Μια ονειρική ιστορία ωρίμανσης και αφύπνισης για όλες τις εποχές και όλες τις ηλικίες, με κεντρικό πρόσωπο την 10 Χρόνη Αθήνα. Και με οδηγό το ταξίδι της το μαγικό βελανίδι της μαλαματένιας βελανιδιάς. Ανέλπιστοι φίλοι και εχθροί, ζώα δέντρα και πουλιά σοφά, γενναία, πονηρά, νεράιδες φεγγαρόμορφες... Όλη η μαγεία της μέσα της και της έξω φύσης επιστρατεύεται για χάρη του παιδικού αχαρτογράφητου έρωτα. Μια ολονύχτια περιπέτεια στο δάσος, σύγχρονη κι αλλοτινή, στα χνάρια του ελληνικού παραδοσιακού παραμυθιού. Θαρρείς και το κορίτσι είχε το δικό του ήλιου.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1965 και σπούδασε βιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έζησε εννέα χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Πλέον κατοικεί στη Λευκάδα με τη σύζυγό του και με τα δυο τους παιδιά, και περνά μεγάλα διαστήματα στο Δελβινάκι Πωγωνίου στην Ήπειρο. Εργάζεται ως μεταφραστής λογοτεχνίας από τα αγγλικά και τα γαλλικά.
Έχει εκδώσει βιβλία για ενήλικες καθώς και βιβλία για παιδιά.
Μια μικρή ιστορία που ξεκινά με την Αθηνά να ανακαλύπτει ένα μαλαματένιο βαλανίδι, την ώρα που παίζει κρυφτό με τον αδερφό της. Όμως το βελανίδι αυτό δεν είναι κάτι συνηθισμένο. Λάμπει τα βράδια και συνδέεται με το ταξίδι από την παιδική προς την εφηβική ηλικία.
Δεν πρόκειται για ένα κακό βιβλίο. Είναι σχετικά καλογραμμένο, αλλά αυτό που κυριολεκτικά το "κουβαλάει" είναι η εικονογράφηση. Η πλοκή και το όλο κομμάτι με το ταξίδι προς τη βελανιδιά, τις νεράιδες, τους λύκους κλπ, αποτελεί περίπου το ένα τέταρτο του βιβλίου, αλλά δεν είναι ότι εξυπηρετούν και κάποιο σκοπό στην ιστορία.
Γυρνώντας από το ταξίδι της, η Αθηνά δεν είναι πλέον το ίδιο μικρό κορίτσι που ήταν. Και το βελανίδι μένει για πάντα μαζί της, λάμποντας σε στιγμές που είναι καθοριστικές στη ζωή ενός ανθρώπου, όπως π.χ. την πρώτη φορά που φιλάει ένα αγόρι.
Είναι pretty much harmless, αλλά αν έχετε προσέξει έστω και λίγο τις βαθμολογίες που βάζω σε παιδικά/εφηβικά, ειδικά όταν είναι εικονογραφημένα, θα έχετε καταλάβει ότι το να μην βάζω 4/5 ή 5/5, είναι κάτι που δεν συμβαίνει συχνά. Όσο και να αγάπησα την εικονογράφηση, η ιστορία δεν με κέρδισε 100% και βρήκα τον εαυτό μου να κάνει συχνά διαλείμματα, παρότι ήταν μόνο 40 σελίδες.
Αν θέλετε μια ιστορία για το πέρασμα στην εφηβεία, μπορείτε αντί να διαβάσετε αυτό, να δείτε το Labyrinth με τον David Bowie που έχει κι ωραία μουσική.
If you made it this far, congratulations! 'Til next time, take care :) :) :)