ร้านลึกลับในคืนดาวดับ

by เนวิกา

หนึ่งตำนานเล่าขาน ถึงร้านลึกลับในคืนไร้แสงดาว
ต่างที่...ต่างเวลา
...ไร้ที่มาที่ไป แต่จะทำให้คุณสมปรารถนา
-------------------------------------------------------------
รวมเรื่องสั้นชุดร้านลึกลับในคืนดาวดับ ถือกำเนิดขึ้นในโครงการการแข่งขัน The Mask Writer หน้ากากนักเขียน โดยเพจอุ้มสม ในปี 2020 ภายใต้นามแฝงใช้ในการแข่งขันว่าหน้ากากปลาทู

ร้านลึกลับในคืนดาวดับ ว่าด้วยเรื่องราวของร้านปริศนาในสี่เมืองทั่วโลกที่เปิดขึ้นอย่างไร้ที่มาที่ไปเฉพาะในคืนฟ้าไร้ดาว เพื่อทำให้ความหวังของผู้มาใช้บริการเป็นจริงทั้งสี่ร้าน

วิวาห์พิศวง - ร้านที่รับจัดงานวิวาห์ให้เฉพาะบ่าวสาวที่เป็นวิญญาณ
แว่ววันวาน - ร้านที่จะพาคุณกลับไปเยือนย่ำอดีตอีกครั้งผ่านบทเพลงที่ได้สดับ
เวทวับวาว - ร้านที่จะเสกมนตร์ให้ความหวังส่องประกายอีกครั้ง
วาดเวหา - ร้านที่จะพาคุณไปพบกับอนาคตซึ่งจะปรากฏอยู่บนผืนผ้าใบ

และเรื่องสั้นเรื่องที่ห้า...คือความหวัง บอกเล่าเรื่องราวต้นกำเนิดของร้านลึกลับในคืนดาวดับทั้งสี่ ซึ่งยังไม่ได้เผยแพร่ในการแข่งขันมาก่อน และในฉบับรวมเรื่องสั้นนี้ มีรูปเมืองซึ่งเป็นที่ตั้งของร้านลึกลับร้านต่างๆ เป็นพิเศษเพื่อแทนคำขอบคุณ

123 pages, ebook

Published December 1, 2020

About the author

การศึกษา
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
The University of Edinburgh

Reviews

[Lily 百合花 · Rating 5 out of 5]

ชื่อเรื่อง – ร้านลึกลับในคืนดาวดับ
ผู้แต่ง – เนวิกา

ตัวละคร
วิวาห์พิศวง
ธรณ์ สิทธยนภางค์
ธวัต สิทธยนภางค์ (วัต)
ดานิกา วัฒนาวิญญู
เอมิล
เจนนินทร์

แว่ววันวาน
วาทิตา สิทธยนภางค์ (วา)
ธวัต สิทธยนภางค์ (วัต)
ธัญธีรา สิทธยนภางค์ (ธัญ)

เวทวับวาว
ธัญธีรา สิทธยนภางค์ (ธัญ)
ธีร์

วาดเวหา
ธิชา (ธิ)
นภ อายุ 28 ปี

คือความหวัง
ดาว
เทียน แซ่หวัง (เทียน สิทธยนภางค์)


รีวิวหลังอ่าน

ร้านลึกลับในคืนดาวดับนี้ เป็นอีบุ๊กที่รวมเรื่องสั้นทั้งหมด 5 ตอนเข้าไว้ด้วยกัน คือวิวาห์พิศวง แว่ววันวาน เวทวับวาว วาดเวหา และคือความหวัง โดยเดิมทีมีแค่สี่เรื่องแรกแหละ แต่ต่อมาเนวิกาได้เขียนตอนคือความหวังเพิ่ม เพื่อเล่าถึงที่มาที่ไปของร้านลึกลับในคืนดาวดับให้คนได้รู้กันนั่นเอง

โดยแต่ละตอนนั้นจะมีความเกี่ยวเนื่องเชื่อมโยงกัน เพราะว่าเป็นร้านลึกลับที่มีเฉพาะในคืนดาวดับของตระกูลสิทธยนภางค์ ซึ่งแต่ละร้านจะกระจายตัวกันอยู่คนละที่ และเป็นญาติพี่น้องกันนั่นเอง แรกๆ ที่อ่านก็จำชื่อใครไม่ค่อยได้ เพราะ ธ. เต็มไปหมดเลย ฮ่าๆ แต่อ่านไปอ่านมาก็จำได้เองแหละ อิอิ

สี่เรื่องแรกนั้นเกิดจากโครงการหน้ากากนักเขียน ซึ่งเท่าที่เราอ่านมาทุกเรื่อง เราชอบของน้องนุ้ย เนวิกาที่สุดเลย คือตามอ่านตามเชียร์มาตลอด อ่านตั้งแต่เรื่องแรกก็รู้ว่าเป็นน้องนุ้ยแล้ว พอออกรวมเล่มอีบุ๊กมา เราก็เลยต้องจัด และอ่านวนอีกรอบ รวมถึงได้อ่านเรื่องสั้นตอนสุดท้ายที่เป็นบทสรุปที่ดีที่สุดด้วย ^_^

ถ้าถามว่าในบรรดาเรื่องสั้นทั้งหมด เราชอบตอนไหนสุด เราก็ตอบไม่ถูก เพราะแต่ละตอนคือสนุกไปคนละแบบ วิวาห์พิศวงอ่านแล้วรู้สึกโลกกลมและดีแล้วที่สุดท้ายทั้งสองก็ใช้ชีวิตเดินหน้าต่อไปได้ แว่ววันวานอ่านแล้วน้ำตาซึมเลย และนึกถึงตอนหนึ่งในเรื่องเพียงชั่วเวลากาแฟยังอุ่น ที่คนรักกันกลับความจำเสื่อม ก็เป็นอะไรที่เศร้าและประทับใจ

เวทวับวาวเป็นตอนที่รู้สึกเจ็บปวดที่เพราะความไม่กล้าทำให้ต้องใช้เวลารอคอย ความที่คิดว่าตัวเองโอเครับได้ที่มันเป็นไปแบบนี้ก็เลยทำให้ต้องห่างกันออกไป แต่สุดท้ายก็เป็นเรื่องที่จบได้ลงตัวและละมุนจริงๆ

วาดเวหาเป็นตอนที่น้ำตาซึมที่สุด ถึงจะไม่ใช่ความรักหนุ่มสาว แต่เป็นตอนที่อ่านแล้วน้ำตามาจริงๆ คือแบบไม่ไหวแล้ว บีบคั้นได้สุดๆ ไปเลย อ่านไปก็ได้แต่คิดและเข้าใจว่าโลกใบนี้ยังมีคนที่ลำบากอีกเยอะจริงๆ คือลำบากและไม่มีก็คือไม่มีจริงๆ นะ จะทำยังไงให้มันมี มันก็ไม่มีอะ อ่านไปก็รู้สึกว่าโลกนี้ฮือๆๆๆ บางทีก็โหดร้ายจนเกินไป แต่คิดว่าเมื่อจบเรื่อง ตัวละครคงจะใช้ชีวิตต่อไปได้แบบที่เติบโตขึ้นจากประสบการณ์ที่ผ่านมา

คือความหวัง เป็นตอนใหม่ที่เพิ่งได้อ่าน ได้ย้อนกลับไปอดีตของปู่กับย่า เล่าเรื่องราวที่มาที่ไปของร้านลึกลับในคืนดาวดับในปัจจุบัน และวกกลับมาที่ปัจจุบันอีกครั้ง เพื่อปิดท้ายเรื่องราวได้อย่างสวยงามและลงตัว

ชอบการตั้งชื่อตอนในแต่ละตอนมากเลย เพราะมากๆ เพราะแบบที่ว่าอยากให้ทั้งหมดเป็นเรื่องที่ยาวกว่านี้ คิดว่านักเขียนสามารถเล่นกับตัวละครแวดวงเครือญาติได้มากกว่านี้ด้วยแหละ ก็หวังสักวันว่าจะได้อ่านนะ อิอิ เอาจริงๆ ยังคิดว่าสามารถเขียนเรื่องของธิชาได้นะ เหมือนยังเป็นสาวโสดที่ยังไม่เจอเนื้อคู่เลย อิอิ

มีคำผิดนิดหน่อย อ่านเจอแบบผ่านๆ แต่ก็พอเข้าใจได้ เพราะคนเขียนทำเองทุกอย่าง ก็เลยไม่ติดอะไรมาก เพราะไม่ได้เยอะจนเกินไป

เป็นเรื่องที่ชอบมากๆ แม้จะสั้นไปหน่อย แต่ทุกอย่างละมุนละไมดีงาม อ่านแล้วประทับใจสุดๆ ไปเลยค่ะ จริงๆ ก็เคลียร์ทุกประเด็นหมดแล้วแหละ แต่เราเป็นคนชอบอ่านเรื่องยาวๆ ไง ฮ่าๆ ก็เลยจะรู้สึกว่าสั้นไปนิด แต่ถึงจะสั้นไปนิดก็เป็นเรื่องที่ชอบมากจริงๆ ค่ะ อยากแนะนำให้ได้อ่านกันนะคะ

[สปอยล์]

วิวาห์พิศวง

ธรณ์เปิดร้านที่รับจัดงานแต่งให้กับวิญญาณ เป็นกิจการของครอบครัว เขาจิตแข็งก็เลยรับช่วงต่อ ร้านอยู่ที่ปารีส โดยวันหนึ่งมีผู้หญิงชื่อดานิกาบอกว่าจะจัดงานตัวเองกับแฟนหนุ่มที่ตายไปก่อนงานแต่งหนึ่งสัปดาห์ ธรณ์ไม่ได้รับปาก แต่ก็จะลองดู

ส่วนธวัตเป็นอาของธรณ์ ที่คุยกันในช่วงแรก หลังจากที่ธรณ์พาดานิกาไปทำพิธี กลับพบว่าตัวเองเห็นวิญญาณเอมิล ลูกครึ่งฝรั่งเศสไทย แฟนหนุ่มของดานิกา และได้ยินจากปากเอมิลว่าอยากจะหลุดพ้นจากดานิกา ไม่ว่าตอนไหนก็ไม่เคยรักเธอเลย

ธรณ์เล่าให้ฟังหลังจากนั้น ดานิกาเลยเล่าบ้าง บอกว่าจริงๆ คือเอมิลที่บ้านล้มละลาย แล้วก็ตามจีบเธอ เธอก็รู้แต่ก็โง่ยอมที่จะแต่งงานกับเอมิล พอจะแต่งงานกัน จู่ๆ ก่อนถึงวันแต่งหนึ่งสัปดาห์ กลับเกิดอุบัติเหตุพร้อมกับหญิงสาวอีกคน หญิงสาวคนนั้นเสียชีวิตทันที ส่วนเอมิลบาดเจ็บสาหัส เธอเจ็บแค้นมาก เลยตั้งใจจะผูกวิญญาณเขาเข้ากับเธอ เพื่อไม่ให้ไปเจอกับผู้หญิงคนนั้นในโลกหลังความตาย

แต่ความจริงที่พีคกว่านั้นคือ ผู้หญิงคนนั้นคือเจนนินทร์ แฟนของธรณ์นั่นเอง เมื่อดานิการู้ และเริ่มปล่อยวางได้ ก็ตัดสินใจที่จะโยนก้อนดินจากหลุมศพเอมิลทิ้งไป ส่วนธรณ์เองก็เช่นกันโยนสร้อยที่เคยให้เจนนินทร์ทิ้งไป

หลังจากนั้นเขาก็คืนเงินค่าจ้างให้เธอทั้งหมด แล้วเธอก็ไม่เจอร้านนี้อีกเลย แต่หลังจากนั้นหลายเดือนเธอไปดูดาว ก็ได้เจอเขาอีกครั้ง และตอนนี้เธอก็ก้าวเดินต่อไป เขาเองก็เช่นกัน ต่างก็ยิ้มให้กัน อาจจะเปิดใจให้กันด้วยซ้ำ

แว่ววันวาน

วาทิตามาอยู่ในร้านแว่ววันวานโดยไม่รู้ว่าตัวเองชื่ออะไร ชายวัยกลางคนตรงหน้าบอกว่าสามารถเล่นไวโอลินพาคุณกลับไปยังอดีตได้ ซึ่งเมื่อทำแล้วทำให้พบว่าอดีตเมื่อ 30 ปีก่อนนั้นเธอเรียนดนตรี แล้วได้พบรักกับธวัต รุ่นพี่หนุ่ม ต่อมาได้ทุนมาเรียนต่อที่ซัลเบิร์กด้วยกัน

แต่แล้วไม่นานพ่อของเธอก็เสียชีวิต เธอไม่เหลือใคร เขาบอกว่าย้ายไปอยู่ซัลเบิร์กด้วยกันและแต่งงานกันเถอะ พ่อของเขานั้นส่งเขาไปทำงานที่นั่น ทั้งๆ ที่ครอบครัวเขาคือบริษัทเกี่ยวกับเครื่องจักร

แล้วก็กลับมาที่ปัจจุบัน มีโทรศัพท์จากธัญธีราโทรมา ลูกสาวของธวัต ธวัตเป็นอาของธรณ์ (พระเอกในเรื่องก่อนของหน้ากากปลาทู) ธัญธีราดูแลร้านที่ๆ อยู่ในเมืองต้นกำเนิดแฮร์รี่ พอตเตอร์ (คิดว่าเป็นเรื่องถัดไป) ธวัตบอกว่ากำลังเล่นไวโอลินกับแม่ของธัญธีราอยู่

และแล้วเรื่องราวก็เฉลยว่าจริงๆ แล้ววาทิตาก็คือแม่ของธัญธีราที่ความทรงจำหายไปเมื่อสองปีก่อนเพราะอัลไซเมอร์ ธวัตยืนยันว่าต่อให้วาลืมเขา ลืมลูก แต่จะไม่มีวันลืมความรักจากเขาและลูกของเราแน่นอน เขาใช้ไวโอลินนี้ทำให้เธอได้หวนกลับไปในอดีต และจำเรื่องราวได้ เป็นแบบนี้ครั้งแล้วครั้ง��ล่า ก็ไม่รู้ว่าจะจบลงที่ใด

เวทวับวาว

ธีร์กลับมาอีกครั้งเพื่อขอให้ได้เจอกับธัญธีรา (ธัญ) อดีตคนรักที่เขาบอกเลิกไปเมื่อ 3 ปีก่อน และแล้วเขาก็ได้เจอเธออยู่ตรงหน้า เธอพาเขาไปร้านเวทวับวาว ร้านของเธอเองซึ่งเป็นร้านเวทมนตร์ เสกโกโก้มาสแมร์โร่ให้เขาดื่ม

เขาบอกว่าอยากจะไปที่ๆ มีแสงดาว เธอเลยพาเสกให้เขาและเธออยู่ที่ตลาดคริสต์มาส โดยระหว่างไปไหนมาไหนด้วยกัน ก็มีย้อนกลับไปอดีตให้ได้รู้ว่าจริงๆ แล้วเขาคือนักเรียนทุนที่ทำทุกอย่างตามที่แม่ต้องการ ไม่เคยได้ทำตามความฝันของตัวเอง เมื่ออยู่ที่นี่ก็รักกับธัญธีรา แต่ทันทีที่ต้องกลับไปทำงานใช้ทุนที่ไทย และเธอเองก็อยู่ที่นี่ตลอดอยู่แล้ว เขาเลยตัดสินใจบอกเลิกโดยไม่ถามเธอเลยว่าโอเคไหม

ครั้งนี้เขาชวนเธอขึ้นชิงช้าสวรรค์ด้วยกันอีก เขาบอกว่าแม่เสียไปแล้ว และเขากำลังจะลาออกจากงาน เพราะใช้ทุนหมดแล้ว เขาทำงานไม่ค่อยมีความสุข เพราะอยู่กับระบบราชการไทยซึ่งไม่ใช่สิ่งที่เขาชอบเลย พอถึงวันที่เขากลับ เธอก็ใจหายว่าคงจะจากกันไปตลอดกาลแล้วแน่ๆ

แต่แล้วเขากลับบอกว่าจริงๆ คือสมัครงานไว้ที่นี่ กำลังรอการตอบรับ ไม่กล้าบอกไปเพราะกลัวจะไม่ได้ แต่เขาตั้งใจแล้วว่าจะอยู่ในที่ๆ มีเธอ เขาคิดถึงเธอทุกวัน แต่ไม่เคยติดต่อกลับมาหาอีกเลย ส่วนเธอก็เสียใจ แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรเพื่อตัวเอง แต่ทำเหมือนเข้าใจทุกคนและไม่ให้โอกาสอะไรตัวเองเลย ครั้งนี้เธอเลยดีใจที่ได้ยินคำนี้จากเขา และกอดกัน จากนั้นก็เฝ้ารอที่จะได้เจอกัน และกลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้งหนึ่ง

วาดเวหา

ธิชาได้เจอนภอายุ 28 ปี เหมือนกำลังหมดอาลัยกับชีวิตตัวเอง เลยบอกว่าเดี๋ยวจะวาดรูปให้ฟรี เธอเป็นเจ้าของร้านวาดเวหา ที่สามารถวาดรูปอนาคตได้แม่นยำ ปกติคิดในราคา 200 ยูโร

นภลำบากมาทั้งชีวิต ล่าสุดเพิ่งโดนให้ออกจากงาน แม่มักจะโทรมาถามว่าอิ่มหรือยัง แล้วก็ชวนกลับไปอยู่ที่เมืองชนบทที่อยู่ด้วยกันมาตลอด แต่ลูกชายรำคาญแม่ และเบื่อกินลูกแพร์ เพราะวันๆ ก็กินแต่ลูกแพร์จนโต

พ่อของเขาค้ายาโดนจับเข้าคุก แม่หนีความลำบากในไทยด้วยการพาเขามาอยู่ที่เยอรมัน โดยแต่งงานกับคนต่างชาติ แต่ดันเจอคนที่เป็นแค่คนสวน ไม่ใช่คนรวย ก็เลยหนีไม่พ้นความลำบาก แถมไม่กี่ปีต่อมาก็ตายจากไปอีก สองแม่ลูกอยู่บ้านที่ได้กินแต่ลูกแพร์เป็นหลัก

ธิชาวาดรูปบ้านที่เขาอยู่โดยไม่มีต้นแพร์อีกต่อไป เขาก็มานั่งมองดู แล้วธิชาก็เน้นว่าให้รีบกลับไปหาแม่ เขาเลยกลับไปเพื่อพบว่าแม่ไม่อยู่บ้าน แต่อยู่โรงพยาบาล หลังจากนั้นไม่นานแม่ก็จากไป ผ่านไปหนึ่งปี เขากลับไปอยู่บ้าน ทำงานเสมียนแถวบ้าน โดยได้กลับมาที่ร้านวาดเวหา แล้วก็เจอธิชาซึ่งจำเขาได้

ธิชาบอกว่าคุณนภา แม่ของเขาเจอร้านเธอ และให้เธอวาดรูปหนึ่งไว้ให้ ซึ่งเป็นรูปบ้านหลังเดิม แต่มีเขายิ้มอยู่ และด้านหลังภาพแม่ก็เขียนข้อความถึงเขา คือข้อความมันซึ้งมาก ทำเอานภได้รับรู้ถึงความรักของแม่ แม่คอยตามให้ลูกกลับมาอยู่บ้าน เพราะอยากใช้เวลากับลูก หลังจากตอนลูกเด็กๆ แม่มักจะทำงานเสมอเพราะหาเงินให้ลูก จนไม่มีเวลาอยู่ด้วยกันเลย แถมโตมาจากในสลัมอีก ลำบากกันจริงๆ

คือความหวัง

เทียนพบว่าตัวเองกลายเป็นวิญญาณจากอุบัติเหตุรถชน เพราะจะออกมาซื้อยาแก้ปวดท้องให้ลี่ ภรรยาสาว เขาเป็นคนที่อพยพมาจากเมืองจีน แล้วได้แต่งงานเพราะมีคนแนะนำ มีอาหย่งเป็นเพื่อนสนิท เขายังไม่ตาย แต่ตามร่างตัวเองไปที่โรงพยาบาลไม่ได้เลย

แต่แล้วก็มีหญิงสาวชื่อดาวมองเห็นเขา เขาก็เลยตามเธอไปตลอด แม้ว่าเธอจะบอกว่าเขายังไม่ตาย จนสุดท้ายเธอก็ต้องยอมพาเขาไปที่ร้านตัวเอง คือร้าน “หวังวิญญาณ” ร้านที่ทำตามความปรารถนาของวิญญาณ โดยมีเธอกับแม่คอยทำหน้าที่นี้ จริงๆ ร้านนี้เป็นของพ่อ พ่อโดนโจรฆ่าตาย ต่อมาเป็นวิญญาณติดต่อให้แม่ทำร้านนี้ต่อและส่งต่อให้ลูก

พาไปไม่ทันไร แม่ก็ทักว่ายังไม่ตายนี่ แล้วสักพักก็มีข้อตกลงว่าถ้าทำให้กลับไปได้ จะต้องยอมทำตามสัญญาสักอย่าง แต่ยังไม่บอกว่าคืออะไร หลังจากนั้นดาวก็เป็นคนพาไปให้เข้าความฝันของคนที่เกี่ยวข้อง สรุปว่าเข้าความฝันของลี่ ทำให้พบว่าลี่เป็นคนร้ายวางแผนร่วมกับอาหย่ง เพื่อนสนิทของเขา โดยวางแผนตัดสายเบรกรถ แล้วก็มีอะไรกันด้วยแหละ

ดาวทำทีไปหาตำรวจ และแจ้งความเรื่องที่รู้มาว่าสองคนนี้วางแผนฆ่า สักพักตำรวจจับทั้งสองคนเข้าคุก เทียนฟื้นมาก็ทำกายภาพบำบัด รักษาตัวเอง หลายเดือนผ่านไปก็พยายามตามหาร้าน แต่ร้านจะโผล่เฉพาะในคืนดาวดับ สุดท้ายก็เจอ และจะทำตามข้อตกลง สรุปว่าข้อตกลงคือให้มาช่วยดูแลกิจการของครอบครัวนี้ เพราะมีอีกหลายๆ ร้านเลย ดูแลกันไม่ไหว

ก็ตัดภาพมาเล่าถึงปัจจุบันว่าธัญธีราแต่งงานกับธีร์ โดยในงานแต่งก็มีทั้งธวัต ธรณ์ วาทิตา ธิชา โดยที่ธรณ์เลิกทำร้านวิวาห์พิศวงแล้ว แต่ทำร้านวิวาห์หวานแทน จัดงานแต่งให้คน โดยทำกับดานิกา ส่วนธิชาก็ยังมีความสุขกับการได้วาดรูปต่อไป ก็มีเล่าถึงว่าเสียดายที่เทียนและดาวก็จากไปกันหมดแล้ว โดยดาวอายุสั้นกว่า จากไปตอนอายุ 50 กว่าๆ เพราะเป็นโรคมะเร็ง

Start 18.31 น. Thu 28 Jan 2021
End 20.56 น. Thu 28 Jan 2021
Review Date 21.02 น. Sat 30 Jan 2021

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

#ร้านลึกลับในคืนดาวดับ🌑
#เนวิกา❄



เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้น(นับได้5เรื่อง)ที่อ่านแล้วรู้สึกสวย-แพง-อินเตอร์ หวานแบบกระซิบๆเป็นความหวานระยิบระยับวับวามในอก สัมผัสได้ถึงความหนาวเย็นในบรรยากาศและฉากของเรื่องแต่ในทางกลับกันก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจยังไงไม่รู้ เชื่อเถอะว่าอ่านแล้วรู้สึกดี มีพลังบวก ทั้งขณะอ่านและเมื่ออ่านจบ 😊
เหมือนผู้เขียนส่งความหวังกำลังใจความปรารถนาดีจุดไฟศรัทธา🕯ให้แก่ปวงชนคนอ่านผ่านตัวอักษรที่ร้อยเรียงเรื่องราวของร้านลึกลับในคืนดาวดับ

----ชอบเรื่องไหนสุด ?😍💕
ตอบ---ชอบ"แว่ววันวาน" ...เราว่าเรื่องนี้หวานสุด ...ในความรางเลือนของความทรงจำแต่ความรู้สึกตรงหน้ามันเต็มไปด้วยความรักลึกซึ้ง...โรแมนติกชวนฝันมากกกก ชอบบบ😍
----น้ำตาแตกเรื่องไหน?😭😭
ตอบ---"วาดเวหา" อ่านตอนเช้าก็ร้องไห้แต่เช้าไปเลยจ้ะ...คิดถึงแม่ขึ้นมาน้ำตามันก็ไหล อยากกลับไปซบลงที่ตรงตักแม่~😭
----เรื่องที่เอ๊ะ!?
ตอบ---เรื่องสุดท้าย "คือความหวัง" เอ๊ะ!ในที่นี้คือเอ๊ะ!มาไง555ก็นึกว่าจบแล้วไงมาครบ4ร้านแล้ว  "คือความหวัง"ก็คือเล่าถึงจุดกำเนิดของเรื่องราว ร้านลึกลับว่าเป็นไงมาไง เป็นเรื่องของอากง เจ้าสัวเทียน-คุณย่าดาว และพันธะสัญญาที่ให้กันไว้
----เรื่องที่ว้าว?
ตอบ---"เวทวับวาว" ธัญธีราหญิงสาวเจ้าของร้านมีความเฮอร์ไมโอนี่มากๆ เสกนั่นเสกนี่ได้ด้วย😆
----เรื่องที่ทำให้รู้สึกอย��กอ่านต่อ?
ตอบ---ก็ต้องเรื่องแรกสิ"วิวาห์พิศวง" มันเป็นความลงตัวในการเล่าเรื่องทั้งเรื่องการปล่อยวางอดีตที่ชอกช้ำ ทั้งการซ่อนปมที่พอเฉลยว่าใครเป็นใครและมีแนวโน้มว่าจะเป็นอะไรกันต่อไปมันก็เออ เจ๋งอะ!

สรุปสั้นๆว่า ...ของเค้าดี เป็นเรื่องสั้นที่ครบจบ ยิ่งอ่านช่วงคริสตร์มาส-ปีใหม่ด้วยยิ่งGood Vibesสุดๆ...ไปอ่านกันเถ๊อะ !!!!

ข้อคิดที่ชอบ:
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือความหวัง และการพยายามทำให้ความหวังนั้นเป็นจริง

4.5ปัดเป็น5

[Phuwong · Rating 4 out of 5]

เรื่องราวของร้านลึกลับทั้ง 4 ร้านที่ปรากฎขึ้นในคืนดาวดับตามเมืองต่าง ๆ ของยุโรป วิวาห์พิศวง แว่ววันวาน เวทวับวาว และ วาดเวหา

รวมเรื่องสั้น 4 เรื่องจากเวทีการประกวด The Mask Writer หน้ากากนักเขียน ของเพจอุ้มสม เขียนโดย หน้ากากปลาทู (เนวิกา) และเพิ่มตอนพิเศษ คือความหวัง ในการรวมเล่มฉบับอีบุ๊กครั้งนี้ ก่อนอื่นเลย ชอบชื่อของเรื่องสั้นแต่ละตอนมากครับ ไพเราะสมกับที่ผู้เขียนเป็นนักอักษรศาสตร์ นอกจากนี้ยังชอบบรรยากาศ อารมณ์และโทนเรื่อง อ่านแล้วให้ความรู้สึกกำลังเหมือนนั่งจิบโกโกอุ่น ๆ ฟังเรื่องเล่าลึกลับเหล่านั้นในคืนหิมะตก ใครที่เคยไปเยือนเมืองต่าง ๆ ซึ่งใช้เป็นฉากในเรื่อง คงจะยิ่งอินและจินตนาการตามไปด้วยได้ไม่ยากเลย

อ่านจบแล้วเข้าใจเลยว่าทำไมหน้ากากปลาทูถึงเป็นผู้ชนะการแข่งขัน เรื่องสั้นแต่ละเรื่องมีจุดเชื่อมโยงที่ชวนให้อยากอ่านเรื่องอื่น ๆ ต่อ และยังมีการจบแบบหกมุมซึ่งดึงอารมณ์เราให้ดิ่งไปกับตัวละครได้อย่างง่ายดาย อยากให้ผู้เขียนนำพล็อตแนวลึกลับแฟนตาซีแบบนี้มาขยายเป็นนวนิยายเรื่องยาวนะครับ ชอบครับ

[Patrawan Dear]

#ร้านลึกลับในคืนดาวดับ / เนวิกา

เป็นการนำเอาเรื่องสั้น 4 เรื่อง 4 ร้านใน Project หน้ากากนักเขียน The Mask Writer มารวมเล่มอีกครั้ง พร้อมทั้งเพิ่มเรื่องสั้นเรื่องที่ 5 ขยายความเป็นมาของร้านทั้ง 4 เพื่อให้จบครบสมบูรณ์

แม้จะเป็นการอ่านซ้ำ แต่ก็ยังอ่านได้สนุก ภาษายังคงสวยงาม บรรยากาศยังดูขลัง ๆ เรื่องที่ซึ้งก็ยังซึ้ง เรื่องที่หวานก็ยังหวาน เรื่องที่เสียน้ำตา ก็เรียกน้ำตาได้แบบทะลักทลาย ทั้งที่รู้เรื่องอยู่แล้ว และด้วยเรื่องสุดท้ายนี่แหละ ที่ส่งหน้ากากปลาทูให้ชนะเลิศไปแบบไร้ข้อกังขาเลยทีเดียว

สำหรับเรื่องสั้นเรื่องใหม่ที่เติมเข้ามาในเล่ม รู้สึกว่ากลมกลืน ไม่โดด ช่วยบอกเล่าเรื่องราวก่อนหน้า และช่วยสรุปเหตุการณ์ได้ดี

ท้ายสุด แม้จะเป็นเรื่องสั้น แต่ทั้งพล็อต ความเชื่อมโยง และการดึงอารมณ์ร่วม ถือว่าผู้เขียนจัดเต็มให้จริง ๆ ค่ะ :)

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

เป็นรวมเรื่องสั้นอีกเรื่องจากโปรเจ็คต์ The Mask Writer ที่อาจมีคนเคยอ่านผ่านตามาแล้วจากเพจผู้จัดทำโปรเจ็คต์หรือที่เว็บเด็กดี อันนี้นักเขียนเอามารวมให้ได้อ่านกันอีกรอบ มีการรีไรท์อีกเล็กน้อยและที่แน่ๆคือเพิ่มตอนพิเศษมาให้อีกหนึ่งตอนด้วย

เนื่องจากเป็นโปรเจ็คต์เกี่ยวกับเรื่องสั้น นี่ก็เลยเป็นการรวมเรื่องสั้นที่เกี่ยวโยงกันทั้งหมด 5 ตอน ซึ่งทั้งหมดจะเป็นธีมแฟนตาซีแนวเวทมนตร์ที่สะดุดหูสะดุดตาตั้งแต่ชื่อตอนที่ใช้ภาษาได้สอดคล้องและสละสลวยมาก ซึ่งก็คือชื่อร้านแต่ละร้านที่อยู่กระจัดกระจายอยู่ในยุโรป โดยแต่ละร้านก็จะมีปาฏิหาริย์แตกต่างกันไป แต่จะปรากฎเฉพาะในคืนดาวดับเท่านั้น

- วิวาห์พิศวง เป็นร้านที่รับจัดงานแต่งงานให้เฉพาะดวงวิญญาณ
- แว่ววันวาน เป็นร้านที่จะพาให้คุณได้ย้อนความทรงจำในอดีตผ่านบทเพลง
- เวทวับวาว เป็นร้านที่ใช้มนตร์เพื่อให้คุณสมปรารถนา
- วาดเวหา เป็นร้านที่จะทำให้คุณเห็นอนาคตจากภาพวาด
- คือความหวัง เป็นปฐมบทของร้านทั้งสี่ค่ะ

เราชอบจินตนาการของนักเขียน ที่นอกจากจะสร้างความเกี่ยวโยงในธีมแล้ว ยังมีสัญลักษณ์ที่สามารถส่งสารให้กับผู้รับได้อย่างชัดเจนด้วย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องคนตาย/คนเป็น หรือ อดีต/อนาคต ยังมีบริบทสะท้อนและเสียดสีสังคมที่สอดแทรกให้แบบเนียนๆอีกด้วย แต่ตอนที่เราชอบมากเพราะหน่วงจนถึงขั้นสะอื้น (แม้ว่าจะอ่านไปแล้วสองรอบ) คือวาดเวหา ที่กระแทกใจได้แรงมาก

เสียดายที่ทั้งหมดนี้เป็นเพียงเรื่องสั้น (โดยเฉพาะสำหรับคนที่ชอบอ่านเรื่องยาวๆมากกว่าอย่างเรา) ที่รู้สึกอยากเห็นรายละเอียดและพัฒนาการของตัวละครได้มากกว่านี้อีกซักหน่อย

[Nonnin · Rating 5 out of 5]

4.5/5

[Dew · Rating 3 out of 5]

ได้รับการป้ายยาจาก 'อุ้มสม' ให้สอยเล่มนี้มาอ่าน ไม่ผิดหวังจริงๆ ชอบไอเดียของโครงเรื่องมากๆ (แม้ว่าจะเสียน้ำตากับเรื่อง วาดเวหา แต่นั่นอาจเพราะฉันยังอยู่ในช่วงอ่อนไหวง่ายจากการสูญเสียเมื่อกลางปี) ไม่แปลกใจว่าทำไมเรื่องนี้ถึงเป็นเรื่องที่ชนะในเวที หน้ากากนักเขียน

[g0dmarryjane · Rating 4 out of 5]

ตอนแรกว่าจะให้แค่ 3 ดาวแต่พออ่านตอนสุดท้ายแล้ว เฮ้ย อยู่เหมือนกัน ชอบถึงจะพอเดาพล็อตออก 5555 มันก็อบอุ่นหัวใจตามแนวเลย ส่วนตัวชอบพาร์ทของ วาดเวหา ที่สุด อ่านแล้วนึกถึงแม่ นึกถึงครอบครัว มันสะเทือนใจแปลก ๆ กินข้าวหรือยัง ทำซึมเลย บทนี้ทำให้เราอยากจะใส่ใจคนรอบข้าง เป็นห่วงเป็นใยขึ้นเยอะเลยประทับใจ อีกอย่างเราชอบไวป์ตอนนี้ ชอบตัวละครธิ ชอบที่เปรียบท้องฟ้าเหมือนดั่งชีวิต มันเรียบง่ายแต่ลึกซึ้งมาก ไม่ต้องมีฝนก็เศร้าได้ อีกบทที่ชอบรองลงมาคือ แว่นวันวาน บทจบประโยคของบทนี้คือ โห เธอหวานเจี๊ยบจริง ๆ หวานจนต้องไปหาอะไรทำแก้เขิน ดีมาก ๆ อ่านแล้วโลกเป็นสีชมพูอบอุ่นหัวใจมาก แต่ในความหวานมันมีความเศร้าเพราะโรคร้ายจริง ๆ

[RainyDoLL ☔️ · Rating 5 out of 5]

หลายนาทีแล้วที่ฉันนั่งกรี๊ดให้กับหนังสือเล่มนี้ 🤣

เป็นเรื่องแรกที่ได้อ่านของผู้เขียน ค้นพบว่าเล่มนี้มีสำนวนที่สวย มีพล็อตที่บรรเจิด มีบรรยากาศอบอุ่นราวกับเวทย์มนต์
และวาดเวหากับตอนสุดท้ายได้เล่นฉันแล้ว :’( (อ่านฉบับอีบุ๊ค)

ขนลุกค่ะ 😭