ในเล่มนี้เปิดฉากมาที่บาร์เนอร์วานาของจางเยี่ยนโต๋ เจ้าของบาร์ผู้ที่ยังมีที่มาที่ไปไม่ชัดเจน กับบรรยากาศอันน่าอึดอัดระหว่างกวนหู่ กับสาวสวยประจำกรมตำรวจ และเย่เฟยเฟย แฟนเก่าของกวนหู่ที่ยังแวะเวียนมาบาร์เนอร์วานาอยู่บ่อย ๆ
กวนหู่เป็นผู้ชายสไตล์แบบ บ้าพลัง บ้างาน ใจอ่อนกับคนอ่อนแอ และมีความบื้อเล็ก ๆ ในเรื่องเพศตรงข้าม คุณสมบัติเหมาะแก่การโดนจางเยี่ยนโต๋ล่อลวงมาก 55555+
แต่เรื่องนี้ยังไม่ใช่นิยายวายนะ แค่มีกลิ่นอายวายก็เท่านั้นเอง คือปกติเราไม่อ่านวาย แต่ถ้าประมาณนี้ (หรือระดับการ์ตูนป้าแคลมป์) เราโอเคนะ กำลังดี จิ้นได้ฟิน ๆ พอประมาณ
ส่วนจางเยี่ยนโต๋นั้น ได้ยกระดับตัวเองเป็นพี่ใหญ่ของกวนหู่ไปแล้ว เจ้าของบาร์คนนี้แลดูจะชอบออกไปตะลอน ๆ กับกวนหู่ มากกว่าเป็นเจ้าของบาร์เสียจริง ๆ มีข้ออ้างว่างไปกับกวนหู่ได้ตลอด (เอ๊ะ ชักยังไง) ปริศนาในตัวชายคนนี้ เผยออกมากระจึ๋งนึงแล้วในเล่มนี้ น่าสนใจ น่าติดตามต่อจริง ๆ
ส่วนคดีฆาตกรรมในเล่มนี้ มีความสยองกว่าเล่มที่แล้วพอสมควรเลย อวัยวะภายในโดยสับแหลกแถมยัดกระบี่ไว้ในท้องอีกต่างหาก โอ้ววว ถ้ากินข้าวอยู่นี่ หมดความอยากอาหารได้ง่าย ๆ เลยทีเดียว
ในด้านความซับซ้อนของคดีนั้น ไม่ค่อยมากเท่าไหร่ พอพระเอกได้ Clue มา เราก็พอเดาได้ว่าเป็นใคร
ความสนุกของเรื่องนี้ก็คือ ตัวพระเอกเนี่ย เป็นตำรวจในหน่วยอาชญากรรมเลเวลปกติ ไม่ได้เทพ ไม่ได้ทำ Profiling เป็น Skill การต่อสู้อยู่ในระดับคนปกติ เราจึงเข้าถึงพระเอกได้ คิดเหมือนที่พระเอกคิดได้ จะไม่เหมือนเวลาอ่านโคนัน ที่เวลานาง Get อะไรขึ้นมา เราไม่ Get ตามนาง
จัดว่าชอบมากกว่าเล่มแรกค่ะ แนะนำให้อ่านกันนะคะ