Melktanden

by Emma Curvers

Het leven zoals Lon het zich had voorgesteld kan beginnen. Ze gaat samenwonen met haar vriend Philip, ze nemen samen een hondje – alle puzzelstukjes vallen in elkaar. Maar kort daarna zet Philip alles in één klap op zijn kop. Hij wil geen monogame relatie en hij is verliefd, op een vrouw die alles is wat Lon niet is: Xenia. Terwijl Lon krampachtig probeert vast te houden aan het leven dat ze voor ogen had, ontwikkelt ze een allesverterende obsessie voor Xenia. Via een omweg komt Lon in contact met Xenia’s oma, Louise. Hoewel Lon en Louise niet veel met elkaar op hebben, zien ze wel in dat ze iets aan elkaar kunnen hebben. Louise wil, ondanks haar zwakke fysieke gestel, graag een laatste verre reis maken, en Lon ziet in Louise een mogelijkheid om alles achter zich te laten en een stukje controle terug te grijpen. Samen maken ze Lons geplande droomreis naar Disneyland. Zo ontstaat een machtsstrijd tussen drie vrouwen, die alle drie hun eer proberen te redden. Deze roman gaat de strijd aan met stereotypen over de liefde, trouw en concurrentie tussen vrouwen.

Genres: Fiction

253 pages, Paperback

First published March 2, 2021

Reviews

[Elianne van Elderen · Rating 3 out of 5]

Ik snap niet zo goed waarom iedereen zo enthousiast was over dit boek (voel je vrij het me uit te leggen), maar ik vond het vrij oppervlakkig. Het laatste deel in Amerika voegt wat toe en maakt wat goed, maar nergens wist iets me echt te raken. Ik kreeg geen sympathie voor wie dan ook, en ik word persoonlijke altijd gewoon al een beetje moe bij het hele idee van opnieuw die haat tegen de nieuwe vriendin van je ex (ipv alleen op hem, of überhaupt ook op hem). Als die nieuwe vriendin nu (zonder reden) daadwerkelijk gemeen zou zijn of je onrecht aan zou doen: oké. Maar die eeuwige wrok van vrouwen tegen andere vrouwen die hen werkelijk niks misdaan hebben, behalve dat hun ex-vriendje er met haar vandoor gaat, en in plaats van boos te worden op hem, maar alles op de nieuwe vriendin besluit af te reageren: saaie take (en tikkeltje alledaags internalized misogyny) om dat weer als drijfveer te gebruiken voor het hele plot.

2.5*

[Esmé Boom · Rating 4 out of 5]

Als een hoofdpersoon haar Shih Tzu 'Frans Hals' noemt, ben ik eigenlijk wel verkocht. Emma Curvers schrijft in Melktanden over Lon, eind 20, vastgelopen op haar scriptie en ook nog op een paar andere dingen in het leven. Herkenbaar? Herkenbaar.
Ik wilde schrijven 'leest als een trein', maar ik moet natuurlijk schrijven 'leest als een achtbaan', want Lon en haar vriend hebben een gemeenschappelijk plan: in een kleine maand 100 achtbanen in Amerika testen. Tot die vriend in zijn eigen quarterlife crisis terecht komt. Ik zit achter de gerbera's af en toe hardop te lachen en soms te grimassen van de pijnlijke situaties en heb eigenlijk wel zin om dertig te worden over een paar jaar, dan ben je (hopelijk) van een deel van dat twintigersgezoek en -gezeur af. Het is Lon ook van harte gegund.

[Britt · Rating 2 out of 5]

Het blijft helaas erg oppervlakkig en veel had best wat meer uitgediept mogen worden. Het zijn vrij korte hoofdstukken die elkaar nogal hak op de tak opvolgen. Van samenwonen naar een hond nemen naar een affaire in 20 bladzijdes vind ik toch wel iets te veel gas erop

[Leesdame · Rating 5 out of 5]

Dit boek leest ook als een achtbaan. Het verhaal heeft een rustige start, maar dan wordt het leven van Lon hobbelig en schudt alles door elkaar, met wat scherpe bochten in de tweede helft. En ja, die melktanden spelen ook nog een belangrijke rol!

Lees verder op mijn blog :)

[Marcella · Rating 4 out of 5]

Melktanden heeft als boek iets ongrijpbaars. De scherpe schrijfstijl van Curvers schittert in contrast met het hoofdpersonage, een figurant in haar eigen verhaal.

Lees verder op Books and Macchiatos!

[Leonie · Rating 4 out of 5]

Wat een heerlijk boek! Ik vreesde voor navelstaarderij zoals inmiddels gangbaar in millennialliteratuur, maar dat oversteeg het. Vooral de laatste episode in het buitenland tilt dit boek op, want ik vond het kleinburgerlijke gefoeter op elkaar (of vooral: niet op elkaar maar over elkaar) soms maar irritant. Het einde miste iets, maar ik weet niet goed wat.

[Kate Wildschut · Rating 3 out of 5]

Vermakelijk, maar bleef wel wat oppervlakkig. Zou Lon niet compleet verscheurd moeten zijn door deze breuk? Ik vind het jammer dat haar gevoelswereld niet wat meer ruimte kreeg in het boek.

[Linda Duits · Rating 5 out of 5]

De lang verwachte tweede roman van Emma Curvers stelt niet teleur. Ze observeert scherp alledaagse culturele eigenaardigheden en trekt je mee in een onalledaags verbond tussen een jonge en oude vrouw. Het is tegelijk eigentijds en gemeenzaam, herkenbaar en toch onverwacht.

[Lauren | laurenbetweenthelines · Rating 5 out of 5]

Heel af en toe heb je van die romans waarbij je vanaf de eerste pagina gewoon weet: dit.is.mijn.type.boek. ‘Melktanden’ van Emma Curvers is er zo één. Het verhaal is af en toe pijnlijk herkenbaar, bevat de nodige porties humor en zelfrelativering en werpt een realistische blik op twintigers, dertigers anno 2022.

Lon hunkert naar structuur, het alledaagse, rustige, gewoon normale gezinsleven. Philip daarentegen is altijd op zoek naar iets nieuws, iets speciaals, iets anders. Wanneer hij op de proppen komt met een bucketlist nemen hun levens plots een andere wending. Dit alles door een verschrikkelijke lijst die als donderslag bij heldere hemel inslaat in het leven van Lon en hun hele relatie op hun grondvesten laat daveren. Hoe ver gaan mensen mee in iets wat tegen hun principes en wensen indruist? Een hele interessante en tegelijk moeilijke evenwichtsoefening.

De thema’s die Emma Cuvers aanhaalt in dit verhaal zijn herkenbaar en eerlijk. De lezer kan zich makkelijk inleven in het leven van Lon en Philip en misschien ook wel in de gebeurtenissen na de fameuze bucketlist. Interessante stof om over na te denken; ben jij zelf iemand die beste tevreden is met ‘normaal’ en graag de rust en het alledaagse van het leven ervaart of ben je eerder ‘team nooit genoeg’? Altijd op zoek naar kicks, adrenaline, uitdaging en avontuur? Mij mag je eerder in de eerste categorie onderbrengen. Ik hou van structuur, ik zie de schoonheid van het alledaagse. De kleine gelukskes van het leven daar draait het volgens mij toch het vaakst om.

‘In een doos zaten de fotoboeken vol foto’s van oude geliefden, van wie ik niet meer hield. Toen ik de albums had gevonden en zag hoe ik een man kuste met wie ik nu nog geen bushokje meer zou willen delen, schaamde ik me voor mezelf. Op het moment dat ik de foto’s inplakte, had ik gedacht dat ik ze later zou bekijken met vertedering. Nu bleken de albums de logboeken van mijn mislukkingen. Ik smeet ze weg – het is onmogelijk op te gaan in een relatie als je erbij stilstaat dat de vorige allemaal eindig zijn gebleken.'

[Indah · Rating 2 out of 5]

Tja

Bijzonder boek laat ik het zo zeggen. Focus ligt heel anders dan dat je wat betreft de achterkant zou vermoeden.
Ook ging het verrassend weinig over de relatie voor een boek dat als kernconflict een affaire heeft. Het doet je bar weinig als je leest hoe iemand eroverheen komt als het toch al een steriele relatie was, althans steriel beschreven.
Het plot zelf was ook echt het bizarste wat ik in tijden heb gelezen. Nederlandse literatuur he?

[Elize Kuiper · Rating 3 out of 5]

Moest hem al een tijdje uitlezen. Niet heel bijzonder. Wel veel kennis opgedaan over achtbanen in Amerika.

[Luuc Brans · Rating 3 out of 5]

Aardige weglezer op zondagmiddag, maar het bleef toch wat aan de oppervlakte. Sommige karakters verdienden meer diepte. Curvers heeft wel een scherp oog voor de alledaagse pietluttigheden van heteroseksuele relaties, en haar omschrijvingen daarvan waren komisch.

[Arina]

'Dit was het verhaal: vanaf nu zouden al onze spullen door elkaar staan en zouden we ze onze spullen noemen. Het idee was dat we ons op enig moment niet meer zouden kunnen voorstellen dat we ooit een eigen vergiet, een eigen editie van Plenty van Ottolenghi en een eigen wasrek hadden gehad.'

[Mick Van Rijk · Rating 3 out of 5]

leuk

[Paula · Rating 4 out of 5]

Zo goed en leuk dit. Erg fan van de scherpe schrijfstijl van Emma. Hardop gelachen, ook.

[Eline · Rating 3 out of 5]

3⭐️

[Francisco van Jole]

Grappig geschreven, leest als een trein en schreeuwt om verfilming.

[Kirsten Gorter · Rating 4 out of 5]

Leuheuk!

[Jet · Rating 4 out of 5]

Een boek vol droogkomische observaties, met stiekem heel wat filosofische overpeinzingen. Heerlijke taal zonder opsmuk, een aanrader!

[Myrthe · Rating 3 out of 5]

⭐️⭐️ voor het verhaal maar ⭐️⭐️⭐️ voor de schrijfstijl. Zou het niet direct aanraden.

Ik vind de omschrijving van het boek niet goed aansluiten bij het verhaal. Het verhaal bestaat uit twee delen. In het eerste deel lees je over het verval van de relatie van Lon en Philip. Ze praten amper met elkaar en de jaloezie en assumpties van Lon en de afwezige communicatievaardigheden van Philip dragen beide toe aan het uit elkaar vallen van de relatie. Lon ontwikkelt een vreemde obsessie voor de vlam van Philip en besluit dan een maatje te worden voor de oma van die vlam. In het tweede deel gaan ze samen op reis (Lon en de oma) en is het een soort happy bucket list verhaal waar die jaloezie amper nog ter sprake komt. Ook vreemd hoe Lon ineens haar hond, waar ze zo zot op is, achterlaat voor een maand en er ook niet over praat of wat dan ook.

[Sara Logghe · Rating 4 out of 5]

Dit boek begint als een ontspannend tussendoortje maar ontpopt zich vooral in de tweede helft tot een confronterende nagelbijter. Ons hoofdpersonage heeft een gewoon leventje en is net gaan samenwonen met haar vriend. Hun relatie kabbelt wat verder en ze nemen een hond. Plots vertelt Philip dat hij een open relatie wil. Daar gaat onze protagonist op haar eigen manier mee om.

Een verrassend debuut dat je herhaaldelijk doet glimlachen en er tegelijk voor zorgt dat je het hoofdpersonage een klets in haar gezicht wil geven.

[Jacqueline · Rating 4 out of 5]

"De waarheid is vlak na een schok nog niet behapbaar"

"In het Nederlands gebruiken we jaloezie voor twee verschillende gevoelens. In het Engels ben je jealous als je bang bent iets aan een ander te verliezen en envoious als je iets begeert wat een ander heeft. Voor Xenia voelde ik beide: jealousy omdat ik bang was Philip aan haar te verliezen en envy voor alles wat zij had, alles wat zij was en wat ik niet kon zijn".

Een verdrietig én vrolijk boek. Het verhaal krijgt zo'n leuke wending en leest bijna als een thriller.

[Puck · Rating 3 out of 5]

"De achtbaan is waar je je mag bewijzen, maar het is niet de attractie van de waaghalzen, maar van bangeriken. Ik kan het weten, want ik ben er een."

Melktanden is een geestig, wrange roman en een eerlijke kijk op de dromen van twintigers. We starten het boek met Lon en Philip die "Huisje, boompje, beestje" proberen waar te maken. Als alleen blijkt dat je beestje een dove shih zu is (en je deze ontdekking niet met je lief deelt), en Philip liever een trio ambieert dan een boompje, dan wordt dat huisje ook niet meer gezellig.

Emma Curvers schrijft met korte, frisse zinnen een verhaal waarbij ze je steeds op verrast: een driehoeksrelatie veranderd door de stoere, koppige Louise, wraak vind je soms in een klein doosje, en een pretpark bestaat eigenlijk alleen maar uit lange rijen en te weinig plezier.
Het einde vond ik ietwat afgerafeld, en ik had graag Xenia zelf willen leren kennen, maar de boodschap van het verhaal aan Lon is mooi.

3 sterren voor deze verfrissende en scherpe Nederlandse roman.

[Maaike · Rating 3 out of 5]

Lekker geschreven, leest als een trein. Op zich een goed verhaal ook, en mooie rake situatieschetsen. alleen hadden de hoofdpersonen wel wat meer diepte verdiend. En het verhaal meer logica, want geen idee hoe het 1-level-boven-ikea-stel ineens zo razendsnel op elkaar uitgekeken is. En ineens die andere vrouw. Huh? Beetje logische ontwikkeling daar die eea zou verklaren ontbreekt, jammer.

[Nikkie · Rating 3 out of 5]

Het eerste gedeelte - man, vrouw, huisje beestje, maar toch niet tevreden - is weinig verrassend. Het tweede gedeelte - 100 achtbanen in Amerika- is een stuk origineler en had wat mij betreft meer mogen worden uitgediept. En wat had ik het haar gegund als Lon daar wel het heft in eigen hand had genomen, maar misschien is dat ook weer een te disneyachtige afloop.

[Astrid · Rating 3 out of 5]

Wrok en haat tegen de fling van je vriend. Wraak nemen door maatje te worden met de oma van de fling van je vriend. Meh. Met communicatie waren Lon en Philip al lang uit elkaar geweest of gewoon samen op vakantie gegaan. Leest gemakkelijk weg, heeft weinig diepgang, maar het hele Amerika gedeelte vond ik wel aardig, omdat het avontuur en roadtrip is.

[Yolly · Rating 4 out of 5]

Vlot geschreven boek over een jonge vrouw die gaat samenwonen. Huisje plantje beestje en alles lijkt in orde totdat haar vriend begint met het maken van een Bucket list en zij de gekste bokkensprongen begint te maken… Origineel plot. Om het einde van t boek moest ik lachen. Lekkere kost na de dikke pil die ik hiervoor las. Ik zou zeggen 3,5 ster maar die optie is er niet.

[Carolien · Rating 5 out of 5]

Move over Thelma en Louise, Emma Curvers introduceert het nieuwe hot roadtrip koppel. Zonder verder te veel te spoilen: heel lekker weglezend boek met hilarische observaties over het burgerlijke leven en Amerika. Ik wacht op een verfilming!

[Books and Roller Coasters · Rating 3 out of 5]

Een boek waar je snel doorheen gaat. Als achtbaan en pretpark enthousiasteling werd ik blij van de feitjes en omschrijvingen van de parken en attracties, verder kon het verhaal me weinig geboeid houden...

[Marjolein · Rating 3 out of 5]

Opzich leuk om te lezen, geen echte topper. Beschrijving van de start van een relatie, samenwonen, ontdekken dat hij vreemd gaat, en dan gaat de hoofdpersoon toch op de droomreis van hun beiden, maar dan met de oma van de vrouw met wie hij vreemd gaat