What do you think?
Rate this book
Rode nevel
2054. Global climate disruption is een onmiskenbare grauwe realiteit geworden. De vraag is niet meer of we de strijd tegen het op hol geslagen klimaat zullen verliezen, de vraag is wanneer. Terwijl zowat de hele wereld op deze nieuwe werkelijkheid reageert met verslagenheid en gelatenheid, timmert in Brazilië een visionair ondernemer aan een nieuwe toekomst voor de mensheid. Een toekomst die, als het van hem afhangt, niet op onze aarde zal liggen. Daar waar enkele jaren geleden alleen nog Braziliaanse wildernis lag, wordt nu in recordtempo gebouwd aan Space Valley, een kilometerslange aaneenschakeling van nieuwe bedrijven en onderzoekscentra, opgetrokken rond één centraal thema: ruimtevaart. Wanneer in een van de studentenpubs op de campus van het IISS, de prestigieuze universiteit in het hart van Space Valley, een jonge vrouw overlijdt in onduidelijke omstandigheden, begint voor inspecteur Ana Díaz een moeizame zoektocht naar de waarheid.
- GenresScience FictionThriller
320 pages, Kindle Edition
First published January 1, 2020
1 person is currently reading
37 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
August 29, 2020
Rode Nevel is de debuutroman van Dirk Speelman, hoogleraar computationele corpuslinguïstiek te Leuven. De schrijver doet onderzoek naar patronen in grote collecties van taalmateriaal met behulp van digitale technieken. Dit onderzoek gebruikt hij ook als spil voor zijn plot in Rode Nevel.
Speelman wil hiermee een literaire thriller neerzetten die zich afspeelt in 2054, een toekomst waar klimaatverandering en big data een feit is.
Hoewel het bovenstaande hoge verwachtingen schept, vallen deze tijdens het lezen aan duigen. Het idee erachter is namelijk origineel en goed maar het schort op meerdere gebieden aan een goede uitwerking. Het blijft nevelig in Rode Nevel.
De personages zijn veelal cliché en blijven vlak. Zo is er een wulpse Amalia die mannen inpalmt met haar schoonheid, zijn de schurken dom en mogen we een nietsontziende zakenman ontmoeten. Alleen Ana -het hoofdpersonage- krijgt meer aandacht maar ook zij maakt weinig ontwikkeling door. Bovendien komt zij nogal ongeloofwaardig over. Haar karakter doet bijvoorbeeld vreemde dingen die een inspecteur van politie niet passen en halverwege het boek volgt een verklaring. In plaats van begrip levert dat verwarring en vragen op. Hoe kan iemand met zulke issues bij de politie (blijven) werken? Waarom staat haar baas dat toe en hoe heeft ze ooit inspecteur kunnen worden? Haar personage wordt er met deze uitleg niet geloofwaardiger op. Zou zij privédetective zijn geweest dan zouden haar issues wel door de beugel kunnen.
Daarnaast zijn er teveel personages die deze kleine 260 pagina’s bevolken. Iedere keer worden nieuwe personages en nieuwe situaties toegevoegd die een stukje van de puzzel vormen om tot het einde van het plot te geraken. Het leest niet fijn omdat de romanfiguren enkel vaag omschreven zijn en daardoor desinteresse wekken. De ontknoping heeft daardoor iets weg van een opsomming en dat is funest voor de spanning. Een kleiner aantal personages of veel meer pagina’s met uitgewerkte achtergronden was beter geweest.
De dialogen tussen de spelers zijn wisselend van kwaliteit en ze zijn niet altijd even interessant. De gesprekken tussen de wetenschappers zijn te lang en te uitgebreid en kunnen korter en ook het taalgebruik mag eenvoudiger zodat de vaart erin blijft. De dialogen tussen de andere personages zijn dan weer te simpel. Het verschil tussen beide gaat ten koste van het leesplezier.
Dan is er nog de kwestie van het gebrek aan richting van het plot. Het lijkt in eerste instantie om de oplossing van een moord te gaan maar dat verhaal verzandt door de vraag wat er met het hoofdinspecteur aan de hand is. Zij kampt meer met zichzelf dan met de zaak. Het wordt lastig om te onderscheiden wat nu belangrijk is. Het idee ontstaat dat de problematiek van de hoofdinspecteur het meest gewichtig is want die neemt een tijdlang flink wat pagina’s in beslag. Daarnaast is er een verhaallijn over de strijd tussen politie en criminelen over drugshandel, een verwikkeling over linguïstische patronen -de Rosettacode- en spelen er nog zaken zoals klimaatverandering en eventuele oplossingen die men onderzoekt.
De klimaatverandering komt niet tot leven in Rode Nevel. Vanaf het begin is niet duidelijk in welk klimaat de mensen vertoeven. Het is niet heet, er is blijkbaar geen gebrek aan water maar vlees is wel duur. De personages zweten niet, hebben het niet koud en het is niet merkbaar dat wereld van de bewoners steeds meer een onleefbare wereld wordt. Ze lijken er in ieder geval persoonlijk geen hinder van te ondervinden. Er zijn wel stukken waar iemand bijvoorbeeld een lezing houdt over het klimaatvraagstuk maar het blijft allemaal nogal klinisch. Het voelt voor de lezer helemaal niet alsof hij in een door het klimaat bedreigde wereld rondloopt en dat maakt het lastig om zich met deze wereld te verbinden. De wereldopbouw is daarvoor te schamel en de schrijver komt veel te laat met het klimaat op de proppen.
Rode Nevel heeft een alleraardigst plotidee met potentie. Het is jammer dat deze niet tot ontplooiing komt. De vraag die de schrijver op het eind naar voren brengt is dan wel weer heel interessant. Zou de Rosettacode een levensbron zijn waar kunstenaars zich intuïtief mee verbonden voelen. Het is jammer dat het hier blijft bij een opgeworpen ideetje. Er is nog een hoop te leren maar wellicht mogen we in de toekomst nog een mooie verbeeldingsroman van deze schrijver verwachten.
Speelman wil hiermee een literaire thriller neerzetten die zich afspeelt in 2054, een toekomst waar klimaatverandering en big data een feit is.
Hoewel het bovenstaande hoge verwachtingen schept, vallen deze tijdens het lezen aan duigen. Het idee erachter is namelijk origineel en goed maar het schort op meerdere gebieden aan een goede uitwerking. Het blijft nevelig in Rode Nevel.
De personages zijn veelal cliché en blijven vlak. Zo is er een wulpse Amalia die mannen inpalmt met haar schoonheid, zijn de schurken dom en mogen we een nietsontziende zakenman ontmoeten. Alleen Ana -het hoofdpersonage- krijgt meer aandacht maar ook zij maakt weinig ontwikkeling door. Bovendien komt zij nogal ongeloofwaardig over. Haar karakter doet bijvoorbeeld vreemde dingen die een inspecteur van politie niet passen en halverwege het boek volgt een verklaring. In plaats van begrip levert dat verwarring en vragen op. Hoe kan iemand met zulke issues bij de politie (blijven) werken? Waarom staat haar baas dat toe en hoe heeft ze ooit inspecteur kunnen worden? Haar personage wordt er met deze uitleg niet geloofwaardiger op. Zou zij privédetective zijn geweest dan zouden haar issues wel door de beugel kunnen.
Daarnaast zijn er teveel personages die deze kleine 260 pagina’s bevolken. Iedere keer worden nieuwe personages en nieuwe situaties toegevoegd die een stukje van de puzzel vormen om tot het einde van het plot te geraken. Het leest niet fijn omdat de romanfiguren enkel vaag omschreven zijn en daardoor desinteresse wekken. De ontknoping heeft daardoor iets weg van een opsomming en dat is funest voor de spanning. Een kleiner aantal personages of veel meer pagina’s met uitgewerkte achtergronden was beter geweest.
De dialogen tussen de spelers zijn wisselend van kwaliteit en ze zijn niet altijd even interessant. De gesprekken tussen de wetenschappers zijn te lang en te uitgebreid en kunnen korter en ook het taalgebruik mag eenvoudiger zodat de vaart erin blijft. De dialogen tussen de andere personages zijn dan weer te simpel. Het verschil tussen beide gaat ten koste van het leesplezier.
Dan is er nog de kwestie van het gebrek aan richting van het plot. Het lijkt in eerste instantie om de oplossing van een moord te gaan maar dat verhaal verzandt door de vraag wat er met het hoofdinspecteur aan de hand is. Zij kampt meer met zichzelf dan met de zaak. Het wordt lastig om te onderscheiden wat nu belangrijk is. Het idee ontstaat dat de problematiek van de hoofdinspecteur het meest gewichtig is want die neemt een tijdlang flink wat pagina’s in beslag. Daarnaast is er een verhaallijn over de strijd tussen politie en criminelen over drugshandel, een verwikkeling over linguïstische patronen -de Rosettacode- en spelen er nog zaken zoals klimaatverandering en eventuele oplossingen die men onderzoekt.
De klimaatverandering komt niet tot leven in Rode Nevel. Vanaf het begin is niet duidelijk in welk klimaat de mensen vertoeven. Het is niet heet, er is blijkbaar geen gebrek aan water maar vlees is wel duur. De personages zweten niet, hebben het niet koud en het is niet merkbaar dat wereld van de bewoners steeds meer een onleefbare wereld wordt. Ze lijken er in ieder geval persoonlijk geen hinder van te ondervinden. Er zijn wel stukken waar iemand bijvoorbeeld een lezing houdt over het klimaatvraagstuk maar het blijft allemaal nogal klinisch. Het voelt voor de lezer helemaal niet alsof hij in een door het klimaat bedreigde wereld rondloopt en dat maakt het lastig om zich met deze wereld te verbinden. De wereldopbouw is daarvoor te schamel en de schrijver komt veel te laat met het klimaat op de proppen.
Rode Nevel heeft een alleraardigst plotidee met potentie. Het is jammer dat deze niet tot ontplooiing komt. De vraag die de schrijver op het eind naar voren brengt is dan wel weer heel interessant. Zou de Rosettacode een levensbron zijn waar kunstenaars zich intuïtief mee verbonden voelen. Het is jammer dat het hier blijft bij een opgeworpen ideetje. Er is nog een hoop te leren maar wellicht mogen we in de toekomst nog een mooie verbeeldingsroman van deze schrijver verwachten.
August 16, 2020
Hugely exciting and timely first novel which paints a picture of love and crime in a not too distant future plagued by the social and ecological consequences of overpopulation and overindustrialisation. In view of the fact that the author is a professor of AI/Linguistics, many of the digital innovations he describes are not science “fiction”: they just aren't available yet (though it is obvious that they will be at some point). Speelman’s deep insight into scientific revolutions in the field of big data manipulation, strongly adds to the pace and suspense of this admirable read. Comes highly recommended!
August 17, 2020
Rode Nevel is het debuut door Dirk Speelman. De cover van het boek is rood-oranje. Er wordt een planeet afgebeeld. Deze elementen zorgen voor een mysterieus gevoel bij het bekijken van het boek.
Het verhaal speelt zich af in 2054, op een campus, ISS genaamd, in Rio. Er zijn verwijzingen naar de klimaatproblematiek, overstromingen in Europa. Technologie speelt een belangrijke rol in dit verhaal, maar ook architectuur vindt er zijn plaats. De plot is goed en vrij realistisch en de ideeën zijn goed gevonden. Toch is er nog wat werk, de schrijfstijl is heel eenvoudig en de dialogen kunnen kinderlijk overkomen.
Het is een interessant verhaal dat zowel misdaad als technologie samenvoegt. Dit is een goed debuut rekening houdend met de schoonheidsfoutjes. Het is uniek in dat opzicht dat zowel de misdaad als de technologie een belangrijke rol spelen, met een bijrol voor de architectuur.
Ik geef Rode Nevel drie sterren.
Het verhaal speelt zich af in 2054, op een campus, ISS genaamd, in Rio. Er zijn verwijzingen naar de klimaatproblematiek, overstromingen in Europa. Technologie speelt een belangrijke rol in dit verhaal, maar ook architectuur vindt er zijn plaats. De plot is goed en vrij realistisch en de ideeën zijn goed gevonden. Toch is er nog wat werk, de schrijfstijl is heel eenvoudig en de dialogen kunnen kinderlijk overkomen.
Het is een interessant verhaal dat zowel misdaad als technologie samenvoegt. Dit is een goed debuut rekening houdend met de schoonheidsfoutjes. Het is uniek in dat opzicht dat zowel de misdaad als de technologie een belangrijke rol spelen, met een bijrol voor de architectuur.
Ik geef Rode Nevel drie sterren.
April 6, 2020
Het is 2054. De klimaatopwarming heeft vreselijke gevolgen gehad in Europa. In Brazilië wordt er gewerkt aan een oplossing om mensen naar de ruimte te kunnen sturen, terwijl er op de campus van de universiteit van Space Valley onderzoek gebeurt naar onder andere Rosettacode. In een van de studentenpubs stort op een avond een jonge vrouw in en ze sterft ter plekke. Ana Díaz begint aan een moeilijke speurtocht naar degene die verantwoordelijk is voor haar dood.
De schrijfstijl van Rode nevel leest erg aangenaam. Het is vlot geschreven en daardoor leest het ook snel weg.
Qua personages vond ik er maar twee leuk: inspecteur Ana Díaz en onderzoeker Rafael. Ze zijn vrijwel allemaal goed uitgewerkt, waardoor ik wel met veel personages kon meeleven. De studenten die in het begin van het boek voorkomen, leken me erg interessant, maar jammer genoeg verdwenen ze al snel van het toneel. Ik had graag wat meer over hen gelezen. Er kwamen wel redelijk veel nevenpersonages in voor en ik had soms moeite met onthouden wie bij wie/wat hoorde.
De verhaallijn is spannend, wat ervoor zorgde dat ik echt verder wilde lezen en graag wilde weten wat er gebeurd was met de jonge vrouw. Toch pakte ik het na ongeveer één derde niet meer zo snel vast en ik denk dat dat er ook mee te maken had dat de focus verschoof van de campus naar een groter complot. Daar ben ik in het algemeen niet de grootste fan van, want vaak kan ik het motief (en wie achter de moord zit) dan al snel raden. Dat was hier voor een stuk ook het geval, maar ik had het gelukkig niet helemaal goed.
Het boek wordt omschreven als een literaire sf-thriller. Het speelt zich ook af in 2054 en de wereld van de toekomst is goed uitgewerkt. Op sommige vlakken is er wel weinig veranderd. Een voorbeeld is alcohol: het lijkt vanzelfsprekend dat mensen alcohol drinken, maar is dat binnen meer dan dertig jaar ook nog zo? Gaan ze zich dan ook nog "moed indrinken", of gebruiken ze iets anders? Gezien de context van het boek had ik het wel fijner gevonden als ze daar andere middelen voor hadden.Verder is het wel allemaal realistisch.
Het is wel zo dat er redelijk wat technische termen gebruikt worden en er regelmatig technische uitleg gegeven werd die ik niet altijd begreep. Niet erg voor het volgen van het verhaal, want dat lukte prima, maar ik vond het toch jammer dat ik daardoor sommige stukken van de wereld niet helemaal meekreeg.
Al bij al vind ik het dus wel een goed boek en thrillerliefhebbers zullen het zeker graag lezen!
Ik kreeg dit boek als recensie-exemplaar. Dat heeft mijn mening op geen enkele manier beïnvloed.
De schrijfstijl van Rode nevel leest erg aangenaam. Het is vlot geschreven en daardoor leest het ook snel weg.
Qua personages vond ik er maar twee leuk: inspecteur Ana Díaz en onderzoeker Rafael. Ze zijn vrijwel allemaal goed uitgewerkt, waardoor ik wel met veel personages kon meeleven. De studenten die in het begin van het boek voorkomen, leken me erg interessant, maar jammer genoeg verdwenen ze al snel van het toneel. Ik had graag wat meer over hen gelezen. Er kwamen wel redelijk veel nevenpersonages in voor en ik had soms moeite met onthouden wie bij wie/wat hoorde.
De verhaallijn is spannend, wat ervoor zorgde dat ik echt verder wilde lezen en graag wilde weten wat er gebeurd was met de jonge vrouw. Toch pakte ik het na ongeveer één derde niet meer zo snel vast en ik denk dat dat er ook mee te maken had dat de focus verschoof van de campus naar een groter complot. Daar ben ik in het algemeen niet de grootste fan van, want vaak kan ik het motief (en wie achter de moord zit) dan al snel raden. Dat was hier voor een stuk ook het geval, maar ik had het gelukkig niet helemaal goed.
Het boek wordt omschreven als een literaire sf-thriller. Het speelt zich ook af in 2054 en de wereld van de toekomst is goed uitgewerkt. Op sommige vlakken is er wel weinig veranderd. Een voorbeeld is alcohol: het lijkt vanzelfsprekend dat mensen alcohol drinken, maar is dat binnen meer dan dertig jaar ook nog zo? Gaan ze zich dan ook nog "moed indrinken", of gebruiken ze iets anders? Gezien de context van het boek had ik het wel fijner gevonden als ze daar andere middelen voor hadden.Verder is het wel allemaal realistisch.
Het is wel zo dat er redelijk wat technische termen gebruikt worden en er regelmatig technische uitleg gegeven werd die ik niet altijd begreep. Niet erg voor het volgen van het verhaal, want dat lukte prima, maar ik vond het toch jammer dat ik daardoor sommige stukken van de wereld niet helemaal meekreeg.
Al bij al vind ik het dus wel een goed boek en thrillerliefhebbers zullen het zeker graag lezen!
Ik kreeg dit boek als recensie-exemplaar. Dat heeft mijn mening op geen enkele manier beïnvloed.
June 28, 2020
'Literaire sf-thriller' staat er op de cover en de vergelijking met 'Black Mirror' wordt zelfs gemaakt. In wezen is dit een detective verhaal dat zich in 2054 afspeelt, dat er nog net exact uitziet als 2020. Enkel in het begin en einde wordt er iets creatief rond nieuwe technologie gedaan, maar verder had dit verhaal zich evengoed op het politiebureau van 'The Wire' kunnen afspelen.
In plaats van het futuristische en raadselachtige mee te nemen in het verhaal, is het een beginners detective waar in de laatste 30blz alles in 2 dialogen uitgelegd wordt. Nog wat name dropping van moeilijke technologieën en termen, en de auteur was klaar.
In plaats van het futuristische en raadselachtige mee te nemen in het verhaal, is het een beginners detective waar in de laatste 30blz alles in 2 dialogen uitgelegd wordt. Nog wat name dropping van moeilijke technologieën en termen, en de auteur was klaar.
September 12, 2021
Ik vond de start van dit boek interessant en het thema ook. Richting het einde raakte ik mijn interesse echter volledig kwijt. Al die dialogen tussen personages om maar aan mij als lezer duidelijk te maken hoe het verhaal nou eigenlijk in elkaar zat... saai, langdradig en bovendien inhoudelijk ver gezocht. Jammer, want ik had aan het begin nooit gedacht dat ik maar op 2 sterren uit zou komen.
April 16, 2023
Zelfde genre als Dan Brown (thriller met beperkte portie non-fictie), en mijn appreciatie ligt ook in dezelfde lijn. Boek start wat stroef (vooral in de dialogen), maar wordt beter naarmate het verhaal vordert. Spanning stijgt, maar veel diepgang/betrokkenheid bij personages ervaar ik niet.
Leuke aan SF is dat het een hersenspinsel is waarmee boeiende thema's uiteengezet kunnen worden. Daar speelt het boek op in. Onvermijdelijk is (uiteraard) dat de voorspelling geleidelijk aan gedateerd geraakt, zoals nu met snelle AI al het geval is.
Aanrader voor wie van thrillers houdt.
Leuke aan SF is dat het een hersenspinsel is waarmee boeiende thema's uiteengezet kunnen worden. Daar speelt het boek op in. Onvermijdelijk is (uiteraard) dat de voorspelling geleidelijk aan gedateerd geraakt, zoals nu met snelle AI al het geval is.
Aanrader voor wie van thrillers houdt.
August 24, 2024
Het boek gaat 260 pagina's nergens naartoe, terwijl gaandeweg een karrenvracht aan personages de revue passeren. Na veel te lang wachten tot er een link komt tussen de twee verhaallijnen, is het uiteindelijk een personage die op het einde opduikt die het plot uitlegt. Wat de politieagent dan 300 paginas heeft lopen doen, geen idee.
Sfeer en setting op zich oke, maar veel te veel personages waar je geen connectie mee opbouwt.
Sfeer en setting op zich oke, maar veel te veel personages waar je geen connectie mee opbouwt.
November 5, 2021
Sci-fi (met een scheutje cyberpunk) van eigen bodem. Volgens de achterflap voor fans van Black Mirror, volgens mij meer verwant met de eerste seizoenen van The Expanse (wat ook een compliment is).
Goed verhaal, leest vlot, een aanrader.
Hopelijk vloeit er nog meer gelijkaardig uit de pen van Dirk Speelman.
Goed verhaal, leest vlot, een aanrader.
Hopelijk vloeit er nog meer gelijkaardig uit de pen van Dirk Speelman.
June 7, 2022
Alsof je naar een slecht amateur gezelschap zit te kijken. Gedragen, niet “echt”. Onrealistische karakters zonder diepgang.
Voor de hand liggende productverzinsels met veel feature-geneuzel. Mogelijk om het “science” gedeelte te verhogen?
Wel een aardige plot wat helaas in de epiloog nog uitgebreid moet worden uitgelegd.
Voor de hand liggende productverzinsels met veel feature-geneuzel. Mogelijk om het “science” gedeelte te verhogen?
Wel een aardige plot wat helaas in de epiloog nog uitgebreid moet worden uitgelegd.
August 17, 2020
For those who reflects on what life might be like in 50 years from now
For those who are curious to see what happens when academics and detectives meet
For those who like some good old suspense to keep you reading
A true pageturner
For those who are curious to see what happens when academics and detectives meet
For those who like some good old suspense to keep you reading
A true pageturner
February 19, 2025
Had meer een space soap verwacht dan deze politie thriller. Ik zit nog met een vraag over die man met zijn bipolaire stoornis. Hij zou door die vrouw vermoord zijn en wel op haar domein terwijl ik dacht dat een of andere bokser hem in die speeltuin voor volwassenen een kopje kleiner gemaakt had.
March 30, 2020
Leest als een trein, heel vlot en beeldend geschreven
September 18, 2020
Erg spannend en vlot geschreven debuut op het snijvlak van ecologie en wetenschap.
August 10, 2021
Enige achtergrond van wetenschap is gewenst! Ik vond deze wel leuk en meeslepend maar wie een lichte detective verwacht riskeert wat ontgoocheld of niet helemaal mee te zijn.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews