What do you think?
Rate this book
Ερμίνα σωρός από πέτρες
Από όταν γεννήθηκε, η ζωή της μόνο εύκολη δεν ήταν. Βρέθηκε στα Γιάννενα, όμως εκεί η μοίρα της επιφύλασσε να ζήσει τον αγοραίο έρωτα. Κι εκεί που πίστευε πως βρήκε τον έρωτα και τη λύτρωση στα χέρια του Γερμανού κατακτητή της καρδιάς της, βρέθηκε να διαπομπεύεται για προδοσία. Η Θεσσαλονίκη ακόμη ένας προορισμός αλλά όχι ο τελευταίος, γιατί βρέθηκε να ταξιδεύει σε ένα βαγόνι, με προορισμό το Άουσβιτς, ως πόρνη πόλεμου. Η ζωή της γεμάτη πέτρες ασήκωτες, που κούρασαν την ψυχή της. Μια ζωή που διψούσε μόνο για αγάπη. Όλα τελείωσαν, έτσι σκεφτόταν. Όμως, η ζωή της χρωστούσε και μάλιστα, πολλά. Θα καταφέρει να βγει νικήτρια και να ανακαλύψει μια λάμψη φωτός; «Κουράστηκα να με κυνηγά πάντα το παρελθόν και να χάνω το μέλλον. Όσοι πέθαναν, πέθαναν. Όσοι έζησαν, έζησαν. Τώρα ήρθε η ώρα να παλέψουν. Και ξέρετε γιατί; Για όλες εκείνες τις Ερμίνες, που κατάφεραν να αγγίξουν για λίγο τον ουρανό και μετά, χάθηκαν. Για εκείνες, που ανθρώπου χέρι δεν έχει το δικαίωμα να τις αγγίζει, για εκείνες που πάλεψαν για ένα καλύτερο αύριο, γεμάτο όνειρα και για εκείνες που κατάφεραν και έσωσαν κάτι από την ψυχή τους, που την είχαν καταπλακώσει οι πέτρες της μοίρας».
688 pages, Paperback
First published January 5, 2021
12 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
March 23, 2021
Διαβάστε το review στο site μας:
http://www.culture21century.gr/2021/0...
Η Βασιλική Τσούνη, ίσως στην πιο ώριμη συγγραφική στιγμή της, επιστρέφει με ένα βιβλίο που μας ταξιδεύει αρκετές δεκαετίες πίσω, στα σκληρά χρόνια της περιόδου του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που έμελλαν να σημαδέψουν τα χρονικά της Ιστορίας του τόπου μας, μα πάνω απ' όλα ανθρώπινες ψυχές, που χρειάστηκε να παλέψουν ενάντια σε θεούς και δαίμονες, όχι για το εγώ τους, αλλά για να μπορέσουν να επιβιώσουν. Ένας τέτοιος άνθρωπος και η Ερμίνα, που η ζωή της μόνο παραμυθένια δεν υπήρξε, και που σε κάθε της στροφή την περίμενε ένα νέο εμπόδιο, ένας νέος πόνος, κι εκείνη έπρεπε να επιβιώσει απέναντί του.
Η Ερμίνα γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό των Ιωαννίνων και σε μια τρυφερή για εκείνη ηλικία, όπου θα έπρεπε να ζει μεσ' τη ζωντάνια και να κάνει όνειρα για το μέλλον της, βιώνει την σεξουαλική κακοποίηση στα χέρια του ίδιου της του πατέρα, γεγονός που την στιγματίζει, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά, οδηγώντας τη μητέρα της στην απόφαση να την φυγαδεύσει από τον τόπο τους, προκειμένου να την σώσει απ' το μαρτύριό της. Πού να 'ξερε, όμως, πως αυτή θα ήταν η αρχή για ένα νέο, πολύ μακρύτερο μαρτύριο, με αφετηρία ένα πορνείο των Ιωαννίνων, οι τοίχοι του οποίου μπορούσαν να πνίξουν κάθε ουρλιαχτό απόγνωσης και απελπισίας.
Και μια μέρα, θα γνωρίσει τον Άριεν Βάγκνερ, ταγματάρχη της Βέρμαχτ, και θα πιστέψει για πρώτη φορά μετά από χρόνια πως η ζωή της μπορεί ν' αλλάξει, πως μπορεί ν' αγαπήσει και ν' αγαπηθεί, και πως μπορεί να φτάσει την ευτυχία, όσο κι αν χρειαστεί να παλέψει γι' αυτήν. Δεν καταφέρνει, όμως, παρά μονάχα ν' αγγίξει φευγαλέα την ευτυχία αυτή, και το '43, ενώ βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, βρεθεί κατηγορούμενη ως πόρνη πολέμου, κάτι που θα οδηγήσει στη σύλληψή της και κατά συνέπεια στην επιβίβασή της σε ένα βαγόνι τρένου με προορισμό το Άουσβιτς, στρατολογείται στους οίκους ανοχής του στρατοπέδου, και κάθε υποψία ελευθερίας και αξιοπρέπειας που μπορεί να της είχε απομείνει, σβήνει πίσω από τους πέτρινους τοίχους μιας κόλασης που σου έδινε ψεύτικες ελπίδες αν έσκυβες το κεφάλι, ενώ βαθιά μέσα σου ήξερες πως όλα είχαν πια χαθεί.
Η συγγραφέας μας ταξιδεύει σε ένα οδοιπορικό μιας ανθρώπινης ζωής, που σαν να σημαδεύτηκε η μοίρα της από την ώρα κιόλας που γεννήθηκε, κλήθηκε να σηκώσει στις πλάτες της πολύ μεγαλύτερο βάρος απ' όσο θα μπορούσε ν' αντέξει. Ιωάννινα, Θεσσαλονίκη, Άουσβιτς, κάθε προορισμός έχει να την προσφέρει και μια νέα κόλαση μέσα στην οποία πρέπει ν' αγωνιστεί για να καταφέρει να επιβιώσει, να βγει ζωντανή από τις φλόγες της. Πόσο, όμως, μπορεί να παλέψει ένας άνθρωπος, όταν βλέπει πως κάθε φορά χτίζει παλάτια πάνω στην άμμο, που τα παρασύρει το κύμα και τα διαλύει, χωρίς σχεδόν ν' αφήνει μια ανάμνησή τους πίσω; Πόσα μπορεί ν' αντέξει μια ψυχή πριν να παραδοθεί σε ένα πεπρωμένο που δεν επέλεξε, αλλά απ' το οποίο μοιάζει να μην υπάρχει πραγματικός τρόπος να ξεφύγει;
Ένα οδοιπορικό γεμάτο από εικόνες μιας άλλης εποχής, που την ζωντανεύουν μπροστά στα μάτια μας και μέσα από αυτές μπορούμε και γνωρίζουμε πληθώρα ανθρώπων, με τον καθέναν από αυτούς να περνά απ' τη ζωή της Ερμίνας για ν' αφήσει το δικό του στίγμα, το δικό του σημάδι, στο μυαλό και στην καρδιά της, αλλά και αποτυπώνοντας όλα τα πρόσωπα μιας κοινωνίας που ώρες ώρες γονατίζει κάτω από το βάρος εκείνων που παλεύει, αλλά που δεν μπορεί πάντοτε ν' αντέξει, προσπαθώντας να διατηρήσει τον εαυτό της, την ταυτότητά της, τον χαρακτήρα και το ήθος της, χωρίς ωστόσο να το πετυχαίνει κάθε φορά. Και μέσα από κάθε αποτυχία της, νέα δαιμόνια ξεπηδούν, για να μας θυμίσουν πως η ανθρώπινη ύπαρξη μπορεί να γίνει πολύ πιο σκληρή κι απάνθρωπη απ' όσο μπορεί να χωρέσει ο νους.
Μέσα απ' την ιστορία της Ερμίνας γινόμαστε μάρτυρες μιας αλήθειας του Πολέμου που όλοι γνωρίζουμε, αλλά πολύ σπάνια επιλέγουμε να συζητάμε. Εκείνη της σεξουαλικής βίας που δέχεται πληθώρα γυναικών κάτω από ακραίες συνθήκες φρίκης, όπου τίποτα δεν μπορεί να ελεγχθεί και που κανένας δεν μπορεί να τιμωρηθεί, παρά που η ανθρώπινη ζωή ευτελίζεται. Αλλά και της αλήθειας μιας ολόκληρης κοινωνίας που έχει την τάση να στιγματίζει και να λιθοβολεί ό,τι δεν κατανοεί ή ό,τι από τύχη δεν είναι η ίδια. Ίσως, λοιπόν, ιστορίες όπως αυτή, να είναι ικανές να μας κάνουν να δούμε πιο καθαρά, να σκεφτούμε καλύτερα, ν' αποδεχτούμε εκείνους που έχουν πληγωθεί και τις αλήθειες τους, και να τους βοηθήσουμε να φτάσουν στη λύτρωση που τόσο έχουν ανάγκη και που τόσο τους αξίζει.
http://www.culture21century.gr/2021/0...
Η Βασιλική Τσούνη, ίσως στην πιο ώριμη συγγραφική στιγμή της, επιστρέφει με ένα βιβλίο που μας ταξιδεύει αρκετές δεκαετίες πίσω, στα σκληρά χρόνια της περιόδου του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που έμελλαν να σημαδέψουν τα χρονικά της Ιστορίας του τόπου μας, μα πάνω απ' όλα ανθρώπινες ψυχές, που χρειάστηκε να παλέψουν ενάντια σε θεούς και δαίμονες, όχι για το εγώ τους, αλλά για να μπορέσουν να επιβιώσουν. Ένας τέτοιος άνθρωπος και η Ερμίνα, που η ζωή της μόνο παραμυθένια δεν υπήρξε, και που σε κάθε της στροφή την περίμενε ένα νέο εμπόδιο, ένας νέος πόνος, κι εκείνη έπρεπε να επιβιώσει απέναντί του.
Η Ερμίνα γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό των Ιωαννίνων και σε μια τρυφερή για εκείνη ηλικία, όπου θα έπρεπε να ζει μεσ' τη ζωντάνια και να κάνει όνειρα για το μέλλον της, βιώνει την σεξουαλική κακοποίηση στα χέρια του ίδιου της του πατέρα, γεγονός που την στιγματίζει, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά, οδηγώντας τη μητέρα της στην απόφαση να την φυγαδεύσει από τον τόπο τους, προκειμένου να την σώσει απ' το μαρτύριό της. Πού να 'ξερε, όμως, πως αυτή θα ήταν η αρχή για ένα νέο, πολύ μακρύτερο μαρτύριο, με αφετηρία ένα πορνείο των Ιωαννίνων, οι τοίχοι του οποίου μπορούσαν να πνίξουν κάθε ουρλιαχτό απόγνωσης και απελπισίας.
Και μια μέρα, θα γνωρίσει τον Άριεν Βάγκνερ, ταγματάρχη της Βέρμαχτ, και θα πιστέψει για πρώτη φορά μετά από χρόνια πως η ζωή της μπορεί ν' αλλάξει, πως μπορεί ν' αγαπήσει και ν' αγαπηθεί, και πως μπορεί να φτάσει την ευτυχία, όσο κι αν χρειαστεί να παλέψει γι' αυτήν. Δεν καταφέρνει, όμως, παρά μονάχα ν' αγγίξει φευγαλέα την ευτυχία αυτή, και το '43, ενώ βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, βρεθεί κατηγορούμενη ως πόρνη πολέμου, κάτι που θα οδηγήσει στη σύλληψή της και κατά συνέπεια στην επιβίβασή της σε ένα βαγόνι τρένου με προορισμό το Άουσβιτς, στρατολογείται στους οίκους ανοχής του στρατοπέδου, και κάθε υποψία ελευθερίας και αξιοπρέπειας που μπορεί να της είχε απομείνει, σβήνει πίσω από τους πέτρινους τοίχους μιας κόλασης που σου έδινε ψεύτικες ελπίδες αν έσκυβες το κεφάλι, ενώ βαθιά μέσα σου ήξερες πως όλα είχαν πια χαθεί.
Η συγγραφέας μας ταξιδεύει σε ένα οδοιπορικό μιας ανθρώπινης ζωής, που σαν να σημαδεύτηκε η μοίρα της από την ώρα κιόλας που γεννήθηκε, κλήθηκε να σηκώσει στις πλάτες της πολύ μεγαλύτερο βάρος απ' όσο θα μπορούσε ν' αντέξει. Ιωάννινα, Θεσσαλονίκη, Άουσβιτς, κάθε προορισμός έχει να την προσφέρει και μια νέα κόλαση μέσα στην οποία πρέπει ν' αγωνιστεί για να καταφέρει να επιβιώσει, να βγει ζωντανή από τις φλόγες της. Πόσο, όμως, μπορεί να παλέψει ένας άνθρωπος, όταν βλέπει πως κάθε φορά χτίζει παλάτια πάνω στην άμμο, που τα παρασύρει το κύμα και τα διαλύει, χωρίς σχεδόν ν' αφήνει μια ανάμνησή τους πίσω; Πόσα μπορεί ν' αντέξει μια ψυχή πριν να παραδοθεί σε ένα πεπρωμένο που δεν επέλεξε, αλλά απ' το οποίο μοιάζει να μην υπάρχει πραγματικός τρόπος να ξεφύγει;
Ένα οδοιπορικό γεμάτο από εικόνες μιας άλλης εποχής, που την ζωντανεύουν μπροστά στα μάτια μας και μέσα από αυτές μπορούμε και γνωρίζουμε πληθώρα ανθρώπων, με τον καθέναν από αυτούς να περνά απ' τη ζωή της Ερμίνας για ν' αφήσει το δικό του στίγμα, το δικό του σημάδι, στο μυαλό και στην καρδιά της, αλλά και αποτυπώνοντας όλα τα πρόσωπα μιας κοινωνίας που ώρες ώρες γονατίζει κάτω από το βάρος εκείνων που παλεύει, αλλά που δεν μπορεί πάντοτε ν' αντέξει, προσπαθώντας να διατηρήσει τον εαυτό της, την ταυτότητά της, τον χαρακτήρα και το ήθος της, χωρίς ωστόσο να το πετυχαίνει κάθε φορά. Και μέσα από κάθε αποτυχία της, νέα δαιμόνια ξεπηδούν, για να μας θυμίσουν πως η ανθρώπινη ύπαρξη μπορεί να γίνει πολύ πιο σκληρή κι απάνθρωπη απ' όσο μπορεί να χωρέσει ο νους.
Μέσα απ' την ιστορία της Ερμίνας γινόμαστε μάρτυρες μιας αλήθειας του Πολέμου που όλοι γνωρίζουμε, αλλά πολύ σπάνια επιλέγουμε να συζητάμε. Εκείνη της σεξουαλικής βίας που δέχεται πληθώρα γυναικών κάτω από ακραίες συνθήκες φρίκης, όπου τίποτα δεν μπορεί να ελεγχθεί και που κανένας δεν μπορεί να τιμωρηθεί, παρά που η ανθρώπινη ζωή ευτελίζεται. Αλλά και της αλήθειας μιας ολόκληρης κοινωνίας που έχει την τάση να στιγματίζει και να λιθοβολεί ό,τι δεν κατανοεί ή ό,τι από τύχη δεν είναι η ίδια. Ίσως, λοιπόν, ιστορίες όπως αυτή, να είναι ικανές να μας κάνουν να δούμε πιο καθαρά, να σκεφτούμε καλύτερα, ν' αποδεχτούμε εκείνους που έχουν πληγωθεί και τις αλήθειες τους, και να τους βοηθήσουμε να φτάσουν στη λύτρωση που τόσο έχουν ανάγκη και που τόσο τους αξίζει.
June 16, 2021
" Ερμίνα.! Σωρός από πέτρες.!
Ιωάννινα..!
Η πόλη του έρωτα, της φωτιάς και των βιβλίων.
Οι πιο όμορφες ιστορίες στα βιβλία έχουν εμπνευστεί από αυτή την πόλη. Μία πόλη, που κρύβει στα σοκάκια της μυστικά, αλήθειες και μύθους. Πόνο, αίμα μα και ζωή.!
Κάπου ανάμεσα σε αυτά τα σοκάκια θα συναντήσουμε και την Ερμίνα. Την Ερμίνα του Λασποτοπου.
Αυτός ο τόπος έμεινε στην ιστορία από το αίμα τη φωτιά και την ψυχή της.
Αυτό το μυθιστόρημα είναι ένα κοινωνικό, ιστορικό δράμα.
Η ιστορία ξεκινά το ταξίδι στις αρχές του 1938 στα Ιωάννινα, συνεχίζει στην εμπόλεμη Θεσσαλονίκη του 1943 και φτάνει μέχρι το αιματοβαμμένο Άουσβιτς.
Το βιβλίο αυτό δεν είναι εύκολο στην ανάγνωση του. Η εξιστόρηση των γεγονότων σε καθηλώνει από την ωμότητα και τη βαναυσότητα των γεγονότων.
Ο αναγνώστης θα βιώσει στο πετσί του την αδικία, τον πόνο, την ασέλγεια, τη διαστροφή και τον βιασμό των ψυχών, που καταστράφηκαν, πριν καν μάθουν να ονειρεύονται και να πετούν.
Ερμίνα.!
Μια ηρωίδα, που δύσκολα δαμαζεται.
Ένα αηδόνι, που οι συγκυρίες της ζωής της τη μετέτρεψαν σε γεράκι. Ένα γεράκι, που πληγώθηκε, προδόθηκε, βασανίστηκε, αγαπήθηκε και η ανάμνηση της θα σταθεί σαν ανεξίτηλο μελάνι στις καρδιές των ανθρώπων, που την αγάπησαν μα και σε αυτούς, που ζήλεψαν την ομορφιά της & την " σκότωσαν"
Η Ερμίνα βιάστηκε στο σώμα & τη ψυχή.
Η Ερμίνα πληγώθηκε και γονάτισε στις συμφορές, που άλλοι επέλεξαν να γράφουν στο διάβα της κρατώντας το τεφτέρι της μοίρας στα χέρια τους.
Η Ερμίνα πάλεψε, υπομένε, λύγισε, έδωσε αγάπη, τρυφερότητα, την ίδια της την ψυχή στους άλλους ακόμη και όταν οι " άλλοι" θέλησαν το κεφάλι της στον δίσκο σε ένα χορό της Σαλώμης, που μυρίζει θάνατο.!
Η Ερμίνα έζησε καταστάσεις δύσκολες. Ήταν η τραγική φιγούρα του εαυτού της.
Έζησε, και έμεινε στην ιστορία ως η όμορφη πόρνη Ερμίνα.
Μια πόρνη με ψυχή από βελούδο.!
Όλα ξεκινούν από το πρώτο αμαρτωλό άγγιγμα.
Αυτό το άγγιγμα γίνεται επάγγελμα.
Και το επάγγελμα γίνεται μαστίγιο στα βρόμικα, διεστραμμένα υπόγεια του Άουσβιτς.
Το πορνείο του Άουσβιτς.!
Το πιο ενδιαφέρον, σημαντικό και βάναυσο γεγονός, που εξιστορείται σε αυτές τις σελίδες είναι οι πληροφορίες για το πορνείο του Άουσβιτς.
Η κυρία Τσούνη βυθίζει με την πένα της βαθιά τον αναγνώστη στο υπόγειο κολαστήριο του πορνείου του Άουσβιτς.
Εκεί, που οι ψυχές χάνουν κάθε ψήγμα τους από τη διεστραμμένη, ψυχρή και απάνθρωπη συμπεριφορά των Γερμανών.
Τα ιατρικά πειράματα και οι φόνοι στο όνομα του Χίτλερ, που περιγράφει η συγγραφέας είναι τόσο ρεαλιστικά δομημένα, που ο αναγνώστης αισθάνεται ότι είναι εκεί σε κάθε εικόνα & στιγμή.
Ερμίνα.! Σωρός από πέτρες.
Ένα βιβλίο ποταμός συναισθημάτων.
Δε γίνεται να αφήσει κανέναν αναγνώστη ασυγκίνητο.
Συναισθήματά, που η πένα της Κας Τσούνη εισχωρεί στην καρδιά του αναγνώστη.
Το βιβλίο αυτό δε γράφτηκε μόνο σε ένα χαρτί, δεν τυπώθηκε απλώς για, να διαβαστεί, αλλά για να μείνει στη σκέψη του ανθρώπου, που θα αφήσει να του πει την ιστορία του.!
📌 Το μόνο αρνητικό στο μυθιστόρημα είναι ότι η συγγραφέας κατά κάποιον τρόπο, πριν από κάθε νέο κεφάλαιο στη ζωή της ηρωίδας της, έκανε μια μικρή παρουσίαση - σποιλερ για το, τι θα της συμβεί στη συνέχεια, μην αφήνοντας στον αναγνώστη το αίσθημα της έκπληξης.!
Το μυθιστόρημα αυτό είναι μία ελεγεία ωδή για εκείνες τις γυναίκες, που εκπορνεύσαν την ψυχή τους είτε από επιλογή, είτε διότι αναγκάστηκαν υπό το γερμανικό καθεστώς.
Αυτές οι γυναίκες είναι ηρωίδες.
Κουβαλούν το στίγμα και το σημάδι της πορνείας του πολέμου αλλά είναι ηρωίδες.!
Και αυτό το βιβλίο, μαζί με όλα τα πραγματικά γεγονότα, με φωτογραφίες, με ντοκιμαντέρ δεν είναι ο επίλογος, που γράφτηκε πάνω σε τόσα σφραγισμένα κορμιά.
Είναι η αρχή για, να ��ην ξεχάσουμε.
"Πρέπει να βροντοφωνάξουμε ξανά και ξανά, μέχρι οι παλιοί να τις ανασύρουν
ξανά από τη μνήμη τους. Για να κρατηθούν στη ζωή, έστω και στα όνειρά μας, όλες εκείνες οι ερμηνείες που άφησαν την τελευταία τους ανάσα σε κάποιο στρατόπεδο εξόντωσης. Σε κάποιο φρικτό κρεματόριο, σε κάποιον τοίχο που βάφτηκε από το αίμα τους και σε κάποιο " " Lagerbordel " ως πόρνες πολέμου.!"
Αυτό το βιβλίο το βίωσα περισσότερο κάθε άλλο βιβλίο του είδους του.!
Καθώς το διάβαζα το μυαλό μου γύρισε σε μία άλλη ιστορία, σε μία αληθινή ιστορία και σε μία διαφορετική Ερμίνα.
Σε μία Ερμίνα, που γνώρισα μέσα από τις ιστορίες των παππούδων μου. Μία ιστορία, που βάδιζε στα χνάρια της Ερμίνας.
Στην αρχή νόμιζα ότι εκείνος ο μίτος της δικής μου Ερμίνας επιτέλους θα εξιχνιαστεί.! Όμως, οι ιστορίες αν, και κινούνται στα ίδια μονοπάτια δε συγκλίνουν.!
Θα ήθελα να πω σε όποιον αποφασίσει να ταξιδέψει με αυτό το μυθιστόρημα και ίσως το βρει υπερβολικό, ότι ιστορίες των βιβλίων είναι ιστορίες της πραγματικής ζωής. Ποτέ δεν ξέρεις ποιο φάντασμα των δικών σου αναμνήσεων θα ζωντανέψει μέσα από κάθε βιβλίο.!
Για εμένα το βιβλίο της κυρίας Τσούνη εκπέμπει φως, γιατί έστω και για λίγο έδωσε ένα μικρό κομμάτι ελπίδας σε μία δική μου ψυχή, που γνώρισα από τα χείλη ανθρώπων, που την έζησαν και μέσα από τις δικές τους εξιστορήσεις εγώ την αγάπησα.
Για όλες τις Έρμινες, που δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ & για εκείνη, που δε συνάντησα ποτέ μα δε θα την ξεχάσω.!
Ιωάννινα..!
Η πόλη του έρωτα, της φωτιάς και των βιβλίων.
Οι πιο όμορφες ιστορίες στα βιβλία έχουν εμπνευστεί από αυτή την πόλη. Μία πόλη, που κρύβει στα σοκάκια της μυστικά, αλήθειες και μύθους. Πόνο, αίμα μα και ζωή.!
Κάπου ανάμεσα σε αυτά τα σοκάκια θα συναντήσουμε και την Ερμίνα. Την Ερμίνα του Λασποτοπου.
Αυτός ο τόπος έμεινε στην ιστορία από το αίμα τη φωτιά και την ψυχή της.
Αυτό το μυθιστόρημα είναι ένα κοινωνικό, ιστορικό δράμα.
Η ιστορία ξεκινά το ταξίδι στις αρχές του 1938 στα Ιωάννινα, συνεχίζει στην εμπόλεμη Θεσσαλονίκη του 1943 και φτάνει μέχρι το αιματοβαμμένο Άουσβιτς.
Το βιβλίο αυτό δεν είναι εύκολο στην ανάγνωση του. Η εξιστόρηση των γεγονότων σε καθηλώνει από την ωμότητα και τη βαναυσότητα των γεγονότων.
Ο αναγνώστης θα βιώσει στο πετσί του την αδικία, τον πόνο, την ασέλγεια, τη διαστροφή και τον βιασμό των ψυχών, που καταστράφηκαν, πριν καν μάθουν να ονειρεύονται και να πετούν.
Ερμίνα.!
Μια ηρωίδα, που δύσκολα δαμαζεται.
Ένα αηδόνι, που οι συγκυρίες της ζωής της τη μετέτρεψαν σε γεράκι. Ένα γεράκι, που πληγώθηκε, προδόθηκε, βασανίστηκε, αγαπήθηκε και η ανάμνηση της θα σταθεί σαν ανεξίτηλο μελάνι στις καρδιές των ανθρώπων, που την αγάπησαν μα και σε αυτούς, που ζήλεψαν την ομορφιά της & την " σκότωσαν"
Η Ερμίνα βιάστηκε στο σώμα & τη ψυχή.
Η Ερμίνα πληγώθηκε και γονάτισε στις συμφορές, που άλλοι επέλεξαν να γράφουν στο διάβα της κρατώντας το τεφτέρι της μοίρας στα χέρια τους.
Η Ερμίνα πάλεψε, υπομένε, λύγισε, έδωσε αγάπη, τρυφερότητα, την ίδια της την ψυχή στους άλλους ακόμη και όταν οι " άλλοι" θέλησαν το κεφάλι της στον δίσκο σε ένα χορό της Σαλώμης, που μυρίζει θάνατο.!
Η Ερμίνα έζησε καταστάσεις δύσκολες. Ήταν η τραγική φιγούρα του εαυτού της.
Έζησε, και έμεινε στην ιστορία ως η όμορφη πόρνη Ερμίνα.
Μια πόρνη με ψυχή από βελούδο.!
Όλα ξεκινούν από το πρώτο αμαρτωλό άγγιγμα.
Αυτό το άγγιγμα γίνεται επάγγελμα.
Και το επάγγελμα γίνεται μαστίγιο στα βρόμικα, διεστραμμένα υπόγεια του Άουσβιτς.
Το πορνείο του Άουσβιτς.!
Το πιο ενδιαφέρον, σημαντικό και βάναυσο γεγονός, που εξιστορείται σε αυτές τις σελίδες είναι οι πληροφορίες για το πορνείο του Άουσβιτς.
Η κυρία Τσούνη βυθίζει με την πένα της βαθιά τον αναγνώστη στο υπόγειο κολαστήριο του πορνείου του Άουσβιτς.
Εκεί, που οι ψυχές χάνουν κάθε ψήγμα τους από τη διεστραμμένη, ψυχρή και απάνθρωπη συμπεριφορά των Γερμανών.
Τα ιατρικά πειράματα και οι φόνοι στο όνομα του Χίτλερ, που περιγράφει η συγγραφέας είναι τόσο ρεαλιστικά δομημένα, που ο αναγνώστης αισθάνεται ότι είναι εκεί σε κάθε εικόνα & στιγμή.
Ερμίνα.! Σωρός από πέτρες.
Ένα βιβλίο ποταμός συναισθημάτων.
Δε γίνεται να αφήσει κανέναν αναγνώστη ασυγκίνητο.
Συναισθήματά, που η πένα της Κας Τσούνη εισχωρεί στην καρδιά του αναγνώστη.
Το βιβλίο αυτό δε γράφτηκε μόνο σε ένα χαρτί, δεν τυπώθηκε απλώς για, να διαβαστεί, αλλά για να μείνει στη σκέψη του ανθρώπου, που θα αφήσει να του πει την ιστορία του.!
📌 Το μόνο αρνητικό στο μυθιστόρημα είναι ότι η συγγραφέας κατά κάποιον τρόπο, πριν από κάθε νέο κεφάλαιο στη ζωή της ηρωίδας της, έκανε μια μικρή παρουσίαση - σποιλερ για το, τι θα της συμβεί στη συνέχεια, μην αφήνοντας στον αναγνώστη το αίσθημα της έκπληξης.!
Το μυθιστόρημα αυτό είναι μία ελεγεία ωδή για εκείνες τις γυναίκες, που εκπορνεύσαν την ψυχή τους είτε από επιλογή, είτε διότι αναγκάστηκαν υπό το γερμανικό καθεστώς.
Αυτές οι γυναίκες είναι ηρωίδες.
Κουβαλούν το στίγμα και το σημάδι της πορνείας του πολέμου αλλά είναι ηρωίδες.!
Και αυτό το βιβλίο, μαζί με όλα τα πραγματικά γεγονότα, με φωτογραφίες, με ντοκιμαντέρ δεν είναι ο επίλογος, που γράφτηκε πάνω σε τόσα σφραγισμένα κορμιά.
Είναι η αρχή για, να ��ην ξεχάσουμε.
"Πρέπει να βροντοφωνάξουμε ξανά και ξανά, μέχρι οι παλιοί να τις ανασύρουν
ξανά από τη μνήμη τους. Για να κρατηθούν στη ζωή, έστω και στα όνειρά μας, όλες εκείνες οι ερμηνείες που άφησαν την τελευταία τους ανάσα σε κάποιο στρατόπεδο εξόντωσης. Σε κάποιο φρικτό κρεματόριο, σε κάποιον τοίχο που βάφτηκε από το αίμα τους και σε κάποιο " " Lagerbordel " ως πόρνες πολέμου.!"
Αυτό το βιβλίο το βίωσα περισσότερο κάθε άλλο βιβλίο του είδους του.!
Καθώς το διάβαζα το μυαλό μου γύρισε σε μία άλλη ιστορία, σε μία αληθινή ιστορία και σε μία διαφορετική Ερμίνα.
Σε μία Ερμίνα, που γνώρισα μέσα από τις ιστορίες των παππούδων μου. Μία ιστορία, που βάδιζε στα χνάρια της Ερμίνας.
Στην αρχή νόμιζα ότι εκείνος ο μίτος της δικής μου Ερμίνας επιτέλους θα εξιχνιαστεί.! Όμως, οι ιστορίες αν, και κινούνται στα ίδια μονοπάτια δε συγκλίνουν.!
Θα ήθελα να πω σε όποιον αποφασίσει να ταξιδέψει με αυτό το μυθιστόρημα και ίσως το βρει υπερβολικό, ότι ιστορίες των βιβλίων είναι ιστορίες της πραγματικής ζωής. Ποτέ δεν ξέρεις ποιο φάντασμα των δικών σου αναμνήσεων θα ζωντανέψει μέσα από κάθε βιβλίο.!
Για εμένα το βιβλίο της κυρίας Τσούνη εκπέμπει φως, γιατί έστω και για λίγο έδωσε ένα μικρό κομμάτι ελπίδας σε μία δική μου ψυχή, που γνώρισα από τα χείλη ανθρώπων, που την έζησαν και μέσα από τις δικές τους εξιστορήσεις εγώ την αγάπησα.
Για όλες τις Έρμινες, που δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ & για εκείνη, που δε συνάντησα ποτέ μα δε θα την ξεχάσω.!
February 25, 2024
ΜΕΣΟ ΤΕΧΝΗΣ!!! Λίτσα Κοντογιάννη
Αυτό το βιβλίο ανήκει στα πιο σκληρά που έχω διαβάσει μέχρι τώρα. Χωρίς υπερβολές, πραγματικά με συγκλόνισε. Η ζωή άλλωστε σε μερικούς ανθρώπους δεν χαρίζεται στο ελάχιστο.
Αυτό ακριβώς γίνεται με την κεντρική ηρωίδα του μυθιστορήματος, την Ερμιόνη, που στη πορεία γίνεται Ερμίνα, σε μία προσπάθεια να ξαναπιάσει τη ζωή της από την αρχή. Κι αυτό, για να μπορέσει να αναπνεύσει βαθιά και να δει μιαν άσπρη μέρα.
Όλες αυτές οι καταστροφές που βιώνει γίνονται ολόπικρες αναμνήσεις που βαραίνουν τη ψυχή της, ακριβώς όπως ένας σωρός από πέτρες. Η ζωή της γίνεται μια συνεχής κόλαση.
Παρ’ όλες τις τραγωδίες που βιώνει βαθιά μέσα στο πετσί της, παραμένει ουσιαστικά άνθρωπος και μάλιστα γεμάτη συναισθήματα. Κι αυτό είναι αξιοθαύμαστο από μέρους της.
Η γραφή της κυρίας Τσούνη είναι πιο ώριμη από ποτέ και μας δίνει ένα καταπληκτικό βιβλίο όπου καταφέρνει και ξεδιπλώνει μια ιστορία στις πραγματικές της διαστάσεις, δεν χαρίζεται σε κανέναν, μας συγκλονίζει με την αφήγησή της και μας κρατάει δέσμιους μέχρι την τελευταία σελίδα.
Ένα χωροχρονικό ταξίδι που ξεκινά λίγο πριν την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, και φθάνει μέχρι τη δεκαετία του ’80, από ένα χωριό της Ηπείρου στα Γιάννενα, μετά Θεσσαλονίκη, κι από εκεί στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, όπου η φρίκη, ο εξευτελισμός του ανθρώπου από άνθρωπο και τα εγκλήματα πολέμου δεν έχουν τέλος. Σώζεται όμως από εκεί, επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως σταματά το μαρτύριό της.
Με τον τρόπο της η συγγραφέας στοχοποιεί τη δυσμενή θέση που βρισκόταν η Ελληνίδα γυναίκα τότε. Θεωρούνταν ιδιοκτησία του άντρα. Είτε αυτός λεγόταν πατέρας, σύζυγος ή αδελφός. Δεν είχαν το δικαίωμα να ορίσουν την ίδια τους τη ζωή, μιας και θεωρούνταν από πολλούς κατώτερα όντα. Δεν υπήρξαν και λίγες οι φορές που πίσω από κλειστές πόρτες διαδραματίζονταν οικογενειακά δράματα, με τους γείτονες πάντα συνένοχους.
Μπορεί η κεντρική ηρωίδα να είναι αποτέλεσμα μυθοπλασίας, αλλά χάρη σε εκείνη η κυρία Τσούνη καταφέρνει να καταδικάσει τη βία και τον ρατσισμό, να αφυπνίσει συνειδήσεις, γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν τη τάση να ξεχνάνε πολύ εύκολα.
Διαβάστε το, γιατί μας δίνει άφθονο υλικό για σκέψη και προβληματισμό.
Αυτό το βιβλίο ανήκει στα πιο σκληρά που έχω διαβάσει μέχρι τώρα. Χωρίς υπερβολές, πραγματικά με συγκλόνισε. Η ζωή άλλωστε σε μερικούς ανθρώπους δεν χαρίζεται στο ελάχιστο.
Αυτό ακριβώς γίνεται με την κεντρική ηρωίδα του μυθιστορήματος, την Ερμιόνη, που στη πορεία γίνεται Ερμίνα, σε μία προσπάθεια να ξαναπιάσει τη ζωή της από την αρχή. Κι αυτό, για να μπορέσει να αναπνεύσει βαθιά και να δει μιαν άσπρη μέρα.
Όλες αυτές οι καταστροφές που βιώνει γίνονται ολόπικρες αναμνήσεις που βαραίνουν τη ψυχή της, ακριβώς όπως ένας σωρός από πέτρες. Η ζωή της γίνεται μια συνεχής κόλαση.
Παρ’ όλες τις τραγωδίες που βιώνει βαθιά μέσα στο πετσί της, παραμένει ουσιαστικά άνθρωπος και μάλιστα γεμάτη συναισθήματα. Κι αυτό είναι αξιοθαύμαστο από μέρους της.
Η γραφή της κυρίας Τσούνη είναι πιο ώριμη από ποτέ και μας δίνει ένα καταπληκτικό βιβλίο όπου καταφέρνει και ξεδιπλώνει μια ιστορία στις πραγματικές της διαστάσεις, δεν χαρίζεται σε κανέναν, μας συγκλονίζει με την αφήγησή της και μας κρατάει δέσμιους μέχρι την τελευταία σελίδα.
Ένα χωροχρονικό ταξίδι που ξεκινά λίγο πριν την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, και φθάνει μέχρι τη δεκαετία του ’80, από ένα χωριό της Ηπείρου στα Γιάννενα, μετά Θεσσαλονίκη, κι από εκεί στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, όπου η φρίκη, ο εξευτελισμός του ανθρώπου από άνθρωπο και τα εγκλήματα πολέμου δεν έχουν τέλος. Σώζεται όμως από εκεί, επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως σταματά το μαρτύριό της.
Με τον τρόπο της η συγγραφέας στοχοποιεί τη δυσμενή θέση που βρισκόταν η Ελληνίδα γυναίκα τότε. Θεωρούνταν ιδιοκτησία του άντρα. Είτε αυτός λεγόταν πατέρας, σύζυγος ή αδελφός. Δεν είχαν το δικαίωμα να ορίσουν την ίδια τους τη ζωή, μιας και θεωρούνταν από πολλούς κατώτερα όντα. Δεν υπήρξαν και λίγες οι φορές που πίσω από κλειστές πόρτες διαδραματίζονταν οικογενειακά δράματα, με τους γείτονες πάντα συνένοχους.
Μπορεί η κεντρική ηρωίδα να είναι αποτέλεσμα μυθοπλασίας, αλλά χάρη σε εκείνη η κυρία Τσούνη καταφέρνει να καταδικάσει τη βία και τον ρατσισμό, να αφυπνίσει συνειδήσεις, γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν τη τάση να ξεχνάνε πολύ εύκολα.
Διαβάστε το, γιατί μας δίνει άφθονο υλικό για σκέψη και προβληματισμό.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews