Boek hangt van stereotypen aan elkaar. Hackers zijn man en roken wiet, een 50 jarige vrouw is vast onbekend met cybersecurity (de dertiger van nu?) De hoofdpersonen zijn op 1 na man en de vrouw is dus contactgestoord en bot. Over 15 jaar kan niemand meer een auto besturen en een diskette uitlezen is een wereldwonder. Een verhaal wordt geloofwaardig door de details, nu is het een aaneenschakeling van ergernissen
Hey toekomstige gevaar van de voortschrijdende automatisering in de toekomst wordt wel duidelijk. Het verhaal zelf vind ik wat minder sterk geschreven.