สนิมกรุงเทพฯ

by 'รงค์ วงค์สวรรค์

สนิมกรุงเทพฯ' ความดึงดื้อและดูถูกตัวเอง ถ้าจะทำอะไรให้เหมือนคนอื่น มาตลอดเวลาการอยู่ในอาชีพนี้ของข้าพเจ้า คือการเริ่มต้นของทั้งหมด ข้าพเจ้าจำได้ว่า คุณสันต์ เทวรักษ์ ได้เคยปรารภไว้บนหน้ากระดาษหนังสือพิมพ์ทำนองว่า นักเขียนนวนิยายผู้ชายกำลังหาได้ยาก หรือเกือบจะพูดได้ว่าไม่มี นั่นทำให้ข้าพเจ้าพยายามและหาโอกาส ต่อมาคุณมานิต ศรีสาคร บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ 'เดลิเมล์วันจันทร์' ก็เป็นผู้เปิดโอกาสให้โดยมี ประเสริฐ พิจารณ์โสภณ เป็นผู้ช่วยเหลือติดต่อในฐานะเป็นเพื่อนคนหนึ่งมาตลอดเวลา

ความดื้อดึงและทำอะไรที่เหมือนใครไม่ได้ สิ่งที่กำลังจะพูดต่อไป ข้าพเจ้าไม่ได้หมายความอีกว่า..ข้าพเจ้าเบื่อหน่ายต่อนวนิยายตามแบบวิธี เขียนของนักเขียนสตรีหลายท่าน.. ตามที่ท่านผู้อ่านบางคนปรารภและนักวิจารณ์หลายคนแสดงความคิดเห็นโดยหมายความ เช่นนั้น ข้าพเจ้าในฐานะของข้าพเจ้าเพียงแต่คิดและตั้งใจมั่นคงว่า เมื่อข้าพเจ้าจะเขียนนวนิยายขึ้นมาสักเรื่องหนึ่ง ข้าพเจ้าต้องการกรุงเทพฯทั้งกรุงเทพฯเป็นฉาก (กำเริบมาก) ต้องการตัวละครหลายๆ คนมาเดินสวนกันบนหน้ากระดาษ ต้องการเขียนอย่างรวดเร็วโดยไม่วกวน และข้าพเจ้าต้องการต่อไปอีกหรือกำเริบต่อไปอีก ข้าพเจ้าต้องการให้ท่านผู้อ่านได้ใช้เวลาน้อยเพื่อได้เรื่องที่น่าสนใจ มาก... จะได้เอาเวลาที่เหลือไปทำมาหากิน

เพื่อนๆ หลายคนทัดทาน ว่าข้าพเจ้ากำลังจะทำสิ่งเหลือวิสัย "พนันกันสักสองเหรียญไหมล่ะ คุณทำไม่สำเร็จหรอก" อีกคนหนึ่งว่าและเขาหมายถึงเหรียญสองสลึง ข้าพเจ้ายักไหล่...

632 pages, Paperback

First published August 1, 2017

Reviews

[Whale Read · Rating 4 out of 5]

งานเขียนเล่มแรกของ รงค์ วงค์สวรรค์

เนื้อเรื่องสนุก ชวนให้คิดว่านิยายเก่าขนาดนี้เขียนได้ค่อนข้างทันสมัยทีเดียวไม่นับเรื่อง ภาษาเก่า ๆ
ตัวละครมีมิติดี โดยเฉพาะแก๊งชายสามคน นักข่าว นักเขียนบทละคร และก็กองบรรณาธิการ

ตัวนางเอกชื่อแซ่บ แบบนางละครสมัยก่อน "น้ำค้างหยดเดียว"

นิสัยก็แซ่บเช่นกัน เป็นตัวละครแบบ ที่รู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้นแต่ก็อยากลองรับประสบการณ์นั้น ๆ อยู่ดี

ตอนจบที่นางเอกบอกว่า "จะอยู่กับคน ๆ นี้แบบไม่แต่งงานเบื่อเมื่อไหร่ก็จะออกมา" เป็นความคิดของผู้หญิงที่น่าจะล้ำสมัยไปมากทีเดียว

[Puengmintz · Rating 2 out of 5]

เป็นเรื่องของเด็กผู้หญิงหนีออกจากบ้านมาอยู่กรุงเทพด้วยพื้นฐานที่บ้านฐานะดีจีงมีเงินเก็บมาใช้ชีวิตอย่างฟุ่มเฟือยในกรุงเทพก็พบเจอผู้คนทั้งหวังดีและหวังร้ายแต่โชคดีที่เจอคนที่หวังดีมากกว่า ตอนจบก็ยังไม่รู้ว่าแม่ของนางจะหาเจอมั๊ย ก็อ่านได้เรื่อยๆได้บรรยากาศกรุงเทพสมัยก่อนดี