Ο Μάρτυρας

by Jean Bloch-Michel, Ευγενία Γραμματικοπούλου (Translator), Χρύσα Μωυσίδου (Editor)

"Σήμερα ξέρω πως το μοναδικό πάθος που με διακατείχε ήταν η αδυναμία μου να δράσω. Έχτισα τη ζωή μου πάνω στον φόβο και την άρνηση: αυτό με προφύλασσε από κάθε κίνδυνο. Ήμουν αποφασισμένος να υπερασπιστώ τη μοναχικότητά μου και να προσπαθήσω να κλείσω τα μάτια σε όλα όσα δεν ήθελα πια να βλέπω. Η περιφρόνηση που έδειχνα για οτιδήποτε ξέφευγε από το πεδίο της δουλειάς μου δεν ήταν αξεχώριστη από μια κάποια ζήλια για εκείνους που επιτύγχαναν εκεί όπου εγώ δεν τολμούσα να δοκιμαστώ. Όλη μου η συμπεριφορά δεν ήταν στην πραγματικότητα παρά μια εσκεμμένη πόζα. Ξέρω πολύ καλά ότι έτσι κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Εκείνο που με πείραζε πάνω απ' όλα ήταν η ευκολία με την οποία έκριναν τη ζωή μου, τη στιγμή που, για να είμαι ειλικρινής, εκτιμούσα ότι η δική μου ζωή ήταν πιο πολύτιμη από τη δική τους. Η μητέρα μου, οι μαθητές μου, ο Μισέλ, η Κλωντ, η Εριέττα. Σήμερα ξέρω ποιο είναι το έγκλημά μου".
Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα για έναν άνδρα που συντρίβεται από το βάρος της ίδιας του της ατολμίας.
Μια σαρωτική μαρτυρία για τους φιλήσυχους πολίτες, τους αιώνιους άπραγους θεατές και τα ανυποψίαστα θύματά τους.

176 pages, Paperback

First published December 20, 1948

Reviews

[Sevi Salagianni · Rating 3 out of 5]

Κάτι που μοιάζει με Καμύ, αλλά δεν είναι Καμύ. Συμπαθητικό, αλλά ως εκεί. Επίσης ήθελε περισσότερη προσοχή στην επιμέλεια.

[George K. · Rating 4 out of 5]

Πρόκειται για μια πολύ καλογραμμένη και ενδιαφέρουσα νουβέλα, που μου έφερε λίγο στο μυαλό τον Καμύ, όσον αφορά την αφήγηση και τη θεματολογία, χωρίς βέβαια να πιάνει τα δυσθεώρητα ύψη του εν λόγω συγγραφέα. Η αφήγηση είναι σε πρώτο πρόσωπο, με τον "μάρτυρα" να συντρίβεται από το βάρος της ίδιας του της ατολμίας, του αιωνίως άπραγου θεατή. Όχι και η πιο ευχάριστη ανάγνωση για τώρα το καλοκαίρι, αλλά τέτοιου είδους βιβλία έχουν κάποια πράγματα να πουν και πρέπει να διαβάζονται, ανεξαρτήτως... καιρικών συνθηκών. Πρόσημο θετικό.

[Annetius · Rating 5 out of 5]

Κι αν όλοι οι μάρτυρες φύγουν απ'τη μέση, δε μένει τάχα ένας τελευταίος, ο χειρότερος, ο πιο δυσβάσταχτος όλων, ο πιο τρομερός κι ο πιο ανυπόφορος;

Μια εξαιρετική ανακάλυψη στην ΔΕΒΘ από τις εκδόσεις Οκτάνα, μια νουβέλα με την ίδια υφή της Πτώσης του Καμύ, μια καταιγιστική αφήσηση που προσωπικά με ψυχαγώγησε, εννοώντας πως με διέλυσε μέσα από τα στοιχεία της αποστασιοποίησης και του ταυτόχρονου ξεγυμνώματος.

"Η οδύνη δε σημαίνει τίποτα χωρίς την εξέγερση."

[Katerina · Rating 4 out of 5]

Εξαιρετικό βιβλίο που έχει κάτι πολύ συγκεκριμένο να πει και το λέει. Σπάνιο πράγμα.

[Maciej Koziol · Rating 4 out of 5]

the ending made the book worth the read. thanks liam for the recommendation.