สัตบุรุษผู้แช่มช้อย เล่ม 3

窈窕君子 #3

by 三千风雪, San Qian Feng Xue, ซานเชียนเฟิงเส่ว์

หมิงฉางเยี่ยน นายเอกเกิดมาพร้อมกับผิวพรรณที่ดีรูปงามล่อผึ้งลวงผีเสื้อพร้อมด้วยทักษะต่าง ๆ อันน่าทึ่ง กระทั่งชื่อจริงของเขาเองยังประกอบด้วยอักษรที่เข้าใจและออกเสียงยาก หลังจากมาที่จงหยวน (หมายถึงที่ราบแถวแม่น้ำหวงเหออันเป็นอู่อารยธรรม) บ้างก็ถูกเรียกหมิงส้าวเสีย (ผู้กล้าน้อยหมิง) บ้างก็เรียกหมิงต้าเกอ บ้างก็เรียกวิญญูชน

หมิงฉางเยี่ยนอาศัยอยู่ซางเซิงเกือบสิบปีพรสวรรค์ของเขานับวันก็ยิ่งเด่นชัดเป็นที่ประจักษ์ ใต้หล้าไม่มีผู้ใดเอาชนะคนผู้นี้ได้ สมควรแก่การนับถือเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่ง ยุทธภพสงบสุขมาเนิ่นนานและด้วยความที่หมิงฉางเยี่ยนเป็นยอดฝีมือแต่ยังหนุ่มจึงเป็นที่อิจฉาริษยาจากผู้คนสำนักอื่นคล้อยให้ร่วมมือกันหาทางกำจัดหมิงส้าวเสียคนนี้โดยเร็ว และแล้วเขาก็ถูกกล่าวหาว่าเป็นฆาตกรสังหารศิษย์ผู้เป็นที่รักของหลายคน วิญญูชนอันดับหนึ่งกลายเป็นอดีตหมิงฉางเยี่ยนถูกตราหน้าว่าเป็นมารใจทมิฬ

อดีตจอมยุทธ์อันดับหนึ่งในยุทธภพ กลายเป็นเพียงกึ่งคนพิการ สูญสิ้นวรยุทธ์ เพื่อตามหาสมุนไพรวิเศษที่จะช่วยฟื้นฟูวรยุทธ์ เขาจึงตัดสินใจปลอมเป็นหญิงสาวแฝงตัวเข้าวังหลวงเป็นชายาองค์จักรพรรดิ

562 pages, Paperback

Published January 1, 2021

About the author

Associated Names:
* San Qian Feng Xue
* 三千风雪 (Chinese Profile)
* ซานเชียนเฟิงเส่ว์ (Thai Profile)

Reviews

[Tippy Chee · Rating 5 out of 5]

โอ้ย ตายๆ เกินคาดจริงๆ เรื่องนี้เริ่มมาแบบน่ารักๆ จนถึงตอนจบ ทั้งตอนหลักและตอนพิเศษ ยิ่งน่ารักไปอีกกก

สามเล่มหนาๆ รายละเอียดเล็กๆ เยอะมาก ถ้าอ่านไม่ละเอียดอาจจะงงได้ ดีเทลบางอย่าง ไม่ได้เล่าออกมาตรงๆ แต่อยู่ในสีหน้าท่าทางพฤติกรรมตัวละคร หรืออยู่ในบรรยากาศของฉากบ้างก็มี สำหรับเราซึ่งชอบเก็บรายละเอียด รู้สึกสนุกกับเรื่องนี้มากๆ เลย สำนวนแปลอาจแปลกไปจากนิยายจีนแนวย้อนยุคเรื่องอื่นไปหน่อย แต่หลังจากเริ่มชินแล้ว กลายเป็นว่าเราชอบมากๆ อ่านลื่นอ่านเพลินจนจบ ในส่วนของพล็อต เราว่าผูกได้ดี ไม่มีออกทะเล ตัวละครหลักมีเป้าหมายชัดเจน ปริศนาชวนติดตาม ตัวลาสต์บอสเดายากจริง ตัวร้ายหลักๆ มีสามตัว ซึ่งกว่าจะเฉลยตัวสุดท้าย ก็คือเล่มสามแล้วนะ ด้วยความเดายาก ทำให้อ่านสนุกไม่เบื่อจนจบได้เลย นัมเบอร์วัน !

เรื่องราวโดยส่วนใหญ่ มีซีนตลกค่อนข้างเยอะ แต่ในส่วนของเบื้องหลังชีวิตจอมยุทธ์น้อยหมิง และอีกหลายๆ ตัว จริงๆ รันทดมากนะ แต่ไม่ได้เล่าซีนดราม่าอย่างยืดยาวเท่าไหร่ เลยไม่ได้ทำร้ายตับเรามากจนเกินไป โดยรวม สำหรับเรา ถือว่าเรื่องนี้ค่อนไปทางบันเทิงมากกว่าดราม่า อัตราส่วนประมาน 80/20

ส่วนที่ชอบที่สุด คือคาแรคเตอร์จอมยุทธ์น้อยหมิง นี่แหละ คนอะไร โคตรน่าเอ็นดู ยิ่งพอมีบรรดาศิษย์น้องๆ สำนักเทียนชิงเข้ามาร่วมสร้างความครึกครื้นด้วยแล้ว ยิ่งอ่านสนุกไปอีก หลิ่วค่วง หลี่หมิ่นจวิน ซิ่วหลิงหลง คือแก๊งคนขี้แกล้งที่ฮาสุดๆ สามคนนี้เข้าฉากทีไรต้องได้ฮา บทบรรยายทำได้ดีมากกก ทั้งซีนตลก ฉากต่อสู้ หรือฉากดราม่า หลายๆ ฉากบรรยายออกมาได้เหมือนเป็นภาพสโลว์โมชั่นเลย เฮ้ย อันนี้เจ๋งมากๆๆ บทพูดก็ดีมากกก ตลกก ดีย์ทุกตรงจริงๆ

กล่าวถึง nc หน่อยดีกว่า เกินคาดอีกเหมือนกัน ยึกยักกันมาสองเล่มหนาๆ แล้ว ในที่สุด nc ก็มา เล่มสุดท้ายนี้เสิร์ฟให้ สามฉากเต็มๆ แต่ละฉากยาวสิบหน้า เต็มที่กันไปเลย ไม่มีกระมิดกระเมี้ยน เราชอบบทบรรยายสไตล์นี้นะ มีความวับแวมไม่ได้ประเจิดประเจ้อเกินไปและไม่มีความรุนแรง อันนี้จะกำลังน่ารัก แบบเนิบนาบหน่อย ๆ ความหน้าบางของน้องหมิง ทำเราลุ้นไปด้วยตลอดด

เนื้อเรื่องหลักจบที่ประมานครึ่งเล่มสาม จากนั้นเป็นตอนพิเศษ มีทั้งเรื่องราวชิลๆ ต่อจากเรื่องหลัก และเรื่องย้อนอดีตของทั้งคู่หลัก และตัวละครประกอบต่างๆ ตอนที่ชอบที่สุดคือละครสั้นคนงามน้อยอวี๋ 5555 มันเป็นน่ารักมากกกกก

เรื่องนี้ รายละเอียดเยอะมากจริงๆ อย่างเช่นประวัติความเป็นมาของไอเท็มบางอย่าง ที่ไม่ได้เล่าไว้ในเรื่องหลัก ก็เอามาเฉลยในตอนพิเศษ และทั้งที่เล่าเรื่องโดยไม่ได้เรียงตามลำดับเวลา แต่อ่านไม่งงเลย เพราะในทุกๆ ไอเท็มที่มีความสำคัญ ตอนที่อ่านถึง จะรู้สึกได้ว่าไอเท็มนั้นถูกโฟกัสมากเป็นพิเศษ ก็เลยจำได้ตลอด พอมีเรื่องราวประกอบในตอนพิเศษเข้ามา เลยเหมือนได้เพิ่มเติมให้เรื่องราวยิ่งสมบูรณ์ขึ้นอีก ถึงแม้หลายๆ ตัวละครจะเหมือนถูกลืมไปในตอนท้าย เราแอบลุ้นคู่อาจวิ้นกับฉู่เซียวอวิ๋นอยู่เหมือนกัน แต่ก็นะ มันไม่ใช่ตัวละครหลักจร้า แถมเป็นคู่ชญด้วย ถ้าจะเอาแบบละเอียดกว่านี้ต้องมีภาคแยกแล้ว

สรุป ใครยังฝังเรื่องนี้ในกองดอง ขุดขึ้นมาเถอะ มันสนุกจริงๆ หรือถ้าเคยอ่านเล่มแรก แล้วช่วงต้นๆ เรื่อง รู้สึกไม่ชินสำนวนแปล ขอแนะนำว่า ให้อดทนอ่านต่อจนถึงบทที่ 9 ให้ได้ แล้วต่อจากนั้นจะอ่านสนุกยาวๆ แบบวางไม่ลง 👍

[Rada Chalapipat · Rating 3 out of 5]

เป็นเล่มที่ชอบน้อยและอ่านผ่านตาเร็วที่สุด ตัวพล็อตหลักจบตั้งแต่ครึ่งเล่ม ตอนพิเศษต่างๆขยายความหวานและฉาก NC ของพระนายเป็นหลัก มีเรื่องราวของตัวละครสมทบอื่นนิดหน่อย แต่ที่น่าขัดใจมากที่สุดคือความไม่ชัดเจนรัดกุมของเนื้อเรื่องหรือตัวละครบางช่วงบางตอน บทเสริมครึ่งเล่มที่เพิ่มเติมมาจึงเป็นความหนาที่ไม่ดึงดูดใจ

เปิดเรื่องด้วย "งานเลี้ยงบูชาฟ้าดิน" ซึ่งเป็นการแข่งขันชิงที่หนึ่งในยุทธภพโดยตัดสินกันว่าใครจะเป็นผู้ชักดาบ "ประกาศิตปุถุชน"ออกจากฝักได้สำเร็จ ซึ่งดาบเล่มนี้สรุปมาว่าไม่มีที่มาที่ไป มีพลังแค้นทำลายล้างสูงและเลือกเจ้าของ คนเดียวที่เคยดึงดาบออกจากฝักได้เกือบสิบปีก่อนคือ #หมิงฉางเยี่ยน นายเอกหน้าสวยแฝดคนพี่อดีตรัชทายาทแคว้นตาเย่ว์ แน่นอนว่าคนชนะต้องเป็นนายเอก แต่เป้าหมายหลักของการแข่งขันครั้งนี้คือแผนก่อกบฏที่องค์ชายสามสกุลฉู่ร่วมมือกับชาวต่างแดนที่มองว่าจงหยวนกำลังอ่อนแอเพราะขาดวิญญูชนแห่งห้วงคำนึงผู้ครองประกาศิตปุถุชน โดยไส้ศึกคนสำคัญ คือ #อวิ๋นหลัว หัวหน้าหน่วยทัพพิรุณผู้ลึกลับซึ่งคอยช่วยราชสำนักกำจัดเสี้ยนหนามที่ไม่เชื่อฟังในยุทธภพ บิ๊กบอสเรื่องนี้เป็นสาวสวยนอกด่านสายบู๊ ใจโหดเอาแต่ใจ เป็นเพื่อนวัยเยาว์ของนายเอกและเป็นคนเดียวกับที่ช่วยดูแลรักษานายเอกช่วงที่ถูกพิษแล้วหนีรอดจากความตายเมื่อสามปีก่อน เราไม่อินกับบทสารพัดสารเพของอวิ๋นหลัวมากที่สุด เค้าเกริ่นว่านางน่าจะถูกกองทัพย่ำยีทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัสเลยตามหาหญ้าเทพเซียนโดยยุให้นายเอกไปหาในวังหลวงจนได้ใกล้ชิดพระเอก แต่ช่วงเดียวกันก็ให้สวมบทบาททัพพิรุณและพญายมชุดวิวาห์พอมาถึงเล่มนี้ก็จะกำลังภายในสูงส่งจนเป็นอีกคนที่ชักดาบประกาศิตปุถุชนออกมาได้ก่อนที่จะพลังย้อนกลับทำร้ายร่างกายซึ่งเพิ่งจะฟื้นตัว อ่านแล้วชวนงงกลับไปกลับมา พอเค้าอ้างว่าอวิ๋นหลัวคือบอสที่จับคนในเล่มแรกเพื่อทดลองยาในการฟื้นฟูร่างกายและใช้เป็นหุ่นกระดาษก็ไม่มีการขยายความว่าตกลงเค้าแย่ขนาดไหน ดีขึ้นเมื่อไหร่ แล้วการที่ตามล้างขุนนางและราชสำนักจงหยวนเพราะแค้นที่ถูกฆ่าล้างเผ่าแล้วคนร้ายๆแบบนี้ทำไมยอมแฝงตัวเป็นไส้ศึกให้พ่อนายเอกเจ้าแคว้นต้าเย่ว์ ซึ่งก็เป็นอีกตัวละครที่ดูไร้เหตุผล ไม่มีความสามารถที่ชัดเจน ไม่มีความรอบคอบ เน้นแค่ความมุทะลุอยากแก้แค้นจงหยวนถึงขนาดฆ่าลูกฆ่าเมียได้แต่สุดท้ายกลับตายอย่างง่ายดาย ตัวละครสมทบหลายคนก็ไม่มีบทสรุปชัดเจนหลังจากการต่อสู้ระหว่างนายเอกและอวิ๋นหลัวสิ้นสุดท่ามกลางซากปรักหักพังแห่งวังหลวง เช่น หลวงจีนตาบอดและวัดที่เคยกุมอำนาจในยุทธภพเป็นอย่างไร องค์หญิงแสนซนน้องต่างพ่อของพระเอกและรัชทายาทจะได้คู่กันรึเปล่าเพราะฝ่ายหญิงยังทำตัวติดหนึบกับองครักษ์ร่างยักษ์ตลอดเวลา ยุทธภพและประกาศิตปุถุชนเป็นอย่างไรเมื่อจบด้วยข่าวการตายอีกรอบของนายเอก เช่นเดียวกับเหตุผลใดที่อวิ๋นหลัวเก็บศพน้องสาวนายเอกไว้อย่างดีในโลงน้ำแข็งทั้งที่เจ้าตัวน่าจะผูกพันกับกวนอิมหน้าหยกมากกว่า

โดยรวมแล้วงานแปลไม่มีปัญหาเท่าตัวพล็อตเริ่มได้ดีแต่คลายปมที่ยุ่งเหยิงยังไม่หมดจดพอ

[orangejasmine · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้ชอบน้อยสุดเลยค่ะ

เป็นเล่มปิดปมปัญหาของเรื่องที่ปูเรื่องมาค่อนข้างใหญ่โต สุดท้ายปิดแบบปิดๆ ไปให้มันจบๆ แค่นั้นเลย จนเราไม่แน่ใจว่าตกลงเราเข้าใจปมปัญหาในเรื่องถูกมั้ยนะ ว่าทั้งหมดทั้งมวลที่ตัวร้ายทำคือแค่เพื่อแก้แค้นสกุลฉู่ ซึ่งก็คือราชวงค์เก่าทั้งหมด? และที่ต้องฆ่าหมิงฉางเยี่ยนก็เพราะจะเป็นตัวขัดขวางแผนการของนาง? เสียดายอะ สองเล่มแรกเราอ่านสนุกอยู่นะคะ แต่เล่มนี้หนาเปล่าๆ ปิดปมไม่ปังเลย ตัวละครที่นึกจะหายก็หายไปก็เยอะ อาจวิ้นงี้ รัชทายาทพระองค์ใหม่งี้ ตอนพิเศษกว่าครึ่งเล่ม คิดว่าจะเล่าเรื่องของแต่ละคนที่เหมือนจะเด่นแล้วหายไปเพิ่มเติมก็ไม่มี เสียดายมากๆ เล่มนี้เลยอ่านเพื่อให้จบไปจริงๆ

นอกจากนั้นคือการกระทำบางอย่างก็ไม่อธิบายเพิ่มเติม โดยเฉพาะตัวละคร last boss อย่างหัวอวิ๋นฉาง สุดท้ายก็คือปล่อยให้นางตายไปพร้อมกับความงงๆ ของคนอ่านว่า ฮะ? แค่นี้จริงดิ? ทั้งเรื่องความแค้นอะไรต่างๆ ของนาง เรื่องโลงศพน้ำแข็งพันปี ทำไปเพื่ออะไร? ฆ่าหมิงฉางเยี่ยนทำไม? และแผนการกับองค์ชายสามก็มาแบบขยักขย่อน จะเล่าก็ไม่เล่าให้เคลียร์ แค่เล่าๆ ว่าเออๆ วางแผนกับตาคนนี้กะก่อกบฏนะ แค่นี้จริงๆ ขนาดคนอ่านที่มุมมองพระเจ้ายังต้องยอมแพ้ อะไรวะ แล้วก็ที่มาของทัพพิรุณอะไรนี่อีก ว่าคิงไปดีลกับเจ๊นี้ยังไงให้มาเป็นทัพพิรุณ ง้ง มีแต่ที่ไป ไม่มีที่มาที่แท้จริงๆ nothing at all เลย

อีกคนหนึ่งก็พ่อหมิงฉางเยี่ยน แบบดูมีอะไรนะ แต่อ่านไปไม่ได้อะไร มาน้อยเหลือเกินทั้งๆ ที่ดูเหมือนเป็นแกนนำก่อกบฏด้วยซ้ำ

สรุปคือผู้เขียนกลบหลุมพล็อตตัวเองได้หมดแหละ แต่กลบแบบไม่มิด กลบแบบคนอ่านไม่เคลียร์ซะทีเดียว ค่อนข้างน่าเสียดาย เราคาดหวังกับเล่มสามไว้มากอยู่

เรายังชอบตัวละครหมิงฉางเยี่ยนกับหวยอวี๋อยู่นะคะ เวลาเค้าอ้อนกันมันน่ารักดี คนนึงงอนเก่ง คนนึงก็ง้อเก่ง แถมยังหลงเด็กหัวปักหัวปำอีก หมิงฉางเยี่ยนคลั่งรักหวยอวี๋ไม่ไหว เรียกว่าเราอ่านเพราะสองคนนี้เลยก็ว่าได้ เนื้อเรื่องมันชวนเฟล แต่ความรักของสองคนมันก็ยังพาให้อ่านนิยายจนจบได้อยู่

[Tkpslc. · Rating 2 out of 5]

เนื้อเรื่องแบบนี้ การเล่าเรื่อง ตัวละคร สำนวนแปลแบบนี้ รู้สึกตัวเองเก่งมากที่อ่านจนจบได้ ปวดหัวมากกก 55