千秋 2

千秋 #2

by Meng Xi Shi, 梦溪石

Genres: Yaoi, Boys Love

336 pages, Unknown Binding

About the author

Associated Names:
* Meng Xi Shi (English)
* 梦溪石 (Chinese)
* เมิ่งซีสือ (Thai)

Reviews

[Dilushani Jayalath · Rating 4 out of 5]

I would be lying if I said that the political intrgue and the constant battle between the sects don't keep me more interested than the romance (or rather lack of it XD). Shen Qiao is one of those good characters through and through. They typical heros you would find in old Wuxia novels but the author manages to sprinkle a bit of humanity into him in the form of the countless calamities that befalls him. Still despite everything that happens to him, he sticks through them all. Meanwhile we hav Yan Wushi being the most despicable love interest. Maybe not despicable but at least most selfish and sefl-centered. We are given glimpse of the true character underneath the facade but we are yet to see if he can redeem himself.
With that I finish the second volume of this series and I have to say that the story has clearly picked up now comapred to the begining. Will be diving straight into the third novel now.

[addie · Rating 4 out of 5]

(4.5/5) สนุกมากๆๆๆๆ เล่มนี้เราจะได้เห็นการต่อสู้และการอัพเวลของเสิ่นเฉียว ซึ่งทำออกมาได้สุดแสนประทับใจ ลุ้นไปพร้อมๆกับตัวละครแบบวางไม่ลง ชอบความอัพเวลชาวยุทธภพ ฝึกปราณมากๆ สงสัยได้ไปหาแนวนี้มาอ่านอีก เสิ่นเฉียวเป็นตัวละครที่เราชอบมาก ชอบคาแรคเตอร์แบบนี้สุดๆๆๆๆ ส่วนครึ่งหลังตอนไปตามหาของเราแอบรู้สึกว่าดรอปลงหน่อย โชคดีที่จบไม่ค้างเพราะส่งไปเปลี่ยนกะแจ่มใสอยู่

[Rada Chalapipat · Rating 5 out of 5]

เหตุการณ์ในเล่มนี้จะเป็นช่วงเวลาราว 1 ปีหลังจาก #เสิ่นเฉียว ตกหน้าผาและได้เรียนรู้เรื่องราวในยุทธภพมากมายว่าในยุคสงครามแก่งแย่งดินแดนแบบนี้ คนส่วนใหญ่นับถือความแข็งแกร่งมากกว่าความดีงาม การที่เราทำดีให้ใครใช่ว่าเขาจะไม่หักหลัง เสิ่นเฉียวที่ตาเกือบบอดมักจะถูกราชันมารอย่าง #เยี่ยนอู่ซือ หาว่าเขาไร้เดียงสาต่อโลกและไม่มีทางฟื้นวิทยายุทธ์และร่างกายทั้งที่มีวิชาจากคัมภีร์สุริยันหากไม่ยอมละทิ้งจิตแห่งเต๋ามาเรียนรู้พื้นฐานจากจิตมาร เริ่มต้นเล่มนี้ที่แคว้นเฉินระหว่างที่พระนายเดินทางมาคุ้มครองฑูตจากแคว้นโจวแล้วก็ได้รับการท้าประลองจากประมุขอารามศึกษาหลินชวนเจ้าถิ่นจนต่างฝ่ายต่างบาดเจ็บ ครั้งนี้ก็เป็นเสิ่นเฉี่ยวที่ช่วยปกป้องร่างพระเอกจากฝ่ายศัตรูที่คิดจะฉวยโอกาสโจมตี หลังจากนั้นทั้งคู่ก็แยกย้ายกันเดินทางแต่แล้วกลับมาบังเอิญเจอกันจนเราคิดแบบนายเอกว่าพระเอกคงเห็นตัวเองเป็นคนพิเศษ แต่....

เกลียดพระเอกช่วงนี้มาก ขณะเดียวกันก็เห็นใจและชื่นชมแนวคิด ทัศนคติและบุคลิกของนายเอกสุดๆ พระเอกส่งนายเอกไปให้หัวหน้าพรรคมารที่ขึ้นชื่อเรื่องฆ่าข่มขืนเพราะนายเอกไม่ฟื้นวิชา ไม่ควรค่าแก่การเป็นคู่ต่อสู้ในอนาคตและคิดว่าจะแกล้งนายเอกให้แค้นจนยอมหันเข้าหาฝ่ายมาร แน่นอนว่าทุกอย่างพลิกล็อคไปทางที่ดีขึ้น หลังจากนั้นตลอดทั้งกลางเรื่องจะเป็นการผจญภัยของเสิ่นเฉียวที่แกร่งขึ้น อ่อนโยนเหมือนเคย แต่รู้จักหลอกล่อและข่มขู่แบบผู้ดีไม่ได้มองโลกเป็นสีขาวอีกต่อไป ช่วงนี้เรื่องราวจะพลิกกลับให้เสิ่นเฉียวที่พบเจอแต่คนใจร้ายได้มาพบคนดีที่ช่วยเหลือคนอื่นด้วยคุณธรรมน้ำมิตรไม่หวังผลตอบแทนอย่างนักพรตในอารามตกยากและชาวเผ่านอกด่านในหมู่บ้านเล็กๆ โดยเฉพาะชีวิตแลกชีวิตที่เสิ่นเฉียวได้มาจนทำให้เขาต้องตอบแทนด้วยการปกป้องนิกายปี้สยาที่เกือบจะสูญสิ้นจากอดีตศัตรูแคว้นทูเจี๋ย เค้าเขียนพล็อตได้โยงใยเป็นร่างแหที่มีความเกี่ยวเนื่องกันอย่างมาก เพราะเหตุครั้งนั้นทำให้นายเอกได้กลับไปช่วยชีวิตพระเอกจากการถูกรุมสกรัมโดยการร่วมมือของห้าสำนักที่มีเบื้องหลังทางการเมืองที่ต้องการจะกำจัดพระเอกซึ่งเป็นผู้สนับสนุนอย่างเป็นทางการของแคว้นโจวในการรวมแผ่นดิน

ทุกคนต่างก็รู้ว่านายเอกถูกพระเอกดูถูกด้วยการสร้างข่าวนายบำเรอแล้วยังถูกส่งไปตาย เลยไม่คิดว่าเสิ่นเฉียวจะช่วยเยี่ยนอู๋ซืออีกครั้ง มันไม่ใช่เหตุผลของความรักและการไม่เคียดแค้น แต่มโนธรรมของนายเอกมองไกลเพื่อส่วนรวมที่่ได้แต่หวังว่า การฟื้นขึ้นมาเป็นคนหลายบุคลิกในร่างเดียวจะทำให้ #อาเยี่ยน หรือ #เซี่ยหลิง ภาคคนดี น่ารัก ขี้อ้อน อ่อนโยนของลุงเยี่ยนจะเอาชนะภาคมารไร้หัวใจได้สำเร็จ ลุ้นมากว่าเล่มต่อไปจะเป็นฝ่ายลุงที่ต้องคอยดูแลนายเอกมากๆๆๆๆ

เรื่องนี้ตัวละครผู้หญิงมีบทบาทมากขึ้นหลายคนทั้งในด้านดีและด้านร้าย ตัวละครเก่าที่เคยหักหลังนายเอกอย่างอดีตศิษย์ร่วมสำนักที่เข้าข้างทูเจี๋ยหรือหนุ่มกรรมกรที่ขายตัวให้ฮ่องเต้แคว้นฉีก็กลับมาด้วยพัฒนาการที่แตกต่างกัน เล่มนี้เข้มข้นมากขึ้นจริงๆ

[Ning · Rating 4 out of 5]

ช่วยเปลี่ยนลูกศิษย์นายเอกเป็นพระเอกแทนได้มั้ย??

เล่มนี้พระเอกก็เลวสุด (แต่จริงๆก็ยังไม่รู้นะว่าทำไปทั้งหมดเพื่ออะไร? อาจจะมีเฉลยทีหลัง หรืออาจจะแค่เลวโดยสันดาน?)

ส่วนนายเอกก็ดีเวอร์ ความคิด ทัศนคติดีมาก อีคิวเต็มเปี่ยม


เล่มนี้จบที่พระเอกมีหลายบุคลิก ก็ลุ้นอีกว่าสุดท้ายจะเหลือบุคลิกไหนไว้ หรือหลอมรวมจนเป็นยังไง

รู้สึกว่า นายเอกเหนื่อยมาเยอะแล้ว อยากให้นางได้พักสบายๆบ้าง..

อ่านต่อไป

[Rolaka Pisarka · Rating 4 out of 5]

I love this story but I also know the donghua and changes they've done in that. It's not a better story (maybe), but more entertaintment fights, better short story arc and relationship between Shen Qiao and Yan Wushi. But afterall, I love novel, I love how unpredictible is and Shen Qiao nature, kindness and in this volume toughness!

[Uminaka16 · Rating 4 out of 5]

ตัวละครยังคงเยอะเหมือนเดิม แต่จำคนได้มากขึ้นแล้ว เนื้อหาอ่านค่อนข้างยาก มีส่วนที่ออกกำลังภายในกันแล้วอ่านแบบปล่อยเบลออยู่บ้าง แต่ไม่รู้ทำไมวางไม่ลง สงสัยเป็นเพราะมันสนุกแน่เลย 5555

รีวิวแบบเต็มอยู่ที่เล่ม 4 ค่ะ

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

เล่ม 2 พิมพ์ครั้งที่ 1 : ตุลาคม 2562
โปรยปกหลังเล่ม 2 :
เมื่อ ‘เยี่ยนอู๋ซือ’ พลั้งพลาดจนลมปราณแตกซ่าน
‘เสิ่นเฉียว’ คนดีจึงคอยอยู่เคียงข้างกาย ปกป้องภัยอันตรายจากรอบทิศ
พวกเขาเดินทางร่วมกันเนิ่นนาน ซ้ำประมุขเยี่ยนยังเป็นผู้มีบุญคุณช่วยชีวิต
เสิ่นเฉียวจึงคิดว่าเยี่ยนอู๋ซือคือสหาย การกระทำเช่นนี้นับว่าสมควรแล้ว
ทว่าประมุขพรรคมารผู้นี้ยังคงเป็นคนใจดำที่ไม่เคยสนใจผู้ใดอยู่วันยันค่ำ
ขณะที่เสิ่นเฉียวมิได้ระแวดระวัง เยี่ยนอู๋ซือกลับฉวยโอกาสนั้นลอบทำร้าย
ส่งตัวเสิ่นเฉียวเข้าสู่เงื้อมมือ ‘ซางอิ่งสิง’ผู้โหดเหี้ยมด้วยตนเอง
ความไร้เดียงสาของเสิ่นเฉียวนำมาซึ่งอันตรายที่เขาไม่คาดคิด
แม้ถูกหักหลังจนตกสู่ห้วงแห่งความตายครั้งแล้วครั้งเล่าแต่เขากลับยังยึดมั่นดังเดิม
ความแค้นมิอาจกำหนดทิศทางชีวิตของเขาเช่นไร บัดนี้ก็ยังคงเป็นเช่นนั้น

คำนำสำนักพิมพ์เล่ม 2 :
การมองโลกของ "เสิ่นเฉียว" ที่น่ารักของเราจะเปลี่ยนแปลงไปบ้างแล้ว แม้จะยังยึดมั่นในคุณธรรมมุ่งทำดีต่อผู้อื่นโดยไม่หวังผลตอบแทนใดๆ แต่เขาไม่ได้เอาแต่ยึดติดอยู่กับปณิธานเดิมที่ค่อนข้างเป็นการมองโลกมุมเดียวอีกต่อไป เสิ่นเฉียวเข้าใจความเป็นไปตามธรรมชาติของผู้คนและยุทธภพมากกว่าเดิม นับเป็นการเติบโตที่งดงามอีกก้าวหนึ่งของอดีตเจ้าสำนักผู้รักสงบคนนี้เลยใช่มั้ยล่ะคะ
สำนักพิมพ์เอเวอร์วาย

เล่ม 2 :
หลังมาถึงเจียงหนาน เมืองเจี้ยนคัง อวี่เหวินชิ่งก็รอการเรียกตัวจากฮ่องเต้เฉิน ตอนนี้ก็ออกมาเดินชมเมืองพร้อมทั้งเสิ่นเฉียวแต่เดินไปมากลับพลัดหลงกัน กลายเป็นเสิ่นเฉียวพบเจอหรู่เยียนเค่อฮุ่ยที่จะให้เสิ่นเฉียวไปดื่มน้ำชาที่สำนักศึกษาหลินชวน สุดท้ายเป็นเยี่ยนอู๋ซือตามมาเจอจึงทำการต่อสู้กับหรู่เยี่ยนเค่อฮุ่ย สู้อยู่นานสุดท้ายดูเหมือนเสมอกันแต่ความจริงหรู่เยี่ยนเค่อฮุ่ยบาดเจ็บมากกว่าแต่เยี่ยนอู๋ซือก็มีอาการธาตุไฟเข้าแทรกเช่นเดียวกัน เสิ่นเฉียวก็ยังคงคอยปกป้องอยู่ข้างๆ ไม่ให้คนมาทำร้าย ออกจากเจียงหนาน เสิ่นเฉียวแยกจากเยี่ยนอู๋ซือเพราะต้องการไปพบอวี้ไอ่ที่แคว้นฉี เมืองเย่เฉิงกลับได้พบเยี่ยนอู๋ซืออีก ทั้งสองจึงเดินทางด้วยกัน
พอถึงเย่เฉิงต่างคนต่างแยกจาก เสิ่นเฉียวหาอารามเต๋าเพราะคิดว่าพวกอวี้ไอ่คงมาพักที่นี่กับไม่พบคน ในอารามมีเจ้าอารามและศิษย์เพียงสองคน จากนั้นกลับเป็นเยี่ยนอู๋ซือที่มาหาเพื่อขอพักด้วยแต่กลับพาเสิ่นเฉียวไปหาซางอิ่งสิง บอกว่าพามาให้แลกกับกระบี่ไท่หวา ทั้งๆที่เสิ่นเฉียวเห็นเยี่ยนอู๋ซือเป็นสหายกลับทำแบบนี้กับตน และเพราะต้องสู้กับซางอิ่งสิงจึงต้องทุ่มเทสุดกำลังถึงขั้นทำลายรากฐานของตัวเองเพื่อจะได้ตายไปพร้อมกัน เรื่องนี้ทำให้เสิ่นเฉียวพบว่าเยี่ยนอู๋ซือแอบปลูกจิตมารในกายตัวเอง ตอนนี้ก็ทำลายไปทุกอย่างจนซางอิ่งสิงยังคิดว่าเสิ่นเฉียวบ้า และซางอิ่งสิงก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส
เสิ่นเฉียวได้รับการช่วยเหลือจากสืออู่ ลูกศิษย์ของเจ้าอารามแต่สืออู่คือเด็กที่เสิ่นเฉียวเคยช่วยเอาไว้ และในตอนนั้นคนของสำนักเหอฮวนก็มาตามหาเสิ่นเฉียว เจ้าอารามซึ่งความจริงคือจู๋เหลิ่งเฉวียน นิกายปี้สยาแห่งเขาไท่ซานได้ฝากฝังสืออู่กับเสิ่นเฉียว แล้วออกไปสู้ตายโดยไม่บอกที่ซ่อนของเสิ่นเฉียวและสืออู่ เรื่องนี้ทำให้เสิ่นเฉียวยังคิดได้ว่าโลกนี้ยังมีผู้คนที่ทำความดี ความดียังมีอยู่จึงเลือกจำแต่สิ่งดี และเพราะเสิ่นเฉียวทำลายรากฐานจึงได้เห็นถึงเคล็ดลับของคัมภีร์สุริยัน พิษสุขพบพานที่อยู่ในตัวก็หายไปด้วย เหมือนเป็นการในเรื่องร้ายก็ยังมีเรื่องดีเกิดขึ้น
เสิ่นเฉียวพาสืออู่กลับนิกายปี้สยาเขาไท่ซาน พอไปถึงก็พบกับการสู้กันภายในสำนักโดยมีศิษย์ของคุนเสียร่วมอยู่ด้วย เสิ่นเฉียวก็เข้ามาช่วยเหลือทั้งยังได้สู้กับคุนเสียอีกครั้ง เพราะเป็นมารในใจที่ต้องข้ามผ่าน ในที่สุดก็สามารถเอาชนะคุนเสียและกำจัดอีกฝ่ายไปได้ และได้รู้เรื่องแผนการล้อมฆ่าเยี่ยนอู๋ซือของห้ายอดฝีมือที่งานชุมนุมผานหลง เมืองฝูซื่อแห่งราชอาณาจักรถู่อวี้หุน
เสิ่นเฉียวเดินทางมาช่วยเยี่ยนอู๋ซือแต่ช้าไปก้าวหนึ่ง ทุกอย่างเกิดขึ้นแล้วแต่ยังดีที่เยี่ยนอู๋ซือยังไม่ตายเสิ่นเฉียวจึงพาไปรักษายังบ้านชาวบ้าน จนต้องมาสืบข่าวแล้วยังเจอกับพวกอวี้ไอ่จึงประกาศตัดสัมพันธ์และบอกความจริงเรื่องตนถูกวางยาตอนสู้กับคุนเสีย ตอนนี้เสิ่นเฉียวรู้จักการเอากำลังเข้าข่มหลังจากออกท่องยุทธภพมาหนึ่งปี
กลับไปพบว่าเยี่ยนอู๋ซือฟื้นแล้วแต่กับมีหลายบุคลิกเป็นทั้งเซี่ยหลิง ทั้งอาเยี่ยน และเยี่ยนอู๋ซือ แต่เนื้อแท้ก็ยังคือเยี่ยนอู๋ซือ
เฉินกงที่เสิ่นเฉียวเคยช่วยเหลือแล้วตอบแทนด้วยการทรยศมาหาพร้อมทั้งจับท่านปู่เจ้าของบ้านเป็นตัวประกันให้เสิ่นเฉียวเดินทางไปชั่วเชียง เพื่อตามหาโมราแดง เสิ่นเฉียวพาเยี่ยนอู๋ซือไปด้วย สุดท้ายเพราะว่าเฉินกงต้องการคัมภีร์สุริยันในกระบี่ไท่อา แต่คัมภีร์สุริยันเล่มนี้สำหรับพรรคมาร เป็นวิธีรักษาของเยี่ยนอู๋ซือพอดี ซึ่งทั้งหมดเยี่ยนอู๋ซือก็รู้ดี ทั้งๆที่ยังป่วยก็สามารถชิงมาได้ เมื่อออกมาจากเมืองใต้ดินเยี่ยนอู๋ซือก็ยังจะอยู่กับเสิ่นเฉียวต่อไป

หลังอ่านเล่ม 2 :
เล่มสองยังไงเสิ่นเฉียวก็ยังคงมองเห็นความดีในตัวคน ยังช่วยเหลือคน ไม่ใช่ตอบแทนบุญคุณด้วยความแค้นเหมือนคนทั่วไป การมองโลกของเสิ่นเฉียวยังคงดีงามแม้จะผ่านเรื่องราวเลวร้ายก็ยังสามารถกลับมายืนได้อีกครั้ง เป็นเล่มที่แสดงถึงพัฒนาการของเสิ่นเฉียวได้อย่างดีทีเดียวค่ะ แต่ยังไงเสิ่นเฉียวก็ยังต้องเกี่ยวข้องกับเยี่ยนอู๋ซือ เมื่อพูดถึงเยี่ยนอู๋ซือก็ต้องพูดถึงเสิ่นเฉียว ครั้งนี้กลับกัน เพราะบาดเจ็บสาหัส เยี่ยนอู๋ซือถึงได้มีหลายบุคลิกแต่ก็ยังคงเป็นเยี่ยนอู๋ซือ ทำเอาเสิ่นเฉียวพูดไม่ออกทีเดียว นักเขียนเขียนได้ดี ทั้งเรื่องราว และความคิดตัวละคร รวมทั้งมุกประจำตัวของแต่ละคนด้วย ซึ่งขาดไม่ได้เลยค่ะ ตามต่อเล่มสามค่ะ

[Sarah Lopes · Rating 3 out of 5]

THOUSAND AUTUMNS/QIAN QIU novel
[Briga entre ideais; um mto puro, o outro nao acredita em bondade pura; "filosófica"]

Livro 1: 3,3 (3,5 e 3 ☆)
Livro 2: 3,6 (3,5 e 3 ☆)
Livro 3: 3,7 (3,5 e 3 ☆)
Livro 4: 4,5 (4,5 e 4 ☆)

• 19/07/21: Introdução + Cap 1 a 18
• 20/07/21: Cap 19 a 36
• 21/07/21: Cap 37 a 59
• 22/07/21: Cap 60 a 85
• 23/07/21: Cap 86 a 117
• 24/07/21: Cap 118 a 121
~ a partir daqui: acompanhando o lançamento dos capítulos que estão sendo traduzidos ~
• 26/07/21: Cap 122 e 123
• 27/07/21: Cap 124 ❤
• 28/07/21: Cap 125
• 29/07/21: Cap 126
• 03/08/21: Cap 127 e 128
• 05/08/21: Extra 1
• 07/08/21: Extra 2
• 08/08/21: Extra 3
• 10/08/21: Extra 4
• 12/08/21: Extra 5
• 13/08/21: Extra 6 ❤
• 15/08/21: Extra 7
• 20/08/21: Pequeno Extra - Ano Novo Lunar ; Peq. Extra 2 - Sendo assim, Shen Qiao, o que você fará? ; Peq. Extra 3 - Mas não é surpresa que...
• 23/08/21: Extra 8 - Quando Shen Qiao fica menor
• 24/08/21: Extra 9 - Então é assim que Ah-Qiao ficará quando crescer ❤; Pequeno Extra 1 - Então, descobriu-se que ele era um amante apaixonado.
• 25/08/21: Extra 10 - Shen-lang, devo ajudá-lo a se vestir?
• 27/08/21: Extra 11 - Você quer até aquele monge?
• 28/08/21: Extra 12 - Isso mostra que você não tem experiência suficiente.
• 30/08/21: Extra 13 - Este é o começo de uma era.
• 01/09/21: Pequenos extras - ano novo lunar (2 a 6); Extra Weibo - Referente às datas de nascimento de SQ e YW.
• 10/09/21: Extra "Se líder Qi não o quiser, que tal passá-lo para mim" 💕
• 09/12/21: Pequeno Extra 3 "Venha, deixe-me ouvi-lo me chamar de 'mestre'"; Pequeno Extra 4 "Ele quase esquecera como era esse velho encrenqueiro".
• 18/12/21: Extra Versão Simplificada "Eu me pergunto então, será que tenho tal habilidade?"

[orangejasmine · Rating 4 out of 5]

เล่มสองขอเริ่มต้นการรีวิวด้วยการด่าลุงเยี่ยนค่ะ อ่านแล้วโกรธมาก เรียกว่าเราเป็นเงาแค้นเยี่ยนอู๋ซือสุดๆ หลังจากที่ทำตัวเป็นวิญญาณตามติดน้องเสิ่นเฉียวอยู่นาน จนน้องเริ่มเปิดใจรับนางเข้ามาเป็นสหาย นางก็หักหลังน้องด้วยการพาน้องไปส่งให้ซางอิ่งสิงกับมือเพื่อแลกกับกระบี่! ใช่ค่ะ นางตั้งใจ นางตั้งใจทำให้น้องเฉียวรู้สึกว่าตัวเองมีค่าแค่กระบี่ รู้สึกอับจนหนทาง นางพยายามทำให้น้องเข้าสู่สายดาร์ค แต่นางคิดผิดค่ะ น้องเฉียวดีเกินกว่านั้นมาก จิตใจน้องใสสะอาดบริ��ุทธิ์กว่าที่นางคิดเยอะ

อีกตัวละครที่ขอสาปคือ ยัยเฉินกิง กินบนเรือนขี้รดบนหลังคาสุด ตอนนางหาทางเอาตัวรอดแบบนั้นก็คือ อยู่ภายในใจเป็นหมื่นล้านคำมากๆ แบบ เขาเพิ่งช่วยชีวิตแกนะ ตอบแทนเขาแบบนี้ได้ยังไง คนเลว ฉันจะสาปแกไปจนถึงตอนจบ

พูดถึงเนื้อเรื่อง เล่มนี้อ่านได้ไวขึ้นกว่าเล่ม1เยอะเลยค่ะ เนื้อเรื่องเริ่มมีอะไรให้ลุ้น อย่างหนึ่งที่เด่นก็คือที่หัวร้อนไปด้านบน กับอีกเรื่องคือตอนตาลุงเยี่ยนหาเรื่องใส่ตัว ทางเราอยากจะให้อาเฉียวซ้ำนัก แต่นั่นแหละค่ะ น้องจิตใจบริสุทธิ์เกินไป แถมยังเห็นแก่มวลมนุษยชาติมากกว่าความโมโหส่วนตัว นอกจากไม่ซ้ำแล้วยังช่วยตาลุงไปอีก ใจคนเป็นแม่มันเจ็บ แถมตอนท้ายยังปิดท้ายด้วยตาลุงที่ช่วยมาดันสร้างความปวดหัวให้น้องมากกว่าที่เป็นอยู่ปกติไปอีก อ่านแล้วเห็นใจอาเฉียวยิ่งนัก หวังว่าน้องจะผ่านเคราะห์กรรมที่ยากกว่าการบรรลุจิตกระบี่นี้ไปได้นะลูกนะ

ฉากบีบหัวใจที่ชอบมากและเป็นฉากหลักของเรื่องเลยคือ ตอนน้องอาเฉียวสู้กับซางอิ่งสิง และ ฉากโศกนาฏกรรมที่อารามไป๋หลงค่ะ ฉากแรกคือลุ้นและเป็นห่วงน้องมากแบบอาเฉียวจะรอดได้ยังไง อิลุงเยี่ยน อิผีบ้า ฉันจะไม่ยกลูกให้เด็ดขาด ทางออกของน้องก็เล่นเอาอึ้งเลยทีเดียว ส่วนวิธีการรักษาตัวของน้องก็คือสมเหตุสมผลแล้วว่าทำไมตาลุงถึงบังคับน้องอ่านคัมภีร์ตอนท้ายเล่มหนึ่ง

ด้วยการปิดท้ายของเล่มสองแบบค้างคามากมาย ต้องหยิบเล่มสามมาอ่านต่ออย่างไวเลยค่ะ

[Tippy Chee · Rating 5 out of 5]

เข้าเล่ม 2 ตอนนี้บอกได้เลย ว่านิยายเรื่องนี้ไม่ได้จัดอยู่ในหมวดอ่านสนุกอ่านเพลินแต่อย่างใด พล็อตหนาแน่น อาจไม่มีดราม่าหนักหน่วง แต่ก็คืออ่านไม่ง่ายเลย มีรายละเอียดเยอะ โดยเฉพาะเรื่องเกี่ยวกับพวกปราณกระบี่ คัมภีร์วิชาสุริยัน อะไรพวกนั้น บทบรรยายฉากต่อสู้ที่เป็นภาพพลังแสงแว้บว้าบตั่งต่าง คือละเอียดมาก ชนิดที่ ถ้าอ่านตอนง่วง ๆ อาจสัปหงกได้ง่ายๆ ฮาๆๆ
ใดๆ คือ เล่มนี้สนุกขึ้นกว่าเล่มแรกนิดหนึ่ง ตรงที่ คาแรคเตอร์ตัวละครมีการพัฒนามาก อาเฉียวคือเก่งขึ้นอีกในส่วนของการรู้จักระแวง รู้ทันอุบายใจคนมากขึ้น ปากคอเก่งกาจมากขึ้นด้วย เก่งมากกกค่ะรูกก และส่วนที่ชอบอีกอย่างคือ ลุงเยี่ยน ที่อยู่ๆ กลายเป็นคนหลายบุคลิก แบบ เฮ้ย มันแปกจริงๆ ช่วงที่ลุงเยี่ยนนิสัยเปลี่ยนไปมานี่ อ่านเพลินมาก บันเทิงสุด แบบคิดได้ยังไง บุคลิกเซี่ยหลิงคือน่ารักมากกก แต่พอพยายามนึกว่า ตาลุงผมไฮไลท์ขาว มาทำตัวน่าเอ็นดูแบบนั้น ก็แอบรู้สึกว่าน่าขนลุกนิด ๆ จริงๆ แหละ ฮาๆ
เรียกได้ว่า เรื่องนี้ คาแรคเตอร์ตัวละคร โดดเด่นมาก จนกลบพล็อตไปหมด จริงๆ ตัวเนื้อเรื่องไม่ได้น่าติดตามเลยนะ แต่สิ่งที่ทำให้เราอดทนอ่านต่อไปแต่ละหน้าทั้งที่ง่วงแทบตาย คือตัวอาเฉียวเองจริงๆ แบบอยากรู้ว่าน้องจะต้องเจอกับอะไรที่ชั่วช้ากว่านี้ไปอีกไหม และจะรับมือยังไง เราชอบคาแรคเตอร์อาเฉียวมากก จนเราไม่ได้สนใจส่วนของเส้นเรื่องเหตุการณ์ต่างๆ ที่เป็นฉากหลังเลย แบบแคว้นไหนจะตีกับแคว้นไหน หรือสุดท้ายสำนักไหนจะเป็นใหญ่ สิ่งพวกนี้จืดจางมาก แต่ตัวละครหลายๆ ตัว เด่นเด้งออกมาจากฉากแบบสุดๆ ไม่แน่ใจว่านี่คือแนวของคุณเมิ่งหรือเปล่า เพราะเคยอ่านมาแค่สองเรื่อง นับเป็นแนวที่น่าสนใจดีเหมือนกัน

[Thapanee J. · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เยี่ยนอู๋ซือค่าตัวแพงมาก เพราะหลังจากเอาเสิ่นเฉียวไปแลกกระบี่กับประมุขมารฝ่ายศัตรู นางก็หายไปเลย เสิ่นเฉียวต้องกัดฟันสู้เพื่อเอาตัวรอดหลังจากถูกคนที่ไว้ใจหักหลังมาหมาด ๆ ครั้งนั้นเข้าใกล้ความตายที่สุดจนต้องทำลายรากฐานเต๋าของตัวเอง ในเรื่องร้ายยังมีเรื่องดี เพราะหลังจากนั้นร่างกายที่ได้รับบาดเจ็บและถูกวางยาก็ฟื้นคืนขึ้นเรื่อย ๆ ได้เจอกับสืออู่ เด็กน้อยที่ครั้งหนึ่งอาเฉียวเคยช่วยชีวิตไว้ ทั้งสองออกเดินทางด้วยกันราวกับพ่อลูก ท่ามกลางไฟสงครามการต่อสู้ของหลายฝักหลายฝ่ายในใต้หล้า ก็มีความสัมพันธ์ของอาเฉียวกับสืออู่นี่แหละที่คอยปลอบประโลมจิตใจ แต่ก็ไม่นานก่อนที่อาเฉียวจะแยกตัวออกมาเพื่อไปช่วยเยี่ยนอู๋ซือที่ถูกยอดฝีมือทั้งห้าหมายสำเร็จโทษ แล้วถามว่าอาเฉียวไม่แค้นเลยหรือที่โดนกระทำสารพัด ไม่เลย อาเฉียวแค่คิดว่าการมีอยู่ของเยี่ยนอู๋ซือจะเป็นผลดีต่อประชาชนในจงหยวนมากกว่า (คนดีที่หนึ่ง) แน่นอนว่าเยี่ยนอู๋ซือไม่ตายเพราะเก่งมาก + มีสกิลพระเอก... หลังจากนั้นก็มีอาเฉียวนี่แหละคอยดูแล เยี่ยนอู๋ซือบาดเจ็บหนักจนเหมือนเป็นโรคหลายบุคลิค ก่อนจะกระเตงกันไปร่วมภารกิจกับเฉินกงจนได้คัมภีร์สุริยันต์ที่หายสาบสูญไปมาอยู่ในมือ ชอบเล่มนี้ตรงที่ได้เข้าใจอาเฉียวที่ยึดมั่นในความดีอย่างถึงที่สุด รักอาเฉียวมากกว่าเดิมไปอีก ไม่อยากให้มีอะไรมาแผ้วพาน แต่ยากเหลือเกินเพราะเยี่ยนอู๋ซือยังวนเวียนอยู่ข้าง ๆ ไม่ไปไหน 55555555

[prmtmncps · Rating 5 out of 5]

สนุกมากค่ะ ช่วงแรกๆแอบมีตึงๆแน่นๆเหมือนปกติ ฉากต่อสู้ดุเดือดขึ้นบ้าง ไม่ได้ทำให้รู้สึกเบื่อหรืออ่านยากอะไร อ่านได้เรื่อยๆวันละนิดละหน่อยค่ะ แต่ช่วงท้ายๆที่เยี่ยนอู๋ซือโดนตีหัวไปแล้วนี่แอบเบาสมองกว่าเยอะมาก555555 หลุดขำหลายฉากมากทั้งที่ไม่ได้เล่นมุกอะไรเยอะเลย แค่ขำรีแอคอาเฉียว55555555 ยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกว่าอาเฉียวเป็นคนน่ารักมากๆค่ะ เล่มนี้เราไม่ค่อยมีเวลาอ่านเลยเว้นช่วงห่างกันไปเยอะกว่าจะได้มาต่อสักครั้งเลยอาจจะยังจำความรู้สึกที่อ่านแต่ละบทได้ไม่แม่น แต่จำได้ว่าสนุกดี ไว้จะกลับมาอ่านซ้ำแน่นอนค่ะ

[Boboisreading · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เข้มข้นขึ้นเยอะ เริ่มจำตัวละครได้ขึ้นมานิดหน่อย(คือนิดเดียว5555) รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมากกว่าเล่มหนึ่ง ใดๆคือเราชอบเสิ่นเฉียวมากก รักน้อง ฮือ เป็นนายเอกที่แสนดีที่สุด มีเมตตาแต่ไม่โง่ น้องจิตใจแข็งแกร่งมาก ผ่านอะไรมาเยอะสุดๆ โดนใจร้ายใส่สารพัดแต่ไม่เคยเก็บคำพูดใครมาใส่ใจ เป็นคนที่สตรองมากมากมากx10 น้องปล่อยวาง ให้อภัยคนอื่นในเรื่องที่คนทั่วไปไม่น่าให้อภัยได้ เก่งมากแง;___; แถมเล่มนี้สกิลนายเอกเราอัพขึ้นเยอะ ฉากประมือกันคือลุ้นเว่อ ส่วนตาลุงเยี่ยนเล่มนี้ก็หาเรื่องให้สาปหนักกว่าเดิม ลุงแกยังเป็นพระเอกอยู่มั้ยห๊ะะ รังแกอะไรลูกเราไว้เราจดใส่สมองไว้หมดแล้วเรียบร้อย!

[Kamons · Rating 4 out of 5]

เล่มแรกที่ว่าลุงเยี่ยนยังไม่ร้าย เล่มนี้แหละลุงคือตัวร้ายๆๆๆ ส่วนอาเฉียวเล่มแรกว่าเป็นคนงาม เล่มสองคือเป็นคนดี ดี๊ ดี ดีมาก ดีแบบเข้าใจโลกไม่ใช่ดีไปเรื่อย เล่มนี้สู้เยอะหน่อยสนุกดี มีลงหาสมบัติเขียนดีจนอยากอ่านแนวนี้ของอ.เมิ่งเลย เป็นนิยายที่อ่านได้เรื่อยๆ แบบสนุกเรื่อยๆ ไม่พีคไม่มีซีนอารมณ์แบบขึ้นสุดลงสุด แต่ต้องเปิดอ่านต่อเรื่อยๆ อ่ะ

[to-ey ttkn · Rating 5 out of 5]

มันดีตรงที่ว่า ความเล่นกับอารมณ์ความรู้สึกของคนนั้น เหยี่ยนทำได้เจ็บแสบมากๆ ดีแค่ไหนแล้วที่อาเฉียวเป็นคนแบบนี้ไม่งั้นเหยี่ยนแกต้องถูกตามล้างหนี้แค้มไม่เลิกอ่ะ เล่มนี้มันเจ็บปวดนะเพราะน้องดูน่าสงสารมากๆ แต่ก็ดีใจที่เหมือนกับมันเป็นทางผ่านที่จะทำให้โตไปอีกขั้นนึง ทำไมพระเอกจะมาป���ะสบเคราะห์เจอตัวร้ายแบบนี้ด้วย ขอให้เหยี่ยนนอนไม่หลับ กินข้าวไม่อร่อย!

[B. Sutthida · Rating 5 out of 5]

คิดว่าเล่ม 1 สนุกแล้ว เล่ม 2 เข้มข้นขึ้นอีกระดับ ในที่สุดประมุขพรรคมารพระเอกของเราก็ได้ลิ้มรสความตกต่ำเสียบ้าง ในขณะเดียวกันประสบการณ์ชีวิตก็สอนให้เสิ่นเฉียวเติบโตขึ้น การเป็นคนดีของเขาไม่ใช่การเป็น "คนโง่เขลาไร้เดียงสา" อีกต่อไป

ส่วนเรื่องในยุทธภพก็สู้กันสนุกมาก อดปลื้มใจไม่ได้ที่เห็นระดับวรยุทธ์ของเสิ่นเฉียวพัฒนาขึ้น

[ME mew desu · Rating 4 out of 5]

กว่าจะเข็ญจนอ่านจบคือหนักหน่วงมาก แน่นอนว่าสนุก!! แต่ตอนอ่านต้องมีสติด้วยเพราะตัวละครเยอะมากๆ +น่าจะเพราะเราไม่ชินแนวนี้ด้วยเลยอ่านช้า แต่เนื้อเรื่อง ตัวละครใดๆ มีมิติมากๆ พันสารทคือเนื้อหาแน่นๆ เลิฟไลน์เบาบางมาก สายฟรินๆกุ๊กกิ๊กๆอย่างเราคือกว่าจะเข็ญจบแทบจะหมดกำลังใจ ยิ่งเจอลุงเยี่ยนทำตัวงี้อีก สงสารอาเฉียวและสงสารตัวเองมาก55555

[Ibfahseyo · Rating 5 out of 5]

ตอนอ่านเล่มนี้คือน้ำตาตกในไปหลายรอบ อยากจะทุบๆๆๆๆเยี่ยนอู๋ซือให้หัวแบะ(แจ่คงไม่จำเป็นแล้ว55555555)
อ่านแล้วก็รู้สึกได้ว่าทั้งคู่มีความรู้สึกให้กันแล้วแหละ ไม่อย่างนั้นคนนึงจะพยายามผลักไสอีกฝ่ายจนสุดชีวิต ถึงขั้นเสือกไสเขาให้ไปเจอชะตากรรมอยู่ไม่สู้ตายทำไม ส่วนอีกคนเพราะรู้สึก จึงเจ็บปวดมากขนาดนี้

[น้อนเว่ย · Rating 4 out of 5]

ความรู้สึกสำหรับเล่มนี้คือ ไม่ได้กลิ่นความวายอะไรมากนัก พลอตเรื่องสามัญ แต่ช่วงการเดินทางสนุกขึ้นมาก แม้ตอนท้ายจะไม่ค่อยได้ทิ้งอะไรให้ชวนติดตามมากนัก แต่ดีขึ้นกว่าเล่มแรกมาก คำว่า เขาไท่วาน เฟ้อจนน่ารำคาญ

[Nattapan · Rating 4 out of 5]

Engaging!

The​ poem shown​ below​ is​ good​ enough​ to​ explain​ the​ most​ important​ and​ the​ most​ precious​ characteristics​ of​ one​ of​ the​ two​ protagonists​:

"ขอยึดมั่นความดีไม่กลับกลาย​ แม้ต้องตายเก้าครั้งยังยินดี"
(เมิ่งซีสือ, Bou Ptrn​ (Translator)​: น.​187)

[Nooiy Limpawittayakul · Rating 5 out of 5]

เล่มแรก เสิ่นเฉียว ถูก เยี่ยนอู๋ซือ ช่วยเหลือดูแล มาเล่มนี้สลับกันบ้างอ่ะเนอะ สนุกชวนติดตาม

[Faelyn]

โอเค มาเล่มนี้พระเอกเลวร้ายจริงๆ นั่นแหละ เล่มนี้รวมๆแล้วคือพัฒนาการการเติบโตของเสิ่นเฉียวอะ จากคนไร้เดียงสาไม่ค่อยทันใครก็โตขึ้น คิดเยอะขึ้น

[Panchaya · Rating 4 out of 5]

4.5

[Suwannee Duangmanee · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้ฉากต่อสู้​ สนุกมาก คอยลุ้นและแอบคาดหวัง บุญ​คุณ​ทดแทนแค้นย่อมชำระ เกิดเรื่องราวทำให้ตัวละครเอกเริ่มมีความเข้าใจตัวตนของแต่ละฝ่ายมากขึ้น

[Jinnie · Rating 4 out of 5]

อารมณ์ตอนอ่านค่อนข้างสวิงตอนอ่านต้นเล่มไปทางท้ายเล่มไปทาง เล่มนี้แสดงอภินิหารหนักหน่วงหลายการกระทำของเสิ่นเฉียวเข้าไม่ถึงแต่เรากลับชอบเสิ่นเฉียวที่เป็นแบบนี้ ส่วนเยี่ยนอู๋ซือใจยังหินเหมือนเดิม

[Yok Thanaporn · Rating 5 out of 5]

มีสปอย

เล่ม 2 อ่านแล้วใจเจ็บกับความชั่วของลุงมากค่ะ แกอุ้มลูกชั้นไปแลกดาบ ปวดหัวมาก 5555 แต่ใด ๆ เสิ่เฉียวดีที่สุด ลูกรัก

[Pruke · Rating 5 out of 5]

นายเอกมีพัฒนาการขึ้นเยอะ รู้ทันโลก แต่ยังคงเหลือความดีอยู่
พระเอกนี่ไม่รู้พระเอกจริงหรือตัวร้ายกันแน่ ร้ายกับพระเอกมาก
แต่โดยรวมสนุกดี