Nowela przedstawia losy Michasia, jednego z uczniów w poznańskiej szkole. Główny bohater to jedenastoletni chłopiec pochodzący z polskiej rodziny szlacheckiej, który uczy się w szkole niemieckiej. Wydarzenia noweli rozgrywają się w latach 70. XIX wieku, w okresie nasilenia akcji germanizacji, którą przede wszystkim objęto szkoły.
Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz (also known as "Litwos"; May 5, 1846–November 15, 1916) was a Polish journalist and Nobel Prize-winning novelist. He was one of the most popular Polish writers at the turn of the 19th and 20th centuries, and received the Nobel Prize in Literature in 1905 for his "outstanding merits as an epic writer."
Born into an impoverished gentry family in the Podlasie village of Wola Okrzejska, in Russian-ruled Poland, Sienkiewicz wrote historical novels set during the Rzeczpospolita (Polish Republic, or Commonwealth). His works were noted for their negative portrayal of the Teutonic Order in The Teutonic Knights (Krzyżacy), which was remarkable as a significant portion of his readership lived under German rule. Many of his novels were first serialized in newspapers, and even today are still in print. In Poland, he is best known for his historical novels "With Fire and Sword", "The Deluge", and "Fire in the Steppe" (The Trilogy) set during the 17th-century Polish-Lithuanian Commonwealth, while internationally he is best known for Quo Vadis, set in Nero's Rome. Quo Vadis has been filmed several times, most notably the 1951 version.
Sienkiewicz was meticulous in attempting to recreate the authenticity of historical language. In his Trilogy, for instance, he had his characters use the Polish language as he imagined it was spoken in the seventeenth century (in reality it was far more similar to 19th-century Polish than he imagined). In The Teutonic Knights, which relates to the Battle of Grunwald in 1410, he even had his characters speak a variety of medieval Polish which he recreated in part from archaic expressions then still common among the highlanders of Podhale.
In 1881, Sienkiewicz married Maria Szetkiewicz (1854-1885). They had two children, Henryk Józef (1882-1959) and Jadwiga Maria (1883–1969).
4⭐️ Jak kazda nowela Sienkiewicza smutna i nieco dobijajaca, ale zecydowanie sklania do myslenia. Moim zdaniem powinna to przeczytac kazda osoba, ktora kiedykolwiek ma zamiar wizac sie za nauczanie lub ma zwiazek z edukacja. W tragiczny sposob pokazuje do czego system edukacji moze doprowadzic i jak fatalne konsekwencje moze za saoba pociagnac... Pomimo innych czasow i okolicznosci, jednak niestety niewiele sie zmienia...
Unfortunately it was a very disappointing read. Although I'm all for inspiring future generations through creativity and independent thinking, the book was fine until the ridiculous ending. Wouldn't recommend reading it. At the same time, the story made me think about my schooling years in Poland and I have noticed many similarities. I say that with great sadness, though. Nothing useful can come out of cramming lots of useless knowledge...
Przeczytałam to, ponieważ mój nauczyciel od polskiego powiedział, że ta nowela pasuje do nas - klasy maturalnej. Bardzo boli mnie to, że tak w sumie to się on nie pomylił. W tej nowelce momentami widziałam dokładnie te same rzeczy, które ja wykonuje - brak odpoczywania i zarywanie nocy tylko po to by się uczyć, ogromny wpływ ocen na moje samopoczucie.
“Z pamiętnika poznańskiego nauczyciela” okazało się być zdecydowanie najlepszą nowelą Sienkiewicza jaką czytałem. Piękna historia nauczyciela i jego chorowitego ucznia, opowiedziana z niesamowitą wrażliwością. Warto sobie przypomnieć, co to znaczy wymagać ponad miarę i dostosować wszystkich do jednolitych standardów.
Króciutkie opowiadanie nauczyciela, który pilnuje ucznia gimnazjum i dopinguje go do nauki. Chłopak wie, że dla matki najważniejsze jest otrzymywanie dobrych wyników w nauce i poświęca temu dużo o wiele za dużo. Problemem jest nieznajomość języka okupanta, czyli rosyjskiego. Bo Poznań w tytule jest tylko przykrywką dla cenzorów, a rzecz dzieje się w zaborze rosyjskim.
Nie pamiętam kiedy ostatnio płakałam i byłam tak poruszona zadaną książką… Coś niesamowitego, sposób ukazania trudu tego dziecka i dalszego braku sukcesu - no coś niesamowitego. Takie prawdziwe i takie tragiczne. Człowiek czyta i przeżywa razem z tym dzieckiem i nauczycielem. Narracja pierwszoosobowa dużo tutaj robi. Naprawdę coś niesamowitego.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Bardzo smutna nowela o bardzo smutnym uczniu. Sienkiewicz zwraca w niej uwagę na nieelastyczny i niedopasowany do indywidualnych potrzeb system nauczania (co właściwie od tamtych czasów nie bardzo się zmieniło) oraz na presję otoczenia na "dobre oceny" oraz jej wpływ na młodego człowieka (co również chyba niewiele się zmieniło). Ta książka świetnie pokazuje, że aby zwrócić uwagę na ważny społecznie problem nie trzeba pisać długich elaboratów.