What do you think?
Rate this book
Αυτός που έσπασε τις βιτρίνες. Γιώργης Ζάρκος - 54 ημέρες εγκλεισμού στο Δημόσιο Ψυχιατρείο Αθηνών
"Πριν σπάσο τα διό τζάμια που τόρα κατιγορούμε έσπασα πρότα το δεξί, μετά μια εβδομάδα το αριστερό κε μετά 15 μέρες κε τα διό μαζί".
Εξέχουσα φυσιογνωμία μεταξύ των λογοτεχνών του Μεσοπολέμου ο "ντανταϊστής" Γιώργης Ζάρκος. Ο άνθρωπος που τη δεκαετία του 1930 προέβη σε πρωτοφανείς για την εποχή ενέργειες, καθώς έσπασε κατ' επανάληψη τις βιτρίνες του εκδοτικού οίκου "Πυρσός", οι ιδιοκτήτες του οποίου δημοσίευσαν έργο του, που τους είχε παραδώσει προς δημοσίευση, με το όνομα άλλου και όχι το δικό του.
Εκτός αυτού, ο Ζάρκος σε συμβολικό επίπεδο, με τις απόψεις, τα κείμενα και τη δράση του, έσπασε πολλές ακόμη "βιτρίνες", όπως αυτές του ακαδημαϊσμού, της εξουσίας, της Δικαιοσύνης, των διωκτικών αρχών, των κομμάτων, των πολιτικών, του Τύπου, της Εκκλησίας, της φυλακής και βεβαίως του ψυχιατρείου.
Η ανυπότακτη και απείθαρχη στάση του αποτέλεσε την αφορμή του εγκλεισμού του, για πολιτικούς λόγους, στο ψυχιατρείο. Αυτούς τους λόγους, όπως και τις συνθήκες εγκλεισμού του πραγματεύεται το παρόν βιβλίο, βάσει τεκμηρίων που εντοπίστηκαν στο Δημόσιο Ψυχιατρείο Αθηνών, σε γραπτά κείμενα του συγγραφέα και στον Τύπο της εποχής.
Όσον αφορά τον Ζάρκο και την ιστορία του, μάλλον διεκδικεί πολλές "πρωτιές" και μοναδικότητες. Αποτελεί καταρχάς για την Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται, την πλέον χαρακτηριστική περίπτωση εγκλεισμού σε ψυχιατρείο για πολιτικούς λόγους. Επακόλουθο αυτού ήταν να γίνει ο πρώτος που έγραψε και εξέδωσε βιβλία για τα σοβαρότατα προβλήματα του συστήματος-ψυχιατρείου και των τροφίμων του. Η απροκάλυπτη γραφή και το μαύρο χιούμορ που τον χαρακτήριζαν έσπασαν τη σιωπή, την αδιαφορία και τις "βιτρίνες" του ψυχιατρείου, θέτοντας σε αμφισβήτηση τις έως τότε συμβατικές αναφορές στο "τρελοκομείο" και στούς "τρελούς". Βεβαίως είναι ο μοναδικός στην εποχή του από το χώρο της Αριστεράς που ασχολήθηκε επισταμένως με το θέμα, διατυπώνοντας απόψεις και προτάσεις. Μια Αριστερά που, σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, για αδιερεύνητους λόγους, δεν καταπιάστηκε με τους περιθωριοποιημένους ψυχικά πάσχοντες.
Εξέχουσα φυσιογνωμία μεταξύ των λογοτεχνών του Μεσοπολέμου ο "ντανταϊστής" Γιώργης Ζάρκος. Ο άνθρωπος που τη δεκαετία του 1930 προέβη σε πρωτοφανείς για την εποχή ενέργειες, καθώς έσπασε κατ' επανάληψη τις βιτρίνες του εκδοτικού οίκου "Πυρσός", οι ιδιοκτήτες του οποίου δημοσίευσαν έργο του, που τους είχε παραδώσει προς δημοσίευση, με το όνομα άλλου και όχι το δικό του.
Εκτός αυτού, ο Ζάρκος σε συμβολικό επίπεδο, με τις απόψεις, τα κείμενα και τη δράση του, έσπασε πολλές ακόμη "βιτρίνες", όπως αυτές του ακαδημαϊσμού, της εξουσίας, της Δικαιοσύνης, των διωκτικών αρχών, των κομμάτων, των πολιτικών, του Τύπου, της Εκκλησίας, της φυλακής και βεβαίως του ψυχιατρείου.
Η ανυπότακτη και απείθαρχη στάση του αποτέλεσε την αφορμή του εγκλεισμού του, για πολιτικούς λόγους, στο ψυχιατρείο. Αυτούς τους λόγους, όπως και τις συνθήκες εγκλεισμού του πραγματεύεται το παρόν βιβλίο, βάσει τεκμηρίων που εντοπίστηκαν στο Δημόσιο Ψυχιατρείο Αθηνών, σε γραπτά κείμενα του συγγραφέα και στον Τύπο της εποχής.
Όσον αφορά τον Ζάρκο και την ιστορία του, μάλλον διεκδικεί πολλές "πρωτιές" και μοναδικότητες. Αποτελεί καταρχάς για την Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται, την πλέον χαρακτηριστική περίπτωση εγκλεισμού σε ψυχιατρείο για πολιτικούς λόγους. Επακόλουθο αυτού ήταν να γίνει ο πρώτος που έγραψε και εξέδωσε βιβλία για τα σοβαρότατα προβλήματα του συστήματος-ψυχιατρείου και των τροφίμων του. Η απροκάλυπτη γραφή και το μαύρο χιούμορ που τον χαρακτήριζαν έσπασαν τη σιωπή, την αδιαφορία και τις "βιτρίνες" του ψυχιατρείου, θέτοντας σε αμφισβήτηση τις έως τότε συμβατικές αναφορές στο "τρελοκομείο" και στούς "τρελούς". Βεβαίως είναι ο μοναδικός στην εποχή του από το χώρο της Αριστεράς που ασχολήθηκε επισταμένως με το θέμα, διατυπώνοντας απόψεις και προτάσεις. Μια Αριστερά που, σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, για αδιερεύνητους λόγους, δεν καταπιάστηκε με τους περιθωριοποιημένους ψυχικά πάσχοντες.
144 pages, Paperback
Published December 1, 2020
1 person is currently reading
20 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
February 26, 2021
[3.5*]
Στο 1ο του βιβλίο, ο Υφαντής ασχολήθηκε με την εξάρτηση κατά τον Μεσοπόλεμο. Στο 2ο βιβλίο του, παραμένει στον Μεσοπόλεμο και καταπιάνεται με την περίπτωση του Γιώργη Ζάρκου.
Τι το ιδιαίτερο έχει; Εκτός από το ότι ήταν ένας λογοτέχνης με αντισυμβατικό τρόπο γραφής ("κομμουνιστική" φωνητική γραφή) και σκέψης, ο Ζάρκος ήταν η πλέον χαρακτηριστική περίπτωση ανθρώπου που βρέθηκε έγκλειστος σε ψυχιατρείο για πολιτικούς λόγους, με αφορμή το -κατ' επανάληψη- σπάσιμο των βιτρινών του εκδ. οίκου Πυρσός. Επίσης, έγινε και ο πρώτος που έγραψε βιβλία για την κατάσταση και τα προβλήματα που επικρατούσαν στο Δημόσιο Ψυχιατρείο Αθηνών, ανοίγοντας τον δρόμο για ένα θέμα που δεν συζητιόταν ανοιχτά στη δημόσια σφαίρα.
Το βιβλίο, παρά το μικρό μέγεθός του, μεταφέρει το ταραχώδες κλίμα που επικρατούσε στην ελληνική κοινωνία κατά τον Μεσοπόλεμο. Παράλληλα, έχει αξία και για το σήμερα. Τότε, είχε παρατηρηθεί μια ιατρικοποίηση της κοινωνικοπολιτικής ζωής, όπως συμβαίνει και σήμερα. Και η ιατρικοποίηση κάπως πάει πακέτο με την ποινικοποίηση. Μάλλον η σημερινή κοινωνία έχει ακόμα *κάποια* κοινά με εκείνη την περίοδο.
Στο 1ο του βιβλίο, ο Υφαντής ασχολήθηκε με την εξάρτηση κατά τον Μεσοπόλεμο. Στο 2ο βιβλίο του, παραμένει στον Μεσοπόλεμο και καταπιάνεται με την περίπτωση του Γιώργη Ζάρκου.
Τι το ιδιαίτερο έχει; Εκτός από το ότι ήταν ένας λογοτέχνης με αντισυμβατικό τρόπο γραφής ("κομμουνιστική" φωνητική γραφή) και σκέψης, ο Ζάρκος ήταν η πλέον χαρακτηριστική περίπτωση ανθρώπου που βρέθηκε έγκλειστος σε ψυχιατρείο για πολιτικούς λόγους, με αφορμή το -κατ' επανάληψη- σπάσιμο των βιτρινών του εκδ. οίκου Πυρσός. Επίσης, έγινε και ο πρώτος που έγραψε βιβλία για την κατάσταση και τα προβλήματα που επικρατούσαν στο Δημόσιο Ψυχιατρείο Αθηνών, ανοίγοντας τον δρόμο για ένα θέμα που δεν συζητιόταν ανοιχτά στη δημόσια σφαίρα.
Το βιβλίο, παρά το μικρό μέγεθός του, μεταφέρει το ταραχώδες κλίμα που επικρατούσε στην ελληνική κοινωνία κατά τον Μεσοπόλεμο. Παράλληλα, έχει αξία και για το σήμερα. Τότε, είχε παρατηρηθεί μια ιατρικοποίηση της κοινωνικοπολιτικής ζωής, όπως συμβαίνει και σήμερα. Και η ιατρικοποίηση κάπως πάει πακέτο με την ποινικοποίηση. Μάλλον η σημερινή κοινωνία έχει ακόμα *κάποια* κοινά με εκείνη την περίοδο.
Displaying 1 of 1 review