบัน โดยเขามีผลงานรวมเรื่องสั้นเข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรท์ถึง 2 สมัย ได้แก่ รวมเรื่องสั้น เคหวัตถุ (พ.ศ. 2551) และนิมิตต์วิกาล (พ.ศ. 2554)
อนุสรณ์เข้าเรียนที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร (พ.ศ. 2526) ไปพร้อมๆกับ เข้าเรียนที่ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และตัดสินใจไม่ศึกษาต่อที่ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร แต่ยังคงตัดสินใจเรียนต่อเฉพาะที่ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนจบการศึกษาระดับปริญญาตรี
เมืองเย็นเป็นผลงานเขียนเล่มแรกของเขา ผลงานที่สร้างชื่อให้กับอนุสรณ์ส่วนใหญ่เป็นงานเขียนทั้งสิ้น อาทิ เมืองเย็น (บทกวี พ.ศ. 2534), ลอนดอนกับความลับในรอยจูบ (นวนิยาย พ.ศ. 2547),H2O-ปรากฏการณ์แตกตัวของน้ำบนแผ่นกระดาษ (รวมเรื่องสั้น พ.ศ. 2548),Soul Stimulate-ใจออกเริงร่ายไม่หยุดหย่อน (ความเรียงและเรื่องสั้น พ.ศ. 2548), 8 1/2 ริกเตอร์ การตามหาหัวใจที่สาบสูญ (นวนิยาย พ.ศ. 2549),เคหวัตถุ (Household Objects) และล่าสุดกับนิมิตต์วิกาล (รวมเรื่องสั้น พ.ศ. 2554).
เขาได้ให้สัมภาษณ์กับสื่อหลายฉบับว่า เริ่มต้นจับปากกาด้วยการเป็นนักแปล แต่แล้ววันหนึ่ง เมื่อเพื่อนสนิทของเขาจากไปในเหตุการณ์ 11 กันยายน อนุสรณ์ก็เลยมีความคิดอยากเขียนหนังสือเล่มเล็กๆ สักเล่มหนึ่งเพื่อรำลึกถึงเพื่อน แต่พอเขียนขึ้นมันกลับเพิ่มจำนวนยาวขึ้น
อนุสรณ์เข้าเรียนที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร (พ.ศ. 2526) ไปพร้อมๆกับ เข้าเรียนที่ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และตัดสินใจไม่ศึกษาต่อที่ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร แต่ยังคงตัดสินใจเรียนต่อเฉพาะที่ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนจบการศึกษาระดับปริญญาตรี
เมืองเย็นเป็นผลงานเขียนเล่มแรกของเขา ผลงานที่สร้างชื่อให้กับอนุสรณ์ส่วนใหญ่เป็นงานเขียนทั้งสิ้น อาทิ เมืองเย็น (บทกวี พ.ศ. 2534), ลอนดอนกับความลับในรอยจูบ (นวนิยาย พ.ศ. 2547),H2O-ปรากฏการณ์แตกตัวของน้ำบนแผ่นกระดาษ (รวมเรื่องสั้น พ.ศ. 2548),Soul Stimulate-ใจออกเริงร่ายไม่หยุดหย่อน (ความเรียงและเรื่องสั้น พ.ศ. 2548), 8 1/2 ริกเตอร์ การตามหาหัวใจที่สาบสูญ (นวนิยาย พ.ศ. 2549),เคหวัตถุ (Household Objects) และล่าสุดกับนิมิตต์วิกาล (รวมเรื่องสั้น พ.ศ. 2554).
เขาได้ให้สัมภาษณ์กับสื่อหลายฉบับว่า เริ่มต้นจับปากกาด้วยการเป็นนักแปล แต่แล้ววันหนึ่ง เมื่อเพื่อนสนิทของเขาจากไปในเหตุการณ์ 11 กันยายน อนุสรณ์ก็เลยมีความคิดอยากเขียนหนังสือเล่มเล็กๆ สักเล่มหนึ่งเพื่อรำลึกถึงเพื่อน แต่พอเขียนขึ้นมันกลับเพิ่มจำนวนยาวขึ้น
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
February 7, 2017
ช่างบังเอิญที่หยิบมาอ่านบนรถไฟ แม้มิใช่เส้นทางสายมรณะเฉกเช่นเรื่องราวในท้องเรื่อง
หนังสือเล่มบาง ใช้เวลาอ่านไม่นานนักบนรางอันสั่นไหวของขบวนรถไฟสายเหนือยามบ่ายมุ่งหน้าสู่เมืองกรุง แม้จะไม่ได้สั่นไหวรุนแรงถึง 8 1/2 ริกเตอร์ เฉกเช่นเดียวกับเนื้อหาที่ไม่ได้กระแทกกระทั้นอารมณ์มามากมายนักแต่เรื่องนี้ก็เขียนได้อย่างดีทีเดียว
บางครั้งบางคนชีวิตก็เหมือนกับการเดินทาง จะสั้นหรือว่ายาวนาน แต่ในท้ายที่สุด ก็คงต้องถึงจุดหมายปลายทาง
หนังสือเล่มบาง ใช้เวลาอ่านไม่นานนักบนรางอันสั่นไหวของขบวนรถไฟสายเหนือยามบ่ายมุ่งหน้าสู่เมืองกรุง แม้จะไม่ได้สั่นไหวรุนแรงถึง 8 1/2 ริกเตอร์ เฉกเช่นเดียวกับเนื้อหาที่ไม่ได้กระแทกกระทั้นอารมณ์มามากมายนักแต่เรื่องนี้ก็เขียนได้อย่างดีทีเดียว
บางครั้งบางคนชีวิตก็เหมือนกับการเดินทาง จะสั้นหรือว่ายาวนาน แต่ในท้ายที่สุด ก็คงต้องถึงจุดหมายปลายทาง
November 20, 2016
ไม่ค่อยเก็ทเท่าไร ส่วนตัวไม่ได้กลิ่นญี่ปุ่นจากงานชุดนี้เลย หลังๆ ยิ่งคิดแย้งตลอด อย่างไรก็ตามคิดว่าภาพนายทหารดวดไวน์กับนักธรณีวิทยาในป่าท่ามกลางท้องฟ้าหน้ากองไฟ คงติดอยู่ในหัว คอยเป็นฉากที่จะแว่บออกมาเวลาอ่านเล่มอื่นๆ ที่จะอ่านในลำดับต่อไปอีกสักพัก
April 27, 2009
ว่ากันว่าเขาคือ มูราคามิ เมืองไทย
...ถูกส่วนหนึ่ง แต่ก็ไม่ถูกซะทีเดียว...
...ถูกส่วนหนึ่ง แต่ก็ไม่ถูกซะทีเดียว...
February 11, 2026
ก่อนอื่นเลย ต้องชมว่าอาจารย์ต้นเอาประวัติศาสตร์สงครามโลกครั้งที่ 2 มา mix and match ได้อย่างดี โดยเฉพาะการรุกรานของกองทัพญี่ปุ่นที่เข้ามาในประเทศไทย ซึ่งเหตุการณ์นี้ได้ฝากความทรงจำต่าง ๆ ไว้ให้กับสังคมไทย ไม่ว่าจะความทรงจำบาดแผลที่กาญจนบุรี ความทรงจำมิตรภาพที่แม่ฮ่องสอน หรือความทรงจำแบบกลืนไม่เข้าคลายไม่ออกที่กรุงเทพฯ ซึ่งความทรงจำเหล่านี้แหละที่อาจารย์ต้นหยิบจับนำมาเขียนเป็นนิยายอีกทีหนึ่ง
หากว่าหัวใจสั่นไหวและแผ่นดินไหวคือการเปรียบเทียบความรู้สึกที่มีต่อกันและกัน ผมคิดว่าการได้รักใครสักคนหนึ่งก็ทำให้เราใจสั่นได้ไม่มากก็น้อย ความรุนแรงของเธอผู้อันตรายต่อใจผมยังคงสั่นไหวหลายริกเตอร์ แม้ว่าผมจะไม่ได้รักเธอแล้ว แต่ก็ยังมีอาฟเตอร์ช็อคทางความรู้สึก
ดังนั้น การตามหาความรักก็อาจจะทำให้เราสั่นไหวทางความรู้สึกได้เรื่อย ๆ ถ้ายังไม่เจอคนที่ใช่ มันก็สั่นไหวเบา ๆ
แต่ถ้าเจอคนที่ใช่ มันก็จะสั่นไหวแรง เสมือนความแรงของแผ่นดินไหว 8 1/2 ริกเตอร์
หากว่าหัวใจสั่นไหวและแผ่นดินไหวคือการเปรียบเทียบความรู้สึกที่มีต่อกันและกัน ผมคิดว่าการได้รักใครสักคนหนึ่งก็ทำให้เราใจสั่นได้ไม่มากก็น้อย ความรุนแรงของเธอผู้อันตรายต่อใจผมยังคงสั่นไหวหลายริกเตอร์ แม้ว่าผมจะไม่ได้รักเธอแล้ว แต่ก็ยังมีอาฟเตอร์ช็อคทางความรู้สึก
ดังนั้น การตามหาความรักก็อาจจะทำให้เราสั่นไหวทางความรู้สึกได้เรื่อย ๆ ถ้ายังไม่เจอคนที่ใช่ มันก็สั่นไหวเบา ๆ
แต่ถ้าเจอคนที่ใช่ มันก็จะสั่นไหวแรง เสมือนความแรงของแผ่นดินไหว 8 1/2 ริกเตอร์
September 14, 2019
เป็นงานเขียนที่เล่าเฉพาะตอนของสงครามโลกที่ญี่ปุ่นเข้าผ่านมาทางไทย โดยเกิดจากการสังเคราะห์งานวิชาการจำนวนหนึ่ง แต่โครงเรื่องหลักยังคงไว้ซึ่งแก่นสารของความรัก และเกิดการตีความความรักใหม่จากสมัยที่ตายแทนกันได้มาเป็นเปลี่ยนมิติกันได้เหมือนทิชชู่ เช่นเดียวกับความรักชาติ
แม้ว่าจะดู เป็นเรื่องแต่งที่อภินิยายมากกกก ที่ผสมผสานเรื่องอัศจรรย์อย่างไรก็ดี มันคือการอ่านอดีตให้ออกจนทะลุปรุโปร่ง จึงสามารถอ่านปัจจุบันได้อย่างเหลือเชื่อ
เรื่องเก่าที่นำมาปรุงใหม่ของแกเลยคือการกลับชาติมาเกิด ซึ่งดูสับสนนิดๆ
แม้ชื่อเรื่อง8 1/2 ริกเตอร์อาจทำให้เข้าใจได้ว่าความรักเป็นแรงสั่นสะเทือนที่รุนแรง มีอาฟเตอร์ช็อก แต่นั่นเป็นเพียงแค่รสชาติของความรัก หาใช่แก่น
ความจริงคือความรักไม่มีสูตรสำเร็จที่ตายตัวต่างหาก นั่นคือข้อสรุปของผู้เขียนเอง
แม้ว่าจะดู เป็นเรื่องแต่งที่อภินิยายมากกกก ที่ผสมผสานเรื่องอัศจรรย์อย่างไรก็ดี มันคือการอ่านอดีตให้ออกจนทะลุปรุโปร่ง จึงสามารถอ่านปัจจุบันได้อย่างเหลือเชื่อ
เรื่องเก่าที่นำมาปรุงใหม่ของแกเลยคือการกลับชาติมาเกิด ซึ่งดูสับสนนิดๆ
แม้ชื่อเรื่อง8 1/2 ริกเตอร์อาจทำให้เข้าใจได้ว่าความรักเป็นแรงสั่นสะเทือนที่รุนแรง มีอาฟเตอร์ช็อก แต่นั่นเป็นเพียงแค่รสชาติของความรัก หาใช่แก่น
ความจริงคือความรักไม่มีสูตรสำเร็จที่ตายตัวต่างหาก นั่นคือข้อสรุปของผู้เขียนเอง
March 31, 2016
ข้อมูลแน่น ไม่น่าแปลกใจที่ใช้เวลาเก็บข้อมูลอย่างยาวนาน ตัวละครมีสเน่ตามสไตล์ของอนุสรณ์ ตำเตือน: ไม่ควรอ่านตอนท้องว่าง
April 14, 2016
ไม่เหมือนงานเขียนของมูราคามิเท่าไร เรื่องราวจับต้องได้ และเข้าใจง่ายกว่า ได้ความรู้ทางประวัติศาสตร์ด้วย
October 17, 2016
plot การเล่าเรื่อง แบ่งซีนดีเยี่ยม
June 3, 2021
ค่อยๆอ่านมาเรื่อยๆ แต่ก็ยังคาดเดาไม่ได้เท่าไร มีช่วงบางช่วงที่กระตุกหัวใจบ้าง อย่างที่เคยอ่านงานของคุณคนนี้ แล้วพอจบเล่มปุ๊ป ความรู้สึกคือ สุดยอดไปเลย นักเขียนสามารถนำประวัติศาสตร์มาประติดประตอกับความคิด จินตนาการได้อย่างไร…. เห็นว่าต้องหาข้อมูลหนักมาก นับถือเลยค่ะ
August 10, 2012
ก็จัดว่าอยู่ในขั้นดีพอสมควร ความหนาไม่มาก ตอนแรกนึกว่าจะเป็นแนวสืบสวน อ่านไปอ่านมากลายเป็นแฟนตาซีระลึกชาติ ดูรวมๆแล้วก็โอเค มีประโยคที่ประทับใจหลายอัน ชอบบุคลิกของตัวละครในเรื่องที่ดูนิ่งๆ ไม่ฟูมฟายแต่ลึก ดูเป็นลักษณะของคนญี่ปุ่นจริงๆ
December 2, 2014
เหมือนๆ จะมีอะไรบางอย่างขาดหายไป
April 1, 2016
มนุษย์นั้นต้องเป็นอะไรมากกว่าอาหารสำเร็จรูป
December 11, 2018
ทำไมรู้สึกมีกลิ่นอายมูราคามิ แต่แน่ล่ะ ไม่มีใครเทียบเขาได้หรอก
April 15, 2016
Murakami ขยำรวมกับ Borges แล้วเอาไปปล่อยที่เมืองกาญฯ
November 6, 2016
ชอบเล่มนี้มาก ได้กลิ่นญี่ปุ่นตอนอ่านจริงๆ
ประทับใจ
ประทับใจ
Read
August 16, 2021พยายาม ทำให้คล้าย นักเขียนดังญี่ปุ่น รึเปล่า
มีนักเขียนสายนี้หลายคน ที่พยายามแสดงออกให้ดูศิลป์ ดูกวี
มีนักเขียนสายนี้หลายคน ที่พยายามแสดงออกให้ดูศิลป์ ดูกวี
Displaying 1 - 16 of 16 reviews