What do you think?
Rate this book
Αναρχισμός και φεμινισμός
Θεωρούμε τον Αναρχοφεμινισμό σαν τη θεμελιακή κι αναγκαία ριζοσπαστική θέση σ' αυτό το στάδιο της παγκόσμιας ιστορίας, πολύ πιο ριζοσπαστική από οποιαδήποτε μορφή Μαρξισμού.
Πιστεύουμε ότι ένα Επαναστατικό Γυναικείο Κίνημα δεν πρέπει να μιμείται, αλλά να καταστρέφει όλα τα ίχνη της αντροκρατικής δομής εξουσίας, το ίδιο το Κράτος με ολόκληρο τον απαρχαιωμένο και θλιβερό μηχανισμό του, με τις φυλακές, τους στρατούς και την ένοπλη ληστεία (φορολογία), με όλες του τις δολοφονίες, με όλη του την τερατώδη και καταπιεστική νομοθεσία και τις στρατιωτικές απόπειρες, εσωτερικές και εξωτερικές, παραβίασης της ιδιωτικής ζωής των ανθρώπων και παρέμβασης στα ελεύθερα επιλεγμένα συνεργατικά εγχειρήματα.
Είναι φανερό ότι ο κόσμος δεν μπορεί να επιβιώσει για πολλές δεκαετίες ακόμα, εξουσιαζόμενος από συμμορίες οπλισμένων αρσενικών που αυτοαποκαλούνται κυβερνήσεις. Η κατάσταση είναι παρανοϊκή, γελοία, ακόμα και αυτοκαταστροφική. Όποιες κι αν είναι οι διάφορες μορφές δικαιολόγησής του, το ένοπλο κράτος είναι αυτό που για την ώρα απειλεί τη ζωή όλων μας. Το Κράτος από την ίδια τη φύση του δεν επιδέχεται μεταρρύθμιση. Ο αληθινός σοσιαλισμός, δηλαδή η ειρήνη κι η ευημερία για όλους, μπορεί να πραγματοποιηθεί μονάχα από τον ίδιο το λαό, όχι από αντιπροσώπους πρόθυμους και ικανούς να στρέψουν τα όπλα τους ενάντια σε όλους όσους δεν συμμορφώνονται με τις εντολές του Κράτους. Όσο για τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε την παθολογική κρατική δομή, η καλύτερη ίσως λέξη είναι, μάλλον, το ξεπέρασμα, παρά η ανατροπή. [...] (Από την έκδοση)
Περιεχόμενα
Ποιες είμαστε: Ένα Αναρχοφεμινιστικό Μανιφέστο
Το αίμα του λουλουδιού - Μια Αναρχοφεμινιστική ανάλυση
Ο Φεμινισμός σαν Αναρχισμός
Αναρχισμός: Η φεμινιστική σύνδεση
Σοσιαλισμός, Αναρχισμός και Φεμινισμός
Η τυραννία της τυραννίας
Η τυραννία της αδομικότητας
Πιστεύουμε ότι ένα Επαναστατικό Γυναικείο Κίνημα δεν πρέπει να μιμείται, αλλά να καταστρέφει όλα τα ίχνη της αντροκρατικής δομής εξουσίας, το ίδιο το Κράτος με ολόκληρο τον απαρχαιωμένο και θλιβερό μηχανισμό του, με τις φυλακές, τους στρατούς και την ένοπλη ληστεία (φορολογία), με όλες του τις δολοφονίες, με όλη του την τερατώδη και καταπιεστική νομοθεσία και τις στρατιωτικές απόπειρες, εσωτερικές και εξωτερικές, παραβίασης της ιδιωτικής ζωής των ανθρώπων και παρέμβασης στα ελεύθερα επιλεγμένα συνεργατικά εγχειρήματα.
Είναι φανερό ότι ο κόσμος δεν μπορεί να επιβιώσει για πολλές δεκαετίες ακόμα, εξουσιαζόμενος από συμμορίες οπλισμένων αρσενικών που αυτοαποκαλούνται κυβερνήσεις. Η κατάσταση είναι παρανοϊκή, γελοία, ακόμα και αυτοκαταστροφική. Όποιες κι αν είναι οι διάφορες μορφές δικαιολόγησής του, το ένοπλο κράτος είναι αυτό που για την ώρα απειλεί τη ζωή όλων μας. Το Κράτος από την ίδια τη φύση του δεν επιδέχεται μεταρρύθμιση. Ο αληθινός σοσιαλισμός, δηλαδή η ειρήνη κι η ευημερία για όλους, μπορεί να πραγματοποιηθεί μονάχα από τον ίδιο το λαό, όχι από αντιπροσώπους πρόθυμους και ικανούς να στρέψουν τα όπλα τους ενάντια σε όλους όσους δεν συμμορφώνονται με τις εντολές του Κράτους. Όσο για τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε την παθολογική κρατική δομή, η καλύτερη ίσως λέξη είναι, μάλλον, το ξεπέρασμα, παρά η ανατροπή. [...] (Από την έκδοση)
Περιεχόμενα
Ποιες είμαστε: Ένα Αναρχοφεμινιστικό Μανιφέστο
Το αίμα του λουλουδιού - Μια Αναρχοφεμινιστική ανάλυση
Ο Φεμινισμός σαν Αναρχισμός
Αναρχισμός: Η φεμινιστική σύνδεση
Σοσιαλισμός, Αναρχισμός και Φεμινισμός
Η τυραννία της τυραννίας
Η τυραννία της αδομικότητας
104 pages, Paperback
Published December 1, 1980
1 person is currently reading
15 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
November 15, 2025
«Το να νομίζουμε πως ο σεξισμός είναι ένα κακό που μπορεί να ξεριζωθεί με την συμμετοχή των γυναικών στα πράγματα όπως έχουν, είναι σαν να εξασφαλίζουμε τη διαιώνιση της κυριαρχίας και της καταπίεσης.»
« Είναι δύσκολο να εντοπίσουμε τον βασανιστή μας, επειδή είναι τόσο διάχυτος, τόσο οικείος. Τον ξέρουμε όλη μας την ζωή. Είναι η κουλτούρα μας. »
« Είναι δύσκολο να εντοπίσουμε τον βασανιστή μας, επειδή είναι τόσο διάχυτος, τόσο οικείος. Τον ξέρουμε όλη μας την ζωή. Είναι η κουλτούρα μας. »
Displaying 1 of 1 review