Tο αρχιπέλαγος του Γκρόουνιν είναι ένα μαγευτικό μέρος. Πάνω σε αυτό υπάρχουν πέντε βασίλεια, το καθένα τόσο διαφορετικό και τόσο μοναδικό. Όλα τα βασίλεια είχαν ζωή και μια καρδιά που έδινε πνοή σε όλο το Γκρόουνιν. Η κάθε καρδιά και ένα μικρό κομμάτι πέτρας. Όλα μαζί συνέθεταν το περίφημο Ξαναντού. Πολλοί πόλεμοι είχαν γίνει γι’ αυτό και σύμφωνα με τους θρύλους όποιος το κατείχε, θα απολάμβανε τη γνώση και την εξουσία που αρμόζει. Για πολλά χρόνια το πετράδι βρισκόταν ασφαλές, κρεμασμένο στον λαιμό του θεού-δράκου Γκλένφεντορ. Οι μάχες και οι αψιμαχίες είχαν καταλαγιάσει και όλοι προσπαθούσαν να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή, όσο μπορούσαν φυσικά. Ώσπου ο θεός-δράκος στράφηκε εναντίον του λαού που τον εξυμνούσε σε κάθε του βήμα. Δεν γνώριζε κανένας τον λόγο που είχε προκληθεί αυτή η τρομερή αλλαγή. Όταν ο Γκλένφεντορ έφυγε παίρνοντας και το Ξαναντού μαζί του, δυστυχία και αναστάτωση προκλήθηκε παντού. Το Ξαναντού έπρεπε να επιστρέψει στη θέση του, έτσι ώστε να μη χαθεί η ισορροπία. Πολλοί είχαν προσπαθήσει και είχαν αποτύχει. Ένας εκκολαπτόμενος μάγος, ονόματι Γκόλντον, θα αναλάβει τότε την πρόκληση με μια διαφορετική προσέγγιση, ειδικός στην αποκρυπτογράφηση της γλώσσας των δράκων. Ο Γκόλντον θα ξεκινήσει το ταξίδι του για να φέρει εις πέρας μια αποστολή που θα φέρει την ειρήνη και την ισορροπία πίσω στο Γκρόουνιν.
Έχω στα χέρια μου και διάβασα το "Ξαναντού". Να πω αρχικά για την έκδοση. Είναι εξαιρετική. Δέσιμο πολύ όμορφο, ανθεκτικό, σοβαρό. Η εικονογράφηση είναι μια επίσης υπέροχη έκπληξη καθώς οι παραστάσεις στο εσωτερικό του της Ελπίδας Χαρακτσή έχουν εξαίρετη ποιότητα, φαντασία και χρώμα. Πάμε τώρα σε αυτό καθ εαυτό το θέμα του: Το "Ξαναντού" είναι ένα ξεχωριστό ιδιαίτερο παραμύθι με έντονα στοιχεία φαντασίας. Μπορεί, άνετα, να διαβαστεί από παιδιά προεφηβικής ηλικίας καθώς και από μεγάλους. Είναι φιλικό, τρυφερό, όμορφο. Οι κόσμοι του, οι χαρακτήρες του, οι περιπλανήσεις του, η πλοκή του, έχουν όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά της γραφής του Γιώργου Δερβεντλή που τον κάνουν να έχει μια ιδιαίτερη θέση στο χώρο της φανταστικής λογοτεχνίας, τώρα και στο παραμύθι. Είναι επίσης δοσμένο όμορφα που σε κάνει να περιμένεις τη συνέχειά του, την οποία εύχομαι να είναι σύντομη.
Μόλις διάβασα το βιβλίο και είναι ένα υπέροχο παραμύθι για μικρά και μεγάλα παιδιά!! Σε ταξιδεύει και σε κάνει να ονειρεύεσαι!!! Σε γυρίζει στα παιδικά σου χρόνια με μια γλυκύτητα!! Αλλά και η δεκάχρονη κόρη μου ενθουσιάστηκε και είναι το μόνο βιβλίο που άφησε από τα χέρια της, μόνο εφόσον το τελείωσε!!!
"Μέσα από την ομάδα "The Book Supporters" μου δόθηκε η ευκαιρία να διαβάσω το παρόν βιβλίο και να αφήσω την ειλικρινή μου άποψη."
Με ένα νέο βιβλίο επανέρχεται ο Γιώργος Δερβεντλής, αυτή τη φορά στην κατηγορία της παιδική λογοτεχνίας φαντασίας. Με το πρώτο βιβλίο της σειράς "Το Ξαναντού-Τα χρονικά του Γκρόουνιν", ο συγγραφέας μας ξεναγεί στη δική του φανταστική χώρα, με τα πέντε βασίλεια, τους μύθους και τα πλάσματα τους.
Μέσα από ένα ταξίδι αναζήτησης και πρωτοφανούς θάρρους, ο ήρωας μας, ο μαθητευόμενος μάγος Γκόλντον προσπαθεί να φέρει σε πέρας την υπόσχεση του. Να φέρει πίσω στον βασιλιά τη μυθική καρδιά του Γκρόουνιν, το περίφημο πετράδι Ξαναντού, από τον δράκο Γκλένφεντορ. Ο Γκόλντον όμως έχει κρατήσει μυστική μια πολύ σημαντική λεπτομέρεια για τον εαυτό του. Κάτι που μπορεί να θέσει όλη την επιχείρηση σε πλήρη αποτυχία. Δυστυχώς, δεν έχει ιδέα από μαγικά.
Αναμφίβολα η τύχη μερικών είναι τεράστια! Το απόλυτο αουτσάιντερ καταφέρνει να φέρει σε πέρας μια δύσκολη αποστολή με τρόπο εντελώς ανορθόδοξο. Επίσης αξιοπερίεργο είναι το γεγονός πως καθόλη την εξιστόρηση μόνο συμπάθεια δεν μου γεννήθηκε για τον μάγο. Ένας εγωιστής και υπερόπτης νέος είναι, που έχει μεγάλη εντύπωση για τον εαυτό του παρά την πλήρη του άγνοια περί μαγείας και τρόπων. Μάγισσες, ξωτικά, καλικάντζαροι, μαγικά έντομα, κάθε εμπόδιο στον δρόμο του και μια επιβεβαίωση της αμάθειας αλλά και της τεράστιας τύχης του.
Το Ξαναντού είναι πραγματικά ένα διαφορετικό παραμύθι από τα συνηθισμένα. Η αφήγηση του συγγραφέα είναι ώριμη και πλούσια στην περιγραφή της. Η ιστορία ξετυλίγεται με ευχάριστη ροή, έχει αρκετές εναλλαγές και μπόλικο χιούμορ. Γιατί παρά την αντιπάθεια, ο τρόπος που ξεγλυστρούσε ο Γκόλντον από κάθε εμπόδιο ήταν εξαιρετικά αστείος. Το προτείνω σε παιδιά ηλικίας 9 έως 13 ετών. Θεωρώ πως θα την απολαύσουν περισσότερο ενώ είμαι σίγουρη πως θα εντυπωσιαστούν από την υπέροχη εικονογράφηση που υπάρχει στις σελίδες του. Επίσης, θα κρατήσει το ενδιαφέρον τους, μιας και στην ιστορία του Ξαναντού έπεται συνέχεια.
Τι χρειάζεται ένα παραμύθι, πέρα από μυθικά βασίλεια, περίεργα ονόματα και πλάσματα της λαογραφίας; Α ναι, μία αποστολή. Μόνο που αυτή τη φορά, η αποστολή ανατίθεται στο πιο περίεργο άτομο που θα μπορούσε να ξεπηδήσει από τον κόσμο του Γκρόουνιν.
Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας αυτού του πρωταγωνιστή διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον και το διασκεδαστικό αυτό παραμύθι κυλάει αρμονικά, σαν νεογέννητο Στόουνβεξ στο αρχαίο ποτάμι με τα κρυστάλλινα νερά, πριν γίνει βαλτώδες και πέτρινο. Κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε.
Η εικονογράφηση τα σπάει αλλά τι να την κάνω όταν είναι περιτύλιγμα από σκουπίδια; Θυμάστε τα παραμύθια που βλέπαμε στην τηλεόραση ή που μας έλεγε καμιά γιαγιά αν είχατε προλάβει τίποτα τέτοια; Τις απλές ιστορίες που είχαν με τα ηθικά διδάγματα; Ε προφανώς ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου ή δε τα θυμάται ή δεν είδε ποτέ του ένα παραμύθι για να ξέρει τι στον κόρακα είναι. Η ιστορία του προσπαθεί να χώσει εκατό ιστορικά στοιχεία για τον κόσμο που έχτισε χωρίς να παίζουν ρόλο στην πλοκή. Όχι μόνο θα ανακατέψει τα μυαλουδάκια των παιδιών με έναν τόνο άχρηστα ονόματα και μέρη αλλά δε θα παίξουν και κανέναν ρόλο στην πλοκή. Είναι φιλεριά δηλαδή, τα πέταξε έτσι μέσα γιατί δεν είχε υλικό ούτε για 30 σελίδες χωρίς αυτά. Συν αυτού δεν υπάρχει απολύτως κανένα ηθικό δίδαγμα. Ο πρωταγωνιστής είναι υπερόπτης και ανώριμος και δεν έμαθε τίποτα κατά τη διάρκεια της ιστορίας. Σε οποιοδήποτε πρέπον παραμύθι, θα ήταν δηλαδή ο βασικός κακός. Έκανε συνεχώς λάθος ξόρκια που βολικά τον ξελασπώνανε από κάθε κίνδυνο και στο τέλος μέχρι και ο κακός δράκος αποδείχθηκε ότι δεν ήθελε να μαλώσει και γίνανε αμέσως φιλαράκια έτσι για να λέμε. Οπότε δεν είναι παραμύθι αυτό, μια χαζομάρα και μισή είναι. Επίσης ο τίτλος βασίζεται σε πόλη των Μογγόλων που βράζανε και γδέρνανε ζωντανούς όποιον τους πήγαινε κόντρα. Δεν έχει καμία σχέση με το παραμυθένιο στοιχείο που φανταζόταν ο συγγραφέας.
Παραμύθι για μικρούς και για μεγάλους με πολύ όμορφη γραφή και εικόνες ζωντανές που σε κάνουν να ζεις την περιπέτεια που διαβάζεις σαν να βλέπεις ταινία! Μου άρεσε η υπόθεση και ο Γκόλντον ήταν πολύ ιδιαίτερος πρωταγωνιστής. Βρήκα τις περιπέτειες του διασκεδαστικές και μου άρεσε το χιουμορ του βιβλίου. Επίσης η εικονογράφηση ήταν πραγματικά απίστευτη!