What do you think?
Rate this book
Treinen en kamers
Annelies Verbeke (België, 1976) vervlecht ruim vier millennia jaar literatuur uit de hele wereld. Geïnspireerd door bekende en minder bekende klassieke meesterwerken van vóór 1900 schreef ze vijftien verhalen, die in hun vormexperiment essay, theatertekst, droom of meditatie vermengen.
Het gaat om westerse hoogtepunten als de liederen van Hadewijch, Don Quichot of Moby Dick, maar bijvoorbeeld ook Het hoofdkussenboek van de Japanse Sei Shōnagon en 'De verheerlijking van Inanna', dat de Soemerische Enheduanna rond 2260 vóór onze jaartelling schreef.
Het gaat om westerse hoogtepunten als de liederen van Hadewijch, Don Quichot of Moby Dick, maar bijvoorbeeld ook Het hoofdkussenboek van de Japanse Sei Shōnagon en 'De verheerlijking van Inanna', dat de Soemerische Enheduanna rond 2260 vóór onze jaartelling schreef.
- GenresShort StoriesFiction
288 pages, Hardcover
First published January 19, 2021
12 people are currently reading
258 people want to read
About the author
Annelies Verbeke
48 books105 followersAnnelies Verbeke is a Flemish writer from Belgium. She lives in Ghent. Verbeke studied German language and Scenario writing. In 2003 she debuted at Uitgeverij De Geus with her novel Slaap! with which she won the Vlaamse debuutprijs, the Gouden Ezelsoor and the Vrouw en Kultuur Debuutprijs. The novel was on the longlists of the AKO Literatuurprijs and the Libris Literatuurprijs and was nominated for the Gerard Walschapprijs.
Annelies Verbeke in the Dutch Wikipedia
Annelies Verbeke in the Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Annelies Verbeke at "Schrijversgewijs"
Annelies Verbeke in the Dutch Wikipedia
Annelies Verbeke in the Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Annelies Verbeke at "Schrijversgewijs"
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 32 reviews
February 4, 2021
Ik heb dit boek zo spaarzaam mogelijk gelezen, omdat ik er zo lang mogelijk van wou genieten. Wat een bron van leesplezier voor een literatuurliefhebber! Annelies Verbeke brengt een bundel kortverhalen die telkens geïnspireerd zijn op een wereldklassieker. Ik genoot van de herinterpretaties van de verhalen die ik kende en werd geprikkeld om enkele andere wereldboeken te lezen die ik nog niet kende.
De personages zijn (soms pijnlijk) herkenbaar, de emoties zitten goed, de taal is rijk. Dit boek is één van haar beste boeken. Aanrader!
De personages zijn (soms pijnlijk) herkenbaar, de emoties zitten goed, de taal is rijk. Dit boek is één van haar beste boeken. Aanrader!
April 11, 2021
4 1/2 *
October 31, 2021
Zéér eigenaardig.
January 5, 2025
knotsgek boekje!
July 4, 2022
Wat een krachttoer! Wat een fijne bundel!
Dit is Annelies Verbeke op haar allerbest ( vind ik).
Ik geef toe dat ik mezelf moest forceren om het eerste (en langste) verhaal uit te lezen. Er wordt tamelijk wat literaire kennis van de lezer verwacht en als je die kennis hebt, behoor je tot het selecte clubje gelukkige lezers dat kan meelachen omdat Goethe een beetje teut is. Dat Lotte compleet uit haar rol valt en komaf maakt met die gekwelde zeurpiet van een Werther vond ik wel hilarisch. Blij dat ik toch tot dat select lezersclubje behoor maar ik moest dus wel eventjes doorbijten :-)
Maar wat ben ik ontzettend blij dat ik dat gedaan heb.
In deze bundel viert Annelies Verbeke 4000 jaar literatuur en ze doet dat meesterlijk. Ze is grappig, poëtisch, intelligent, absurd, ontroerend.
Ik heb me geen seconde verveeld en ik vind haar talent om de werkelijkheid buiten het boek te integreren in de werkelijkheid van haar verhalen indrukwekkend - ik heb er echt van genoten hoe zij oude, bestaande verhalen uit de wereldliteratuur heeft herschapen tot nieuwe, eigentijdse verhalen.
Enkel superlatieven voor deze bundel met als absolute hoogtepunten, voor mij:
Lijst, Om het even, Mantel der liefde, Matroesjka’s, Verloren zang, Wétiko
Dit is Annelies Verbeke op haar allerbest ( vind ik).
Ik geef toe dat ik mezelf moest forceren om het eerste (en langste) verhaal uit te lezen. Er wordt tamelijk wat literaire kennis van de lezer verwacht en als je die kennis hebt, behoor je tot het selecte clubje gelukkige lezers dat kan meelachen omdat Goethe een beetje teut is. Dat Lotte compleet uit haar rol valt en komaf maakt met die gekwelde zeurpiet van een Werther vond ik wel hilarisch. Blij dat ik toch tot dat select lezersclubje behoor maar ik moest dus wel eventjes doorbijten :-)
Maar wat ben ik ontzettend blij dat ik dat gedaan heb.
In deze bundel viert Annelies Verbeke 4000 jaar literatuur en ze doet dat meesterlijk. Ze is grappig, poëtisch, intelligent, absurd, ontroerend.
Ik heb me geen seconde verveeld en ik vind haar talent om de werkelijkheid buiten het boek te integreren in de werkelijkheid van haar verhalen indrukwekkend - ik heb er echt van genoten hoe zij oude, bestaande verhalen uit de wereldliteratuur heeft herschapen tot nieuwe, eigentijdse verhalen.
Enkel superlatieven voor deze bundel met als absolute hoogtepunten, voor mij:
Lijst, Om het even, Mantel der liefde, Matroesjka’s, Verloren zang, Wétiko
April 12, 2021
Altijd verrassend en intrigerend: een verhalenbundel van Verbeke is nooit zomaar een verhalenbundel. Een overkoepelend thema, verhalen die naar elkaar verwijzen en intertekstualiteit met de wereldliteratuur. Dat klinkt gekunsteld maar door de heldere verteltrant van Verbeke is het dat niet. Niet dat elk verhaal een voltreffer is maar er staan weer pareltjes tussen.
May 3, 2022
3,5*
February 11, 2021
Een meesterwerk, deze bundel verhalen, die stuk voor stuk geënt zijn op thema's, personages, boeken of verhalen uit de wereldliteratuur. Maken hun opwachting: Johan Wolfgang von Goethe, Thomas Mann, Dante Alighieri, Mary Shelley, Miguel de Cervantes Saavedra, Vladimir Nabokov, de auteur van 'Fari de Ezelin', Sei Shonagon, Betty De Shong Meador, Hadewych, George Sand, Homeros, Nikolaj Gogol, Bartolomé de La Casas; Jonathan Swift, de auteurs van het Gilgamesj-epos, Herman Melville. Van 'Deserteren' tot 'Mer à boire', een doorlopend leesfestijn. Trage inname aanbevolen.
Een citaatje: 'Melville vond dat Moby Dick zichzelf schreef en dat hij slechts als werktuig had gediend. Tegelijk was het boek een persoonlijke wanhoopskreet. Pers en publiek spuwden hem uit. Na al die open zee vond hij een baan als douanier. En bleef schrijven.' (p. 275)
Een citaatje: 'Melville vond dat Moby Dick zichzelf schreef en dat hij slechts als werktuig had gediend. Tegelijk was het boek een persoonlijke wanhoopskreet. Pers en publiek spuwden hem uit. Na al die open zee vond hij een baan als douanier. En bleef schrijven.' (p. 275)
August 18, 2021
Mijn eerste kennismaking met Annelies Verbeke en helaas geen voltreffer. Me bij de keuze laten leiden door de bijzonder positieve recensies, maar het boek laat me met een bijzonder ontevreden gevoel achter. Dat is waarschijnlijk deels te wijten aan het feit dat zowel kortverhalen als een overdaad aan fantasie niet mijn ding zijn, ik geef het toe. De verhalenbundel heeft wel degelijk sterke kanten - vandaar ook nog de drie sterren - en hulde aan Verbeke voor het verwerken van zoveel literatuurhistorie in een verzameling kortverhalen, dan ook nog eens netjes aan elkaar geweven zodat er toch een rode lijn in zit. Knap gedaan. En er waren ook echt verhalen die me konden boeien, waaronder mijn persoonlijke favoriet "Lijst" , gevolg door "Matroesjka's" op een eervolle tweede plaats. Echter, sommige kortverhalen spraken me totaal niet aan, wegens "van de pot gerukt" of "slaat gewoon nergens op". Doch wat me nog het meest ergerde, en het is daarom een wonder dat ik verder gelezen heb, is de pretentie van Verbeke in het eerste en langste verhaal (dat ruim 25% van het boek inneemt) waarin ze in dialoog gaat met gekende auteurs als Goethe and Tomas Mann. Beurk. Het zal bij dit ene werk van Verbeke blijven.
June 7, 2022
Mooie stijl, en de verweving van klassieke wereldliteratuur met het heden vond ik mateloos interessant; sommige verhalen waren echter beter uitgevoerd dan andere. De constante verwijzingen naar corona botsten wel met het tijdloze.
August 28, 2023
Geniaaaaaaal
June 27, 2021
“Wie opent daar de plakkerige wimpers om geërgerd met de ogen te kunnen rollen? Wie draait daar liggend een joint en steekt die zuchtend op?
Hemeltjelief!
Het is de auteur!”
Hemeltjelief!
Het is de auteur!”
January 11, 2025
Vernuftig, meeslepend, speels en emanciperend. Heerlijk boek!
April 19, 2022
Was leuk om te lezen tijdens een rustige werkdag, maar dat is het verder ook wel. Ik heb dit boek ooit gekocht vanwege een cursus, anders was dit nooit in mijn boekenkast gekomen.
November 20, 2022
Een bundel met haast sprookjesachtige verhalen (maar dan vooral van de gruwelijke soort). Actueel, scherp en indrukwekkend!
March 29, 2021
Niet mijn boek. Heb het niet uitgelezen.
March 29, 2021
In haar nieuwste bundel kortverhalen laat Verbeke zich leiden door een aantal voorgangers uit de wereldliteratuur, van Goethe en Mann tot het Gilgamesj-epos. Het zijn geen herwerkingen, maar eerder bieden ze een aanleiding om een verhaal in moderne (of hier en daar futuristische) setting te plaatsen. Soms is er de herkenning als ik het eerdere werk daadwerkelijk gelezen heb (Mary Shelley's Frankenstein) , maar die voorkennis is zeker niet nodig om van de verhalen te genieten.
Van het eerste, Deserteren, dat als novelle al eerder was verschenen is hier een iets ingekorte versie terug te vinden. Of het aan het inkorten lag of aan de verwachtingen, ik weet het niet, maar de tweede lezing beviel me in ieder geval beter.
Tijdens het lezen viel het me op dat dit het eerste werk is dat ik lees dat geschreven is (of delen ervan in ieder geval) na de start van de pandemie. Het was interessant om te zien hoe ze de problematiek en de ergernissen op een natuurlijke manier verwerkt heeft in (een aantal van de) verhalen.
Van het eerste, Deserteren, dat als novelle al eerder was verschenen is hier een iets ingekorte versie terug te vinden. Of het aan het inkorten lag of aan de verwachtingen, ik weet het niet, maar de tweede lezing beviel me in ieder geval beter.
Tijdens het lezen viel het me op dat dit het eerste werk is dat ik lees dat geschreven is (of delen ervan in ieder geval) na de start van de pandemie. Het was interessant om te zien hoe ze de problematiek en de ergernissen op een natuurlijke manier verwerkt heeft in (een aantal van de) verhalen.
February 23, 2021
Kortverhalen met een twist!
In haar nieuwste boek schreef Annelies Verbeke vijftien korte verhalen, geënt op boeken uit de wereldliteratuur. De auteur graaft hiervoor in vierduizend jaar wereldliteratuur, waaronder een verhaal uit de Soemerische literatuur ‘De verheerlijking van Inanna’ van Enheduanna, ‘Het hoofdkussenboek’ van de Japanse Se Shõnagon, ‘Don Quichot’ van de Spaanse Miguel de Cervantes Saavedra en 12 andere bekende en minder bekende boeken.
De titel van het boek is op zijn minst heel goed gevonden: in een aantal verhalen speelt de trein een (hoofd)rol, in andere verhalen kamers, huizen en lokalen… De rode draad tussen deze 15 verhalen zijn mijns inziens zorg en opkomen voor anderen, maar ook opkomen en zorg dragen voor jezelf en uiteraard onderlinge solidariteit.
Ieder verhaal wordt voorafgegaan door een citaat uit een boek uit de wereldliteratuur. Het is een speciaal boek geworden om reden dat de verteltrant van elk verhaal wijzigt en Verbeke in deze bundel verschillende schrijfvormen hanteert: zo is er een verhaal in dichtvorm, een verhaaltje voor kinderen, de meeste echter als ‘normaal’ proza.
Uit elk verhaal blijkt dat Annelies Verbeke een heel rijke verbeeldingskracht heeft en zich een verhaal/boek eigen kan maken en er haar eigen twist aan kan geven. Zij heeft een heldere, inspirerende en vlotte schrijfstijl. Haar taalgebruik en taalgevoel zijn erg rijk. Zij weet als geen ander de lezer in een paar zinnen te boeien, te raken en te enthousiasmeren.
Elk karakter, elk personage dat zij gebruikt/beschrijft, is heel herkenbaar en dat maakt dat je je als lezer nauw betrokken voelt bij de verhalen.
Elk verhaal apart bespreken zou mij veel te ver leiden, maar over enkele zal ik zeker – kort – mijn mening geven.
Het eerste verhaal ‘Deserteren’ springt er omwille van o.a. de lengte helemaal uit. Ook omdat in dit verhaal en in het laatste verhaal ‘Mer à boire’ de auteur zelf de hoofdrol speelt. In ‘Deserteren’ stelt ze zich uitgebreid vragen over haar ‘status als schrijver’ om in het laatste verhaal er helemaal uit te zijn en het ‘schrijverschap’ opnieuw opneemt.
Mijn favoriete verhaal is ‘Lijst’ waarin de treinbegeleidster op haar eigengereide manier aan de reizigers een lijst opdreunt van voor haar opbeurende dingen en zo haar privacy deelt en blootlegt. Hierbij geeft ze ook een sneer naar haar ‘bazen’ over de klokvastheid van treinen.
Apart, maar ook confronterend vond ik het verhaal ‘Limbo’, waarin een vrouw uit daten gaat, maar haar date telkens voor schut zet. Het waarom van deze actie wordt duidelijk naarmate het verhaal vordert.
In ‘Matroesjka’s’ kwam ik voor het eerst in aanraking met de term ‘incel’. Ik kon niet anders dan de betekenis opzoeken: ‘involuntarily celibate of onvrijwillig alleenstaande’. Dit verhaal boeide en verwonderde mij en deed mij vooral nadenken over het feit dat (zwakkere & jongere) mensen heel erg manipuleerbaar zijn.
In deze verhalenbundel speelt de auteur ook in op de actualiteit. Zo is in ‘Matroesjka’s’ sprake van een lock-down en van afstand houden t.o.v. elkaar; in ‘Gilles & Edwin’ een uithaal naar de incompetentie van politici i.v.m. de aankoop van mondmaskers; in ‘Mer à boire’ een verwijzing naar het kunstwerk ‘Walvisstaarten’ in Nederland dat verhinderde dat een ontspoorde metrotrein te pletter zou storten; de vluchtelingenproblematiek in ‘Verloren zang’.
Veel verhalen zijn wat mij betreft als metafoor geschreven en verwijzen naar en over de coronacrisis voor, tijdens en na de lock-down.
Treinen en kamers is uitgegeven in stevige hardcover en op de cover prijkt een rond doorbroken treinspoor met daarboven in grote rode reliëfletters de titel en in witte letters de auteursnaam.
Voor de interessante bewerkingen, voor de leuke verhalen met een twist, voor het mooie taalgebruik, waardeer ik dit boek graag met 4 sterren.
Meer leuke recensies zijn te lezen op www.indeboekenkast.com
In haar nieuwste boek schreef Annelies Verbeke vijftien korte verhalen, geënt op boeken uit de wereldliteratuur. De auteur graaft hiervoor in vierduizend jaar wereldliteratuur, waaronder een verhaal uit de Soemerische literatuur ‘De verheerlijking van Inanna’ van Enheduanna, ‘Het hoofdkussenboek’ van de Japanse Se Shõnagon, ‘Don Quichot’ van de Spaanse Miguel de Cervantes Saavedra en 12 andere bekende en minder bekende boeken.
De titel van het boek is op zijn minst heel goed gevonden: in een aantal verhalen speelt de trein een (hoofd)rol, in andere verhalen kamers, huizen en lokalen… De rode draad tussen deze 15 verhalen zijn mijns inziens zorg en opkomen voor anderen, maar ook opkomen en zorg dragen voor jezelf en uiteraard onderlinge solidariteit.
Ieder verhaal wordt voorafgegaan door een citaat uit een boek uit de wereldliteratuur. Het is een speciaal boek geworden om reden dat de verteltrant van elk verhaal wijzigt en Verbeke in deze bundel verschillende schrijfvormen hanteert: zo is er een verhaal in dichtvorm, een verhaaltje voor kinderen, de meeste echter als ‘normaal’ proza.
Uit elk verhaal blijkt dat Annelies Verbeke een heel rijke verbeeldingskracht heeft en zich een verhaal/boek eigen kan maken en er haar eigen twist aan kan geven. Zij heeft een heldere, inspirerende en vlotte schrijfstijl. Haar taalgebruik en taalgevoel zijn erg rijk. Zij weet als geen ander de lezer in een paar zinnen te boeien, te raken en te enthousiasmeren.
Elk karakter, elk personage dat zij gebruikt/beschrijft, is heel herkenbaar en dat maakt dat je je als lezer nauw betrokken voelt bij de verhalen.
Elk verhaal apart bespreken zou mij veel te ver leiden, maar over enkele zal ik zeker – kort – mijn mening geven.
Het eerste verhaal ‘Deserteren’ springt er omwille van o.a. de lengte helemaal uit. Ook omdat in dit verhaal en in het laatste verhaal ‘Mer à boire’ de auteur zelf de hoofdrol speelt. In ‘Deserteren’ stelt ze zich uitgebreid vragen over haar ‘status als schrijver’ om in het laatste verhaal er helemaal uit te zijn en het ‘schrijverschap’ opnieuw opneemt.
Mijn favoriete verhaal is ‘Lijst’ waarin de treinbegeleidster op haar eigengereide manier aan de reizigers een lijst opdreunt van voor haar opbeurende dingen en zo haar privacy deelt en blootlegt. Hierbij geeft ze ook een sneer naar haar ‘bazen’ over de klokvastheid van treinen.
Apart, maar ook confronterend vond ik het verhaal ‘Limbo’, waarin een vrouw uit daten gaat, maar haar date telkens voor schut zet. Het waarom van deze actie wordt duidelijk naarmate het verhaal vordert.
In ‘Matroesjka’s’ kwam ik voor het eerst in aanraking met de term ‘incel’. Ik kon niet anders dan de betekenis opzoeken: ‘involuntarily celibate of onvrijwillig alleenstaande’. Dit verhaal boeide en verwonderde mij en deed mij vooral nadenken over het feit dat (zwakkere & jongere) mensen heel erg manipuleerbaar zijn.
In deze verhalenbundel speelt de auteur ook in op de actualiteit. Zo is in ‘Matroesjka’s’ sprake van een lock-down en van afstand houden t.o.v. elkaar; in ‘Gilles & Edwin’ een uithaal naar de incompetentie van politici i.v.m. de aankoop van mondmaskers; in ‘Mer à boire’ een verwijzing naar het kunstwerk ‘Walvisstaarten’ in Nederland dat verhinderde dat een ontspoorde metrotrein te pletter zou storten; de vluchtelingenproblematiek in ‘Verloren zang’.
Veel verhalen zijn wat mij betreft als metafoor geschreven en verwijzen naar en over de coronacrisis voor, tijdens en na de lock-down.
Treinen en kamers is uitgegeven in stevige hardcover en op de cover prijkt een rond doorbroken treinspoor met daarboven in grote rode reliëfletters de titel en in witte letters de auteursnaam.
Voor de interessante bewerkingen, voor de leuke verhalen met een twist, voor het mooie taalgebruik, waardeer ik dit boek graag met 4 sterren.
Meer leuke recensies zijn te lezen op www.indeboekenkast.com
April 25, 2021
Een bont allegaartje, met als rode draad het feit dat alle kortverhalen geïnspireerd zijn door een of meerdere werken uit de literatuurgeschiedenis. Bij sommige was de link evident, bij andere eerder vaag, maar dat stoorde niet. Ik las deze allemaal in een namiddag, waardoor de verschillen onderling wel zeer duidelijk waren en je ook doorheen het ganse scala van emoties werd geleid. Alleen de terugkerende referenties naar het ‘virus’ waren er voor mij teveel aan. Waarschijnlijk komt er ooit terug een tijd wanneer dit alles slechts een ‘boze herinnering’ lijkt, maar zolang we nog midden in die realiteit moeten leven geef ik er de voorkeur aan om er net aan te ontsnappen door middel van boeken ...
April 30, 2024
Het lukte me niet om dit boek uit te lezen voor de leesclub van maart, ik bleef hangen op het eerste (en langste) verhaal en geraakte toen niet verder.
Door enthousiaste reacties en vooral de tip "sla dat gewoon over en begin bij het kortste verhaal en lees er af en toe eentje" heb ik het nu wel uitgelezen en graag gelezen!
Kenners van literatuurgeschiedenis zullen er ongetwijfeld nog veel meer uithalen, maar ik kan alleen bewondering hebben voor de schrijfkunst van Annelies Verbeke. Zoveel stijlen, humor en actualiteit, verwijzingen naar klassiekers,...
Aanrader, maar wel met toevoeging van de tips die ik zelf kreeg :-)
Door enthousiaste reacties en vooral de tip "sla dat gewoon over en begin bij het kortste verhaal en lees er af en toe eentje" heb ik het nu wel uitgelezen en graag gelezen!
Kenners van literatuurgeschiedenis zullen er ongetwijfeld nog veel meer uithalen, maar ik kan alleen bewondering hebben voor de schrijfkunst van Annelies Verbeke. Zoveel stijlen, humor en actualiteit, verwijzingen naar klassiekers,...
Aanrader, maar wel met toevoeging van de tips die ik zelf kreeg :-)
February 11, 2021
Interessante verhalenbundel waarin Annelies Verbeke voor elk verhaal een literaire klassieker als uitgangspunt neemt: literaire knipogen naar o.a. Dante, Hadewijch, Cervantes. Haar aanpak werkt aanstekelijk; je wilt de betreffende teksten graag (her)lezen. De verhalen staan ook op zichzelf, buiten het intertekstuele mozaïek. Mijn favorieten zijn het lange openingsverhaal ‘Deserteren’ en ‘Om het even’.
August 18, 2024
Het eerste boek dat ik van haar lees, en waarschijnlijk het laatste.
Het is een verzameling verhalen, losjes geïnspireerd op bekende teksten van heel oud tot nieuw.
Het eerste en langste verhaal gaat over Werther en hoogsensitiviteit.
De constructie is origineel, maar uiteindelijk blijf je met een heel negatief gevoel over de auteur achter.
De volgende verhalen zijn beter, tot soms heel leuk.
Maar de laatste verhaaltjes zijn bijna onleesbaar.
Het is een verzameling verhalen, losjes geïnspireerd op bekende teksten van heel oud tot nieuw.
Het eerste en langste verhaal gaat over Werther en hoogsensitiviteit.
De constructie is origineel, maar uiteindelijk blijf je met een heel negatief gevoel over de auteur achter.
De volgende verhalen zijn beter, tot soms heel leuk.
Maar de laatste verhaaltjes zijn bijna onleesbaar.
December 31, 2025
In Treinen en kamers neemt Annelies Verbeke vijftien klassiekers als uitgangspunt voor elk verhaal: literaire knipogen naar o.a. Homeros, Dante, Goethe en Gogol. Het openingsverhaal vond ik best een harde noot om te kraken, het vroeg wat doorzettingsvermogen om verder te lezen. Maar de volharding is het meer dan waard, want dit is zo'n slim boek: spitsvondig, scherp, soms wat absurd, grappig en geweldig goed geschreven.
July 13, 2021
Een bundel verhalen die als wagonnetjes aan elkaar haken. Ze zijn, zo luidt het op de achterflap, “geïnspireerd door bekende en minder bekende klassieke meesterwerken van vóór 1900”. Het is vaak kunstig gedaan, dat wel, maar het kon me meestal toch niet boeien. Ergens wekt dit boek bij mij vooral wrevel en weerstand op. Ligt dat aan mij of aan dit boek?
April 26, 2021
Ik heb maar 2 en een half verhaal gelezen. Toen had ik er echt genoeg van. Een mens die in een ezel verandert...? Het was niet overtuigend en geloofwaardig genoeg geschreven. Ook de andere 2 verhalen kwamen me als nonsens voor.
Mijn ding totaal niet.
Mijn ding totaal niet.
April 27, 2021
De korte verhalen van Verbeke vind ik beter dan haar romans. Mooi in dit boek zijn de verhalen uit de coronatijd. Ze lijken meer urgentie te hebben en wat minder abstracte en vast goed doordachte (maar voor mij te complexe) ballast te hebben dan de andere verhalen.
July 10, 2021
Heel kamp hoe Annelies je meeneemt in korte tijd in een verhaal. Verassende gedachte experimenten. Tegelijkertijd ook raar. Een sport kleine kunstwerkjes.
October 1, 2021
Enorm genoten van oudere boeken van Annelies Verbeke, maar dit was echt niet mijn ding. Omdat het kortverhalen zijn, las ik toch door maar geen enkel kon me echt boeien of bekoren.
Displaying 1 - 30 of 32 reviews