Kruimeldief

by Hind Eljadid, Zahra Eljadid (Illustrator)

'Haar huid valt bijna naast haar botten. Als ik zou willen zou ik ze kunnen plooien, vouwen en binnenstebuiten keren. Ik zou er een afdak van kunnen maken of mezelf ermee ontwikkelen als een soort dubbele huid. Mijn moeder trekt en pulkt aan het loshangen vel van haar borsten, kijkt naar me en zegt dat die vroeger vol melk zaten en dat ik dan aan haar tepel zoog. Ik word er misselijk vak. Ik vraag me af hoe ver ik haar huid zou kunnen rekken, hoeveel tijd er nog tussen haar huid en organen over is, tot ze elkaar raken omdat er niets meer is.'
Een ziekte verteert het lichaam van de moeder van Hind en Fatima-Zahra Eljadid. Het is een traag en pijnlijk aftakelingsproces en het komt bovenop de vechtscheiding van haar agressieve ex-man, en bovenop de angst en de armoede. Kruimeldief is een poëtische maar ook rauwe elegie over moederkeszalf, afscheid nemen, terugblikken en herinneren. Maar ook over witte gangen, liefdeloze lakens en ... zusterliefde. Misschien wel het debut van het jaar.

Genres: School, Poetry

149 pages, Paperback

Published January 1, 2021

About the author

Is een Antwerpse woordkunstenaar en schrijver.
Voor haar performatieve woordkunst won ze verschillende awards waaronder de VanDale spoken award in 2017, de BILL-award in 2018, de emancipatieprijs van VOEM in 2019, de El Hizrja literatuurprijs in 2020, ...

Reviews

[Cindy · Rating 5 out of 5]

Het meest beklijvende boek dat ik al las! En zoveel liefde ondanks alle pijn en verdriet.

[Eva · Rating 3 out of 5]

Als kruimels bij elkaar geveegde fragmenten uit het leven van de schrijfster en de illustrator. De woorden van Hind Eljadid gecombineerd met de tekeningen van haar zus Zahra Eljadid zorgen voor dit mooie en breekbare boekje.
🌪️🌪️🌪️🌪️🌪️🌪️🌪️
« Alles is vergeven, alle fouten aan weerskanten maken nu niets meer uit. Het is jammer hoe typisch dat is. Dat eerst iets moet verdwijnen voordat het wordt geapprecieerd. »

[Annelies Van Oost · Rating 5 out of 5]

Een beklijvende en prachtig vormgegeven ode aan een moeder. Als chronisch zieke moeder is dit erg confronterend om te lezen. Bedankt om dit te delen, zussen Eljadid! Jullie verleden is een inspiratie voor mijn toekomst.

[Marie Meeusen · Rating 2 out of 5]

Moeilijk. Als rauw en eerlijk ervaringsverhaal dat moeilijke zaken bespreekbaar maakt, apprecieer ik dit boek zeker. Als resultaat van zussenliefde warmt het mijn hart.

Maar de taal raakte me niet altijd, de verhaallijn was soms echt te mager en het boek mist een stevige redactieslag.

Toch is het pijnlijk om sterren te geven aan dit boek. Niet alles in het leven is kwantificeerbaar.

[Ingrid · Rating 5 out of 5]

Mijn #recensie over het debuut van Hind Eljadid​, Kruimeldief - Zahra Elj​ (EPO Uitgeverij) kan je nalezen op mijn blog via ​https://boeklovers.wordpress.com/2021...
Inclusief #boekvoorstelling

[Annadwolf · Rating 4 out of 5]

‘Ik neem alles op mij, ik til de wereld voor haar op en ik draag haar pijn, ik zal haar wassen en voeden, ik zal haar verschonen en tonen hoe van jezelf te houden. Ik zal haar dragen door alle dagen die nog mogen komen. Ze mag niet weg, ik heb haar nog nodig’ (132-133)

[Sarah El Massaoudi · Rating 5 out of 5]

Kort, maar enorm krachtig.
Pijnlijk, hartverwarmend, rauw...
Ik ben er stil van geworden.
Over ziekte en zorg.
Over verlies en liefde.
Met tussendoor prachtige poëtische stukken.
En mooie illustraties aan de hand van zus Fatima-Zahra.

Altijd al fan geweest van Hind Eljadid.
Nu nog meer. Waw.

[Salomé Heyman · Rating 4 out of 5]

Krachtig werk van de zusjes Eljadid

[Eva Somers · Rating 5 out of 5]

Een pareltje. De tekeningen en de tekst vormen een prachtig geheel, en de bijzondere vorm van sommige stukken tekst versterkt de inhoud nog.

[Encoremma · Rating 5 out of 5]

Wenen. Wat een aangrijpend verhaal. Zo mooi in woord en beeld gebracht, ook al is de inhoud soms pittig. TO READ!! ❤

[Caroline · Rating 5 out of 5]

Onbeschrijflijk mooi en aangrijpend

[Selien · Rating 3 out of 5]

Een boek met een impact! Toen ik de QR-code naar het luisterboek zag, heb ik de kans natuurlijk genomen om het boek te lezen terwijl het voorgelezen werd. Dit is ook aan te raden, hoewel het na een tijd storend is dat er bijna op élke pagina veranderingen zijn aangebracht. Dan vraag ik mij af: welke versie is de 'goede'? Als je focust op de inhoud, dan is het een zeer persoonlijk gebracht verhaal, waarbij de nuchtere toon van de voorlezer contrasteert met de emotionele lading op het witte papier. De toegevoegde tekeningen van zus Zahra Eljadid zijn ook een absolute meerwaarde. Conclusie: ik wil meer, maar wel meer hetzelfde (boek-audioboek).

[Sien Van Hoorebeeck · Rating 4 out of 5]

‘We slapen samen op één matras die nacht, in het midden van de woonkamer. Mijn zus, ik en ook mama, maar zij gebruikt dezelfde matras enkel als hoofdkussen. Ik hoop dat de vloer het gewicht van ons verdriet dragen kan. Dat we niet wegzakken, als drijfzand. Hoogtevrees.’

[Evi Maquoi · Rating 5 out of 5]

In één ruk uitgelezen! Hartverscheurend. En o zo mooi geschreven.

[Rino Feys · Rating 4 out of 5]

Nu eens poëtisch en warm, dan weer rauw en hartverscheurend, brengt Hind Eljadid het relaas van een kindertijd waarbij ze vooral inzoomt op de relatie met haar ziekelijke moeder die de kinderen wil beschermen tegen hun gewelddadige vader. Tenslotte staat zij alleen voor de opvoeding van haar twee dochters, een hele opgave met haar aandoening. Een ontroerend verhaal over trauma en verlies maar ook over toewijding en mededogen, puur en meeslepend geschreven. Met prachtige illustraties van Fatima-Zahra Eljadid, haar zus, met wie ze door de gebeurtenissen in hun jeugd een heel nauwe band onderhoudt. Een kleine, zeldzame parel.

[Iris · Rating 3 out of 5]

This book hold the truth about Hind and Zahra's lives and I feel uncomfortable to rate this.
The content I cannot rate, but I will try to rate the writing style.
Hind is amazing with words and this reflects in her book as well. She used a wonderful vocabulary and Zahra's illustrations finish it off.
I started it late in the vending and finished it the morning after. It reads very easily and you're sucked into the story immediately. I o ly wish some chapters would have been a little longer. They end abruptly sometimes.

[Tine Cornelissen · Rating 5 out of 5]

Naar aanleiding van het theaterstuk nog eens herlezen.
Blijft raken! 2 straffe madammen.
Het theater is trouwens een mooie aanvulling op het boek (dus best eerst het boek lezen 😉).

[Lone Wittoeck · Rating 4 out of 5]

4,5⭐️

[Linda De Geest · Rating 5 out of 5]

Aangrijpende ode aan moeder- en zusterliefde

Twee zussen bundelden hun creativiteit in dit boek, waarin ze het hartverscheurend verhaal van hun kinderjaren brengen. De ene zus is woordkunstenaar Hind Eljadid, de andere is illustrator Fatima-Zabra Eljadid.

Stukjes poëzie, proza en illustraties worden kruimelgewijs aan de lezer voorgeschoteld in een boekje met een verrassende bladspiegel. Even verrassend als het leven zelf. Met af en toe wat “leegte”.

De zussen brengen het schrijnend relaas van hoe ze opgroeiden in een gezin waar partnergeweld tot een vechtscheiding leidde, waar ze met hun zieke moeder een éénoudergezin gingen vormen, in armoede leefden en al heel jong hun plan moesten trekken. Ze moesten hun moeder verzorgen, letterlijk en figuurlijk. Ze zagen haar aftakelen en machteloos worden, tijdens de ziekenhuisopnames van de moeder waren ze meestal aan hun lot overgelaten, zeker als ze ouder werden. De zussen zorgden voor elkaar en voor hun moeder.

Het is een rauw verhaal vol zusterliefde, boordevol respect naar hun moeder. Met liefde en haat beschreven, vanuit de ervaringswereld van het jonge kind.

Hind Eljadid beoefent de slam-poetry. Vooraan in het boek staat er een code met link naar het luisterboek dat ze zelf insprak. Zo werd dit debuut meer dan een roman, het werd een totaalbeleving, mede dank zij de prachtige illustraties.

Citaat:

‘(…) ik neem alles op mij, ik til de wereld voor haar op en ik draag haar pijn, ik zal haar wassen en voeden, ik zal haar verschonen en tonen hoe van jezelf te houden. Ik zal haar dragen door alle dagen die nog mogen komen. Ze mag niet weg, ik heb haar nog nodig’ (132-133)

[Koen Roman · Rating 5 out of 5]

Dit zijn niet zomaar wat kruimels die je voorgeschoteld krijgt.
Met een steeds weer verrassende bladspiegel bouwt Hind Eljadid een hartverscheurend verhaal op waarin je als lezer meegesleept wordt en dat je niet toelaat het boek ook maar 10 minuten op kant te leggen.

Proza, roman, essay, dichtkunst... alle genres verweeft de woordkunstenares en beoefenaarster van de slam-poetry tot een meesterlijk aangrijpend geheel dat zijn apotheose vindt in het alles vergevende 'Aan Mama', het laatste hoofdstukje in het boek.
Het verhaal van de niet met geluk overgoten jeugd van 2 zussen door beiden op eigen wijze beleefd, geschreven en getekend (illustraties zijn van de hand van Hind's zus Fatima) beklijft op ieder blad. Dat bloedbanden immens sterk kunnen zijn wordt in deze autobiografie (?) met liefde en haat beschreven zoals het enkel mensen lukt die zielsveel van elkaar houden.

Grote uitgeverijen misten hier een grote vis maar alle lof aan EPO dat ons in staat stelt kennis te maken met onverdroten talent dat anders zijn weg naar het publiek moeilijk vindt. Ik vind alvast mijn weg naar een van de dichtavonden van Hind Eljadid eens we van de Coronalockdown verlost zijn.

Deze 'Kruimeldief' baarde een parel.

[Sandra Van den Bosch · Rating 4 out of 5]

Mooi, hard en zacht tegelijk. Veelbelovend debuut met prachtige illustraties!
...”Alles is vergeven, alle fouten aan weerskanten maken nu niets meer uit, het is jammer hoe typisch dat is. Dat eerst iets moet verdwijnen voordat het wordt geapprecieerd. Niet dat ik je niet apprecieerde, maar ik kan het nu allemaal beter plaatsen dan toen. Alle ruzies en harde woorden hebben nu geen plaats meer in mijn hoofd. Er is enkel nog gemis en begrip. Want nu ik zelf moeder ben, zie ik hoe hard het ouderschap af en toe is. Dat ouderschap niet alleen maar bestaat uit knuffels en zachtheid. Maar dat het nu en dan keihard KAB zijn, niet comprimeerbaar. Dat de grenzen die je stelde voor onze eigen bestwil waren. Maar we weten beiden dat er meer plaats is buiten de aangegeven grenzen.”...

[Karen · Rating 4 out of 5]

"We slapen samen op één matras die nacht, in het midden van de woonkamer. Mijn zus, ik en ook mama, maar zij gebruikt dezelfde matras enkel als hoofdkussen. Ik hoop dat de vloer het gewicht van ons verdriet dragen kan. Dat we niet wegzakken, als drijfzand. Hoogtevrees."

Elke zin in dit boek gaat door merg en been. Hind Eljadid schrijft over haar leven als kind van een zieke moeder. We volgen haar verdriet en machteloosheid met een vergrootglas, aan de hand van nauwkeurig uitgekozen scènes en woorden. Geen enkele letter is overbodig in dit boek. Een aanrader.

[Marijne Van Boeckel · Rating 5 out of 5]

‘Al bij al zag ze er droevig uit, zelfs als ze blij was kon je een soort pijn in haar ogen lezen. Begrijp me niet verkeerd, het verdriet stond haar prachtig, ze droeg het met een elegantie en een kracht die weinigen begrepen. Haar pijn en lijden waren ook haar trots.’

‘Kruimeldief’ van Hind Eljadid schetst met illustraties van haar zus Zahra het pijnlijke aftakelingsproces van hun moeder. Over ziekenhuisgangen, zusterliefde en moederkeszalf.

[Katrien Schuermans · Rating 4 out of 5]

Wat een verhaal. Hind Eljadid heeft nooit verstopt dat zij en haar zus een harde jeugd achter de rug hebben. Maar het lezen, en het mee beleven, maakt het ontzag voor deze twee zussen en de manier waarop ze door het leven gaan, alleen maar groter.
Het verhaal, de schrijfstijl is een combinatie van verhalend en slam. Eljadid speelt een heerlijk spel met taal. Het maakt benieuwd naar wat ze hierna gaat doen.

[Hendrik Dejonckheere · Rating 5 out of 5]

Een formidabel vorm gegeven boek, zowel in taal als illustraties. Het fragmenten zijn zo intens dat meer tekst hier nauwelijks iets zou toevoegen en eerder afbreuk zou plegen aan de sfeerschepping. Ondanks alle ellende overheerst de positieve ondertoon in dit prachtige werkje waarin de moeder-dochter-zus relatie vooral vanuit gevoel wordt benaderd. De wijze waarop de omgeving in beeld gebracht wordt is veel meer zeggend dan tal van wetenschappelijke analyses. Een top boek.

[Ada De Boeck · Rating 4 out of 5]

Een heel ontroerend boek! Een ode van 2 zussen aan hun mama. Een verzameling poezië-proza en tekeningen over opgroeien in een bijzonder moeilijke gezinssituatie met een kwetsbare en gekwetste moeder. Alle fragmenten die je leest zijn herinneringen net kruimeltjes :) Een moedig debuut over de invloed die een ziekte en armoede kan hebben op een gezin.

[Anke · Rating 4 out of 5]

Soms zacht van liefde, soms keihard door wat het leven op je pad brengt, maar altijd oprecht en mooi. Je voelt de liefde voor hun mama in elke zin en elke tekening.

Ik lees geen graphic novels of strips en ben dis absoluut niet met tekeningen of vormgeving bezig, maar in dit boek is het zo nadrukkelijk aanwezig. Mooi vorm gegeven!

[Kristof Schoenaerts · Rating 1 out of 5]

Het boek ‘Kruimeldief’ van Hind Eljadid, hoewel uniek in zijn thematiek, slaagde er niet in mij te boeien. De vertelling voelde langdradig en miste dynamiek, wat het lezen tot een uitdaging maakte. Ondanks de potentieel interessante onderwerpen, was de uitvoering onvoldoende om mijn aandacht vast te houden. Dit maakte het geheel tot een teleurstellende leeservaring.

[Sarah Skoric · Rating 3 out of 5]

Interessant verhaal van kinderen en moeder. De schrijfstijl is niet volledig mijn ding (op vlak van woordgebruik en zinsbouw), maar opbouw van boek vind ik wel echt goed zitten. Waarnemingen van Hind als kind en tiener, aaneenschakeling van hoofdstukken.

[Izzy Liamsi · Rating 5 out of 5]

Zeer prachtige boek.
Ik heb het in 1 keer helemaal gelezen.
Hind is goed in woorden en zahra kan prachtig tekenen.
Dikke duim omhoog.
Ik wacht op het volgende boek van jullie. 🥰😍🙂