სიცოცხლე ოცდახუთჯერ წამში

by maia asatiani

152 pages

First published January 1, 2020

Reviews

[Lazare]

იცი რა, იქ სადაც სპარკსი და მოიესი არსებობს (და კიდევ რამოდენიმე ქართველი მწერალი :დ) მაიასაც აქვს არსებობის უფლება.


პ.ს: უკვე კი ითქვა, მაგრამ მეც ვიტყვი, რომ უფრო კარგად შეეძლო გაეშალა ამბები. მგონია, რომ რატომღაც თავი შეიკავა რაღაცების მოყოლისგან.

[Beka Adamashvili]

ვაჟა ზაზაევიჩი რომ ეუბნება სოსოს - ალაგ-ალაგ წამიკითხე ძირითადი მომენტებიო, დაახლოებით მაგ ფაბულითაა დაწერილი მთელი ავტობიოგრაფია. დასრულებისას განცდა გრჩება, რომ ეს ამბები მხოლოდ მეცოტავედი ნაწილია იმისა, რისი მოყოლაც რეალურად შეეძლო. ანუ, ბავშვობის წლებზე უფრო მსუყედაა ნაფიქრი, ვიდრე - დანარჩენზე.

ზოგადად ამბები ზომიერი გულწრფელობითა და სისადავითაა მოყოლილი და კარგად იკითხება. სათაურად კი წესით უფრო მარტივი ჯობდა რამე, მაგრამ ვინ დაეძებს, მაინც მაია ასათიანის წიგნით იკითხავენ მაღაზიებში.

[Tanano Gurgenidze]

ასევე, ავტობიოგრაფიული წიგნებიც არ უნდა შევაფასოთ, იმას ხო არ ვიტყვით უინტერესოდ უცხოვრია, რა იყო ესო.
თუმცა მაია ასათიანს არც უინტერესოდ უცხოვრია. ამ ერთ ვარსკვლავს წერის სტილის გამო ვაკლებ, რომელიც ძალიან სუბიექტურად არ მიზიდავს.
სხვა მხრივ, ძალიან მძიმე მომენტებიც მსუბუქად აქვს აღწერილი და საბოლოოდ, კითხვის პროცესი მოკლე და სასიამოვნო გამოვიდა.
პ.ს. ერთი თავი ისე წავიკითხე, აი, გადაცემას რა ტემბრითაც იწყებს ხოლმე და ცოტა სახალისო იყო

[Mariam Romanadze]

ძალიან ბევრი რამის თქმა მინდა მაგრამ ძალიან მძიმეა და თავს შევიკავებ.

[ხატია წურწუმია]

იმაზე ღრმა და საინტერესო ქალია მაია ასათიანი ვიდრე ეკრანიდან ჩანს. წერა ძალიან კარგად გამოსდის და მგონია რომ უნდა გააგრძელოს ეს საქმე. ერთი ამოსუნთქვით წავიკითხე ეს წიგნი და იმაზე შთამბეჭდავი აღმოჩნდა ვიდრე ველოდი. მხოლოდ სათაურს შევუცვლიდი.

[AnRy Shengelia]

შაფაქის თხორბის სტილი აქვს, აი რომ არ დაგღლის თან ძალიანაც რომ არ აგღაფრთოვანებს.
მოკლედ , რომ ვთქვა პირველ ცდაზე ნამდვილად არ იყო ცუდი.

“სხეული თითქოს ჩვენი საერთო ჭიპლარის სამუდამოდ გაგლეჯას გლოვობდა”

[Tamta ekhvaia]

ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ქართველი ტელეწამყვანის ავტობიოგრაფიული რომანი. გაჭირვებაში გატარებული ბავშვობა, პირველი ნაბიჯები ტელე-ჟურნალისტიკაში, პირველი ტრიუმფი, უსიყვარულო ქორწინება, უქორწინო სიყვარული. ორად გახლეჩილი სიცოცხლე: სიცოცხლე შვილის სიკვდილამდე და სიცოცხლე შვილის სიკვდილის შემდეგ. ძველი და ახალი სიცოცხლე. მაია ასათიანი ამ ყველაფერს იშვიათი გულწრფელობით ყვება, ჭეშმარიტი და მტკივნეული გულწრფელობით

[Sophie]

რა შემიძლია ვთქვა?
კარგი წიგნია. ემოციურად ყვება თავის ისტორიას,თანაც, ლამაზად. მომეწონა თხრობის სტილი. იმაზე უკეთესი აღმოჩნდა ვიდრე ველოდი.
კარგად მოთხრობილი, კარგი ავტობიოგრაფიული წიგნია. დროს საინტერესოდ გაგატარებინებთ... ემოციურიცაა. სანამ დავიწყებდი ვიცოდი, რომ ავტობიოგრაფიული იყო,აქედან გამომდინარე თავის ტკივილებზეც ეწერებოდა ორიოდ სიტყვა მაინც, ანუ მის შვილზე... ყველაზე ემოციური ჩემთვის ეს ეპიზოდები აღმოჩნდა. მართლაც ძნელია, ჯერ ამ ყველაფრის გადატანა, შემდეგ კი სხვისთვის გაზიარება,მითუმეტეს დიდი აუდიტორიისთვის, ყველა ვერ შეძლებდა, მაგრამ მაია ამ წიგნით კიდევ ერთხელ აჩვენებს, რომ ძლიერი ქალია...

[Medina]

სიმართლე რომ გითხრათ ბესტსელერების და ავტობიოგრაფიების მიმართ არ ვარ კარგად განწყობილი .როდესაც ვეძებდი ახალ წიგნს და ცოტა მარტივად წასაკითხა ამ წიგნს წავაწყდი ცოტა არ იყოს დამაინტერესა რადგან ასე თუ ისე ვიცოდი რაც გამოიარა ქალბატონმა და მაინტერესებდა როგორ მოახერხა ამ ყველაფრის შემდგომ ისევ მყარად დგომა და ხალხის წინაშე წარდგომა.
ნამდვილად კარგი წიგნი აღმოჩნდა გირჩევთ რომ წაიკითხოთ ცოტა სამოტივაციო ცოტა მძიმე და ცოტა რომანტიულია

[Lizi Dolidze]

მომეწონა ძალიან კარგი წიგნი იყო ერთი ამსუნთქვით წავიკითხე💖ცოტა მძიმე წასაკითხი იყო მაგრამ საერთო ჯამში ძალიან მომეწონა💖მაია აქამდეც ძალიან ძლიერ ქალად მიმაჩნდა მაგრამ წიგნის წაკითხვის შემდეგ ათასჯერ გაიზარდა ჩემი შეხედულება მის მიმართ💖

[ქრისტინე კოხია]

ბრძოლას ყოველთვის აქვს აზრი❗✅

[Nikoloz Tsiskarishvili]

ძალიან მოსაბეზრებელია ეს ერთი და იგივე.

[Elza Lemsadze]

❤

[მარიამი მარიამი]

მე ძალიან მომეწონა, ისე კარგად არის ნაწერი, სასიამოვნოდ, გაზვიადდების გარეშე. ჩემთვის ემოციური იყო.