What do you think?
Rate this book
Dagboek van een krankzinnig jaar
Op 1 januari 2020 schreef Sheila Sitalsing in een vooruitblik op het nieuwe jaar ‘dat het misschien beter is om je druk te maken over nu dan over straks, omdat het straks toch allemaal anders zal lopen’. Dat laatste klopte: het liep allemaal anders. Corona veroorzaakte een ware aardverschuiving. De symbolen van wat ‘onze manier van leven’ was gaan heten, waren in één klap niet heilig meer: handen schudden, een terrasje pakken, je onderdompelen in de pret- en festivaleconomie, reizen, het openbaar vervoer. Ze documenteerde deze periode drie keer per week in haar columns voor de Volkskrant. In Dagboek van een krankzinnig jaar brengt Sitalsing al haar inzichten op scherpzinnige en heldere wijze samen, en neemt zo de lezer mee door alle politieke, economische en sociale ontwikkelingen van 2020. Het ideale boek om te reflecteren op het jaar waarin de wereld kantelde.
- GenresNonfiction
304 pages, Paperback
Published January 14, 2021
6 people are currently reading
43 people want to read
About the author
Sheila Sitalsing
7 books9 followersSheila Sitalsing (1968) is an economist and journalist. She was a correspondent in Brussels for Elsevier, and chief editor economic and politics for the Volkskrant.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
March 15, 2021
Mooie collectie van columns (Volkskrant, pagina 2) uit het jaar 2020. Goede inkijk in vooral onvermogen van maatschappij en politiek om met de coronacrisis en andere issues om te gaan.
Paar citaten:
3 februari: waar de overheid zich terugtrekt (...) zeggen de autoriteiten niet "zoek het zelf maar uit tegen de ontredderd achtergebleven burgers, maar sporen ze aan tot vrolijkheid. Roepen ze doe democratie!', 'van onderop!', 'burgerbetrokkenheid!, 'zelf- bestuur!', 'zelfredzaamheid!. Laat de actieve en betrokken burgers het zelf doen, want dat vinden ze juist leuk.
15 april: Het fundamentele probleem van 50PLUS is dat de partij gebaseerd is op een maatschappijvisie die niet veel verder strekt dan BLIJF VAN M'N POEN AF. Dat trekt, naast poli tieke zwervers en ideologisch wankelmoedige types, mensen aan die buiten een vaag idee over 'ze naaien onze ouderen weinig met elkaar gemeen hebben. Ergo: ruzie. De godganse dag.
27 april: Elke politieke partij heeft zo zijn eigen zwakke plekken. Zo zijn ze bij 50PLUS goed in zelfdestructie, je zou kunnen zeggen dat dit in zekere zin de kern van die partij vormt. Bij het CDA heet de zwakke plek: ruggengraatloosheid in het zicht van samenwerking met hitsers, stokers en haters.
29 april: Het verhaal van de coronahulp is niet het verhaal van cru- ciale en minder cruciale sectoren. Het is het verhaal van de sterkste lobby's met de brutaalste vertegenwoordigers en de grootste bek.
8 mei: Het verhaal van de coronahulp is niet het verhaal van cru- ciale en minder cruciale sectoren. Het is het verhaal van de sterkste lobby's met de brutaalste vertegenwoordigers en de grootste bek.
28 augustus: De verdienste van Ferd Grapperhaus is dat hij de fictie van de anderhalvemetersamenleving heeft aangetoond. Als hij zou bepleiten dat afstand houden zinvol en verstandig is, zeer te adviseren in tijden van virusvrees, maar dat het idioot is om dit als beboetbare verplichting vast te leggen in een wet, is hij de geloofwaardigste minister van het kabinet.
25 september: Hij zei het met het zelfvertrouwen van een man die heeft geleerd dat besturen in Nederland nogal eens neerkomt op doorzwetsen totdat ook de laatste tegenstander in godsnaam maar iets leuks voor zichzelf is gaan doen. En hoe langer je doorzwetst, hoe minder het opvalt dat je een groep die zich volgens bange bestuurders 'niet laat reguleren' hebt beloond voor hun recalcitrantie door ze de publieke ruimte cadeau te geven.
11 november: En de nertsenhouder, hij fokte voort.
9 december: In de krant stond het woord 'waardenschaamte'. (...) Nederland kent 'een lange traditie van een overheidsopstel ling die uitgaat van de persoonlijke vrijheid en de eigen ver antwoordelijkheid van het individu: dit zijn de feiten, kiest u zelf maar. Een staat dus die zich niet wil beroepen op collectieve druk, op wat sociaaldemocraten solidariteit noemen en christendemocraten gemeenschapszin. Met slogans als 'Vaccineren doe je voor elkaar', want dit gaat niet om jouw particuliere twijfels en afwegingen, dit gaat om de bestrijding van een pandemie en om de genezing van de collectieve depressie die zich langzaam van de mensen meester maakt, om een maatschappelijk belang dus dat particuliere vaccinhuiver overstijgt.
Paar citaten:
3 februari: waar de overheid zich terugtrekt (...) zeggen de autoriteiten niet "zoek het zelf maar uit tegen de ontredderd achtergebleven burgers, maar sporen ze aan tot vrolijkheid. Roepen ze doe democratie!', 'van onderop!', 'burgerbetrokkenheid!, 'zelf- bestuur!', 'zelfredzaamheid!. Laat de actieve en betrokken burgers het zelf doen, want dat vinden ze juist leuk.
15 april: Het fundamentele probleem van 50PLUS is dat de partij gebaseerd is op een maatschappijvisie die niet veel verder strekt dan BLIJF VAN M'N POEN AF. Dat trekt, naast poli tieke zwervers en ideologisch wankelmoedige types, mensen aan die buiten een vaag idee over 'ze naaien onze ouderen weinig met elkaar gemeen hebben. Ergo: ruzie. De godganse dag.
27 april: Elke politieke partij heeft zo zijn eigen zwakke plekken. Zo zijn ze bij 50PLUS goed in zelfdestructie, je zou kunnen zeggen dat dit in zekere zin de kern van die partij vormt. Bij het CDA heet de zwakke plek: ruggengraatloosheid in het zicht van samenwerking met hitsers, stokers en haters.
29 april: Het verhaal van de coronahulp is niet het verhaal van cru- ciale en minder cruciale sectoren. Het is het verhaal van de sterkste lobby's met de brutaalste vertegenwoordigers en de grootste bek.
8 mei: Het verhaal van de coronahulp is niet het verhaal van cru- ciale en minder cruciale sectoren. Het is het verhaal van de sterkste lobby's met de brutaalste vertegenwoordigers en de grootste bek.
28 augustus: De verdienste van Ferd Grapperhaus is dat hij de fictie van de anderhalvemetersamenleving heeft aangetoond. Als hij zou bepleiten dat afstand houden zinvol en verstandig is, zeer te adviseren in tijden van virusvrees, maar dat het idioot is om dit als beboetbare verplichting vast te leggen in een wet, is hij de geloofwaardigste minister van het kabinet.
25 september: Hij zei het met het zelfvertrouwen van een man die heeft geleerd dat besturen in Nederland nogal eens neerkomt op doorzwetsen totdat ook de laatste tegenstander in godsnaam maar iets leuks voor zichzelf is gaan doen. En hoe langer je doorzwetst, hoe minder het opvalt dat je een groep die zich volgens bange bestuurders 'niet laat reguleren' hebt beloond voor hun recalcitrantie door ze de publieke ruimte cadeau te geven.
11 november: En de nertsenhouder, hij fokte voort.
9 december: In de krant stond het woord 'waardenschaamte'. (...) Nederland kent 'een lange traditie van een overheidsopstel ling die uitgaat van de persoonlijke vrijheid en de eigen ver antwoordelijkheid van het individu: dit zijn de feiten, kiest u zelf maar. Een staat dus die zich niet wil beroepen op collectieve druk, op wat sociaaldemocraten solidariteit noemen en christendemocraten gemeenschapszin. Met slogans als 'Vaccineren doe je voor elkaar', want dit gaat niet om jouw particuliere twijfels en afwegingen, dit gaat om de bestrijding van een pandemie en om de genezing van de collectieve depressie die zich langzaam van de mensen meester maakt, om een maatschappelijk belang dus dat particuliere vaccinhuiver overstijgt.
February 28, 2021
Wat een superfijne columns. Ik lees ze altijd met plezier. Soms met een brok in m’n keels, soms gierend van de lach.
March 2, 2021
Read my full review on the Story Graph:
https://app.thestorygraph.com/reviews...
https://app.thestorygraph.com/reviews...
Displaying 1 - 3 of 3 reviews