„წამებაჲ წმიდისა და ნეტარისა მოწამისა ქრისტჱსისა ჰაბოჲსი“ - ჰაგიოგრაფიული ნაწარმოები. დაწერილია VIII საუკუნის ქართველი მწერლის, იოანე საბანისძის მიერ. მასში აღწერილია არაბი ჭაბუკის - აბოს მარტვილობა, ქრისტიანობისათვის მისი თავდადება. აბო თბილელი ქართულმა ეკლესიამ წმინდანად შერაცხა. თხზულება ჩვენამდე მოღწეულია X საუკუნის ხელნაწერით.
ჩემი სუბიექტური მოსაზრებით: შუშანიკის წამება >აბოს წამება თითქოს იმდენად მარილიანი არ იყო ,როგორც სხვა ნაწარმოები, მაგრამ თან თავის ეშხსაც ვერ დავუკარგავ სულ თუ არაფერი სარკინოზთა ტომიდან იყო და ქრისტიანობა ჯერ ,როგორც საგანი შეიმეცნა და მერე გახდა ქრისტიანი რაც ძალიან დასაფასებელია.თან სულ თუ არაფერი ქართველი ქრისტიანები განთავისუფლდნენ შიშისგან (აბოს გარდაცვალების შემდეგ) უბრალოდ ჩემი ფავორიტი არ არის ალბათ იმიტომ რომ ზომით არ არის დიდი ,თითქოს გარკვეული მონაკვეთები ცოტა ზედაპირულია??? შესაძლოა რაღაც-რაღაც მონაკვეთები დაკარგულია არვიცი არ ვარ ამის სპეციალისტი თითქოს საჭმელს მარილი დააკლდა ეს შთაბეჭდილება დამიტოვა
ასეთი მაღალი დონის პროპაგანდისტული ნაწარმოები რომ გამოძერწო, მართლა ნიჭია საჭირო.
ნუ ამ ისტორიის დიდი ნაწილი ავტორის ფანტაზია და კარგად ჩანს სახარებიდან რამდენიმე სცენის კოპირება, მაგრამ ყველაფერი ძაან მაღალ დონეზე არის შესრულებული.
საკმაოდ ძლიერი და სწორი მესიჯს ისვრის იოვანე - აგერ უცხო ტომელი მოექცა ქრისტეს რჯულზე და გაუძლო ფიზიკურ ტანჯვას და სულიერ ცდუნებას, ანუ თქვენსავით არ გაიყიდა ფოჩიან კამფეტებზე- ჰოდა თქვენ რა გეტაკათ, არც ქრისტე და არც ქართველობა რომ აღარ გახსოვთ ?
ენის და სტილის მხრივ კარგია ჰაგიოგრაფიული ნაწარმოების პირობაზე! ოთხსაც დავუწერდი, უბრალოდ მაგ ოთხს აკლია რაღაცები :დ
ხო, აქვე უნდა აღვნიშნო, რომ შუშანიკის წამებისგან განსხვავებით ორიგინალი ტექსტი, თითქმის სრულად გავიგე :დ
აქვე დავამატებ, რომ ამ ლიტერატურულ ძეგლს მხოლოდ ლიტერატურული ღირებულება არ აქვს- ის ასევე ისტორიული დოკუმენტია და ბევრ საინტერესო ცნობას გვაწვდის იმ დროინდელ ჩვენს ქვეყანაზე.
პრინციპში თემატიკის პრობლემა მაქვს ამ ნაწარმოებთან, თორემ ისე იმ დროს რაღაც ასეთს რომ წერდნენ არ იყო ალბათ ცუდი. თუმცა არა - "გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრება" ხო ჰაგიოგრაფიაა, მარა მაგარია ის. ეს - ვერა...