Wat als je een neanderthaler ontmoet in een zoo vol uitgestorven diersoorten?
Wat als je koeien, varkens en kippen niet meer mag doden om op te eten?
Wat als mensen die lang geleden zijn ingevroren weer tot leven komen?
Wat als je verliefd bent op iemand die er dertig uitziet maar eigenlijk negentig is?
Wat als robots kunst maken die iedereen ontroert?
Wat als een ruimtereiziger afscheid neemt van vrouw en kind omdat hij eeuwenlang ingevroren onderweg is naar een andere planeet?
Hans Bourlon is gefascineerd door de toekomst. Als een volleerd tijdreiziger pendelt hij van 2028 naar 2089 en terug naar 2040. Met veel fantasie maar tegelijkertijd gebaseerd op de huidige wetenschappelijke en technologische ontwikkelingen beschrijft hij hoe dat leven er in de toekomst kan uitzien. Of juist niet.
Heel eerlijk? Ik kocht dit boek vooral omdat Hans Bourlon de letterlijke baas van mijn kindertijd is en ik wel eens benieuwd was naar zijn hersenspinsels. Ik maakte een kort praatje op de boekenbeurs in Antwerpen, kreeg er een leuke handtekening en mooie tekening bij en ging met het boek naar huis.
En vandaag tijdens een conventie van Shadowhunters heb ik het boek gelezen en wat heb ik me hier ongelooflijk goed mee kunnen vermaken. Elk verhaaltje opnieuw was een leuke ontdekkingsreis en de wetenschappelijke onderbouwing achteraf voegde wat mij betreft ook echt wat toe.
Daarnaast slaagde Bourlon er wonderwel in om elk verhaal echt tot leven te brengen. Niet alleen door beschrijvingen, maar ook door korte dialogen en inkijkjes in de levens van bewoners. De verhalen waren daardoor kort, maar krachtig.
En de manier waarop Bourlon elke wetenschappelijke ontwikkeling benaderde was heel origineel. Soms kritisch, soms positief, soms negatief, soms met een vraagteken. De verhalen vermaken daardoor niet alleen, ze zetten ook nog aan het denken.
Een hele leuke toevoeging aan mijn boekenkast dus!
Wat een fascinerend boek, een beetje sciencefiction zou je denken 🤔 helemaal niet, deze verhalen liggen dicht bij technologie/ontdekkingen die de dag vandaag al bestaan. Wel is het niet anno 2025 gerelateerd en heeft het een achterstand in tijd maar een heel realistisch kijk hoe de wereld is op dit punt, fijn boek doet je toch even nadenken welke vaart wij hebben genomen de laatste jaren als mensheid als het komt op technologie die toch niet stil blijft staan en we blijven ontwikkelen .
gevonden in de kring en dacht misschien wel interessant maar ik vond het saai geschreven en té onrealistisch. best jammer want de wetenschappelijke uitleg vond ik wel altijd interessant!!
p. 157: Het eeuwige leven is niet gelijk aan eeuwig geluk. Het leven is boeiend omdat het vergankelijk is. Vergelijk het met een bloem. Een plastic bloem heeft geen ziel. Een echte bloem is mooi omdat je weet dat ze zal verwelken.
Na een korte vakantie zag ik dit boekje op de keukentafel liggen. Het gegeven van in de toekomst te reizen fascineert me enorm. Het is de tegenhanger van de geschiedenis.
Het boek "De tijdreiziger" is geschreven in korte stukjes van telkens een aantal pagina's, waardoor het heel vlot leest. Het is ook mijn favoriete manier van schrijven.
Toch moet ik eerlijk bekennen dat ik bij sommige stukjes een beetje op m'n honger bleef zitten. Ik hoop dat Hans Bourlon daarmee nog verder doet!
Ik hoop in de toekomst nog meer boeken van hem te lezen. Daarom geef ik graag een 4 sterren op 5!
We kregen De tijdreiziger via het magazine Knack waar mijn echtgenoot een abonnement op heeft (maar ook door mij met veel plezier meegelezen wordt).
Een paar interessante ideeen, maar het blijft allemaal wat vrijblijvend. Nog is het volledig doordacht bijv. Filosofisch, nog is het taalkundig elegant of aangrijpend. Het blijft een opervlakkige aaneenrijging van weetjes zonder diepgang. Spijtig hier had meer ingezeten.
Boek gekregen om te lezen van een medewerker bij Studio 100.
Het is geschreven vanuit enkele ontdekkingen en toekomstige technologieën. De insteek van de tijdreiziger is wel leuk, maar is niet echt een rode draad. De stukjes over elk toekomstbeeld is vier of vijf pagina’s lang, wat wel wat meer en gestoffeerder had kunnen zijn. Sommigen lijken een brainstorm voor Black Mirror te zijn, anderen zijn letterlijke afleveringen.
Met de insteek is nog veel meer te doen, lijkt mij. En ik hoop oprecht dat Hans dat nog doet, want er zit een solide basis in.
Een kort boek waarbij een tijdreiziger verschillende periodes in de toekomst bezoekt, over een mogelijk toekomstbeeld gebaseerd op technieken die vandaag in de kinderschoenen staan. Eerst een stuk proza, gevolgd door een feitelijke tekst waarop het gebaseerd is. Er worden een aantal interessante onderwerpen aangehaald, maar de proza zorgde er steeds voor dat ik het minder aangenaam vond. Die teksten hadden beter geschreven kunnen worden.
Op zich leuke visioenen, maar (zo gaat dat met toekomstvisies) al wat gedateerd en verre van verrassende ontwikkelingen. Vooral erg weinig uitgewerkte 'verhaaltjes', zelfs geen kortverhalen. Eerder een soort pitch voor elementen in een echt sci-fi verhaal. Maar wel vlot lezend, dat dan weer wel. Ideaal om je boekentotaal van het jaar waar op te krikken 😏😉
Een leuk boekje dat op cursiefachtige wijze als een tijdreiziger de komende technologische evoluties weergeeft. Doet echt denken, ook al is de evolutie tot het einde van deze eeuw niet altijd geloofwaardig - het blijft een extrapolatie van wat we nu al weten.
Fijn boek, met originele en vooral prachtige kortverhalen waarin gefantaseerd wordt over (en soms zelfs gewaarschuwd voor) de toekomst. Aangenaam en spitsvondig geschreven. Vooral het laatste verhaal heeft me aangegrepen.
Grappig, doet je nadenken over de evolutie van onze technologie en de wereld waarin we leven. Soms kort door de bocht, soms iets te simplistisch... maar zeer met zijn momenten een ene-opener.
De auteur is duidelijk mee met de laatste technologische trends en probeert zijn kennis te delen in korte verhalen. Soms het komt voor mij belerend over, de voorbeelden zijn voor de hand liggend en zijn precies rechtstreeks copy-paste uit de nieuwsartikelen.
Ik kan dit werk enigzins vergelijken met het eerste fictie werk van Steven Van Belleghem, 'Eternal'. Net zoals Van Belleghem slaagt de auteur niet helemaal in om uit 'het nu' te komen in dit toekomstverhaal. David Bowie op begrafenissen in 2080? Latijns in de uitvaartliturgie? Opsommingen van historiek en technische evoluties een per een benoemen, zorgt dat je met onechte dialogen in het verhaal zit. In 2069 gaat waarschijnlijk niemand meer spreken over dat je nu met je gezicht ipv cash kan betalen. Bij de zin '3d printers printen nu ook printers' moest ik zelfs even met de ogen rollen.
Niettemin zijn verschillende van deze info-fictie verhaaltjes wél interessante en prikkelende toepassingen van nieuwe technologie. Sommige fictie kortverhalen zijn mogelijks kandidaat materiaal voor Black Mirror (moesten ze al niet van daar ontleend zijn).
Dit boek is een verzameling van kort verhalen , geïnspireerd door recente (het boek werd uitgegeven in 2019) medische, technologische en wetenschappelijke feiten, sommige ontdekt , andere ontwikkeld. Ik vond sommige verhalen goed geschreven maar ik keek het meeste uit om de eigenlijke feiten te ontdekken voor mezelf. Om te zien of ik al over die ontdekking of een specifieke ontwikkeling in een bepaald veld had gehoord.
Ik lees meestal veel dikkere boeken maar zo een kort boek over mogelijke toekomsten was een prettig iets voor tussendoor maar wel niet iets overweldigend goed dus ik geef ik het boek 3.5 sterren.
First things first: full disclosure. Ik heb het boek op voorhand mogen lezen, wat, we moeten daar niet flauw over doen, best een eer was. Desalniettemin ben ik écht wel fan van het boek. Hans hield artikels bij over zaken die hem opvielen en een toekomstbeeld opriepen. In dit boek voorziet hij deze ontwikkelingen in de echte wereld van kortverhalen. VR/AR, genetische manipulatie, ... fans van Black Mirror gaan in dit boek zeker hun ding vinden.