Kunst en pornografie lijken elkaar uit te sluiten: het ene maakt het mooiste en het beste in ons wakker, het andere onderwerpt ons aan hitsigheid en dierlijkheid. Het ene viert de schoonheid van de vrouw; het andere is een kwestie van geweld en onderwerping. Toch is de relatie tussen kunst en pornografie genuanceerder dan ze op het eerste zicht lijkt. In deze filosofische verkenning nemen filosofen Petra Van Brabandt en Hans Maes zowel kunst als pornografie onder de loep en ontdekken dat de dingen soms helemaal niet zijn wat ze lijken.
Hans Maes is Senior Lecturer in History and Philosophy of Art and Director of the Aesthetics Research Centre at the University of Kent (Canterbury, UK).
Toch wel confronterend om meer te leren over de problematische en vrouw-onderdrukkende aspecten van westerse klassieke kunst. In het tweede deel trachten de auteurs aan te tonen in welke gevallen pornografie ook kunst kan zijn en waarom dat oké is. Zeker een aanradertje.
Een verlichtende visie op kunst en pornografie en hun (veel te late) verzoening en een duidelijk overzicht over de geschiedenis heen.
Hier en daar een korte nijdige aanvulling van de schrijvers die van mij weggelaten mochten worden wegens de verandering in schrijfstijl. Hierdoor duwde men de lezer in de eigen richting en was er minder ruimte tot eigen kritische interpretatie.
Clear and usefull summary of the arguments philosophers and art-historicians used to distinguish art from pornography, and in addition their own nuanced view on this issue.