What do you think?
Rate this book
Novelle
Tijdens een melancholisch weekend mijmert een uitgebluste schrijver over een verspild leven vol pessimistische momenten, gefnuikte carrièrekansen en nefaste misantropie. Onverwachte ontmoetingen met figuren uit heden en verleden doen hem introspectief terugkijken op waar het fout liep. Maar sommige schimmen blijken harder te temmen dan aanvankelijk gedacht. Een zoektocht naar een glimmer hoop zwalpend tussen radeloos en vastberaden.
88 pages, Paperback
Published January 18, 2021
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
April 27, 2025
Dit boek is niet voor iedereen, daar wil ik mee aftrappen. Een verhaal is er niet echt, maar dat vraagt het ook niet. Een ondertitel zou kunnen zijn: 'de mijmeringen van een mislukt man'. In de kleine negentig pagina's speelt Julian in zijn achtertuin continu met woorden, die baden in een erudiete en archaïsche sfeer, maar ploetert soms ook wel eens. Wat het boek(je) aangenaam maakt om te lezen is de vloed aan vergeten woorden en het sakkerende hoofdpersonage, waarmee de doordeweekse lezer niet meteen een connectie zou kunnen voelen, maar waar de gemiddelde lezer van Brusselmans, Vekeman of Verhulst wel een kluif(je) aan heeft. Humor is de andere trekpleister, maar naast soms gedurfde en hilarische woordspelingen, staan ook grapjes die zouden moeten zijn gesneuveld. Ik merkte ook tijdens het lezen dat ik de stukken die ik te pruimen vond vooral te pruimen vond omdat ik Julian ken, mijn leesplezier bestond vooral uit het hem horen vertellen in zijn aanstekelijke enthousiasme. Ik wil het luisterboek!
February 19, 2021
Dit boek (of liever de schrijver ervan) slaagt erin om zowel vlot leesbaar te zijn als om je een berg mooie nieuwe woorden te leren kennen. Misschien ligt dat laatste aan mijn beperkte taalkunde maar zo leerde ik woorden kennen als “rapalje”, “omfloerst” en “scatologisch”. Ik ben dus totaal geen schrijver en toch zat er een saus van herkenbaarheid over dit boek heen! Ik heb kortom enkele avonden genoten van dit net geen 100 pagina’s tellende boekje.
February 3, 2021
'Novelle' herbergt een nostalgisch, melancholisch, grappig en hoopvol verhaal dat geschreven werd met een pen waar de liefde voor het geschreven woord van afdruipt. Julian is een verteller, een woordengoochelaar en maakt het middels weloverwogen omschrijvingen vaak onmogelijk om geen sympathie op te brengen voor de misantrope protagonist. 'Novelle' is onderhoudend en origineel en verdient zijn plaats in jouw to-read lijst.
March 3, 2021
Als één van Julians gaves opvalt in dit boek is het wel de kunst om prachtig literair taalgebruik neer te pennen zonder dat het zwaar overkomt of moeilijk leest. Het past ook bij het personage van de melancholische schrijver, maar ik denk dat in het taalgebruik Julian en zijn personage elkaar ontmoeten. Wie Julian kent (al is het dan van Twitter) zal in zijn novelle vele easter eggs ontdekken naar de dingen waar hij het meest van houdt.
March 24, 2021
Mocht ik de auteur niet persoonlijk kennen, was het bij twee sterren gebleven, want ik vrees dat wie Julian en zijn bijzondere denkwijze niet eigen is, nog minder van novelle zal meenemen dan ik - helaas - deed.
Anderzijds was het voor mij dan weer moeilijk om de auteur te scheiden van het ik-personage... Hij doet daar ook zeer weinig moeite voor want veel van de interesses, die nogal willekeurig worden rondgestrooid trouwens (BTTF, Laserdiscs, lp's, personages die verwijzen naar mensen die ik ook van naam of persoonlijk ken uit een ver verleden,...) zijn zo aan Dhr. De Backer verbonden dat het haast onmogelijk is om hem niet voor de geest te halen tijdens het lezen. Een, naar mijn aanvoelen, niet altijd in het voordeel van het boekje werkend gegeven. Uiteraard geldt dit enkel voor hen die het geluk hebben Julian te kennen.
Ik was me de hele tijd aan het afvragen wanneer dit verhaal plaatsvond. Ze hebben geen GSM lijkt het op het ene moment want ze worden gebiept en moeten gebruik maken van de vaste telefoon in een café. Enkele bladzijden verder zitten ze te bellen in de auto, daarna wordt er opnieuw gebruik gemaakt van een semafoon, maar vraagt de protagonist wel het nummer van een vrouw die zegt dat ze wellicht definitief naar het buitenland zal verhuizen...
Op een juli-ochtend wordt de verteller wakker rond zes uur, rijdt hij een tijdje erna naar de luchthaven, ontmoet er iemand, praat er anderhalf uur mee en zegt achteraf dat het donker was toen hij de luchthaven binnenkwam en opnieuw verliet... Op een zomerdag is het al licht om zes uur 's ochtends en gaat de zon pas onder rond tien uur 's avonds. Dit soort storende inconsequenties zorgen ervoor dat je nooit helemaal in het verhaal geïnvesteerd raakt. Net zoals het - en dit is typerend voor de humor van Julian - zich uitsloven in het gebruiken van synoniemen van bijvoorbeeld 'boef' of 'geld'. Geestige gimmick, maar opnieuw komt het het verhaal niet ten goede. Of de quotes die quasi in elk hoofdstuk opduiken... Aladdin citeren is niet meteen iets wat je binnen de gegeven context verwacht.
Op geen enkel moment had ik dan ook het gevoel een lethargische, depressieve stem te lezen. Want mensen in die state-of-mind verliezen zich niet in onnatuurlijke woordspelletjes (die me wel eens deden gniffelen of een zin herlezen) en spreken al helemaal geen vreemde mensen aan om een 'tas' (wellicht intentioneel gebruikt, maar daarom niet minder tenenkrullend) koffie te gaan drinken. Ik las een Brusselmans-wanna-be op zijn slechts, of de eigen stem van Julian op zijn best. En laat nu vooral die laatste de meest interessante vertelstem zijn. Dat dansen op twee benen, zorgt voor een wankel walsje.
Kortom: deze eerste uitstap van Julian in de wonderbaarlijke wereld van de fictie laat veel te wensen over. Een kritische lezer vooraf of een editor met ijzeren hand voor de definitieve publicatie hadden heel wat kunnen rechttrekken of beter: het meer ofwel een auteursboek maken (met Julian zelf als protagonist in een fictieve setting) of een novelle waarin de ik-stem authentiek is en ook weergeeft wat ons verteld wordt wie hij is.
Het verrast me dan ook dat dit een uitgeverij gevonden heeft. Door de onevenwichtigheid zowel naar stijl als inhoud lijkt het eerder in het 'self published' segment te vallen.
Eindconclusie: Wie van de zeer originele stem van Julian houdt, vindt in de iets meer dan 80 bladzijdes zeker zijn of haar gading. Wie hem niet kent zal een ietwat warrig, desalniettemin onderhoudend, verhaal lezen waar je in één zit doorheen bent.
Anderzijds was het voor mij dan weer moeilijk om de auteur te scheiden van het ik-personage... Hij doet daar ook zeer weinig moeite voor want veel van de interesses, die nogal willekeurig worden rondgestrooid trouwens (BTTF, Laserdiscs, lp's, personages die verwijzen naar mensen die ik ook van naam of persoonlijk ken uit een ver verleden,...) zijn zo aan Dhr. De Backer verbonden dat het haast onmogelijk is om hem niet voor de geest te halen tijdens het lezen. Een, naar mijn aanvoelen, niet altijd in het voordeel van het boekje werkend gegeven. Uiteraard geldt dit enkel voor hen die het geluk hebben Julian te kennen.
Ik was me de hele tijd aan het afvragen wanneer dit verhaal plaatsvond. Ze hebben geen GSM lijkt het op het ene moment want ze worden gebiept en moeten gebruik maken van de vaste telefoon in een café. Enkele bladzijden verder zitten ze te bellen in de auto, daarna wordt er opnieuw gebruik gemaakt van een semafoon, maar vraagt de protagonist wel het nummer van een vrouw die zegt dat ze wellicht definitief naar het buitenland zal verhuizen...
Op een juli-ochtend wordt de verteller wakker rond zes uur, rijdt hij een tijdje erna naar de luchthaven, ontmoet er iemand, praat er anderhalf uur mee en zegt achteraf dat het donker was toen hij de luchthaven binnenkwam en opnieuw verliet... Op een zomerdag is het al licht om zes uur 's ochtends en gaat de zon pas onder rond tien uur 's avonds. Dit soort storende inconsequenties zorgen ervoor dat je nooit helemaal in het verhaal geïnvesteerd raakt. Net zoals het - en dit is typerend voor de humor van Julian - zich uitsloven in het gebruiken van synoniemen van bijvoorbeeld 'boef' of 'geld'. Geestige gimmick, maar opnieuw komt het het verhaal niet ten goede. Of de quotes die quasi in elk hoofdstuk opduiken... Aladdin citeren is niet meteen iets wat je binnen de gegeven context verwacht.
Op geen enkel moment had ik dan ook het gevoel een lethargische, depressieve stem te lezen. Want mensen in die state-of-mind verliezen zich niet in onnatuurlijke woordspelletjes (die me wel eens deden gniffelen of een zin herlezen) en spreken al helemaal geen vreemde mensen aan om een 'tas' (wellicht intentioneel gebruikt, maar daarom niet minder tenenkrullend) koffie te gaan drinken. Ik las een Brusselmans-wanna-be op zijn slechts, of de eigen stem van Julian op zijn best. En laat nu vooral die laatste de meest interessante vertelstem zijn. Dat dansen op twee benen, zorgt voor een wankel walsje.
Kortom: deze eerste uitstap van Julian in de wonderbaarlijke wereld van de fictie laat veel te wensen over. Een kritische lezer vooraf of een editor met ijzeren hand voor de definitieve publicatie hadden heel wat kunnen rechttrekken of beter: het meer ofwel een auteursboek maken (met Julian zelf als protagonist in een fictieve setting) of een novelle waarin de ik-stem authentiek is en ook weergeeft wat ons verteld wordt wie hij is.
Het verrast me dan ook dat dit een uitgeverij gevonden heeft. Door de onevenwichtigheid zowel naar stijl als inhoud lijkt het eerder in het 'self published' segment te vallen.
Eindconclusie: Wie van de zeer originele stem van Julian houdt, vindt in de iets meer dan 80 bladzijdes zeker zijn of haar gading. Wie hem niet kent zal een ietwat warrig, desalniettemin onderhoudend, verhaal lezen waar je in één zit doorheen bent.
November 23, 2023
Spesjaal boek. Een experiment om zoveel mogelijk verwijzingen naar de persoonlijke leefwereld van de schrijver in een tekst te verwerken. Desalniettemin wel met plezier gelezen.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews