Raaf

by Roos Vlogman

Tussen de jonge Raaf en zijn moeder loopt een lijntje, een dun wit glinsterend lijntje, iets dikker dan spinrag. Het rekt mee, maar staat altijd gespannen en wordt steeds strakker aangetrokken: als zijn moeder zich voor de zoveelste keer verstopt en Raaf haar moet zoeken; als zij Raaf dwingt tot een soa-test en zij met hem meegaat naar de huisarts; als Frederik – hun hond – na zijn dood via haar laat weten waar hij wil worden uitgestrooid en Raaf gedwongen wordt haar te volgen. Wat houdt Raaf daar bij zijn moeder?

Raaf is het verhaal over de grenzeloze relatie tussen een zoon en zijn moeder. In compact en humoristisch proza weet Roos Vlogman feilloos de vinger op de zere plek te leggen, waarbij je je steeds afvraagt: kun je werkelijk loskomen van waar je vandaan komt?

Genres: Literature

146 pages, Paperback

Published January 1, 2021

Reviews

[Sophie Kok · Rating 4 out of 5]

'Een hond is in alle gevallen een hond in een droom.'

[Marieke Leest · Rating 3 out of 5]

Dankzij @elkedagboeken mocht ik ‘Raaf’, het debuut van Roos Vlogman lezen. Dit boek gaat over een ongezonde relatie tussen een moeder en haar zoon, Raaf. Ondanks dat de relatie tussen hen redelijk problematisch is, lijk Raaf het, door de enorme loyaliteit naar zijn moeder toe, allemaal te accepteren maar krijgt daar weinig voor in ruil terug.

Het verhaal leest enorm vlot, maar toch wou ik niet te snel door het boek heen razen. Het was al een dun boek en ik wou zeker niets missen van het verhaal. Op sommige momenten was het echt aangrijpend. Op andere momenten bleven de personages wat te vlak. Maar je wil Raaf in je hart sluiten en hoopt dat hij het geluk toch nog zal vinden, ondanks zijn moeilijke jeugd.

Ergens is het jammer dat het boek zo dun is want ik wou graag nog meer te weten komen. De proloog doet vermoeden dat er nog meer te vertellen valt en dat miste ik. Je krijgt niet op al je vragen een antwoord. Echter dit is wel een heel geslaagd debuut en ik hoop dat deze auteur verder blijft schrijven.

[Kiki Bolwijn · Rating 4 out of 5]

Een mooi verteld trauma- Roos Vlogman is een steengoede verteller.

Het enige: ik miste een bepaalde ontwikkeling in de verschillende hoofdstukken. Ze waren allemaal bloedmooi, maar (don’t shoot) ook een beetje inwisselbaar, hetzelfde. Dit maakte het niet minder mooi, maar ik merkte dat bij de laatste scène, waar er wel iets gebeurt, ik snakte naar een nieuwe beweging.

[Yasmin]

‘Wat ik bedoel is: ik kan dromen over een vrouw die op alle vlakken niet mijn moeder is, wakker worden en weten: dat is mijn moeder. Ik kan dromen over een vuilnisman, een verhuizer, een grote man met rimpels in zijn voorhoofd en armen als de fundering van een huis, en weten: die man, óók mijn moeder. Maar een hond is altijd een hond in een droom.’

[Stephanie · Rating 3 out of 5]

Zeker een intrigerende, verontrustende moeder-zoonrelatie. Maar waarom? En waartoe? Ik probeer het te lezen als een surrealistisch verhaal, maar daarvoor is het weer te geloofwaardig.

[Lisa Huissoon]

<3

[Marlies · Rating 4 out of 5]

Wat een zinnen ♥️

[Marijn · Rating 2 out of 5]

Raaf zijn moeder is een moeder met een handleiding. Gelukkig weet Raaf precies hoe deze handleiding eruit ziet. Hij weet waar hij moet zoeken als ze weer eens weggelopen is, hij weet precies wat hij moet doen als ze weer eens een man meeneemt naar huis of wat hij moet zeggen als zijn moeder verdrietig is. ⠀
⠀
Raaf is een verhaal waar je echt door heen vliegt, zo snel is het boek. Het geeft ons een super realistische kijk op een moeder en zoon relatie die (hopelijk) niet vaak voorkomt. Het is een relatie waar Raaf de volwassene is, hij weet niet anders en maakt er op zijn eigen manier wat van. Zal Raaf ooit loskomen van zijn moeder? ⠀
⠀
Wat ik heel jammer vind aan dit boek is dat het vooral veel kleine verhalen zijn waardoor ik de diepgang soms mis. Het verhaal zelf heeft niet echt een begin, middel en einde en dat hebben de kleinere verhalen ook niet. ⠀
Toch is de ontwikkeling van Raaf heel gaaf om mee te maken. Je leest in het begin over een jonge Raaf die meegaat met de stroom maar hoe vaker dingen gebeuren die eigenlijk niet door de beugel kunnen, hoe meer Raaf ontwikkelt en een eigen stem krijgt. ⠀
⠀
Dit is niet helemaal mijn boek, ik had er een ander idee bij denk ik. Toch is het echt geen slecht boek, als je meer van de poëtische boeken houdt is dit een giga aanrader! ⠀
oh en alleen om de omslag en titelpagina wil je dit boek al in je kast hebben staan! ⠀

[Els · Rating 3 out of 5]

Raaf. Door Roos Vlogman.

Dit debuut van Vlogman is net als het beeld op de cover: het lijkt licht en luchtig, het bevat vele lijnen die met elkaar verbonden zijn en je kijkt er zo doorheen, denk je.

In Raaf volgen we de jonge Raaf en zijn moeder die de gewoonte geeft om weg te lopen, mannen mee naar huis te nemen, geen grenzen ziet tussen haar lichaam en dat van haar zoon.

We krijgen kleine verhaaltjes voorgeschoteld, die grappig zouden kunnen zijn als ze niet zo schrijnend waren. We krijgen inkijkjes maar nooit het hele verhaal. Raaf doet zijn best, maar is dat genoeg? Is het misschien te veel? Zou hij wat meer moeten loslaten en kan dat wel?

Raaf, het boek, geeft ons een inkijkje in een grenzeloze, verstikkende relatie tussen een moeder en zoon. Meestal lezen we zo’n soort verhalen die zich tussen een moeder en een dochter afspelen. Dat maakt Raaf origineel. En pijnlijk, dat ook. Al blijft de toon luchtig en leest het boek vlot. Een beetje als Smile van Lilly Allen.

[Charlotte Janse · Rating 4 out of 5]

Zo veel fijne details. Mooi!

[Lisia · Rating 3 out of 5]

3,5⭐️

[Jonathan Griffioen · Rating 4 out of 5]

"Ik hoor hoe mijn moeder in de keuken de pudding omgekeerd op een bord zet, het plastic kuipje er als een deksel nog overheen. Ik herken de geluiden, omdat het de geluiden zijn die zich herhalen als we gasten hebben." p. 95

[Renee van Eijk · Rating 3 out of 5]

Oef, een beetje beklemmend. Zeker als je bedenkt dat er zeker weten gezinnen zijn waar dit soort dingen gebeuren, waar mensen zo met elkaar leven. In het begin had ik medelijden met Raaf maar later blijkt hij zelf ook niet al te sympathiek. Maar kan je hem dat kwalijk nemen? Wat je niet leert, wat je niet als voorbeeld meekrijgt, hoe moeilijk is dat om wel zelf te leven...

Het zijn voor mijn gevoel allemaal fragmenten uit het leven van Raaf en zijn moeder. Waarbij de relatie tussen de twee naar voren komt. En die is dus een soort van pijnlijk, beklemmend. Maar ik miste wel wat meer verhaallijn. Het leek nergens naartoe te gaan. Toch wat zonde. Alhoewel dat misschien ook wel kenmerkend is voor het ongemak dat dit boek me bezorgde.

[Gert Gielis · Rating 2 out of 5]

Een boek over een gemankeerde moeder-zoonrelatie met een interessante stelling: kan een kind zich wel losmaken van zijn ouders? Roos Vlogman kan schrijven en ik las mooie zinnen, observaties en metaforen. De uitwerking van het thema met al z'n bizarre scènes en wendingen vind ik te onrealistisch-literair, te ver van mijn bed om echt te beklijven. Dit soort literatuur die bulkt van bevreemdende situaties doet mij weinig.

[Aimee · Rating 3 out of 5]

3,5

[Dini Van heumen-hoekman · Rating 3 out of 5]

Een vlot lezend boekje is dit debuut over een tienerjongen en zijn moeder.

[Yvanka De Hoop · Rating 5 out of 5]

Dit boek is nu één van mijn favorieten. Geweldig dit, in één adem gelezen ♥️

[Annika · Rating 3 out of 5]

Leuk om te lezen en soms grappig en vaak ontroerend maar geen idee wat de betekenis ervan is/was.

[Joost van Hoek · Rating 4 out of 5]

Prachtig ingetogen verhaal.

[Raf Verbeke · Rating 2 out of 5]

Een pallette cleanser die gemakkelijk leest maar verder dan dat echt niet mijn ding :/
Het hoofdpersonage is 15 maar spreekt en denk als een 40er en dat stoorde me mateloos

[Maarten Jansen · Rating 3 out of 5]

Gaaf, Raaf.

[Joep · Rating 3 out of 5]

mooie vage inkijk in het leven van een zoon met een disfunctionele moeder. is dit narcisme?

[Inigo's Library · Rating 4 out of 5]

Dank je, Elke Dag Boeken, voor dit recensie-exemplaar!
De debuutroman van Roos Vlogman. Tussen de jonge Raaf en zijn moeder loopt een lijntje, iets dikker dan spinrag. Het rekt mee, maar staat altijd gespannen en wordt steeds strakker aangetrokken. Wat houdt Raaf daar bij zijn moeder? Kun je werkelijk loskomen van waar je vandaan komt?
'Raaf' is geen dik boek, maar in de paar pagina's dat het heeft bevat het veel voorbeelden over hoe de relatie tussen Raaf en zijn moeder in elkaar zit. Raaf wilt loskomen van zijn moeder, maar doorheen het verhaal wordt duidelijk hoe sterk dat desbetreffende lijntje is. Eerlijk gezegd wil ik meer te weten komen, ik wil weten hoe het verder gaat tussen deze moeder en zoon. Want Vlogman kan schrijven, dat heeft ze maar al te goed bewezen.
Mijn rating: 4 op 5 sterren