دیگر انسان نیست

by Osamu Dazai, الف. آذر (Translator)

160 pages, ebook

Published January 1, 2020

About the author

Osamu DAZAI (native name: 太宰治, real name Shūji Tsushima) was a Japanese author who is considered one of the foremost fiction writers of 20th-century Japan. A number of his most popular works, such as Shayō (The Setting Sun) and Ningen Shikkaku (No Longer Human), are considered modern-day classics in Japan.
With a semi-autobiographical style and transparency into his personal life, Dazai’s stories have intrigued the minds of many readers. His books also bring about awareness to a number of important topics such as human nature, mental illness, social relationships, and postwar Japan.

Reviews

[Parvaneh · Rating 4 out of 5]

کتاب کوتاه بود و نثری روان داشت,به شدت برای من غم انگیز بود،مطمئنم همه ی ما مثل یوزو تو داستان یه شخصیت پنهان درونی داریم که تمایلی به ارتباط با هیچی نداره فقط مجبوریم مثل یوزو ماسک بزنیم و ادای آدم‌های خوب و اجتماعی را در بیاریم تا مورد تایید جامعه قرار بگیریم،گاهی وقتا جامعه و رفتارهای اجتماعی میتونه ادمو به جنون بکشونه و این اتفاق توی این کتاب به خوبی توصیف شده بود،دوسش داشتم و خوشحالم بابت خوندنش

[Bahar BaniFatemeh · Rating 4 out of 5]

مثل اکثر آثارِ معاصرِ ادبیات ژاپن، نثر روون و جذابی داره. نکته‌‌ی اصلی داستان برای من این بود که “تلاش برای خشنود کردن مستمر دیگران، نهایتاً منجر به جنون می‌شه.” پررنگ‌ترین نقطعه‌ضعف هم متأسفانه سانسور ترجمه‌اس که بخش‌های زیادی از داستان رو مبهم می‌کنه.

[Behishta · Rating 3 out of 5]

کتاب "دیگر انسان نیست" از اوسامو دازای.

این کتاب اثری است که همیشه در قلبِ قالبِ داستان های ژاپن و شرق آسیا به یاد ماندنیست.
در اول، باید بگویم که بهتر است با ترجمه نخونید چون بعضی اوقات سانسور ها خیلی چیز ها رو در داستان مبهم جلوه میدهند.
ثانیاً، اگر تا هنوز کتاب رو نخونده‌اید لطفا از بخش ریویوی من به اسم (داستان کتاب) بگذرید چون شاید حاوی یکم اسپویل باشد.
داستان نثر روان و خوبی دارد اما حرف‌هایش به شدت غلیظ است و در همان حال افکار شما رو مثل یک غبار دربر می‌گیرد(البته اگه تمرکز کنید، و یک فصل رو کامل بخونید تا از قضیه اصلی سردربیاورید، و همچنان با شخصیت ها عادت کرده باشید.)

- داستان کتاب:
داستان کتاب روایت پسری‌ درمانده و بیچاره‌ است که کل داستان بر شرح احوال زندگیِ این شخصیت پیش می‌رود. اسم این شخص "یوزو" است.
برای‌مان پستی و بلندی‌ های زندگی‌اش را نشان می‌دهد و بعضی اوقات آنقدری طنز تلخ روی کام جاری می‌کند که نیاز است تا کتاب را کنار بگذارید و بعد از چند لحظه دوباره شروع کنید به خواندن. یوزو وسط جمع بزرگی از زن‌ها بزرگ می‌شود و تا همیشه شکایت از زن‌ها در زندگی‌اش باقی می‌ماند. او همیشه در افکارش سردرگم است و حتا چندباری دست به خودکشی می‌زند. او در کودکی و بزرگسالی، بخاطر اینکه دیگران از او دور نشوند ماسک دروغین به چهره‌ می‌زد و طوری رفتار می‌کرد که هیچ‌وقت، تا به‌حال، غم روی دلش راه نرفته است.
یوزو از بین می‌رود، یوزو خود را فراموش میکند، یوزو بزرگ می‌شود، یوزو عاشق می‌شود، یوزو می‌شکند، یوزو دوباره نابود می‌شود.. و ما در تمام این قسمت‌ها با جزئیات پراکندگیِ افکار و خاطرات این شخصیت، روبرو هستیم.
راوی داستان خودِ یوزو است.
اگر کتاب های زندگینامه‌طور، نثر ساده و داستان فوقعالعاده غمگین نیاز دارید این کتاب بهترین انتخاب است.

- نظر من (من یک منتقد و نقدکننده نیستم و فقد سعی دارم نظرم رو بگم.):

امتیاز واقعی من= 3,7 از 5

من این کتاب رو تقریبا حدود یک سال پیش خونده بودم و یادم میاد که اون موقع یهو کتاب رو بستم و با خودم گفتم که دیگه نمیخواهم ادامه‌اش رو بخونم چون برایم کسل‌کننده بود.
اما بعد از یک یا دو ماه دوباره شهامتش رو پیدا کردم و سریع بدون تلف کردن وقت دوباره شروع کردم به خوندنش.
و اون وقت بود که من به شدت به این کتاب، بعد از خوندن چندین صفحه و مزه‌مزه کردن اون کلمات، بیشتر علاقه پیدا کردم. نمیدونم چطور آنقدری جذبش شدم که بعضی اوقات هزار بار یک صفحه رو خوندم.
و همینه. بنظرم همه‌ش به سلیقه و دید یک آدم بستگی داره. یک بخش علاقه‌ی ما به یک کتاب، بعضی مواقع، بخاطر اون یک شخصیتی است که باهاش خوب ارتباط گرفتیم. وقتی که در کتاب‌هایی که محور داستان روی زندگی یک انسان می‌چرخد، خواننده بتوانه با شخصیت داستان ارتباط خوبی بگیره، به زودی، با خود داستان کتاب هم به زودی کنار میاد.
اما کم پیش میاد که کتاب "دیگر انسان نیست" رو دوست داشته باشند چون ارتباط برقرار کردن با شخصیت یوزو و دیدن واقعیت درونِ افکارش برای یک خواننده بعضی اوقات سخته، و یوزو شاید گاهی‌اوقات زیادی بداهه‌گویی کنه پس برای همینه که اون یک فرد از خواندن کتاب لذت کافی رو نمیبره.
یوزو برای بعضی ها درک نشدنی بود و همان‌طور تا پایان تنها ماند.. طوری که حتا بعد از مدت زمان، آن ماسکی که چهره‌اش را می‌پوشاند هم فرسوده شد و چهره‌ی خود یوزو رو نابود کرد.
یوزو همانقدر که به یکی نیاز داشت به کسی هم نیاز نداشت.

پل داستانی رو به شدت نویسنده خوب ترمیم کرده بود و بنظرم شخصیت رو هم روی جای درست و حسابی قرار داده بود.
اما گاهی،
شخصیت کم می‌ماند که روی یکی از شکسته‌گی های پل داستان پا بگذاره و یهو! بیوفته پایین در سیاه چاله نابودی،
ولی در همان حال، فرض کنیم که در بعضی جاها میتونست به شیوه‌ی خودش روی اون جای سفت و محکم پل برسه، قدم بزنه و فکر بکنه، پس برای همین شما رو در جا میخکوب می‌کرد. و همچنین، قلم سیاه و تاریک اوسامو دازای به خوبی با روند داستان خو گرفته بود.

کتاب خوبیه، اما تا وقتی که شما به شخصیت بیشتر از داستان اهمیت بدهید
چون درزهایی در داستان مشاهده میشود که شاید خوبند ولی در همون حال بدی خودشون رو هم دارند.

- در پایان:
باید بگویم که این کتاب اثر فوقالعاده‌ای به‌شمار میرود که در وقت و زمان معین خودش، یک فرد حتماً باید در زندگی‌اش این کتاب رو حداقل برای یک بار هم که شده بخونه.
معنی زندگی رو به خوبی منتقل کرده بود.
این کتاب داستانیست از تحولات نابودیِ گم‌شدن.. و نگرشی بر موجودی به اسم "انسان" که همانقدری که میتواند خوب باشد همانقدر هم میتواند گناهکار باشد.

امیدوارم همانقدر که من از خوندنش لذت بردم شما هم همانقدر لذت ببرید.

[Mizukii_shelf · Rating 4 out of 5]

فکر میکنم تنها شخصیت داستانی بود که قبول داشتم منزجرکننده ترین آدمیه که میشه شناخت ولی با این وجود بازم اینطوریم که میتونم درد و غم و ناراحتیو زجرشو درک کنم ناامیدیو افسردگیشو...
در کل داستان افسرده کننده و بی روحی بود خیلی طول کشید خوندنش ولی دوسش داشتم
حرفا و جملاتشو می‌فهمیدم
پوچیه زندگی و داستانو