What do you think?
Rate this book
Lá thư cuối
“Gửi Misaki,
Đây là câu chuyện bắt đầu sau cái chết của em.
Câu chuyện về mùa hè của những người xung quanh em, những người mà em thật lòng yêu thương, và chắc chắn cũng rất yêu thương em.
Và cũng là câu chuyện của anh trong mùa hè ấy.
Mong em sẽ đọc tiểu thuyết này như là bức thư tình cuối cùng của anh gửi đến em nơi thiên đường.”
TÁC GIẢ:
Iwai Shunji sinh năm 1963 tại Miyagi. Là một đạo diễn, tiểu thuyết gia, nhà soạn nhạc nổi tiếng. Năm 1995, ông ra mắt làng phim trong vai trò đạo diễn phim điện ảnh Thư tình. Các tác phẩm tiêu biểu khác của ông bao gồm phim Swallowtail Butterfly, All About Lily Chou-Chou; tiểu thuyết Người cá Wallace, Chó giữ vườn, Cô dâu của Rip Van Winkle… Ông còn mở rộng hoạt động ra nước ngoài với những phim NewYork, I Love You, Vampire. Ông đã viết lời cho bài hát Hoa sẽ nở tưởng niệm và hỗ trợ các nạn nhân của thảm họa động đất và sóng thần năm 2011. Ông cũng từng lấn sân sang lĩnh vực anime bằng phim dài Hana, Alice và lời nguyền của linh hồn Judas và nhận được đánh giá cao ở cả trong và ngoài nước. Năm 2018, phim Trung Quốc đầu tiên do ông đạo diễn mang tên Chào em, Chi Hoa dựa trên nguyên tác tiểu thuyết Lá thư cuối được công chiếu tại Trung Quốc. Năm 2020, phiên bản phim chuyển thể của Nhật Bản Lá thư cuối được công chiếu. Tháng 7 cùng năm, phim 12 ngày của con quái vật đã chết trong 8 ngày công chiếu, gần như toàn bộ phim này được quay từ xa bởi giãn cách xã hội do ảnh hưởng của virus corona chủng mới.
Tác phẩm khác của Iwai Shunji do Nhã Nam xuất bản:
– Thư tình
Đây là câu chuyện bắt đầu sau cái chết của em.
Câu chuyện về mùa hè của những người xung quanh em, những người mà em thật lòng yêu thương, và chắc chắn cũng rất yêu thương em.
Và cũng là câu chuyện của anh trong mùa hè ấy.
Mong em sẽ đọc tiểu thuyết này như là bức thư tình cuối cùng của anh gửi đến em nơi thiên đường.”
TÁC GIẢ:
Iwai Shunji sinh năm 1963 tại Miyagi. Là một đạo diễn, tiểu thuyết gia, nhà soạn nhạc nổi tiếng. Năm 1995, ông ra mắt làng phim trong vai trò đạo diễn phim điện ảnh Thư tình. Các tác phẩm tiêu biểu khác của ông bao gồm phim Swallowtail Butterfly, All About Lily Chou-Chou; tiểu thuyết Người cá Wallace, Chó giữ vườn, Cô dâu của Rip Van Winkle… Ông còn mở rộng hoạt động ra nước ngoài với những phim NewYork, I Love You, Vampire. Ông đã viết lời cho bài hát Hoa sẽ nở tưởng niệm và hỗ trợ các nạn nhân của thảm họa động đất và sóng thần năm 2011. Ông cũng từng lấn sân sang lĩnh vực anime bằng phim dài Hana, Alice và lời nguyền của linh hồn Judas và nhận được đánh giá cao ở cả trong và ngoài nước. Năm 2018, phim Trung Quốc đầu tiên do ông đạo diễn mang tên Chào em, Chi Hoa dựa trên nguyên tác tiểu thuyết Lá thư cuối được công chiếu tại Trung Quốc. Năm 2020, phiên bản phim chuyển thể của Nhật Bản Lá thư cuối được công chiếu. Tháng 7 cùng năm, phim 12 ngày của con quái vật đã chết trong 8 ngày công chiếu, gần như toàn bộ phim này được quay từ xa bởi giãn cách xã hội do ảnh hưởng của virus corona chủng mới.
Tác phẩm khác của Iwai Shunji do Nhã Nam xuất bản:
– Thư tình
236 pages, Paperback
First published October 25, 2018
7 people are currently reading
84 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 29 of 29 reviews
February 8, 2021
Đã từ lâu rồi mình không đọc những cuốn sách thế này, một cuốn sách dòng lãng mạn và mang nhiều tính tự sự. Lần cuối mình đọc cũng cách đây khá lâu rồi, lúc đó mình nhớ là đọc cuốn "Nếu gặp người ấy cho tôi gửi lời chào" của Ichikawa Takuji. Từ lúc đó đã biết mình đọc không hợp những cuốn như vậy. Lần này không hiểu sao cao hứng thử lại.
Dù vậy, ... vẫn không thích cho lắm :D :D
Có lẽ ai đọc hợp những dòng sách lãng mạn nhẹ nhàng như Takuji sẽ thích Shunji Iwai.
Dù vậy, ... vẫn không thích cho lắm :D :D
Có lẽ ai đọc hợp những dòng sách lãng mạn nhẹ nhàng như Takuji sẽ thích Shunji Iwai.
September 24, 2021
ซื้อมาอ่านเพราะเป็นสาวกหนัง love letter จนเผื่อแผ่มาชอบ last letter แต่ตอนดูหนังเหมือนยังไม่เข้าใจความคิดของตัวละครบางตัวเท่าไหร่ เลยหาหนังสือมาอ่าน
อ่านแล้วเคลียร์ เข้าใจทุกๆตัวละครมากขึ้นจากตอนดูหนัง กลับไปดูหนังแล้วอินขึ้น (แต่ถ้าเทียบนี่ก็ชอบ love letter มากกว่าอยู่ดี
ในแง่ความเป็นหนังสือนี่และการเล่าเรื่องในหนังสือไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ เค้าทำเป็นว่าหนังสือเล่มนี้คือเล่มที่พระเอกเขียนในตอนจบเรื่อง เขียนให้เป็นจดหมายรักฉบับสุดท้าย
แต่เข้าใจว่า (เดา) ตัวเรื่องมันโดนออกแบบมาเป็นหนังก่อน แล้วหนังสือถึงตามมา ตัวหนังสือเลยเล่าเรื่องตามในหนัง แต่ในหนังเกือบครึ่งเรื่องมันดันเดินเรื่องด้วยยูริกับลูกๆ พอมาทำเป็นหนังสือให้เคียวชิโรเป็นคนเล่าเรื่องทั้งหมด แล้วเล่าตามหนัง มีนเลยตลกหน่อยๆตอนที่เป็นพาร์ทของยูริกับลูกๆ
อ่านแล้วเคลียร์ เข้าใจทุกๆตัวละครมากขึ้นจากตอนดูหนัง กลับไปดูหนังแล้วอินขึ้น (แต่ถ้าเทียบนี่ก็ชอบ love letter มากกว่าอยู่ดี
ในแง่ความเป็นหนังสือนี่และการเล่าเรื่องในหนังสือไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ เค้าทำเป็นว่าหนังสือเล่มนี้คือเล่มที่พระเอกเขียนในตอนจบเรื่อง เขียนให้เป็นจดหมายรักฉบับสุดท้าย
แต่เข้าใจว่า (เดา) ตัวเรื่องมันโดนออกแบบมาเป็นหนังก่อน แล้วหนังสือถึงตามมา ตัวหนังสือเลยเล่าเรื่องตามในหนัง แต่ในหนังเกือบครึ่งเรื่องมันดันเดินเรื่องด้วยยูริกับลูกๆ พอมาทำเป็นหนังสือให้เคียวชิโรเป็นคนเล่าเรื่องทั้งหมด แล้วเล่าตามหนัง มีนเลยตลกหน่อยๆตอนที่เป็นพาร์ทของยูริกับลูกๆ
June 28, 2020
"มันคือความรู้สึกที่รอคอยให้คนรักมาเปิดอ่าน"
หลังจาก "โทโนะ มิซากิ" ผู้เป็นพี่สาวของเธอได้จากไป "คิชิเบโนะ ยูริ" จึงตัดสินใจเข้าร่วมงานเลี้ยงรุ่นของโรงเรียนเก่าเพื่อบอกข่าวความตายของพี่สาวให้เพื่อนๆ ทุกคนรับทราบ แต่ดูเหมือนทุกคนจะจำยูริสลับกับมิซากิไปหมด ทำให้เธอไม่กล้าบอกความจริงทุกคน แต่ในงานเลี้ยงคืนนั้น ยูริก็ได้พบกับ "โอโตซากะ เคียวชิโร่" ชายหนุ่มผู้เป็นรักแรกของเธออีกครั้ง ยูริจึงตัดสินใจสวมรอยเป็นมิซากิและเขียนจดหมายถึงเคียวชิโร่ โดยไม่รู้เลยว่าเคียวชิโร่รู้ความจริงตั้งแต่แรกแล้ว
หนังสือเล่มบางมาก แต่เราใช้เวลาอ่านนานพอสมควรเลยค่ะ เพราะการเดินเรื่องค่อนข้างเอื่อยและมีความเนือยระหว่างอ่านสูงมาก จนอ่านๆ พักๆ เป็นระยะ แต่ก็อ่านจนจบในที่สุด 5555
ตอนแรกคิดว่าจะเดินเรื่องแบบการเขียนโต้ตอบเป็นจดหมายล้วนๆ แต่ความจริงแล้วไม่ใช่ เป็นการเดินแบบนิยายเรื่องอื่น โดยเล่าเรื่องทั้งหมดผ่านมุมมองของเคียวชิโร่ที่เล่าเรื่องของยูริ(และมิซากิ)ซ้อนไปอีกชั้นนึง (นึกภาพออกมั้ยคะ 5555) ซึ่งเราก็รู้สึกแปลกๆ อยู่บ้างตอนอ่าน แต่ก็ไม่ได้ทำให้สับสนในแง่ของความรู้สึกนึกคิดของตัวละคร ยังเข้าใจและแยกแยะได้ชัดเจนว่าใครทำอะไรหรือเนื้อเรื่องดำเนินไปโดยมีความคิดเห็นของใครเป็นคนชักนำ
อย่างที่บอกไปตอนต้นว่าเนื้อเรื่องค่อนข้างเอื่อยและเนือย เป็นการเดินเรื่องไปเรื่อยๆ เนิบนาบ ไม่ค่อยมีจุดหมายหรือเป้าหมายที่ชัดเจนเท่าไหร่ เหมือนเคียวชิโร่มานั่งเล่าเรื่องในอดีตในฟัง ค่อยๆ เล่า ค่อยๆ เปิดปมและปิดปม ทุกอย่างเป็นไปอย่างเชื่องช้าไปหมด เราอธิบายไม่ค่อยถูก 5555 คือเหมือนเวลาในเรื่องจะเดินช้ากว่าปกติ เรารู้สึกว่าเราอ่านแล้วค้างอยู่ในแต่ละเหตุการณ์เนิ่นนานมากกว่าจะเปลี่ยนไปฉากใหม่ เป็นความรู้สึกอ้อยอิ่งสุดๆ
ถ้าถามว่าเล่มนี้สนุกมั้ย..?
อืมมม.. เล่มนี้ไม่ได้เน้นความสนุกหรือตื่นเต้นน่ะสิ แต่เน้นการฝังตัวในความทรงจำของเคียวชิโร่ล้วนๆ เลย เหมือนใครสักคนที่ดึงตัวเองจากอดีตที่เพิ่งผ่านมากับอดีตที่ผ่านไปนานมากแล้วไม่ได้ โทนเรื่องค่อนข้างเหงาๆ เศร้าๆ เป็นเรื่องของรักสามเศร้าในอดีตที่ต่างฝ่ายต่างยังลืมไม่ลง แต่เรื่องก็ไม่ได้เศร้ามากมายขนาดนั้น แต่ก็ไม่ได้สุขหรืออิ่มเอมใจเช่นกัน มันนิ่งๆ อึนๆ มึนๆ อยู่แบบนั้นตั้งแต่ต้นไปจนจบ
หลังจาก "โทโนะ มิซากิ" ผู้เป็นพี่สาวของเธอได้จากไป "คิชิเบโนะ ยูริ" จึงตัดสินใจเข้าร่วมงานเลี้ยงรุ่นของโรงเรียนเก่าเพื่อบอกข่าวความตายของพี่สาวให้เพื่อนๆ ทุกคนรับทราบ แต่ดูเหมือนทุกคนจะจำยูริสลับกับมิซากิไปหมด ทำให้เธอไม่กล้าบอกความจริงทุกคน แต่ในงานเลี้ยงคืนนั้น ยูริก็ได้พบกับ "โอโตซากะ เคียวชิโร่" ชายหนุ่มผู้เป็นรักแรกของเธออีกครั้ง ยูริจึงตัดสินใจสวมรอยเป็นมิซากิและเขียนจดหมายถึงเคียวชิโร่ โดยไม่รู้เลยว่าเคียวชิโร่รู้ความจริงตั้งแต่แรกแล้ว
หนังสือเล่มบางมาก แต่เราใช้เวลาอ่านนานพอสมควรเลยค่ะ เพราะการเดินเรื่องค่อนข้างเอื่อยและมีความเนือยระหว่างอ่านสูงมาก จนอ่านๆ พักๆ เป็นระยะ แต่ก็อ่านจนจบในที่สุด 5555
ตอนแรกคิดว่าจะเดินเรื่องแบบการเขียนโต้ตอบเป็นจดหมายล้วนๆ แต่ความจริงแล้วไม่ใช่ เป็นการเดินแบบนิยายเรื่องอื่น โดยเล่าเรื่องทั้งหมดผ่านมุมมองของเคียวชิโร่ที่เล่าเรื่องของยูริ(และมิซากิ)ซ้อนไปอีกชั้นนึง (นึกภาพออกมั้ยคะ 5555) ซึ่งเราก็รู้สึกแปลกๆ อยู่บ้างตอนอ่าน แต่ก็ไม่ได้ทำให้สับสนในแง่ของความรู้สึกนึกคิดของตัวละคร ยังเข้าใจและแยกแยะได้ชัดเจนว่าใครทำอะไรหรือเนื้อเรื่องดำเนินไปโดยมีความคิดเห็นของใครเป็นคนชักนำ
อย่างที่บอกไปตอนต้นว่าเนื้อเรื่องค่อนข้างเอื่อยและเนือย เป็นการเดินเรื่องไปเรื่อยๆ เนิบนาบ ไม่ค่อยมีจุดหมายหรือเป้าหมายที่ชัดเจนเท่าไหร่ เหมือนเคียวชิโร่มานั่งเล่าเรื่องในอดีตในฟัง ค่อยๆ เล่า ค่อยๆ เปิดปมและปิดปม ทุกอย่างเป็นไปอย่างเชื่องช้าไปหมด เราอธิบายไม่ค่อยถูก 5555 คือเหมือนเวลาในเรื่องจะเดินช้ากว่าปกติ เรารู้สึกว่าเราอ่านแล้วค้างอยู่ในแต่ละเหตุการณ์เนิ่นนานมากกว่าจะเปลี่ยนไปฉากใหม่ เป็นความรู้สึกอ้อยอิ่งสุดๆ
ถ้าถามว่าเล่มนี้สนุกมั้ย..?
อืมมม.. เล่มนี้ไม่ได้เน้นความสนุกหรือตื่นเต้นน่ะสิ แต่เน้นการฝังตัวในความทรงจำของเคียวชิโร่ล้วนๆ เลย เหมือนใครสักคนที่ดึงตัวเองจากอดีตที่เพิ่งผ่านมากับอดีตที่ผ่านไปนานมากแล้วไม่ได้ โทนเรื่องค่อนข้างเหงาๆ เศร้าๆ เป็นเรื่องของรักสามเศร้าในอดีตที่ต่างฝ่ายต่างยังลืมไม่ลง แต่เรื่องก็ไม่ได้เศร้ามากมายขนาดนั้น แต่ก็ไม่ได้สุขหรืออิ่มเอมใจเช่นกัน มันนิ่งๆ อึนๆ มึนๆ อยู่แบบนั้นตั้งแต่ต้นไปจนจบ
Read
July 11, 2020#จดหมายรักฉบับสุดท้าย
เป็นนิยายที่เดินเรื่องไปช้า ๆ ซ้ำ ๆ อ่านไปแบบไม่ค่อยเข้าใจว่าผู้เขียนต้องการจะสื่ออะไร แต่สามารถพลิกให้กลับมาคลิกได้ในตอนจบ
จัดว่าอ่านได้เรื่อย ๆ สนุกกลาง ๆ ค่ะ :)
เป็นนิยายที่เดินเรื่องไปช้า ๆ ซ้ำ ๆ อ่านไปแบบไม่ค่อยเข้าใจว่าผู้เขียนต้องการจะสื่ออะไร แต่สามารถพลิกให้กลับมาคลิกได้ในตอนจบ
จัดว่าอ่านได้เรื่อย ๆ สนุกกลาง ๆ ค่ะ :)
May 19, 2022
My rating: 3.8/5
May 5, 2020
เนื้อเรื่องไม่โดดเด่น ค่อนข้างน่าเบื่อ หาประเด็นไม่เจอ จะเศร้าก็ไม่สุด อบอุ่นก็ไม่ เหมือนเขียนบ่นๆสะเปะสะปะ จับต้นชนปลายไม่ได้ สุดท้ายอ่านไปยังไม่รู้ว่าได้อะไรกลับมา
June 18, 2020
คิชิเบโนะ ยูริ ตัดสินใจไปงานเลี้ยงรุ่นสมัยมัธยมของ โทโนะ มิซากิ พี่สาวที่เสียชีวิตไปแล้ว โดยถูกเข้าใจผิดจากคนในงานว่าเธอคือพี่สาว แต่มีเพียงโอโตซากะ เคียวชิโร่ เท่านั้นที่รู้ว่าเธอไม่ใช่ มิซากิ แต่ทว่าเขากลับแกล้งทำเป็นจับไม่ได้ และหลังจากนั้นคนทั้งคู่ก็ได้ติดต่อกันผ่านทางจดหมายโดยยูริใช้ชื่อของมิซากิ โดยเคียวชิโร่หวังว่าเขาจะได้ข่าวคราวของมิซากิบ้างเท่านั้น
เคียวชิโร่เป็นรักแรกของยูริ แต่ยูริก็รู้ดีว่ามิซากิเป็นรักแรกของเขาเช่นกัน...
.
เรื่องราวเล่าผ่านจดหมายของคนทั้งสอง โดยจะเน้นที่มุมมองของเคียวชิโร่ซะเป็นส่วนใหญ่ จดหมายของเคียวชิโร่ค่อยๆพาเราย้อนรำลึกไปถึงอดีตหวานซ่อนเปรี้ยวปนขมของพวกเขาทั้งสาม อดีตที่ใครบางคนเป็นแรงบันดาลใจของใครสักคน และใครสักคนก็อาจจะเป็นความสุขของใครอีกคน และตามสไตล์ของอาจารย์ชุนจิ มันมีกลิ่นอายของ Love Letter ที่มักจะซ่อนความรู้สึกบางอย่างไว้ภายใต้อดีต ความรู้สึกที่บางครั้งเจ้าของก็อาจไม่เคยรู้ตัว
.
ชอบยูรินะ ถึงปัจจุบันนางจะมีครอบครัวแล้ว แต่ด้วยความที่เป็นยูริ การติดต่อกับผู้ชายที่เป็นรักแรกเลยดูไม่ค่อยน่าเกลียดเท่าไหร่ คล้ายๆกับแม่บ้านที่ชอบบ่นพวกสามีให้เพื่อนฟังมากกว่า ไม่แปลกใจเลยที่นางโชคดีในเรื่องชีวิตคู่กว่าพี่สาวที่เป็นคนสวยเพอร์เฟ็กต์ นางน่ารัก มีอารมณ์ขันอยู่ในตัว ถึงจะกวนโอ๊ยแต่ก็ให้เกียรติสามี เวลาอยู่กับลูกหลานก็ดูเป็นคนอบอุ่นด้วย
.
และไม่ว่าในอดีตใครจะว่ายูริเป็นได้แค่ sister zone ยังไง ดิฉันก็ยังทีมยูริ ถึงแม้ว่าโมเม้นท์มันอาจจะน้อยแน่นอนว่าเคียวชิโร่รักมิซากิมาก (หรืออาจตัดใจไม่ได้เพราะประโยคร่ายมนตร์นั้น) แต่กับยูริมันก็ต้องมีความรักเจืออยู่บ้างล่ะ พวกเขาอาจแค่ไม่รู้ตัวเท่านั้นเอง
.
"เสี้ยววินาทีนั้นเธออดไม่ได้ที่จะนึกถึงยามเย็นในวันที่ตัวเองสวมหน้ากากของพี่สาว��่อหน้ารุ่นพี่"
"ตอนพบกันครั้งแรก คุณทรมานกับไข้หวัดที่ไม่ยอมหายเสียทีและใส่หน้ากากอันใหญ่จนผมมองแทบไม่เห็นหน้า ผมตกเป็นทาสคุณตั้งแต่แรกเห็น"
"รูปทรงของจมูก คิ้ว หางตา และคาง เมื่อพิจารณาหน้าตาของยูริไล่ตามนั้น มันซ้อนทับกับใบหน้าของมิซากิสมัยมหาวิทยาลัย ขอบตาผมร้อนผ่าวโดยไม่ได้ตั้งใจ"
"ระหว่างที่ชอบคุณ ผมก็สนุกที่ได้ใช้เวลากับยูริหรือเปล่า ผมรักช่วงเวลานั้นไหม"
.
จดหมายรัก ความทรงจำ หน้ากากอนามัย เสี้ยวหน้าด้านบน และช่วงเวลาดีๆที่มีร่วมกัน~ 💌 😷 #ทีมยูริ
.
ปล.จดหมายฉบับสุดท้ายอาจไม่ได้อิมแพ็คมากมายอะไรเท่าไหร่ แต่ถ้าคิดในแง่ปรัชญามันก็ดีอะนะ
เคียวชิโร่เป็นรักแรกของยูริ แต่ยูริก็รู้ดีว่ามิซากิเป็นรักแรกของเขาเช่นกัน...
.
เรื่องราวเล่าผ่านจดหมายของคนทั้งสอง โดยจะเน้นที่มุมมองของเคียวชิโร่ซะเป็นส่วนใหญ่ จดหมายของเคียวชิโร่ค่อยๆพาเราย้อนรำลึกไปถึงอดีตหวานซ่อนเปรี้ยวปนขมของพวกเขาทั้งสาม อดีตที่ใครบางคนเป็นแรงบันดาลใจของใครสักคน และใครสักคนก็อาจจะเป็นความสุขของใครอีกคน และตามสไตล์ของอาจารย์ชุนจิ มันมีกลิ่นอายของ Love Letter ที่มักจะซ่อนความรู้สึกบางอย่างไว้ภายใต้อดีต ความรู้สึกที่บางครั้งเจ้าของก็อาจไม่เคยรู้ตัว
.
ชอบยูรินะ ถึงปัจจุบันนางจะมีครอบครัวแล้ว แต่ด้วยความที่เป็นยูริ การติดต่อกับผู้ชายที่เป็นรักแรกเลยดูไม่ค่อยน่าเกลียดเท่าไหร่ คล้ายๆกับแม่บ้านที่ชอบบ่นพวกสามีให้เพื่อนฟังมากกว่า ไม่แปลกใจเลยที่นางโชคดีในเรื่องชีวิตคู่กว่าพี่สาวที่เป็นคนสวยเพอร์เฟ็กต์ นางน่ารัก มีอารมณ์ขันอยู่ในตัว ถึงจะกวนโอ๊ยแต่ก็ให้เกียรติสามี เวลาอยู่กับลูกหลานก็ดูเป็นคนอบอุ่นด้วย
.
และไม่ว่าในอดีตใครจะว่ายูริเป็นได้แค่ sister zone ยังไง ดิฉันก็ยังทีมยูริ ถึงแม้ว่าโมเม้นท์มันอาจจะน้อยแน่นอนว่าเคียวชิโร่รักมิซากิมาก (หรืออาจตัดใจไม่ได้เพราะประโยคร่ายมนตร์นั้น) แต่กับยูริมันก็ต้องมีความรักเจืออยู่บ้างล่ะ พวกเขาอาจแค่ไม่รู้ตัวเท่านั้นเอง
.
"เสี้ยววินาทีนั้นเธออดไม่ได้ที่จะนึกถึงยามเย็นในวันที่ตัวเองสวมหน้ากากของพี่สาว��่อหน้ารุ่นพี่"
"ตอนพบกันครั้งแรก คุณทรมานกับไข้หวัดที่ไม่ยอมหายเสียทีและใส่หน้ากากอันใหญ่จนผมมองแทบไม่เห็นหน้า ผมตกเป็นทาสคุณตั้งแต่แรกเห็น"
"รูปทรงของจมูก คิ้ว หางตา และคาง เมื่อพิจารณาหน้าตาของยูริไล่ตามนั้น มันซ้อนทับกับใบหน้าของมิซากิสมัยมหาวิทยาลัย ขอบตาผมร้อนผ่าวโดยไม่ได้ตั้งใจ"
"ระหว่างที่ชอบคุณ ผมก็สนุกที่ได้ใช้เวลากับยูริหรือเปล่า ผมรักช่วงเวลานั้นไหม"
.
จดหมายรัก ความทรงจำ หน้ากากอนามัย เสี้ยวหน้าด้านบน และช่วงเวลาดีๆที่มีร่วมกัน~ 💌 😷 #ทีมยูริ
.
ปล.จดหมายฉบับสุดท้ายอาจไม่ได้อิมแพ็คมากมายอะไรเท่าไหร่ แต่ถ้าคิดในแง่ปรัชญามันก็ดีอะนะ
April 25, 2020
Fast paced book. This book is absolutely heart felt. The woman disguise to be her older sister at the reunion party. She lie to her first love since highschool that she is her older sister 'misaki'. Unfortunately,He notice that she lie. Cause he crush on misaki all along why he wouldn't know right?
So he decide to play with her as if he believe her!
The story go on like butterfly effect. Just small event affect many events. Gather new characters in this story that will make you profoundly unlock feeling inside your heart. Such an overhwhelming feeling while reading this book. :-)
(4.5/5)
So he decide to play with her as if he believe her!
The story go on like butterfly effect. Just small event affect many events. Gather new characters in this story that will make you profoundly unlock feeling inside your heart. Such an overhwhelming feeling while reading this book. :-)
(4.5/5)
February 12, 2021
một câu chuyện chân thực không hề tô hồng từ đắng cay đến ngọt ngào của cuộc đời này
văn phong dịch giả rất dịu dàng
mình đã đủ già để mà thích 'Lá thư cuối' hơn 'Thư tình' rất là nhiều
p/s.
nước trong lòng sông phẳng lặng thì hay bị thối,
còn dòng nước chảy qua dốc lại mạnh mẽ trong lành: mình cũng muốn được sống như thế
văn phong dịch giả rất dịu dàng
mình đã đủ già để mà thích 'Lá thư cuối' hơn 'Thư tình' rất là nhiều
p/s.
nước trong lòng sông phẳng lặng thì hay bị thối,
còn dòng nước chảy qua dốc lại mạnh mẽ trong lành: mình cũng muốn được sống như thế
August 14, 2023
Một cái drama dc xây dựng đi thẳng vào lõi trái đất: một ng đàn ông mới mất vợ nhìn lộn em vợ thành vợ mình, thế là gửi tin nhắn tình tứ cho cổ, DÙ ANH BIẾT đó là em vợ nhưng ảnh nhưng vẫn tự huyễn là đang nhắn tin cho vợ là cqqj. Và ng đầu tiên đọc tin nhắn lại là chồng cổ ...
Trời ơi còn máu chó hơn mấy cái kdrama t từng coi nữa.
Trời ơi còn máu chó hơn mấy cái kdrama t từng coi nữa.
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 14, 2020
เรื่องราวแสนอบอุ่นหัวใจ ดีใจที่ทุกคนกลับมารักอีกครั้ง ความบังเอิญที่จะไม่มีวันลืมมันคือความทรงจำอันล้ำค่าของทุกคน
May 27, 2021
“Gửi Misaki,
Đây là câu chuyện bắt đầu sau cái chết của em...”
Iwai Shunji là một tác giả Nhật Bản mà mình rất thích, cũng bởi vì hình tượng “những lá thư tay” trong các tác phẩm của ông, đầu tiên là “Thư tình”, sau này là “Lá thư cuối”. Cũng xoay quanh chủ đề về những lá thư như “Thư tình” nhưng “Lá thư cuối” lại mang một màu sắc khác hẳn. Mình quyết định mua cuốn sách này chỉ vì tên tác giả và lời đề tựa ở bìa sau. Vì vậy mà với mình câu chuyện được kể trong cuốn tiểu thuyết này mang màu sắc quá đỗi thê lương và buồn bã.
Văn phong của Iwai Shunji vẫn luôn như thế, lãng đãng và quá đỗi nhẹ nhàng. Mở đầu là một đám tang, phần nào gợi nhớ đến “Thư tình”. Mình thực sự không thích như vậy chút nào. Còn gì thất vọng hơn khi nhân vật đóng vai trò trung tâm ra đi ngay từ những trang đầu tiên cơ chứ? Bao trùm cuốn sách là bầu không khí ảm đạm và xám xịt như những ngày trời đầy mây. Thật may mắn vì những tia nắng le lói mang theo hy vọng và khởi đầu mới cho tương lai sau cùng cũng đã xuất hiện và tiếp thêm động lực cho những người còn sống. Thật tiếc là mình không thích “Lá thư cuối” như mình đã thích “Thư tình”, nhưng mình vẫn nghĩ đây là một cuốn sách đáng đọc đối với bất kì ai là fan của Iwai Shunji.
Đây là câu chuyện bắt đầu sau cái chết của em...”
Iwai Shunji là một tác giả Nhật Bản mà mình rất thích, cũng bởi vì hình tượng “những lá thư tay” trong các tác phẩm của ông, đầu tiên là “Thư tình”, sau này là “Lá thư cuối”. Cũng xoay quanh chủ đề về những lá thư như “Thư tình” nhưng “Lá thư cuối” lại mang một màu sắc khác hẳn. Mình quyết định mua cuốn sách này chỉ vì tên tác giả và lời đề tựa ở bìa sau. Vì vậy mà với mình câu chuyện được kể trong cuốn tiểu thuyết này mang màu sắc quá đỗi thê lương và buồn bã.
Văn phong của Iwai Shunji vẫn luôn như thế, lãng đãng và quá đỗi nhẹ nhàng. Mở đầu là một đám tang, phần nào gợi nhớ đến “Thư tình”. Mình thực sự không thích như vậy chút nào. Còn gì thất vọng hơn khi nhân vật đóng vai trò trung tâm ra đi ngay từ những trang đầu tiên cơ chứ? Bao trùm cuốn sách là bầu không khí ảm đạm và xám xịt như những ngày trời đầy mây. Thật may mắn vì những tia nắng le lói mang theo hy vọng và khởi đầu mới cho tương lai sau cùng cũng đã xuất hiện và tiếp thêm động lực cho những người còn sống. Thật tiếc là mình không thích “Lá thư cuối” như mình đã thích “Thư tình”, nhưng mình vẫn nghĩ đây là một cuốn sách đáng đọc đối với bất kì ai là fan của Iwai Shunji.
July 22, 2021
3,5/5
Thật ra cuốn này t mua vì một review chớp nhoáng và dòng ghi sau sách. Đọc đoạn đầu phải nói thiệt là t đã vô cùng thấy vọng, kiểu việc tác giả vừa là một nhận vật đang ở tít xa một thành phố khác lại vừa là người dẫn chuyện khiến t khi đọc thấy hơi có chút khó chịu về logic. Thêm vào đó đoạn đầu của truyện thực sự rất misleading khi nói rằng đó "bức thư tình cuối cùng" gửi đến Misaki.
Ấy nhưng càng đọc về sau, khi đã quen với mạch dẫn và không còn bị phụ thuộc vào suy nghĩ là bức thi tình này thì câu chuyện trở nên thú vị hơn nhiều. Thay vì khắc hoạ rõ nét về Misaki, câu chuyện thật ra lại là quá trình những người xung quanh chữa lành vết thương lành, là khi gắn kết lại gia đình Yuri, Eito quyết định bước tiếp, 2 cô bé tìm thấy điều mình yêu thích và tác giả có thể tiếp tục tìm thấy động lực để viết và thoát khỏi quá khứ.
Thật ra cuốn này t mua vì một review chớp nhoáng và dòng ghi sau sách. Đọc đoạn đầu phải nói thiệt là t đã vô cùng thấy vọng, kiểu việc tác giả vừa là một nhận vật đang ở tít xa một thành phố khác lại vừa là người dẫn chuyện khiến t khi đọc thấy hơi có chút khó chịu về logic. Thêm vào đó đoạn đầu của truyện thực sự rất misleading khi nói rằng đó "bức thư tình cuối cùng" gửi đến Misaki.
Ấy nhưng càng đọc về sau, khi đã quen với mạch dẫn và không còn bị phụ thuộc vào suy nghĩ là bức thi tình này thì câu chuyện trở nên thú vị hơn nhiều. Thay vì khắc hoạ rõ nét về Misaki, câu chuyện thật ra lại là quá trình những người xung quanh chữa lành vết thương lành, là khi gắn kết lại gia đình Yuri, Eito quyết định bước tiếp, 2 cô bé tìm thấy điều mình yêu thích và tác giả có thể tiếp tục tìm thấy động lực để viết và thoát khỏi quá khứ.
October 13, 2024
cuốn sách bỏ ở góc tủ đã lâu, một phần khiến mình không đọc nó là bởi cái tiêu đề sau mà buồn quá, làm mình cứ sợ
thế nhưng nội dung lại nhẹ nhàng, có chút man mác
mình cố gắng đọc cho xong, cốt là để xem phim "Chào em, Chi Hoa" của Châu Tấn. đây là bản chuyển thể Trung Quốc cũng cho Iwai làm đạo diễn. phim khá sát với nguyên tác, diễn viên tròn vai, màu phim đẹp và nhạc phim hay
cũng như Thư Tình, hay cuốn "Em sẽ đến cùng cơn mưa", mình thích các bản phim điện ảnh như thế hơn. màu của phim mang nét hoài niệm mà trong veo, nhạc phim hợp lý đúng chỗ, chính xác là gu mình.
thế nhưng nội dung lại nhẹ nhàng, có chút man mác
mình cố gắng đọc cho xong, cốt là để xem phim "Chào em, Chi Hoa" của Châu Tấn. đây là bản chuyển thể Trung Quốc cũng cho Iwai làm đạo diễn. phim khá sát với nguyên tác, diễn viên tròn vai, màu phim đẹp và nhạc phim hay
cũng như Thư Tình, hay cuốn "Em sẽ đến cùng cơn mưa", mình thích các bản phim điện ảnh như thế hơn. màu của phim mang nét hoài niệm mà trong veo, nhạc phim hợp lý đúng chỗ, chính xác là gu mình.
Read
October 8, 2020เปิดมาด้วยความตายของมิซากิ (รักแรกของโอโตซากะ) โอโตซากะไม่รู้ว่ามิซากิตายแล้ว แต่ก็ได้เจอกับยูริที่เป็นน้องสาวมิซากิในงานเลี้ยงรุ่น ยูริสวมบทเป็นมิซากิทำให้โอโตซากะอยากรู้ว่าทำไปทำไม แล้วก็เกิดเหตุการณ์บางอย่างทำให้ต้องส่งจม.คุยกัน (ยูริใช้ชื่อมิซากิเขียน) เรื่องเล่าไปเรื่อย ๆ โดยเชื่อมโยงความทรงจำในอดีต ความสัมพันธ์ของโอโตซากะ, มิซากิ, แล้วก็ยูริเข้าด้วยกัน จบได้สวยงามและซึ้งน้ำตาไหล (literally) ตามสไตล์ชุนจิอิวาอิ - อ่านเพลิน แปบเดียวจบ
July 19, 2020
เพิ่งเคยอ่านงานของชุนจิครั้งแรก ส่วนใหญ่จะดูหนังแกมากกว่า สิ่งที่น่าตื่นตาที่สุดในเรื่องคือการที่ตัวเอกเล่าเรื่องในหนังสือบอกคนที่ตายไปแล้วถึงเหตุการ์ณที่เกิดขึันหลังจากที่เธอตายไป ส่วนนอกนั้นกลับรู้สึกธรรมดา ประเด็นรักแรก การปลอมตัวเป็นคนที่ตายไป การเขียนจดหมายหากัน หรือการทำร้ายร่างกายในครอบครัว... โรคซึมเศร้า คิดว่าถ้าเป็นหนังอาจจะดีกว่านี้ เดาว่านะ
September 16, 2020
เป็นโนเวลล่า(น่าจะ) เล่มแรกที่อ่านเลย ยาวกว่าเรื่องสั้น แต่สั้นกว่าเรื่องยาว อ่านเพลินมาก เนื้อเรื่องไม่หวือหวา อ่านเรื่อยๆ อบอุ่น ตามสไตล์ญี่ปุ่นเลย หยิบขึ้นมาอ่านทีก็เกือบ20หน้าแล้ว อ่านเพลินจริงๆ เศร้าเล็กๆ อมยิ้มนิดๆ แสงแดดยามเช้า อะไรประมาณนี้555 เพิ่งเริ่มอ่านเมื่อวันอาทิตย์เอง จังหวะที่หยิบมาอ่านคือพอดีกับจังหวะชีวิตมาก ✨
October 18, 2020
สิ่งที่แรกที่ได้รับจากเรื่องนี้เลยก็คือความอบอุ่นหัวใจ แม้เรื่องราวที่ดำเนินมาทั้งหมดจะมีทั้งเศร้าบ้าง หม่นบ้าง ซึ้งบ้าง แต่พอได้อ่านไปจนถึงหน้าสุดท้ายมันคือความทรงจำที่อบอุ่นที่ยังคงตราตรึงอยู่กับตัวละครทุกๆ คน เป็นการเอาเรื่องราวของอดีต ปัจจุบัน และอนาคต มารวมเข้าด้วยกันได้อย่างลงตัวที่สุด ใครที่กำลังมองหาหนังสือที่ให้ความอบอุ่นหัวใจแนะนำเรื่องนี้เลย
March 8, 2021
cuốn này ngắn mà mình đọc mãi mới xong. không phải nó dở mà nó cứ thong thả, nhẹ nhàng, khiến mình phải đọc chậm lại. hơn 200 trang mà tâm trạng bị trùng xuống, không đến nỗi là buồn, nhưng kiểu vừa đọc vừa thấy tiếc, vừa đọc vừa muốn thở dài.
"... Chỉ cần được ai đó nhớ đến, thì một người đã chết vẫn sẽ sống mãi, phải không anh?"
"... Chỉ cần được ai đó nhớ đến, thì một người đã chết vẫn sẽ sống mãi, phải không anh?"
June 30, 2021
Khi đọc “Lá thư cuối” của Iwai Shunji, mình đã nghĩ là đến một lúc nào đó trong đời, mình sẽ viết một cuốn tiểu thuyết về mối tình đầu. Viết chân thật bằng tất cả những ký ức mà mình có, bằng tất cả những cảm xúc mà mình vẫn đang ấp ủ. Mình mừng vì kết cục chuyện tình của mình hồi ấy không buồn như trong tiểu thuyết. Nhưng như nhân vật nam chính Otosaka Kyoshiro, có lẽ ấp ủ và viết về một điều gì đã yêu và đã trôi qua là một điều vĩ đại mà ai cũng nên làm trong đời.
3,25/5
3,25/5
July 28, 2021
เริ่มเรื่องอ่านแล้วเบื่อๆ
แต่พอมี จดหมาย เข้ามา ก็อ่านได้มาติดเลย
อ่านจบแล้วรู้สึกอบอุ่นในใจ
ได้เห็นการเติบโตของตัวละครในช่วงหนึ่งฤดูร้อนผ่านทาง จดหมาย
จดหมาย ยังคงเป็นอะไรที่น่าสนใจ
จดหมาย เป็นได้ทั้งสื่อทางเดียว และสื่อสองทาง
จดหมาย เล่าเรื่องในอดีตให้คนในปัจจุบัน
และ จดหมาย ก็ให้เราได้ย้อนถามตัวเอง
"...ตัวเองยังมีความฝันและโอกาสอย่างไร้ขีดจำกัด..."
แต่พอมี จดหมาย เข้ามา ก็อ่านได้มาติดเลย
อ่านจบแล้วรู้สึกอบอุ่นในใจ
ได้เห็นการเติบโตของตัวละครในช่วงหนึ่งฤดูร้อนผ่านทาง จดหมาย
จดหมาย ยังคงเป็นอะไรที่น่าสนใจ
จดหมาย เป็นได้ทั้งสื่อทางเดียว และสื่อสองทาง
จดหมาย เล่าเรื่องในอดีตให้คนในปัจจุบัน
และ จดหมาย ก็ให้เราได้ย้อนถามตัวเอง
"...ตัวเองยังมีความฝันและโอกาสอย่างไร้ขีดจำกัด..."
April 23, 2022
Một cuốn sách đậm chất văn học Nhật. Như một cuốn nhật ký ghi chép lại những chuyện đã xảy ra bao gồm cả quá khứ và hiện tại, những suy nghĩ & cảm xúc của nhân vật xưng “anh”.
“Ôi, đời người được tạo thành từ những điều ngoài dự liệu biết bao. Được xây dựng nên từ những mối duyên gặp gỡ tình cờ biết bao”
“Ôi, đời người được tạo thành từ những điều ngoài dự liệu biết bao. Được xây dựng nên từ những mối duyên gặp gỡ tình cờ biết bao”
February 7, 2025
Sách về một câu chuyện kiểu “tình yêu những đứa trẻ con … vu vơ nhanh qua đâu nghĩ gieo tương tư đến dài như thế” mà mình thấy khá phổ biến trong văn học Nhật. Cách kể chuyện khá thú vị qua những bức thư qua lại giữa “anh” và “em gái em”, “con gái em”, những người thân yêu còn lại sau khi “em” mất. Mình hơi tiếc vì nhân vật “em” không được miêu tả kĩ hơn, cô ấy hiện lên khá mơ hồ.
January 1, 2026
mình đọc lời gthieu đằng sau sách nên mua
thú thực đọc vài chương đầu mình định dnf r vì thấy chán, nma càng đọc càng thú vị vì xoay quanh câu chuyện về csong của ng thân misaki sau cái chết chứ kphai về quá khứ misaki như mình tưởng
nhẹ nhàng hợp mình phết hehe
thú thực đọc vài chương đầu mình định dnf r vì thấy chán, nma càng đọc càng thú vị vì xoay quanh câu chuyện về csong của ng thân misaki sau cái chết chứ kphai về quá khứ misaki như mình tưởng
nhẹ nhàng hợp mình phết hehe
July 31, 2020
อ่านเพลินๆ
January 30, 2024
Tình yêu vốn dĩ là một điều gì đó rất thiêng liêng và đẹp. Nhân duyên để 2 người gặp nhau, có niềm yêu thầm lặng, 1 tình yêu tinh khiết liệu có vĩnh cữu??
October 12, 2025
ラブレターとセットで岩井さんの好きな作品。中山美穂さん安らかに。。
September 6, 2025
ตลค.เล่มนี้มีแต่คนทำตัวแปลกๆซึ่งเข้าใจแหละว่าเป็นพล็อต ตั้งแต่ยูริน้องสาวที่ปลอมเป็นพี่ไปงานเลี้ยงรุ่นแล้ว อ่านไปก็มีความรู้สึกว่าทำไปทำไม
ฟีลลิ่งเนิบช้าแบบนิยายญป.ทั่วไป แต่เล่มนี้อ่านแล้วกระอักกระอ่วนอยู่หลายจุด อารมณ์เหมือนเห็นอะไรไม่ดีที่ไม่ควรทำ ตลค.ในเรื่องคือแทงสวนหมด
ฟีลลิ่งเนิบช้าแบบนิยายญป.ทั่วไป แต่เล่มนี้อ่านแล้วกระอักกระอ่วนอยู่หลายจุด อารมณ์เหมือนเห็นอะไรไม่ดีที่ไม่ควรทำ ตลค.ในเรื่องคือแทงสวนหมด
December 9, 2020
A new addition to Korean language collection at my regional library
Displaying 1 - 29 of 29 reviews