Η νουβέλα αυτή, απ’ τα πρώτα έργα του Κνουτ Χάμσουν, κατέχει ιδιαίτερη θέση στο έργο του. Ο συγγραφέας περιγράφει εδώ τις περιπλανήσεις του στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη ζωή των πλανόδιων εργατών γης. Όσα, λοιπόν, διηγείται, τα έζησε λίγο πολύ και ο ίδιος και αυτό είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του έργου: ότι, δηλαδή, είναι πολύ κοντά στην πραγματικότητα μιας ορισμένης εποχής και σ' έναν συγκεκριμένο χώρο, χωρίς ωστόσο ν’ αφήνει αδιάφορο και το σημερινό αναγνώστη.
Το σκηνικό συνθέτουν οι ατέλειωτοι σιτοβολώνες της Αμερικάνικης φύσης, ο καυτός ήλιος τη μέρα και το νυχτιάτικο αγιάζι. Εδώ βλέπουμε τον αφηγητή με τους περιστασιακούς συντρόφους του να ψάχνουν απεγνωσμένα για δουλειά, να ζηλεύουν θανάσιμα εξαιτίας της μοναδικής κοπέλας που συναντούν, να πίνουν απερίσκεπτα όλα όσα κέρδισαν με κόπο, να ταλαντεύονται ανάμεσα στη ζωή του εργάτη και του αλήτη–απατεώνα… Είναι μια ζωή σκληρή και επικίνδυνη αυτή των μπαγαπόντηδων, που όμως ακόμη και σήμερα γοητεύει.
Novels of Norwegian writer Knut Hamsun (born Knud Pedersen), include Hunger (1890) and The Growth of the Soil (1917). He won the Nobel Prize for literature in 1920.
He insisted on the intricacies of the human mind as the main object of modern literature to describe the "whisper of the blood, and the pleading of the bone marrow." Hamsun pursued his literary program, debuting in 1890 with the psychological novel Hunger.