Renata Hamsikova is misschien wel de grootste expert op het gebied van hoogbegaafdheid. Dit boek beschrijft dan ook uitstekend op wat voor manieren hoogbegaafden anders zijn dan 'normale', niet-hoogbegaafde mensen en hoe het onderwijs voor deze groep zou moeten zijn. Toch was het laatste hoofdstuk over volwassenen en de eigen ervaringen van Renata verreweg het meest waardevolle deel van het boek in mijn ogen. Er is nauwelijks aandacht voor volwassen hoogbegaafden, terwijl de aandacht voor kinderen wel steeds meer toeneemt. In dit boek wordt vaak herhaald hoe belangrijk het is dat hoogbegaafde kinderen aangepast onderwijs, coaching van een specialist en een aangepaste opvoeding krijgen. Toch is de realiteit dat de meeste hoogbegaafden die nu volwassen zijn dit allemaal niet hebben gekregen. Daarom zou het fijn zijn om meer diepgang te krijgen in hoe deze volwassenen zichzelf terug kunnen vinden als ze zich te veel hebben moeten aanpassen in hun vroege leven. Desondanks zou dit boek een enorme eye-opener zijn voor iedereen die te maken heeft met het onderwijs, de GGZ of pedagogiek.