Μισός

by Stavros Mamoutos

Ένας μυστηριώδης ξένος εισβάλει στην καθημερινότητα του Αβραάμ, και τον αναγκάζει να γνωρίσει τα βίαια κομμάτια του εαυτού του. Μια αλυσίδα γεγονότων που ξεκινά από μία ιατρική γνωμάτευση τον οδηγεί στην ανακάλυψη, ότι όσο αυτός παρακολουθούσε τις ζωές των άλλων, κάποιος παρακολουθούσε τη δική του. Μία ζωή βυθισμένη στη διαφθορά, τη συγκάλυψη και τον εκβιασμό.

Έχοντας περάσει όλα του τα χρόνια χτίζοντας την εικόνα του έγκριτου δημοσιογράφου, έχει γνωστούς σε όλες τις θέσεις της κοινωνίας και κρατά στοιχεία για τους πάντες και τα πάντα. Το σύστημα, το οποίο ο ίδιος έχει βοηθήσει να συντηρηθεί, τον θεωρεί απειλή και προσπαθεί να τον διαγράψει.

Ένα κυνήγι μεταξύ πραγματικότητας και ψευδαισθήσεων, τάξης και χάους, ζωής και θανάτου, όπου οι γραμμές μεταξύ εχθρών και συμμάχων έχουν θολώσει, και ο μόνος που μπορεί να δώσει λύση είναι ο αναξιόπιστος άγνωστος που προσπαθεί να σπρώξει τον Αβραάμ στον φόνο, αλλά και να θέσει ένα περίεργο ερώτημα σε ΕΣΕΝΑ, τον αναγνώστη.

Με ποιο χέρι κρατάς αυτό το βιβλίο;

360 pages, Paperback

First published December 1, 2020

About the author

Ο Μαμούτος Καλαϊτζής Σταύρος γεννήθηκε το 1986 στη Θεσσαλονίκη, και μεγάλωσε στην Εύοσμο. Έδειξε από μικρός την αγάπη του προς τα βιβλία και ιδιαίτερα στα μυθιστορήματα. Τον κέντριζε η πολιτική, η ιστορία και η μυθολογία, πάντα μέσα από ένα πρίσμα σκεπτικισμού.

Φοίτησε στη Βιομηχανική Πληροφορική στα Τ.Ε.Ι. Καβάλας. Οι διάφορες εμπειρίες τον ακολουθούσαν τα βράδια στον ύπνο του, μετατοπισμένες χρονικά και τοπικά. Παραλλαγμένες από το υποσυνείδητο, έμεναν στο μυαλό του για να τον τυραννήσουν.

Επιστρέφοντας στη Θεσσαλονίκη εν μέσω οικονομικής κρίσης, και παράλληλα με την εταιρία διακόσμησης ρούχων της οικογενείας του, αποφάσισε να ασχοληθεί με τη λογοτεχνία. Τα βράδια, αντί να φοβάται τους εφιάλτες, τους καλοδέχεται, κάθεται μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή, και τους κάνει βιβλία.

Reviews

[Dimitris · Rating 3 out of 5]

Το πιο εντυπωσιακό είναι η πολυσχιδής συγγραφική προσωπικότητα του Σταύρου Μαμούτου. Δεν μένει σε ένα είδος ακόμη κι όταν οι κριτικές τού λένε πως το υπηρετεί άριστα! Μέχρι στιγμής τρία βιβλία μέσα σε τρία χρόνια: το πρώτο fantasy, σε άλλους κόσμους και καιρούς, το καλύτερο που έχω διαβάσει από Έλληνα. Το δεύτερο εντελώς αντίθετο, ένα σύντομο μελαγχολικό true crime story στη Θεσσαλονίκη του '70 με έντονο το κοινωνικό στοιχείο. Μαγικό και συγκινητικό!

Το τρίτο;

Θα ήθελα να ήταν φανερό από την υπόθεση στο οπισθόφυλλο πως αυτό εδώ δεν είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα μα πως πρόκειται για ένα - να τολμήσω να το γράψω; - αστυνομικό;... σε ένα δυστοπικό εγγύς μέλλον; Κάπου στην Ευρώπη, ίσως;

Θα το ήθελα... για να μην το αγόραζα.

Το τελευταίο που ήθελα να διαβάσω μετά από αυτή την τόσο δύσκολη χρονιά των εγκλεισμών και της καραντίνας και του φονικού ιού ήταν αυτό το πιο στριφνό και μαύρο μυθιστόρημα που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί, μέσα σε έναν κόσμο εκεί όπου οδεύει ο δικός μας στους χειρότερους εφιάλτες μας, με την τεχνολογία να μας έχει αντικαταστήσει, με ανύπαρκτα ιδανικά, ελπίδες, αξίες, με τον αντιπαθέστερο αντι-ήρωα που έχω συναντήσει ποτέ σε βιβλίο, που δεν ήθελα να πεθάνει γιατί ήθελα να τον σκοτώσω εγώ, με ατελείωτη βρωμιά, αίμα, ξεπούλημα, αρρώστεια, σχιζοφρένεια, μηδενισμό. Με μη-κατονομαζόμενους τόπους δράσης, απωθητικά ξενικά ονόματα, χαρακτήρες από Αμερική, Βόρειο Ιρλανδία του IRA, Νότιο Αφρική επί Απαρτχάιντ, με ούτε ένα ίχνος ερωτικού στοιχείου... Κι όλα αυτά γραμμένα με μια εσκεμμένα ξερή, ελλειπτική γραφή που σε δυσκολεύει να καταλάβεις ποιος μιλάει, σε ποιον, πού βρισκόμαστε, τι συμβαίνει. Σαν συνειδησιακή ροή.

Κυριολεκτικά ήταν ό,τι δεν θα ήθελα να διαβάσω αυτή τη στιγμή. Μα το ταλέντο του συγγραφέα είναι τόσο μεγάλο που δεν το άφησα το βιβλίο. Πολλά κομμάτια του τα απήλαυσα κιόλας. Οκ, πολλά βιβλία μάς πετυχαίνουν απλά σε λάθος στιγμές ή δεν είναι γραμμένα για εμάς.