Who was Alexius Comnenus who would wage war in East and West to save Byzantium from the edge of the abyss? Who were the woman who loved him? Who was it who tried to poison him? Why did his daughter, Anna Comnena, hate her brother, John, the co-Emperor? Why did his wife, Irene Duca, promote Nicephorus Bryennius for the throne?
People and events; failures, tears and sorrows, hopes, visions that faded, joys evaporated, meanness and passion. «Come Forth, King» attempts to revive the final glimmer of Byzantium and to take us back on a journey to those difficult years through the narrative of an insignificant palace member who, now retired to Sinope in Pontus, recalls the past with awe.
Maro Douka is one of the most important writers of the modern greek literature. She was born in 1947 in the city of Chania. In 1966, she moved in Athens where she still lives. Many of her works have been translated into other languages worlwide.
Ενα απλα υπεροχο βιβλιο για μια εποχη σκοτεινη. Αρχικα δυσκολο το διαβασμα γιατι τα προσωπα, τα οποια ειναι αληθεινα ειναι πολλα αλλα ομως η εξελιξη ειναι συγκλονιστικη Μια περιγραφη του Βυζαντιου ετσι οπως δεν διδασκεται στα σχολεια, και η οποια σου αφηνει στο τελος την επιθυμια να ξαναπιασεις το βιβλιο της ιστοριας και να εμβαθυνεις την ιστορια του Βυζαντιου
Η κα Δουκα μας βαζει στο παλατι να παρατηρουμε τους ευγενεις απο τη κλειδαροτρυπα. Ποτε αλλοτε το Βυζαντιο δεν ηταν τοσο ενδιαφερον για το συγχρονο Ελληνα.
Ένα βαθιά απαιτητικό βιβλίο! Μια πλούσια εμπειρία ανάγνωσης γεμάτη πρόσωπα,γεγονότα και καταστάσεις.
Μια βουτιά στον κόσμο του Βυζαντίου,σε μια οικογένεια που αν δεν ανήκε στους αυτοκρατορικούς κύκλους δεν υστερεί σε τίποτα από μια οικογένεια με ίντριγκες,προβλήματα συζυγικά,ρόλο των παιδιών σε ζητήματα συμφερόντων και άλλα πολλά. Οι χαρακτήρες πλάθονται με μοναδική μαεστρία.Η Ιστορία είναι παρόν,αλλά αυτές οι μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας κάνουν το παρόν μυθιστόρημα ξεχωριστό.
Ο αναγνώστης στα πρώτα κεφάλαια θα μπερδευτεί.Είναι τόσος ο πλούτος των πληροφοριών που σε συνδυασμό με τη μορφή αφήγησης σε δυσκολεύουν να απολαύσεις το βιβλίο.
Αινίγματα ηθικά και φιλοσοφικά,διαχρονικά,διαπερνούν όλο το κείμενο. Η Δούκα ήθελε να πει πολλά και νομίζω ότι αυτό κάπως με ταλαιπώρησε. Δεν ήταν θέμα συγκέντρωσης,αλλά ικανότητας να "πιάσεις" τα μηνύματα της συγγραφέως που ήταν κρυμμένα. Είναι ένα ιδιαίτερο έργο απ'όσα δικά της έχω διαβάσει.
Σημείωση:η νέα έκδοση από τον Πατάκη είναι εξαιρετική και αρκετά βοηθητική με τα σχόλια και τις κριτικές στο τέλος.
Το βιβλιο ειναι απαισιόδοξο οπως απαισιόδοξος ηταν ο βυζαντινός ανθρωπος του μεσαιωνα αναμασώντας παλιες δόξες σαν σάντουιτς ανάμεσα στους λατίνους κ στους Τούρκους λαοί φρέσκοι που ξεκινούν μια νεα ιστορια. Γι αυτο νομιζω οι Ελληνες ειμαστε ενας μελαγχολικός λαος, παντα καπου στο ανάμεσα με την αρχαιότητα να μας σέρνει μια προς τα κατω αλλες φορες προς τα πανω, δυσκολα στο τωρα. Αριστουργημα ειναι, η πιο αγαπημενη δυναστεία του Βυζαντίου και τοιχογραφία μιας ολόκληρης εποχης.
This was an interesting book, although a bit confusing at times. I liked it but didn't love it!
Το είχα πρωτοδιαβάσει πριν πολλά χρόνια και είπα να το ξαναδιαβάσω καθώς δεν θυμόμουν και πολλά.
Ομολογώ ότι έχω στην αρχή δυσκολεύτηκα μέχρι να καταλάβω σε τι εποχή ακριβώς βρισκόμαστε και ποιος είναι ποιος. Οι γνώσεις μου για την Βυζαντινή αυτοκρατορία είναι πολύ γενικές, λίγα γεγονότα και πρόσωπα θυμάμαι με λεπτομέρεια. Το γενεαλογικό δέντρο και η σειρά διαδοχής των αυτοκρατόρων στο τέλος του βιβλίου βοήθησαν, αλλά μήπως θα έπρεπε να υπάρχει παραπομπή εκεί από την αρχή σε περίπτωση που κάποιος δεν τις είχε προσέξει;
Τέλοσπάντων, μόλις μπήκα πιο πολύ στο πνεύμα, το βιβλίο χωρίς να με ενθουσιάσει μου άρεσε. Αν και σε κάποια σημεία η διήγηση των γεγονότων με μπέρδεψε λίγο, υπάρχουν πολλά μπρος πίσω στο χρόνο και αλλαγή στο πρόσωπο που εστιάζει κάποιες φορές ο αφηγητής... Έχει το ενδιαφέρον της πάντως η ματιά της συγγραφέα.
Αυτό που με μπέρδεψε ακόμα χειρότερα είναι ο επίλογος για να πω την αλήθεια, σε πάρα πολλά σημεία του βιβλίου ταύτισα τον αφηγητή με τον Τατίκιο, η όποια ανατροπή/αποκάλυψη για τον αφηγητή, μαζί με την μεγάλη υπερβολή της απλά μου είναι ακατανόητη. Επίσης περίμενα κάποιον επίλογο που να περιέχει την συνέχεια της ιστορίας με το τι συνέβη με τον μικρό Αλέξιο ή κάτι, υποτίθεται ότι σε αυτόν αναφερόταν ο κειμενογράφος σε τελική ανάλυση...
Ιδιαίτερο βιβλίο λόγω γλώσσας και θεματολογίας και έχει το ενδιαφέρον του, αλλά όχι και συναρπαστικό.
Ξεκινώντας την ανάγνωση αυτού του μυθιστορήματος ως φίλη ων βυζαντινών μυθιστορημάτων, εντυπωσιάστηκα από τη γλώσσα της Μάρως Δούκα που απέδιδε τη Βυζαντινή εποχή με υπέρ-έντιμο τρόπο, με πλούσιο και απαιτητικό λεξιλόγιο, τόσο που σταματούσα και σκεφτόμουν «βρε την άτιμη, που την ξετρύπωσε αυτή την υπέροχη λέξη». Αλλά ένα ιστορικό μυθιστόρημα δεν μπορεί να είναι μόνο πλούσιο λεξιλόγιο, χρειάζεται και πλοκή. Που όπως ξέρουμε ανάμεσα στις δολοφονικές ραδιουργίες των βυζαντινών αυτοκρατόρων προσφέρεται άφθονη. Όταν όμως η συγγραφέας μπλέκει την πλοκή τόσο που εγώ, η προσεκτική αναγνώστης, δεν καταλαβαίνω, ποιος μιλάει, για ποιο θέμα, σε ποια χρονική περίοδο, σε ποιο γεωγραφικό σημείο της αυτοκρατορίας, ε κάποια στιγμή είδα και αποείδα και το εγκατέλειψα το βιβλίο (και σημειωτέον ότι έχω διαβάσει όλα τα βυζαντινά μυθιστορήματα του βιβλιοπωλείου της Εστίας, όχι για να μην με περάσετε για καμιά αρχάρια, χα!)
Πολύ δυνατό βιβλίο αν κάποιος θέλει μέσω της ανάγνωσής του να ζήσει έναν σχεδόν αιώνα πλάι στον Αλέξιο Κομνηνό, την οικογένειά του, τους στρατιώτες του, τους εχθρούς του και τους προδότες του. Στην αρχή το πλήθος των συνονόματων προσώπων και η μεταφορά στον χρόνο εμπρός και πίσω δυσκολεύει την ανάγνωση αλλά σιγά σιγά συνηθίζεται. Σε αυτό βοηθάει καθοριστικά και το γενεαλογικό δέντρο της οικογένειας του Αλεξίου και της Αυγούστας του που βρίσκεται στο τέλος του βιβλίου.
Ένα βιβλίο αφιερωμένο στον αυτοκράτορα Αλέξιο Κομνηνό και τη ζωή του από τα χρόνια του ως στρατιώτης έως και το τέλος του. Η αφήγηση γίνεται μέσα από το πρόσωπο ενός έμπιστου υπηρέτη του Αλέξιου σε μορφή επιστολής. Χρειάζεται μια γενική γνώση ιστορίας διότι τα πρόσωπα είναι πραγματικά και περιγράφονται διάφορα ιστορικά γεγονότα. Είναι ένα δύσκολο ανάγνωσμα. Αυτό είναι κυρίως γιατί η αφήγηση μεταπηδά πολλές φορές από ένα θέμα σε ένα άλλο για καταλήξει ξανά στο θέμα που άφησε στη μέση.
Με κούρασε τόσο πολύ που ήμουν έτοιμη να το εγκαταλείψω. Αντιλήφθηκα μετά ότι στο τέλος του βιβλίου υπήρχε γενεαλογικό δένδρο με όλα τα κύρια πρόσωπα. Αυτό βοήθησε κάπως να μπω στις σχέσεις όλων αυτών των ονομάτων, μαζί με παράλληλο ψάξιμο στην βικιπαίδεια. Αν αυτός ήταν ο στόχος της Μάρως Δούκα, τον πέτυχε. Το βιβλίο γραμμένο σε ωραία γλώσσα, αλλά θέλει δίπλα ένα " λυσάρι".