Οι μορφές ανάμεσά μας

by Μάριος Δημητριάδης, Ιλέην Ρήγα (Editor)

Ένα γράμμα από τη νεκρή γυναίκα του τον καλεί σ’ ένα παράξενο μέρος… Ένας βιβλιοθηκονόμος ανακαλύπτει ένα βιβλίο που έχει τη δική του βούληση… Μια φοιτήτρια ιατρικής συνειδητοποιεί κάτι πολύ τραγικό για τον εαυτό της… Ένας ερευνητής ανακαλύπτει μια αθάνατη μέδουσα… Μια σειρά από παράξενες τελετές θα τραβήξουν την προσοχή ενός δημοσιογράφου… Ένας διαρρήκτης θα εισβάλλει σ’ ένα σπίτι διαφορετικό απ’ όλα τ’ άλλα… Ένας ήσυχος οικογενειάρχης συνειδητοποιεί ότι η σκιά του δεν είναι σαν όλες τις άλλες… Το νυχτερινό δρομολόγιο ενός λεωφορείου θα φιλοξενήσει έναν πολύ ιδιαίτερο επιβάτη…
Δεκατρείς παράξενες ιστορίες που θα σας ταξιδέψουν σε αχαρτογράφητες περιοχές του μυαλού, επιχειρώντας κάθε φορά να ταράξουν την επιφάνεια της πραγματικότητας και ν' αποκαλύψουν σταδιακά τις μορφές που βρίσκονται ανάμεσά μας.

246 pages, ebook

Published January 18, 2021

About the author

Ο Μάριος Δημητριάδης κατάγεται από τον Ασκό Θεσσαλονίκης και έχει κάνει σπουδές γεωπονίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Παίζει κλασική και ηλεκτρική κιθάρα και είναι μέλος του progressive death metal συγκροτήματος Asfodelos, το ντεμπούτο των οποίων “Dark Bowels of Cosmic Oblivion” κυκλοφόρησε την άνοιξη του 2023. Ταυτόχρονα παίζει διασκευές με το ακουστικό σχήμα Roua Mat. Αποτελεί έναν από τους ιδρυτές του φεστιβάλ φαντασίας Fantasmagoria το οποίο έχει λάβει τη διεθνή πιστοποίηση EFFE που αποτελεί την ευρωπαϊκή σφραγίδα ποιότητας. Έχει κυκλοφορήσει δώδεκα βιβλία και έχει συμμετάσχει με διηγήματά του σε δεκαεπτά ανθολογίες και ηλεκτρονικά περιοδικά. Έχει συνεργαστεί επίσημα με τα συγκροτήματα Judas Priest, Dark Tranquility, Nightwish, Suicide Silence, Gamma Ray, Katatonia, Sabaton, Nile, Alestorm, Revocation, Rotting Christ, Nightrage, Suicidal Angels, Innerwish, Until Rain, Xelyruth, Sunburst, Emerald Sun, Nightstalker, Enemy of Reality, καθώς και με τους συγγραφείς Graham Masterton, Adam Nevill, Grady Hendrix, Yoon Ha Lee, Paul Tremblay, Darcy Coates για λογαριασμό του λογοτεχνικού/μουσικού project «The Metal Chapters».

Έχει εκδώσει τα βιβλία:
–"Σκοτεινές Μέρες" (Δεκέμβριος 2014, λογεῖον, επανέκδοση από τις Εκδόσεις Bookstagram τον Απρίλιο του 2023).
–"Αγκαλιάζοντας το έρεβος" (Μάιος 2017, Το Aνώνυμο Bιβλίο, επανέκδοση από τις Εκδόσεις Bookstagram τον Απρίλιο του 2023).
–"Στη γέφυρα των χαμένων ψυχών”, μυθιστόρημα σε συνεργασία με τον συγγραφέα Γιώργο Δάμτσιο (Σεπτέμβριος 2017, εκδόσεις Λυκόφως, επανέκδοση τον Μάρτιο του 2023 από τις "Εκδόσεις Bookstagram").
–"The Metal Chapters Vol. I", λογοτεχνικό/μουσικό project, γραμμένο σε συνεργασία με τον συγγραφέα Γιώργο Δάμτσιο (Απρίλιος 2018, πρότυπες εκδόσεις Πηγή). Το βιβλίο κυκλοφόρησε στα Αγγλικά τον Οκτώβριο του ίδιου έτους.
–"Οι Μακάριοι" (Οκτώβριος 2018, Εκδόσεις Bell)
–"Φωνές από την άβυσσο" (Φεβρουάριος 2020, Εκδόσεις Bell)
–"The Metal Chapters Vol. II", λογοτεχνικό/μουσικό project, γραμμένο σε συνεργασία με τον συγγραφέα Γιώργο Δάμτσιο (Ιούνιος 2020, πρότυπες εκδόσεις Πηγή). Το βιβλίο κυκλοφόρησε ταυτόχρονα και στα Αγγλικά.
–"Οι μορφές ανάμεσά μας" (Δεκέμβριος 2020, Nyctophilia ως δωρεάν e-book, εκδόθηκε από τις "Εκδόσεις Bookstagram" τον Απρίλιο του 2023)
–"Κατάβαση" (Σεπτέμβριος 2021, Εκδόσεις Bell)
–"Ο άγνωστος ασθενής", συλλογικό project με τη συμμετοχή 8 συγγραφέων (Σεπτέμβριος 2023, Εκδόσεις Bookstagram).
–"Αποκυήματα" (Φεβρουάριος 2024, Εκδόσεις Bell)
–"Αδιπόκηρος" (Δεκέμβριος 2024, Εκδόσεις Bookstagram)

Έχει συμμετάσχει επίσης στα εξής:
–Με κομμένη την ανάσα (2015, 120 λέξεις)
–Ψίθυροι μέσα στη νύχτα, (2016, δωρεάν e-book για λογαριασμό του site nyctophilia.gr)
–Το Άγνωστο, (2016, εκδόσεις Ανάτυπο)
–Κόρες της νύχτας (2016, Nightread-Ars Nocturna)
–Τρόμος, (2017, εκδόσεις Ανάτυπο).
–Αντίθετο Ημισφαίριο 4, (2017, εκδόσεις gamecraft).
–Zombie στην Ελλάδα, (2017, εκδόσεις iWrite).
–Ημερολόγια Ψυχοπλάνης, (2018, εκδόσεις Rising Star).
–Βρόχος, (2019, εκδόσεις Λυκόφως).
– Phantasmal magazine #2 (2019, Nyctophilia)
–Πολεμικές Ιαχές (Στα Όνειρα Της Φαντασίας #1), (2020, εκδόσεις Allbooks).
–Με όλες τους τις δυνάμεις, (2020, εκδόσεις Χρονικό).
–Once upon a Horror Time (2021, e-book του moonlight tales, 2024 Εκδόσεις Bookstagram )
– Αλλόκοσμες ιστορίες #2 (2021, Άγρια Δύση)
–29 συγγραφείς διηγημάτων συνιστούν, (2024, εκδόσεις Anima)
– Horrorant 1: Τρόμος στην οθόνη (2024, Άγρια Δύση)

Reviews

[Vicky Ziliaskopoulou · Rating 4 out of 5]

Καταρχήν να ευχαριστήσω τον κ. Δημητριάδη και το nyctophilia.gr που διανέμουν δωρεάν τη συλλογή διηγημάτων τρόμου και ταυτόχρονα να προτρέψω όσους το επιθυμούν να μπουν και να κατεβάσουν το βιβλίο.
Ποτέ δεν ξέρω πώς να βαθμολογήσω συλλογές διηγημάτων. Εννοώ, είναι φυσιολογικό άλλα διηγήματα να μου αρέσουν περισσότερο και άλλα λιγότερο. Σίγουρα μου άρεσαν περισσότερα από τα μισά, οπότε θεωρώ ότι είναι μια επιτυχημένη συλλογή. Δεν έχω διαβάσει κάτι άλλο από τον συγγραφέα και χάρηκα που τον γνώρισα με αυτή τη συλλογή, φαίνεται ότι έχει ικανότητες στην αφήγηση.

[. . . _ _ _ . . . · Rating 2 out of 5]

Ο συγγραφέας στην προσπάθεια του να κάνει ατμόσφαιρα γράφει προτάσεις του στυλ "Η νύχτα αγκάλιασε ξανά την Βασιλεύουσα..." (- "Κωνσταντίνε με συγχωρείς, αλλά όλα τα κεφάλαια αρχίζουν με αυτή τη νύχτα που πέφτει..."- "Ναι, αλλά κάθε φορά πέφτει διαφορετικά, την μία πέφτει ως μανδύας, την άλλη ως πέπλο, μα δεν διέκρινες αυτή την συγγραφική ποικιλία;" ).
Στην προσπάθεια του να "τρομάξει" θυμίζει την Ειρήνη Χαρίτου που για να κόψει τον λόξιγκα από την αδερφή της έβαλε ένα σεντόνι και έλεγε "ΜΑΡΙΙΙΑΑΑ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΟΥΛΠΙΚΙΙΙΟΥ..."
Σε όλες σχεδόν τις ιστορίες κάποια απόκοσμη μορφή θέλει την ψυχή του ήρωα, μιλάμε χέστηκα από τον φόβο μου, ίσως να φταίει που είχα την φαεινή ιδέα να φάω φασολάδα ΚΑΙ μπρόκολο.
Κατά τα άλλα προβλεψιμότητα, συγγραφική ερημιά, καμία πρωτοτυπία (ζόμπι καταλαμβάνουν την Θεσσαλονίκη, μέχρι και το ΑΤ Λευκού Πύργου, I see what you did there) και αυτοναφορικότητα (αναρωτιέμαι αν διαβάζω το ίδιο βιβλίο με αυτούς που δίνουν 4αρια και 5αρια, οι κολλητοί του δεν πιάνονται, ανεβάζουν όμως το μέσο όρο...).
Δυάρι όμως γιατί ; Γιατί σε μερικές ιστορίες είδα να αχνοφαίνονται κανα δυο καλές ιδέες από εδώ και από εκεί. Καλύτερη ιστορία αυτή με τη γιγάντια μέδουσα. Όχι ακριβώς τρόμος, όχι ακριβώς μεταφυσικό, αλλά τουλάχιστον όχι άλλες καταραμένες ψυχές, γκώσαμε.
Αυτά. Don't leave the day job...

[Γιώργος Δάμτσιος · Rating 5 out of 5]

Ο Μάριος Δημητριάδης έχει δώσει εδώ και πολλά χρόνια τα διαπιστευτήριά του στον τρόμο. Επίσης, έχει δηλώσει πολλαπλώς ότι τα διηγήματα είναι η αγαπημένη του φόρμα.

Η παρούσα συλλογή διανέμεται δωρεάν, σε μορφή e-book, σε συνεργασία με το Nyctophilia.gr, οπότε είναι μια καλή ευκαιρία για να τον ανακαλύψουν όσοι δεν είχαν την τύχη νωρίτερα, ενώ, για τους πιστούς αναγνώστες του, είναι ένα πρώτης τάξεως δώρο από τον ίδιο ως ''ευχαριστώ''.

Δεν χρειάζεται να πω περισσότερα. Κατεβάστε και απολαύστε ελεύθερα!

[Μάριος Δημητριάδης]

Κατεβάστε δωρεάν το E-book από εδώ:
https://www.nyctophilia.gr/book/οι-μο...
Καλή ανάγνωση!

[Ευαγγελία Τσουκαλά · Rating 5 out of 5]

Και ο Μάριος Δημητριάδης έκανε μια κίνηση που δεν περίμενε κανείς,
έβγαλε μια δωρεάν συλλογή με ιστορίες δεκατρείς.
Με τη Nyctophilia έγινε η συνεργασία για να βγει το βιβλίο το ηλεκτρονικό,
το κατέβασα κατευθείαν στον e-reader μου τον αγαπητό.
Κι όταν ήρθε η ώρα για ανάγνωση δεν το σκέφτηκα πολύ,
το YouTube άνοιξα να ακούσω αγαπημένη μουσική.
Μα το πρώτο διήγημα σαν άρχισε,
το ίντερνετ κάπου χάθηκε.
Σκέφτηκα ποια μορφή να πήγε στο ρούτερ κοντά,
και όλα να σώπασαν τόσο ξαφνικά;
Την απάντηση όμως δεν θα μάθω ποτέ,
γιατί πήρε μπρος η Cosmote.
Κι έτσι το μάτι άλλο δεν γούρλωσε,
και το διάβασμα ξεκίνησε.
Αν τον Δημητριάδη συγγραφικά δεν έχει κάποιος συναντήσει,
από αυτή τη συλλογή καλό θα ήταν να ξεκινήσει.
Μας δείχνει δείγματα από την γραφή του,
και τις εμπνεύσεις από που πήρε για αυτή τη συλλογή του.
Μου άρεσε πολύ που στα περισσότερα διηγήματα,
ταξίδεψα στης Ελλάδας τα διάφορα κλίματα.
Κάποια από αυτά περισσότερο ξεχώρισα,
και ένα για δεύτερη φορά να διαβάσω δεν κόλλησα.
Η γραφή είναι καθηλωτική,
και δεν βρήκα καμιά ιστορία περιττή.
Τις εικόνες εύκολα μας κάνει να δημιουργούμε,
και τις μορφές δίπλα μας να φανταστούμε.
Σε κάποια μας βάζει να προβληματιστούμε
και λίγο να σκεφτούμε.
Ο τρόμος και το μεταφυσικό παίζουν το μεγαλύτερο ρόλο στους κόσμους του Δημητριάδη,
και διαβάζοντάς τους με μουσική έχουν άλλη χάρη.
Μια συλλογή με σωστή δομή άκρως ατμοσφαιρική,
και στο σύνολο ebook με εξαιρετική αισθητική.
Για αυτό το δώρο πολύ ευχαριστώ,
το επόμενο βιβλίο πώς και πώς το καρτερώ.

Ξεχώρισα τα:
Εις Καβείρους
Ωμή αλήθεια
Ο αρχέγονος εφιάλτης
Ομιχλώδεις στίχοι
Turritopsis Nutricula
Σικλώμενα

Μουσικές επιλογές
Metallica - Master of puppets
Metallica - Creeping death
Metallica - And justice for all
Judas Priest - Painkiller
Fantasmagoria - Ex voto
Annihilator - Alison hell
SepticFlesh - Anubis
Rotting Christ - Enuma elish
Opeth - Sorceress
Opeth - The drapery falls
Opeth - Bleak
Opeth - Blackwater park
Katatonia - Jhva elohim
Asfodelos - Wicked judgment

[Αλέξης Ζησιμόπουλος]

Οι συλλογές διηγημάτων πάντα αποτελούν ένα αναγνωστικό αλλά και συγγραφικό ρίσκο.

Όσο περισσότερες οι ιστορίες, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες για ένα συνολικό thumbs up στο έργο. Αυτό είναι απόλυτα φυσικό, είναι πρακτικά αδύνατον όλα τα διηγήματα να εξίσου καλά ή έστω να αρέσουν εξίσου στον αναγνώστη. Είναι επομένως δύσκολο να κρίνει κανείς δίκαια συλλογές διηγημάτων.

Ήταν και για εμένα δύσκολο να βρω τι ακριβώς θα μπορούσα να πω για αυτή τη συλλογή. Υπάρχουν και καλά και κακά στοιχεία. Καθώς σκεφτόμουν και έσβηνα το κείμενο της υποτιθέμενης "κριτικής", στο νου μου ήρθε το προλογικό και επιλογικό σημείωμα. Εκεί αναφέρονται οι λόγοι ύπαρξης του βιβλίου αυτού αλλά και ο τρόπος που θα έπρεπε να το αντιμετωπίζω εξ' αρχής.

Λοιπόν, όπως μας λέει ο ίδιος ο Δημητριάδης, το σημαντικότερο στοιχείο αυτής της συλλογής είναι ότι διατίθεται εντελώς δωρέαν. Ακόμη, δεν αποτελεί μια επιλεκτική αφρόκρεμα διηγημάτων του συγγραφέα αλλά μια πορεία χρόνων της συγγραφικής του πορείας. Κάποια διηγήματα είναι δημοσιευμένα ήδη σε άλλες συλλογές και κάποια ήταν έως τώρα ασημοσίευτα. Επιπλέον, μπορείτε να μάθετε επακριβώς για την καθεμιά ιστορία πληροφορίες στο τέλος του βιβλίου όπου υπάρχει μια μίνι απομυθοποίηση ή σχόλια απ' τον συγγραφέα. Ο λόγος ύπαρξης του "Οι μορφές ανάμεσά μας" είναι ένα ευχαριστώ από τον Δημητριάδη στους αναγνώστες του και έχει τον σκοπό να διασκεδάσει και να προσφέρει περιεχόμενο σε αυτά τα πλαίσια.

Αν κάποιος ψάχνει μια συλλογή τρόμου, έχει πολλές επιλογές. Ακόμη και απ' τον ίδιο συγγραφέα. Αν όμως ψάχνει μια συμπυκνωμένη ιχνηλάτηση της συγγραφικής του πορείας μέσα σε πέντε χρόνια και δεκατρείς ιστορίες, αυτή είναι η μόνη επιλογή. Αν ο σκοπός του συγγραφέα ήταν αυτός που εγώ αντιλαμβάνομαι, δεν έχω χώρο να πω πολλά για το έργο εν τέλει. Φαίνεται πως αυτή η συλλογή δεν νοιάζεται για κανένα ρίσκο ή συνθήκη που ανέφερα αρχικά πως ισχύει σε όλες τις συλλογές.

Μπορώ να το προτείνω, ειδικά σε όσους είναι ήδη εξοικειωμένοι με τη γραφή του. Για όσους δεν είναι απ' την άλλη, όπως εγώ, είναι η καλύτερη ευκαιρία για μια de facto, ωμή και από καρδιάς επίδειξη εφ' όλης της ύλης.

Αξίζει και στις δυο περιπτώσεις σαν ένα ενδιαφέρον ανάγνωσμα.

[Κατερίνα. · Rating 5 out of 5]

Η πένα του Μάριου Δημητριάδη δεν έχει όρια και λογική. Τον αγάπησα από το βιβλίο του ΟΙ ΜΑΚΑΡΙΟΙ και δεν τον αφήνω από τότε. Σε αυτή την συλλογή διηγημάτων ο Μάριος ξεπέρασε τα πάντα. Τον εαυτό του σίγουρα, Η πένα του αφήνει ένα ρυάκι αίματος σε κάθε πρόταση. Τα διηγήματα με μια ομίχλη υγρή σε βάζουν όλο και πιο βαθιά στο σκοτ��δι. Στη τρέλα. Στο άρρωστο μυαλό του κάθε ήρωα. Προχωράς και νιώθεις χιλιάδες ξυράφια να σε ξεσκιζουν χωρίς να μπορείς να απελευθερωθείς από την μοίρα που σου έταξε ο δημιουργός σου.
Αναμοχλευοντας τα πυκνα σκοτάδια των διηγημάτων του δεν θα βρεις την ησυχία. Θα, σε στοιχειώνουν και θα σε σαπίζουν κάθε φορά που η οσμή τους θα σε καλυπτει.
Μαριε σε ευχαριστώ για την κόλαση σου.

[Γιώργος Μπελαούρης · Rating 5 out of 5]

Μα(κά)ριος τρόμος! (κάποιες σκέψεις για το ‘’Οι μορφές ανάμεσά μας’’ του Μάριου Δημητριάδη)

Αρχικά να δηλώσω –για νιοστή φορά- ότι είμαι φαν του συγγραφέα. Έπειτα, να πω ότι αισίως μου μένει μόνο η συνεισφορά του στον ‘’Βρόχο’’ και θα έχω διαβάσει του Δημητριάδη Άπαντα (όχι ότι είναι μακαρίτης ο άνθρωπος, άπαντα μέχρι στιγμής εννοώ φυσικά). Τέλος, έχοντας πλέον μια ολοκληρωμένη εικόνα, ας ξεκινήσω λίγο περίεργα αυτό το σεντόνι:

Η γλώσσα του είναι πιο συγγενής στον Λαϊμόν (αν ήταν σοβαρός ο Λαϊμόν) και στον Μάστερτον (αν επεξεργαζόταν με περισσότερη σοβαρότητα τις ιδέες του ο Γκράχαμ), παρά στον Κινγκ ή στον Μπάρκερ (που ίσως να ανήκει η πλειοψηφία των αναγνωστών του). Η ατμόσφαιρά του πλησιάζει στον Λάμλεϊ και στον Λάβκραφτ: προσοχή, όχι η γλώσσα, οι απομονωμένοι ήρωες όμως και το βίαιο κρεσέντο, μου θυμίζουν τους δύο αυτούς (αντίστροφα). Η επιρροή του δεν θεωρώ ότι είναι τόσο από την λογοτεχνία τρόμου, όσο από την μέταλ: και αυτό δεν το λέω αρνητικά, διότι αντλεί τρομερή και υπέροχη έμπνευση στην πένα του από το μουσικό ιδίωμα και ειλικρινά πιστεύω ότι αυτή είναι η φωτιά πίσω από κάθε κείμενό του.

Έπειτα, αν θα ήθελα να είμαι απόλυτα ειλικρινής (έχω εξηγήσει τον λόγο που βάζω σε κάθε Έλληνα συγγραφέα πεντάστερο, με κατεβατό στο goodreads), τα κείμενά του, με βάση τα όσα μας έχει δείξει ο ίδιος και όχι με βάση το 10 που βάζω στον Τολστόι ή τον Κόλινς, θα τα ‘’βαθμολογούσα’’ ως εξής: Μακάριοι (10), Μέταλ Τσάπτερς 1 (9), Αγκαλιάζοντας το Έρεβος (8), Μέταλ Τσάπτερς 2 (7), Σκοτεινές μέρες (7), Οι μορφές ανάμεσά μας (7), Φωνές από την Άβυσσο (6), Στην γέφυρα των χαμένων ψυχών (6). Όχι ότι είμαι κανένας ειδικός βέβαια, μα περιμένω πολλά και όμορφα από την πένα του συγγραφέα, ενώ είναι πολύ νέος ακόμα και είμαι βέβαιος ότι από ένα σημείο και μετά μόνο δεκάρια θα μας δίνει.

Στο προκείμενο όμως:

Αέναος: πρώτον, δεν ξέρω αν έχω τον Δελαρούδη πρόσφατο, μα μου έδωσε τέτοια βάιμπ από την αρχή. Έπειτα, ανατριχίλα!, έχω κι εγώ βιβλίο με ίδιο τίτλο σε ουδέτερο μέσα στα βιβλία μου!!! Αυτό ήταν, με ρούφηξε! Τρέφουν μια ιδιαίτερη έλξη οι ιστορίες με καταραμένα βιβλία στους βιβλιόφιλους. Όσο θα θέλαμε να πέσουμε θύματά τους, άλλο τόσο λέμε ‘’άστο καλύτερα’’. Στην συγκεκριμένη, ο ήρωας, έμπλεξε από το πουθενά και όλη του η ζωή ήρθε τούμπα. Πολύ όμορφο ξεκίνημα.

Εις Καβείρους: η πρώτη σκηνή δεν μου θύμισε τόσο Λάβκραφτ, όσο τα λαβκραφτικά του Μπλοχ σε ύφος! Έπειτα ήταν σα να βρίσκομαι ανάμεσα στους Μακάριους, τις Φωνές και την νεότητά μου που διάβαζα μανιωδώς μύστερι και στρέηντζ. Ένα ελκυστικό μυστήριο που κανείς δεν θα μπορούσε να αρνηθεί κι ένας ήρωας που βρίσκεται σε βάθη που δεν περίμενε. Αρκετά ψαγμένες επιλογές με βάση την αρχαιότητά μας, δεν ήταν κάτι που βρίσκεται στην επιφάνεια και έχουν καταπιαστεί άπαντες με αυτό, και αυτό το εκτίμησα δεόντως. Πολύ ωραίος ρυθμός και πολύ ωραίες μεταβάσεις στις τοποθεσίες. Απολαυστικό.

Εσύ που με ακολουθείς: πολύ όμορφο και πολύ ατμοσφαιρικό! Δεν θέλω να κάνω σπόιλερ σε τι αναφέρεται ο τίτλος και ποια είναι η απειλή, πρώτον γιατί με εξέπληξε πώς κατάφερε να γράψει κάτι που ίσως να είναι και ένας από τους αρχαιότερους τρόμους του συλλογικού μας ασυνείδητου και δεύτερον επειδή με εξέπληξε η επιλογή από μόνη της εξ αρχής! Πανέμορφο με υπέροχο τέλος!

Ωμή αλήθεια: τέλειο κλείσιμο κειμένου. Έπειτα, μου θύμισε λίγο το ‘’τρόμος’’ του Μπάρκερ και το ‘’η γυναίκα του Τζέικομπ’’ (αν και το φιλμ είναι μεταγενέστερο του διηγήματος). Δεν ήταν κάτι συνταρακτικά καινούριο για το είδος, μα το χειρίστηκε πολύ όμορφα, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη.

Η διάρρηξη: ωραία σύνδεση με το προηγούμενο και ‘’ανάλαφρο’’ παρά το βαρύ του κλίμα. Μου θύμισε το θρίλερ ‘’ο συλλέκτης’’, το ένα. Κρίμα ο άθρωπας, μια διάρρηξη ήθελε να κάνει, τι έφταιγε δηλαδή;

Χτυπήματα: πάλι ένας τρόμος που όλοι μας έχουμε βιώσει στην καθημερινότητά μας, όμορφα εντοπισμένος, εξίσου ωραία γραμμένος και με όμορφο κλείσιμο. Σφινάκι.

Ο αρχέγονος εφιάλτης: εφιαλτικότατο όντως. Θα μπορούσε να είναι και σε ένα μικρό –μα καίριο- βαθμό, αυτοβιογραφικό του συγγραφέα. Είθε να μην έχει ίδια κατάληξη όμως, του το εύχομαι ολόψυχα χα χα χα

Νυχτερινό δρομολόγιο: το είχα διαβάσει παλαιότερα. Οι σκέψεις μου σε σχετικό ποστ.

Ομιχλώδεις στίχοι: τι να πρωτοπώ; Θα πω απλά ότι είναι από τους πιο ξεχωριστούς ψυχοπλάνους που μου έχουν στείλει μέχρι στιγμής. Και θα προσθέσω με πάσα ειλικρίνεια, ότι είμαι απλά συγκινημένος και αιώνια ευγνώμων για την προσθήκη και τα καλά λόγια!

Ο χρησμός: ομορφότατο, ελληνικό, όμορφη σύνδεση με καβείρους και μακάριους, εκτίμησα την εποχή.

Το ξέσπασμα: Δημητριάδης και ζόμπια! Αυτό που θέλαμε μια ζωή, το πήραμε, μα ήταν πολύ λίγο ρε γαμώτο. Ολόκληρο μυθιστόρημα θα ήθελα έτσι. Μπόμπα!

Turritopsis Nutricula: λίγοι απόηχοι από Λάβκραφτ και λίγοι από το ‘’νεκρό δέρμα’’ του Κάουα. Απολαυστικό, μα ήθελα κι άλλο!

Σικλώμενα: μου έφερε αναμνήσεις από την Άβυσσο και το κλείσιμο μου θύμισε την ωμή αλήθεια, μα ήταν ό,τι έπρεπε για επίλογο αυτής της συλλογής. Αντιπροσωπευτικότατο των όσων προηγήθηκαν από την πένα του και –ελπίζω- των όσων ακολουθούν.

Κλείνοντας, να πω ότι μου άρεσε πάρα πολύ το κείμενο με τις εμπνεύσεις πίσω από κάθε διήγημα και να πω ένα εύγε ακόμα, γιατί αυτή η συλλογή δόθηκε προς ελεύθερη ανάγνωση (στο: https://www.nyctophilia.gr/book/%ce%b...)

Αρνητικούλια; Πέρα από κάποιες ομοιογένειες θεματικών, πολλούς εφιάλτες και ξυπνήματα, καθώς και την αίσθηση ότι τα κείμενα κόπηκαν συντομότερα από όσο τους άξιζε, δεν μπορώ να παραπονεθώ. Ήταν ακριβώς αυτό που ήθελα και ο συγγραφέας φαίνεται πόσο αγαπάει τα διηγήματα, με την διασκέδαση και το πάθος του να μεταφέρονται, πίσω από τις λέξεις και στον αναγνώστη. Δε θα επαναλάβω ότι είπα ευθύς-εξαρχής… μα, ναι, ό,τι και να βγάλει θα διαβαστεί!

[Maria Malaki · Rating 5 out of 5]

Ο Μάριος Δημητριάδης είναι από τους συγγραφείς που τους ακολουθώ κατά πόδας. Μέχρι στιγμής δεν με έχει απογοητεύσει ποτέ. Οι ιστορίες του είναι τρομερά ξεχωριστές. Μόλις είδα ότι προσέφερε δωρεάν σε e-book κάποιες απο τις ιστορίες του, δεν μπόρεσα να αντισταθώ. Αυτά που γράφει αφορούν απλές καθημερινές ιστορίες, NOT!!! Τώρα τα μεγάλα ερωτήματα είναι τα εξής: Πώς μπορεί ένα μυαλό να εμπνευστεί αυτές τις ιστορίες; Πώς θα ξαναφάω κρέας μετά από αυτό και ιδίως τα αγαπημένα μου μπιφτέκια;;;; πως θα προχωράω στο δρόμο και δεν θα ρίχνω μια ματιά στη σκιά μου να δω εάν είναι φυσιολογική;;;;; Πώς, ε πώς; Καλά για τις συναυλίες μπαίνουν άμεσα και επ' αόριστον σε απαγορευτικό! Φιλική συμβουλή προς όλους: χειμώνα καλοκαίρι να χρησιμοποιείτε αντικουνουπικά! Υπάρχει σοβαρός λόγος!
Κατεβάστε το όλοι και δεν θα το μετανιώσετε!

[Mary ♥ · Rating 4 out of 5]

4/5 stars

Πολλές ενδιαφέρουσες ιστορίες, άλλες πιο ευφάνταστες από άλλες, όλες όμως με γραφή που κάνει την καρδιά να χτυπά δυνατότερα και το μυαλό να ανησυχεί για το τι κρύβεται στις σκιές! Οι αγαπημένες μου: Εις Καβείρους, Ωμή Αλήθεια, Ομιχλώδεις Στίχοι, Turritopsis Nutricula.

[Κατερίνα Θεοδώρου · Rating 5 out of 5]

Φαντασία χωρίς όρια!!!

[Nepheli · Rating 4 out of 5]

Δεν έχω διαβάσει πολύ τρόμο, πέρα από μπόλικο Lovecraft, και αυτή η συλλογή μου θύμισε ότι καλό θα ήταν να τον επιλέγω πιο συχνά!

Αγαπημένες ιστορίες:
"Ο αρχέγονος εφιάλτης": η ιστορία ενός συγγραφέα τρόμου που τον καταπίνει ο εφιάλτης του
"Ο χρησμός": νομίζω χρειάζομαι περισσότερες ιστορίες που να διαδραματίζονται στην αρχαία Ελλάδα
"Turritopsis nutricula": ελάτε τώρα, αθάνατες μέδουσες και καταδύσεις στις βαθύτερες τάφρους του κόσμου; ΝΑΙ. Ίσως η αγαπημένη μου από τη συλλογή (ως βιολόγος είμαι λίγο biased, βέβαια).
"Σικλώμενα": ενώ η πλοκή δεν με τρέλανε, ιδίως το δεύτερο μισό της ιστορίας ήταν τόσο υπέροχα γραμμένο που δεν μπόρεσα να μην το βάλω στη λίστα των αγαπημένων μου!

[KIRIAKI(Dominica Amat) · Rating 5 out of 5]

https://dominicamat.blogspot.com/2021...

Το όνομα του συγγραφέα κυρίου Μάριου Δημητριάδη είναι ευρέως γνωστό κι αγαπητό στο αναγνωστικό κοινό καί δη στους λάτρεις της λογοτεχνίας του τρόμου. Εγώ είχα την ευκαιρία να ''γνωρίσω'' την πένα του μέσα απ΄τη συμμετοχή του σε συλλογικά έργα καί να μείνω πολύ ικανοποιημένη από αυτήν. Πρόσφατα κυκλοφόρησε σε ηλεκτρονική μορφή (ebook) σε συνεργασία με το βιβλιοφιλικό site nyctophilia.gr μία συλλογή 13 ιστοριών τρόμου που μπορεί ο καθένας καί η καθεμία να την ''κατεβάσει'' δωρεάν καί να μπορεί με τη σειρά του/της να διαβάσει το έργο του συγγραφέα καί να μάθει την γραφή του σε περίπτωση που δεν το είχε κάνει μέχρι τώρα.

''Οι μορφές ανάμεσά μας μας'' ο τίτλος που φέρει η συλλογή καί σε συνδυασμό με το αφοπλιστικό,''ψυχρό'' εξώφυλλό του μας προϊδεάζει για το τι θα συναντήσουμε μέσα στις ιστορίες. Ιστορίες απόλυτου τρόμου που προκαλούν ρίγη ανατριχίλας σε όλο μας το κορμί σαν να μας περιλούζουν με παγωμένο νερό. Σε αυτό συμβάλλει,επίσης,ο μεστός καί καθηλωτικός λόγος του συγγραφέα που καταφέρνει καί κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον καί την προσοχή μας από την αρχή έως καί το τέλος. Οι ιστορίες είναι σωστά δομημένες καί με σφιχτοδεμένη πλοκή που δεν μας επιτρέπει να τις προσπεράσουμε...

''Ένα γράμμα από τη νεκρή γυναίκα του τον καλεί σ’ ένα παράξενο μέρος… Ένας βιβλιοθηκονόμος ανακαλύπτει ένα βιβλίο που έχει τη δική του βούληση… Μια φοιτήτρια ιατρικής συνειδητοποιεί κάτι πολύ τραγικό για τον εαυτό της… Ένας ερευνητής ανακαλύπτει μια αθάνατη μέδουσα… Μια σειρά από παράξενες τελετές θα τραβήξουν την προσοχή ενός δημοσιογράφου… Ένας διαρρήκτης θα εισβάλλει σ’ ένα σπίτι διαφορετικό απ’ όλα τ’ άλλα… Ένας ήσυχος οικογενειάρχης συνειδητοποιεί ότι η σκιά του δεν είναι σαν όλες τις άλλες… Το νυχτερινό δρομολόγιο ενός λεωφορείου θα φιλοξενήσει έναν πολύ ιδιαίτερο επιβάτη… Δεκατρείς παράξενες ιστορίες που θα σας ταξιδέψουν σε αχαρτογράφητες περιοχές του μυαλού, επιχειρώντας κάθε φορά να ταράξουν την επιφάνεια της πραγματικότητας και ν' αποκαλύψουν σταδιακά τις μορφές που βρίσκονται ανάμεσά μας.''(Περίληψη οπισθοφύλλου)

Ο συγγραφέας με έντεχνο τρόπο καί λεπτούς,σχεδόν χειρουργικούς,χειρισμούς ''παίζει'' με το μυαλό των αναγνωστών προκαλώντας είτε φόβο,είτε γεννώντας ποικίλες σκέψεις που ίσως να μην είχαν περάσει ποτέ από το μυαλό τους. Σκέψεις για το τι μπορεί να υπάρχει γύρω μας καί να κρύβεται στις σκιές,ή,αν υπάρχουν άυλες μορφές που μπορούν να μας προκαλέσουν κακό,κυριαρχώντας πάνω μας... Καί το πιο εφιαλτικό απ'όλα; Πώς μπορεί να μας ξεγελάσει το ίδιο μας το μυαλό καί να πλάσει σενάρια που να μας κρατούν ''αιχμαλώτους'' τους καί να μην μπορούμε να ξεφύγουμε; Τί χωρίζει,τελικά,τη λογική από την τρέλα;

Εάν θέλετε κι εσείς να διαβάσετε τη συλλογή διηγημάτων δεν έχετε παρά να μπείτε στον ακόλουθο σύνδεσμο καί να ''κατεβάσετε'' το ebook: https://www.nyctophilia.gr/book/%CE%B...

Ευχαριστούμε πολύ τον συγγραφέα καί το site nyctophilia.gr για την ευγενική τους προσφορά!

Καλά καί τρομακτικά σας αναγνώσματα!

[AlexNms · Rating 4 out of 5]

Χάρηκα πολύ όταν είδα πως μια ακόμη συλλογή δημοσιεύτηκε στην Nyctophilia, καθώς είναι μια από τις λίγες ελληνικές ιστοσελίδες που περιέχουν ελεύθερο περιεχόμενο, όσον αφορά συλλογές διηγημάτων. Αυτή την φορά λοιπόν, η συλλογή του Μάριου Δημητριάδη με εξέπληξε. Περιείχε 13 ιστορίες τρόμου και τις κατάπια μέσα σε δύο μόλις μέρες. Ήμουν διψασμένη για ιστορίες τρόμου βλέπετε και χάρηκα πολύ που είχα αυτή την αναγνωστική εμπειρία.
Τα διηγήματα είχαν ποικίλες θεματικές. Άλλα μίλησαν για πνεύματα, άλλα για μυστικιστικές τελετές, άλλα για τέρατα, ενώ άλλα για κανιβαλισμό. Ήταν περιγραφικά χωρίς περιττολογίες, ενώ οι διάλογοι ήταν φυσικοί. Στα περισσότερα δεν υπήρχε καλό τέλος, κάτι που με στενοχώρησε κάπως γιατί θα ήθελα να δω και γλυκόπικρες ιστορίες. Για να είμαι ειλικρινής, θα πω οτι η τελευταία ιστορία μόνο είχε ένα κάπως αίσιο τέλος και γι'αυτό είναι η αγαπημένη μου.
Μου άρεσε που στο τέλος υπήρχε ένα μικρό παράρτημα σχετικά με την δημιουργία κάθε διηγήματος. Γενικά, μου αρέσουν τα behind the scenes στα βιβλία 😊
Βάζω 4/5 αστέρια γιατί παρόλο που μου άρεσε αρκετά σαν συλλογή, δεν έμεινα εντελώς άφωνη από το σοκ, ούτε ένιωσα κάτι ιδιαίτερο. Τα συναισθήματα είχαν αποτυπωθεί με τον κατάλληλο τρόπο αλλά μάλλον δεν επηρεάστηκα αρκετά.
Το συστήνω σε λάτρεις τρόμου ✌️👻

[Sofie Kravariti]

Ο Μάριος Δημητριάδης αποδεικνύει για μία ακόμη φορά ότι ο τρόμος είναι το φόρτε του και τα διηγήματα το δυνατό του σημείο. Αγαπημένη ιστορία, ο αρχέγονος εφιάλτης από την πρώτη στιγμή που το διάβασα.

[Ηλίας Τσιάρας · Rating 4 out of 5]

Μου αρέσει η γραφή του Μάριου ή καλύτερα, μου ταιριάζει, ιδίως σε μικρή φόρμα. Κάποιες ιστορίες δείχνουν την ηλικία τους, φαίνεται πως ο συγγραφέας δεν ήταν σίγουρος για τον εαυτό του. Ξεχώρισα τα Εις Καβείρους και Ωμή Αλήθεια. Μπράβο στον Μάριο και στο nyctophilia για την έκδοση μιας δωρεάν συλλογής τρόμου.

[Giota Kariofilla · Rating 5 out of 5]

13 διαφορετικές παράξενες και πρωτότυπες ιστορίες. Κάθε μία ξεχωριστή. Κάθε μία υπέροχη. 13 χορταστικά διηγήματα που κατάφεραν να μου ερεθίσουν την φαντασία και να μου δώσουν τρομακτικές αλλά και εκπληκτικές εικόνες.
5 αστεράκια...και ένα ακόμα για τον Μάριο Δημητριάδη που κατάφερε να μου κρατήσει το ενδιαφέρον με τις ιστορίες του. Από την πρώτη μέχρι την τελευταία.

[Σταύρος Θάνος · Rating 5 out of 5]

Έχουμε την τύχη να μιλάμε για μια δωρεάν συλλογή διηγημάτων του Μάριου. Έχουμε την ευκαιρία να δούμε διαφορετικές ιστορίες και τη γραφή του σε διάφορα στάδια και αυτό από μόνο του είναι ικανό να δικαιολογήσει τα πέντε αστέρια. Προφανώς κάποιες ιστορίες είναι περισσότερο αρεστές από άλλες αλλά επειδή αυτό είναι υποκειμενικό δεν θέλω να μπω στη διαδικασία να πω ποιες μου άρεσαν παραπάνω. Θα το απολαύσετε!

[Chitoula Papazoglou · Rating 4 out of 5]

Δεκατρείς ιστορίες που ακροβατούν μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας. Ιστορίες που σε ταξιδεύουν σε άλλους κόσμους, εκεί που κυριαρχεί το κακό, το μεταφυσικό και το τρομακτικό. Ιστορίες που θα σε ταξιδέψουν όμως και σε διάφορα σημεία της Ελλάδας, καθώς και σε αρχαιολογικούς χώρους, που κάποτε τελούνταν τα Καβείρια Μυστήρια. Ιστορίες όπου η κόλαση και ο παράδεισος είναι εδώ!!!

Μια ατμοσφαιρική συλλογή διηγημάτων γεμάτη σκοτεινές ΜΟΡΦΕΣ. Δεκατρία διηγήματα τρόμου, φαντασίας και μυστηρίου, που θα ικανοποιήσει στο έπακρον

Αγκάλιασε τους φόβους σου.... Αυτό είναι το μυστικό για να κερδίσεις την αιώνια ζωή.