What do you think?
Rate this book
Ludzie, nie ideologia
W 2005 roku kilkutysięczna Parada Równości przeszła ulicami Warszawy mimo zakazu ówczesnego prezydenta Warszawy, Lecha Kaczyńskiego. Przez kolejne lata temat mniejszości seksualnych nie schodził z medialnych nagłówków, znane postacie robiły coming outy, wrastała świadomość społeczna na temat dyskryminacji osób LGBT, Marsze Równości odbywały się niemal w całej Polsce, a do Sejmu wybrano nieheteronormatywnych posłów i posłanki. W ostatnim czasie skrót LGBT prawicowi politycy próbują skojarzyć z niejasną ideologią, warto więc oddać głos samym zainteresowanym i zapytać o ich codzienne życie i rodzinę, ale też homofobię z którą się stykają, stosunek do polityki, miłości i seksu.
Z zebranych w książce wywiadów wyłania się obraz najważniejszych tematów społeczności LGBT ostatnich 15 lat. Szczerze o swoim życiu mówi zarówno sołtyska Grzebieniska, jak i wielkomiejska draq queen. Są rozmowy z osobami znanymi z pierwszych stron gazet, od Roberta Biedronia, przez Sylwię Chutnik, Jacka Dehnela, aż po Margot. Częścią tej społeczności są też takie osoby jak matka lesbijki Agnieszka Holland, czy sojuszniczka Maria Peszek. To w tych opowieściach zawarte są nie tylko narracje o społecznych procesach, ale przede wszystkim doświadczenie życia w Polsce ostatnich lat – są ludzie, nie ideologia.
Bartosz Żurawiecki (ur. 1971) – dziennikarz, krytyk filmowy, felietonista i pisarz. Szef działu recenzji w miesięczniku „Kino”. Laureat Nagrody im. Krzysztofa Mętraka (1996) i Nagrody PISF-u (2014). Autor powieści „Trzech panów w łóżku, nie licząc kota” (2005), „Ja, czyli 66 moich miłości” (2007), „Nieobecni” (KP 2011) i „Do Lolelaj. Gejowska utopia” (2017), a także zbioru dramatów „Erotica alla polacca” (2005). W 2001 roku był jednym z założycieli Kampanii Przeciw Homofobii (KPH).
Z zebranych w książce wywiadów wyłania się obraz najważniejszych tematów społeczności LGBT ostatnich 15 lat. Szczerze o swoim życiu mówi zarówno sołtyska Grzebieniska, jak i wielkomiejska draq queen. Są rozmowy z osobami znanymi z pierwszych stron gazet, od Roberta Biedronia, przez Sylwię Chutnik, Jacka Dehnela, aż po Margot. Częścią tej społeczności są też takie osoby jak matka lesbijki Agnieszka Holland, czy sojuszniczka Maria Peszek. To w tych opowieściach zawarte są nie tylko narracje o społecznych procesach, ale przede wszystkim doświadczenie życia w Polsce ostatnich lat – są ludzie, nie ideologia.
Bartosz Żurawiecki (ur. 1971) – dziennikarz, krytyk filmowy, felietonista i pisarz. Szef działu recenzji w miesięczniku „Kino”. Laureat Nagrody im. Krzysztofa Mętraka (1996) i Nagrody PISF-u (2014). Autor powieści „Trzech panów w łóżku, nie licząc kota” (2005), „Ja, czyli 66 moich miłości” (2007), „Nieobecni” (KP 2011) i „Do Lolelaj. Gejowska utopia” (2017), a także zbioru dramatów „Erotica alla polacca” (2005). W 2001 roku był jednym z założycieli Kampanii Przeciw Homofobii (KPH).
460 pages, Paperback
First published April 7, 2021
3 people are currently reading
117 people want to read
About the author
Bartosz Żurawiecki
13 books7 followersW 1997 roku ukończył kulturoznawstwo ze specjalizacją filmową i teatralną na poznańskim Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. W 1990 roku rozpoczął pracę na stanowisku zastępcy redaktora naczelnego Poznańskiego Przeglądu Teatralnego. W latach 1995-1996 był sekretarzem redakcji dwutygodnika literackiego Nowy Nurt. Od roku 1992 pisze dla Gazety Wyborczej. Od 1995 przez pięć lat w jej poznańskim oddziale zajmował się redagowaniem stron poświęconych kulturze w dodatku Co jest grane i wydawanej podczas Festiwalu Teatralnego "Malta" – Gazety na Maltę. Od 2000 roku jest stałym współpracownikiem miesięcznika Film – obecnie kieruje w piśmie działem recenzji.
Publikuje m.in. w: Przekroju, miesięczniku Charaktery, Tygodniku Powszechnym, Dialogu, Teatrze, Kinie, Odrze, Didaskaliach, Aktiviście, Ha!arcie. Jest stałym felietonistą serwisów filmowych portalów Onet i Wirtualnej Polski.
Laureat Nagrody im. Krzysztofa Mętraka dla młodego krytyka filmowego (1996).
Jeden z założycieli Kampanii Przeciw Homofobii (KPH).
Współautor książek Homofobia po polsku, Autorzy polskiego kina i Parametry pożądania: kultura odmieńców wobec homofobii. W 2005 roku debiutował powieścią Trzech panów w łóżku, nie licząc kota. W 2006 roku wydał zbiór dramatów Erotica alla polacca. Nowele dramatyczne. 19 października 2007 r. ukazała się jego trzecia książka – Ja czyli 66 moich miłości.
Jest zdeklarowanym gejem.
Publikuje m.in. w: Przekroju, miesięczniku Charaktery, Tygodniku Powszechnym, Dialogu, Teatrze, Kinie, Odrze, Didaskaliach, Aktiviście, Ha!arcie. Jest stałym felietonistą serwisów filmowych portalów Onet i Wirtualnej Polski.
Laureat Nagrody im. Krzysztofa Mętraka dla młodego krytyka filmowego (1996).
Jeden z założycieli Kampanii Przeciw Homofobii (KPH).
Współautor książek Homofobia po polsku, Autorzy polskiego kina i Parametry pożądania: kultura odmieńców wobec homofobii. W 2005 roku debiutował powieścią Trzech panów w łóżku, nie licząc kota. W 2006 roku wydał zbiór dramatów Erotica alla polacca. Nowele dramatyczne. 19 października 2007 r. ukazała się jego trzecia książka – Ja czyli 66 moich miłości.
Jest zdeklarowanym gejem.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
Read
September 11, 2021Generalnie super, mnóstwo różnorodnych wywiadów, osoby LGBTIA, rodziny z wyboru, aktywiści, politycy, ludzie ze świata kultury, starsi i młodsi. Nie przemówiły do mnie specjalnie felietony redaktora na końcu i zdarzyły mu się afobiczne i transfobiczne wypowiedzi.
June 23, 2024
Kilkadziesiąt perspektyw gejowskich, no i żeby nie było, kilka lesbijek. Czy nas to jeszcze dziwi? Nie, ale zawsze boli podobnie.
December 13, 2021
Jestem liberalna i marzę o tym by mentalność w Polsce się zmieniła i by przestano ludziom zaglądać do łóżka a jednocześnie by każdy w świetle prawa był równy. Jednocześnie w moim otoczeniu nie mam zbyt wielu przedstawicieli środowiska LGBTQ+ i ciężko mi było zrozumieć pewne różnice i "spektrum" seksualności. Dzięki tym wywiadom troszkę mi się to wyklarowało a przede wszystkim z radością czytałam o tylu kreatywnych, aktywnych ludziach, którzy nie boją się mówić głośno, wychodzić z tzw szafy, walczą by innym było lepiej. Nie spodziewałam się, że ta książka będzie takim pozytywnym punktem - daje promyczek nadziei, inspiruje i pomaga zrozumieć. Szkoda, że najprawdopodoniej ci najbardziej zacietrzewieni raczej po nią nie sięgną.
November 6, 2023
Potrzebne
September 18, 2024
4.3/5⭐
January 16, 2025
Bardzo interesująca lektura, wypełniona wieloma różnymi opowieściami podnoszącymi na duchu, wzbudzającymi wzruszenie, pobudzającymi do walki, inspirującymi. Z pewnością poleciłabym tę lekturę każdemu zainteresowanemu tematem.
Mimo wszystko, pomimo wielu przeważających zalet, nie jest ona bez wad - w zbiorze wywiadów rażąco brakuje perspektywy lesbijskiej i nawet kobiecej samej w sobie, transfemskiej; widać także w wywiadach przewijające się nakierunkowanie na pewne opinie czy tematy, najprawdopodobniej wywodzące się z poglądów samego redaktora naczelnego "Repliki". W ten sposób poglądy i nurty przedstawione w wywiadach zdają się być już trochę... przedawnione. Widoczny jest stary styl życia gejów ukrytych w szafie i jest to ich dość smutna dokumentacja - mężczyźni dorastający w przeświadczeniu, że ich homoseksualizm jest zły, myślą, że prawdziwa miłość występuje jedynie między mężczyzną a kobietą, a uczucia które oni sami odczuwają ograniczają się jedynie do pociągu seksualnego. Bohaterowie wywiadów opisują swoje przygody seksualne, życie w otwartych związkach, brakuje jednak reprezentacji związków długoterminowych, zamkniętych, monogamicznych, tych bardziej "tradycyjnych"... jedyny taki opis pojawia się w wypadku dwóch młodych chłopaków, już z nowego pokolenia - takich którzy wierzą, że miłość w ogóle się może między nimi pojawić i mają do tych uczuć prawo. Ceną homofobicznego wychowania w Polsce jest zdecydowanie przeświadczenie o tym, że nie możemy po prostu być tacy, jacy jesteśmy - widać, że z tego zrodziły się same trudności.
Redaktorowie "Repliki" mają rację co do potrzeby działania w polskiej społeczności LGBT+, jednak brakuje tutaj zdecydowanie młodszej, nowszej perspektywy, a także kobiecej, lesbijskiej.
Mimo wszystko, pomimo wielu przeważających zalet, nie jest ona bez wad - w zbiorze wywiadów rażąco brakuje perspektywy lesbijskiej i nawet kobiecej samej w sobie, transfemskiej; widać także w wywiadach przewijające się nakierunkowanie na pewne opinie czy tematy, najprawdopodobniej wywodzące się z poglądów samego redaktora naczelnego "Repliki". W ten sposób poglądy i nurty przedstawione w wywiadach zdają się być już trochę... przedawnione. Widoczny jest stary styl życia gejów ukrytych w szafie i jest to ich dość smutna dokumentacja - mężczyźni dorastający w przeświadczeniu, że ich homoseksualizm jest zły, myślą, że prawdziwa miłość występuje jedynie między mężczyzną a kobietą, a uczucia które oni sami odczuwają ograniczają się jedynie do pociągu seksualnego. Bohaterowie wywiadów opisują swoje przygody seksualne, życie w otwartych związkach, brakuje jednak reprezentacji związków długoterminowych, zamkniętych, monogamicznych, tych bardziej "tradycyjnych"... jedyny taki opis pojawia się w wypadku dwóch młodych chłopaków, już z nowego pokolenia - takich którzy wierzą, że miłość w ogóle się może między nimi pojawić i mają do tych uczuć prawo. Ceną homofobicznego wychowania w Polsce jest zdecydowanie przeświadczenie o tym, że nie możemy po prostu być tacy, jacy jesteśmy - widać, że z tego zrodziły się same trudności.
Redaktorowie "Repliki" mają rację co do potrzeby działania w polskiej społeczności LGBT+, jednak brakuje tutaj zdecydowanie młodszej, nowszej perspektywy, a także kobiecej, lesbijskiej.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews