What do you think?
Rate this book
Verzamel de liefde
Gedichten over de liefde - maar niet alleen over de liefde. Over het hier en nu, over een kamer, een ochtend, een hand, over woorden en hoe ontoereikend die zijn kunnen wanneer je wil zeggen waar het om gaat. Ik mag je.Nee. Ik mag je niet.Ik moet je. Dat bedoel ik.Ik heb je lief.Nee. Heb ik nietIk word je lief. Dat voel ik.
42 pages, Hardcover
First published February 9, 2006
7 people are currently reading
284 people want to read
About the author
Bart Moeyaert
107 books1,940 followersDe boeken, het toneel en de gedichten van Bart Moeyaert zijn sinds zijn debuut in 1983 door lezers van alle leeftijden ontdekt, wat hem een aparte plek geeft binnen de Nederlandstalige literatuur. Tot de meest bekende titels behoren ‘Het is de liefde die we niet begrijpen’, ‘Broere’, ‘Tegenwoordig heet iedereen Sorry’, ‘Morris’ en ‘Een ander leven’. Hij publiceerde drie dichtbundels: ‘Verzamel de liefde’, ‘Gedichten voor gelukkige mensen’ en ‘Helium’.
Tot 1995 was Moeyaert eindredacteur van een magazine voor jongeren, daarna werd hij fulltime schrijver. Zijn werk is vaak bekroond, zowel in binnen- als buitenland, o.a. met de Vlaamse Cultuurprijs (de huidige Ultima), de Boekenleeuw, de Zilveren Griffel, de Woutertje Pieterse Prijs, de Gouden Uil, de Deutsche Jugendliteraturpreis, en de Norske Oversetterpremien. In 2019 won hij de internationale Astrid Lindgren Memorial Award (https://alma.se/en/laureates/2019-bar...). In 2002, 2012, 2020 en 2024 eindigde hij op shortlist voor de internationale Hans Christian Andersen Award.
Zijn werk verscheen tot hiertoe in achtentwintig talen. In 2014 werd Moeyaert aangesteld als artistiek intendant van het project Gastland Vlaanderen en Nederland op de Frankfurter Buchmesse 2016. Van 2000 tot 2021 was Bart Moeyaert hoofddocent Schrijven aan de afstudeerrichting Woord in Antwerpen. In 2019 verliet hij Antwerpen, de stad waar hij in 2006 en 2007 Stadsdichter was, en verhuisde naar de bossen en de rust van Heide, Kalmthout.
Tot 1995 was Moeyaert eindredacteur van een magazine voor jongeren, daarna werd hij fulltime schrijver. Zijn werk is vaak bekroond, zowel in binnen- als buitenland, o.a. met de Vlaamse Cultuurprijs (de huidige Ultima), de Boekenleeuw, de Zilveren Griffel, de Woutertje Pieterse Prijs, de Gouden Uil, de Deutsche Jugendliteraturpreis, en de Norske Oversetterpremien. In 2019 won hij de internationale Astrid Lindgren Memorial Award (https://alma.se/en/laureates/2019-bar...). In 2002, 2012, 2020 en 2024 eindigde hij op shortlist voor de internationale Hans Christian Andersen Award.
Zijn werk verscheen tot hiertoe in achtentwintig talen. In 2014 werd Moeyaert aangesteld als artistiek intendant van het project Gastland Vlaanderen en Nederland op de Frankfurter Buchmesse 2016. Van 2000 tot 2021 was Bart Moeyaert hoofddocent Schrijven aan de afstudeerrichting Woord in Antwerpen. In 2019 verliet hij Antwerpen, de stad waar hij in 2006 en 2007 Stadsdichter was, en verhuisde naar de bossen en de rust van Heide, Kalmthout.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 36 reviews
March 9, 2019
Lieve, ontroerende en soms verdrietige gedichten.
Mooi, zoals deze:
Lepeltje
Sinds ik met je wakker word
als in een la die leeg is
op ons tweeën na,
is wat er morgen komt
ondergeschikt aan
wat vandaag al is begonnen.
We gaan met een bepaalde
logica eerst af hoe wij
vandaag weer samenhangen.
Dit is jouw been, dit is
mijn rug, mag ik hem nu
van jou terug, en wat ik
verder zou verlangen
is dat we opstaan, en
ons leven vanaf hier
hervatten, met jou dan
naast mijn hart onder
mijn arm - ik hou
je tot vanavond warm,
totdat je slaapt en daarna
wakker wordt als in een la,
leeg op ons tweeën na.
Mooi, zoals deze:
Lepeltje
Sinds ik met je wakker word
als in een la die leeg is
op ons tweeën na,
is wat er morgen komt
ondergeschikt aan
wat vandaag al is begonnen.
We gaan met een bepaalde
logica eerst af hoe wij
vandaag weer samenhangen.
Dit is jouw been, dit is
mijn rug, mag ik hem nu
van jou terug, en wat ik
verder zou verlangen
is dat we opstaan, en
ons leven vanaf hier
hervatten, met jou dan
naast mijn hart onder
mijn arm - ik hou
je tot vanavond warm,
totdat je slaapt en daarna
wakker wordt als in een la,
leeg op ons tweeën na.
August 15, 2018
De mooiste zin:
Dan zie je bijgevolg
in alle tinten wit
niet dat er sneeuw of room
en soms verdriet in zit.
August 17, 2018
*Verzamel de liefde is a Dutch poetry book so it is only natural to write my review in Dutch*
Het is geen geheim dat ik in het leven sta als een hopeloze romanticus, en Verzamel de liefde door Bart Moeyaert draagt daar alleen maar aan bij. Met telkens heel simpele woorden slaagt hij erin elk gedicht een creatieve draai te geven. Niet alle gedichten konden mijn hartje veroveren; sommigen lieten me maar wat onverschillig.
Toch gaf Bart Moeyaert me een aantal gedichten om verliefd op te worden: Klein, Dapper, Hinkellied, Siberië, U, Lepeltje en Een hand. En toch zit mijn hart momenteel vol met liefde, met name liefde voor poëzie.
Een hand
Laat ons met een hand beginnen,
we voegen er een dag aan toe,
een volzin met een naam erin
die we op slag vergeten, tenzij
het anders gaat en we snel weten
dat we niet voorbijgaand zijn,
de kans is klein, want bij het tellen
van mijn vrienden heb ik altijd
vingers over, en daarom: laat ons
met een hand beginnen,
we voegen er een dag aan toe,
en als het is zoals het meestal is,
gaan we iets galants verzinnen,
tot ziens, ik moet eens verder,
het was me een genoegen.
Het is geen geheim dat ik in het leven sta als een hopeloze romanticus, en Verzamel de liefde door Bart Moeyaert draagt daar alleen maar aan bij. Met telkens heel simpele woorden slaagt hij erin elk gedicht een creatieve draai te geven. Niet alle gedichten konden mijn hartje veroveren; sommigen lieten me maar wat onverschillig.
Toch gaf Bart Moeyaert me een aantal gedichten om verliefd op te worden: Klein, Dapper, Hinkellied, Siberië, U, Lepeltje en Een hand. En toch zit mijn hart momenteel vol met liefde, met name liefde voor poëzie.
Een hand
Laat ons met een hand beginnen,
we voegen er een dag aan toe,
een volzin met een naam erin
die we op slag vergeten, tenzij
het anders gaat en we snel weten
dat we niet voorbijgaand zijn,
de kans is klein, want bij het tellen
van mijn vrienden heb ik altijd
vingers over, en daarom: laat ons
met een hand beginnen,
we voegen er een dag aan toe,
en als het is zoals het meestal is,
gaan we iets galants verzinnen,
tot ziens, ik moet eens verder,
het was me een genoegen.
November 7, 2021
Woorden die zich als een warm deken rond mij wikkelden, om een pagina later als een koude herfstbui op m’n naakte huid te druppelen. En nu zit ik hier: verliefd, voldaan en hongerig tegelijk.
Enkele favorieten:
♥️ Zo kwijt als dood
mag je niet gaan.
♥️ Dan zie je bijgevolg
in alle tinten wit
niet dat er sneeuw of room
en soms verdriet in zit.
♥️ Ik wil je altijd
blijven vinden,
als het aan mij ligt
altijd liever.
♥️ en huid heeft een geheugen.
Jij blijft mijn hals, mijn navel,
mijn holte van mijn knie
voor altijd bij.
Enkele favorieten:
♥️ Zo kwijt als dood
mag je niet gaan.
♥️ Dan zie je bijgevolg
in alle tinten wit
niet dat er sneeuw of room
en soms verdriet in zit.
♥️ Ik wil je altijd
blijven vinden,
als het aan mij ligt
altijd liever.
♥️ en huid heeft een geheugen.
Jij blijft mijn hals, mijn navel,
mijn holte van mijn knie
voor altijd bij.
May 21, 2015
Speciaal voor de Verbeelding Book Challenge las ik nog eens wat poëzie. Mooi, ja, maar daarmee heb ik ook alles gezegd wat ik kan zeggen. Misschien ook: ik denk dat ik nooit een poëziemeisje zal worden.
September 26, 2015
Dit
'Van alles wat ik schreef
zijn dit het minste woorden.
En tel ze na, het zijn er
nog te veel: zelf hou ik van
mijn mond vol tanden,
het aaien van dit blad, de
woordenschat van mijn
twee handen, het stokken
van mijn adem als ik zeg
dat ik je hier niet kan
vertellen wie of wat ik
voor je ben, omdat papier
me in de weg zit, en ik
het juiste woord niet ken.'
'Van alles wat ik schreef
zijn dit het minste woorden.
En tel ze na, het zijn er
nog te veel: zelf hou ik van
mijn mond vol tanden,
het aaien van dit blad, de
woordenschat van mijn
twee handen, het stokken
van mijn adem als ik zeg
dat ik je hier niet kan
vertellen wie of wat ik
voor je ben, omdat papier
me in de weg zit, en ik
het juiste woord niet ken.'
February 16, 2015
Ah, Bart Moeyaert, wat kan ik hierover zeggen. Mooi om af en toe in te lezen en je in te wentelen als onder een zacht, warm dekentje.
December 19, 2022
Mooie collectie eenvoudige, lieve gedichten.
September 12, 2025
Heel traag, gedicht per gedicht gelezen en herlezen. Jammer dat het uit is. Wat een juweeltje.
February 18, 2024
Mijn gedachten gaan uit naar omringd zijn door mede achttienjarigen op een slaapfeestje van toentertijd, het strand van Scheveningen in mijn droombeelden, voorbij razende roze suikerspin wolken en een toekomstig gesprek met m’n moeder aan de ontbijttafel. Siberië en Eeuwigheid zijn ook erg mooi.
December 18, 2023
Zo kwijt als dood
Mag je niet gaan.
Hoe ruim ik op,
Als ik niet eens
kan bellen, vragen
Of je onze foto nog wel wil?
Mag je niet gaan.
Hoe ruim ik op,
Als ik niet eens
kan bellen, vragen
Of je onze foto nog wel wil?
June 17, 2024
Als jongere las ik regelmatig poëzie. Toen ik volwassen werd, heb ik nooit meer een gedichtenbundel door genomen. Ging het leven plots te snel terwijl poëzie vertragend werkt? Of misschien omdat veel poëzie voor volwassenen te complex en bijgevolg te gevoelloos is voor mij?
Na meer dan 25 jaar besluit ik opnieuw een dichtbundel te lezen. Ik kies voor een auteur waarvan ik hoop en verwacht dat hij toegankelijke gedichten brengt die voor zich spreken, die weten te raken met weinig woorden, zonder het nodeloos ingewikkeld te willen maken.
Bart Moeyaert stelt niet teleur. Dit is voor mij échte poëzie. Het raakt een gevoelige snaar zonder een volledig verhaal te vertellen.
En poëzie vertraagt inderdaad. Maar nu weet ik dit des te meer te appreciëren. Je leest de woorden trager en herleest een gedicht meermaals omdat pas op het einde van het gedicht alles op z'n plaats valt. Door het te herlezen geniet je dubbel. Een enorme meerwaarde in deze jachtige tijd. Poëzie brengt rust. Het geeft tijd om intenser te leven.
Uiteraard kan niet elk gedicht evenveel bekoren. Maar dat hoeft ook niet. Er zijn er meer dan genoeg die mij wel bevallen. Bart Moeyaert heeft de kunst van het dichten in zich.
Ik heb goesting gekregen om me terug wat vaker te wentelen in de schoonheid van poëzie.
Na meer dan 25 jaar besluit ik opnieuw een dichtbundel te lezen. Ik kies voor een auteur waarvan ik hoop en verwacht dat hij toegankelijke gedichten brengt die voor zich spreken, die weten te raken met weinig woorden, zonder het nodeloos ingewikkeld te willen maken.
Bart Moeyaert stelt niet teleur. Dit is voor mij échte poëzie. Het raakt een gevoelige snaar zonder een volledig verhaal te vertellen.
En poëzie vertraagt inderdaad. Maar nu weet ik dit des te meer te appreciëren. Je leest de woorden trager en herleest een gedicht meermaals omdat pas op het einde van het gedicht alles op z'n plaats valt. Door het te herlezen geniet je dubbel. Een enorme meerwaarde in deze jachtige tijd. Poëzie brengt rust. Het geeft tijd om intenser te leven.
Uiteraard kan niet elk gedicht evenveel bekoren. Maar dat hoeft ook niet. Er zijn er meer dan genoeg die mij wel bevallen. Bart Moeyaert heeft de kunst van het dichten in zich.
Ik heb goesting gekregen om me terug wat vaker te wentelen in de schoonheid van poëzie.
January 7, 2019
Kom hier, dat ik je bijt,
Je als een appel eet,
En - zoals dat gaat -
Van blijdschap
Niet meer weet
Waar ik mijn handen laat.
This surprised me by how much it also wasn't about love and the amount of topics in it. It had a lot of great little sentences.
Je als een appel eet,
En - zoals dat gaat -
Van blijdschap
Niet meer weet
Waar ik mijn handen laat.
This surprised me by how much it also wasn't about love and the amount of topics in it. It had a lot of great little sentences.
January 5, 2025
Goed voornemen voor 2025: lees elke dag een gedicht (of meer).
Deze alvast ter voorbereiding van de halte poëzie van februari.
Deze alvast ter voorbereiding van de halte poëzie van februari.
January 3, 2019
Dit is een van mijn favoriete poëziebundels. Absolute blijvers vind ik de gedichten 'Sterk', 'Bekentenis' en 'Alle tinten wit'.
November 27, 2024
"Siberië
Geef me je jas
van bont en teddyberen.
Leg je arm om me heen
en al je winterkleren.
Zoen me
tot ik warm word.
Zoen me
tot ik spin.
Trek je eigen huid dan uit,
stop mij er onder in.
Sus me met je hartslag:
wij ons wij ons wij ons.
Maak van dit veel te grote bed
een heel klein fort van dons.
Een hand
Laat ons met een hand beginnen,
we voegen er een dag aan toe,
een volzin met een naam erin
die we op slag vergeten, tenzij
het anders gaat en we snel weten
dat we niet voorbijgaand zijn,
de kans is klein, want bij het tellen
van mijn vrienden heb ik altijd
vingers over, en daarom: laat ons
met een hand beginnen,
we voegen er een dag aan toe,
en als het is zoals het meestal is,
gaan we iets galants verzinnen,
tot ziens, ik moet eens verder,
het was me een genoegen."
Geef me je jas
van bont en teddyberen.
Leg je arm om me heen
en al je winterkleren.
Zoen me
tot ik warm word.
Zoen me
tot ik spin.
Trek je eigen huid dan uit,
stop mij er onder in.
Sus me met je hartslag:
wij ons wij ons wij ons.
Maak van dit veel te grote bed
een heel klein fort van dons.
Een hand
Laat ons met een hand beginnen,
we voegen er een dag aan toe,
een volzin met een naam erin
die we op slag vergeten, tenzij
het anders gaat en we snel weten
dat we niet voorbijgaand zijn,
de kans is klein, want bij het tellen
van mijn vrienden heb ik altijd
vingers over, en daarom: laat ons
met een hand beginnen,
we voegen er een dag aan toe,
en als het is zoals het meestal is,
gaan we iets galants verzinnen,
tot ziens, ik moet eens verder,
het was me een genoegen."
January 25, 2025
Gekocht na een voordracht afgelopen woensdag. Verre van "uit", maar zo werkt poëzie ook niet. Sommige boeken zijn er niet om uit te lezen, maar om af en toe te openen en een deel ervan tot jou te laten komen. Dit is er zo eentje. De start van een nieuwe goodreads-tag "koesterboeken"
Mooie woorden, mooie zinnen, mooi ritme...
elke keer opnieuw brengt het iets dat raakt
In al zijn schijnbare eenvoud
Geen gekunstelde of ingewikkelde zinnen
(al kan ik me inbeelden dat wat gedrukt werd verre van versie 1 was)
Geen rationeel "begrip" vragend
Maar een voelend iets
Overgebracht in woorden en zinnen
MOOI!
Mooie woorden, mooie zinnen, mooi ritme...
elke keer opnieuw brengt het iets dat raakt
In al zijn schijnbare eenvoud
Geen gekunstelde of ingewikkelde zinnen
(al kan ik me inbeelden dat wat gedrukt werd verre van versie 1 was)
Geen rationeel "begrip" vragend
Maar een voelend iets
Overgebracht in woorden en zinnen
MOOI!
December 29, 2021
Sommige gedichten kon ik erg smaken, anderen net iets minder. Maar deze staat er bovenuit:
Dit
Van alles wat ik schreef
zijn dit het minste woorden.
En tel ze na, het zijn er
nog te veel: zelf hou ik van
mijn mond vol tanden,
het aaien van dit blad, de
woordenschat van mijn
twee handen, het stokken
van mijn adem als ik zeg
dat ik je hier niet kan
vertellen wie of wat ik
voor je ben, omdat papier
me in de weg zit, en ik
het juiste woord niet ken.
Dit
Van alles wat ik schreef
zijn dit het minste woorden.
En tel ze na, het zijn er
nog te veel: zelf hou ik van
mijn mond vol tanden,
het aaien van dit blad, de
woordenschat van mijn
twee handen, het stokken
van mijn adem als ik zeg
dat ik je hier niet kan
vertellen wie of wat ik
voor je ben, omdat papier
me in de weg zit, en ik
het juiste woord niet ken.
May 11, 2025
Prachtig in al haar eenvoud.
“Siberië” kende ik al. De rest was ook de kleine moeite waard. Minieme moeite, want het leest zo licht als een vlindervleugelslag. En toch raakt het. Van ah naar au.
Gebed
Mijn gebed is onbeleefd.
Het knielt niet, spreekt niet
met twee woorden, niet eens
met één, valt net als Deens
los uit mijn mond, kijkt naar
de tegels op de grond, vergeet
de regels, maar het wit
ertussen is te lezen –
zo bid ik, kort van stof,
ik zou ook kunnen zwijgen.
“Siberië” kende ik al. De rest was ook de kleine moeite waard. Minieme moeite, want het leest zo licht als een vlindervleugelslag. En toch raakt het. Van ah naar au.
Gebed
Mijn gebed is onbeleefd.
Het knielt niet, spreekt niet
met twee woorden, niet eens
met één, valt net als Deens
los uit mijn mond, kijkt naar
de tegels op de grond, vergeet
de regels, maar het wit
ertussen is te lezen –
zo bid ik, kort van stof,
ik zou ook kunnen zwijgen.
January 29, 2023
Gedichtendag leek me een goede reden om een bundel uit eigen kast te lezen. Laat je niet misleiden door de titel, want het gaat over meer dan liefde alleen!
Favorieten: Klein, Sterk, Laatste nacht, Kort, U
Maar misschien kan dat volgende keer weer helemaal anders zijn.
Favorieten: Klein, Sterk, Laatste nacht, Kort, U
Maar misschien kan dat volgende keer weer helemaal anders zijn.
November 9, 2019
Mooie gedichten en gedachten, ook als ze me niet persoonlijk beroerden.
January 9, 2021
Favoriete dichtbundel. Prachtige gedichten.
January 8, 2023
Warme woorden, tedere zinnen. Liefde in alle opzichten
February 13, 2024
Allerfavorietste ❤️❤️❤️
March 16, 2024
solid 3.5
January 12, 2025
“Zoek
Ik wil je altijd
blijven vinden,
als het aan mij ligt
altijd liever.”
Ik wil je altijd
blijven vinden,
als het aan mij ligt
altijd liever.”
August 4, 2025
Bart Moeyaert trekt je met zijn gedichten even een andere wereld in. Met een paar woorden zet hij scherpe observaties neer. Lichtvoetig en diep tegelijk. Mooi!
September 26, 2016
Één van de beste dichtbundels en liefste boeken die ik recent las. Hele verzorgde uitgave met fijne typografie, schitterend (letterlijk) afgewerkt en een leeslint. Dit soort boeken maakt het de moeite waard om af en toe nog naar de boekhandel te gaan.
Moeyaert's gedichten zijn goed en er zitten meer pareltjes tussen dan niet. Ontzettend cute gedichten die doen wat de titel zegt.
“heb jij me op een nacht
beloofd dat eeuwigheid
een leugen is, maar dat het
daarom tussen ons niet
minder lang gaat duren.”
Displaying 1 - 30 of 36 reviews