พันธะรักวันสิ้นโลก UNDEAD เล่ม 2

UNDEAD #2

by Huai Shang, 淮上, หวายซ่าง

ในปี 2019 ไวรัสซอมบี้แพร่ระบาดไปทั่วโลก การติดต่อสื่อสารหยุดชะงัก น้ำและไฟฟ้าไม่สามารถใช้งานได้ โรงงานเคมีรั่วไหล โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ระเบิด โลกพลิกผันตาลปัตรจากหน้ามือเป็นหลังมือ

ขณะที่เมืองกำลังจะล่มสลาย ‘ซือหนาน’ ฟื้นขึ้นมาท่ามกลางความมืดแล้วพบว่าตัวเองความจำเสื่อม เพื่อหลบหนีจากอดีตดำมืดและการถูกจับเป็นเครื่องมือทางการทหาร เขาจึงต้องหาทางเอาชีวิตรอดในโลกที่โอเมก้าอย่างเขาต้องหลบซ่อนตัว เพราะการเผชิญหน้ากับผู้คนภายนอกสำหรับโอเมก้าแล้วอาจจะน่ากลัวกว่าการเผชิญกับซอมบี้

เขา กับ ‘โจวหรง’ อัลฟ่าหัวหน้าหน่วย 118 พร้อมพวกพ้องจึงต้องร่วมกันต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดจากวันสิ้นโลก

"ซือหนาน! ตื่น มองฉัน!"
"นายจำฉันไม่ได้แล้วเหรอ ฉันคือโจวหรง! พี่หรงของนายไง! แม่งกล้าจำฉันไม่ได้งั้นเรอะ!"
"คราวหน้าถ้ามีอันตรายก็เรียกพี่หรง" ทหารรบพิเศษหยุดไปครู่หนึ่ง ท่ามกลางแสงไฟใบหน้าของเขาเหมือนขึ้นสีเล็กน้อย กล่าวเสียงเบา "ขอแค่เรียกพี่หรง…ไม่ว่าอยู่ไหนก็จะไปช่วยนาย"
ไม่ว่าอยู่ไกลแค่ไหน ก็จะไปรับนายแน่

Genres: Fantasy, Yaoi, Boys Love

433 pages, Paperback

Published January 1, 2021

About the author

Associated Names:
* Huai Shang (English)
* 淮上 (Chinese)
* หวายซ่าง (Thai)

Reviews

[Ning · Rating 4 out of 5]

ระหว่างที่อ่านไป มันก็อดไม่ได้ที่จะคอยเทียบ กับ รุ่งอรุณนะคะ เนื่องจากว่า มันก็คือ แนวซอมบี้เหมือนกัน

แต่เอาจริงๆ นอกจากจุดซอมบี้แล้วนั้น มันก็ไม่มีอะไรเหมือนกันเลย ฮาาา

จุดเด่นของพันธะรัก อยู่ที่ตัวละครเลย พระ-นาย เพื่อนร่วมทีม ผู้รอดชีวิต การโบ๊ะบ๊ะ ตบมุก ขายขำ ทำได้ดี ไม่ให้ความรู้สึกน่ารำคาญ หรือฝืด

แต่ในส่วนของเรื่องราว เราว่ามันไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไหร่

ครึ่งนึงของเรื่อง คือการเดินทางไปฐานส่วนกลาง เราเข้าใจว่าเพื่อต้องการให้เกิดความผูกพัน แต่มีนก็นานไปหน่อย เหมือนเนื้อเรื่องไม่ค่อยเดิน พอครึ่งหลัง ก็อยู่ที่วัคซีน และตัวร้ายที่ตายยากตายเย็นซะเหลือเกิน คือพูดง่ายๆ ว่าสามารถจบได้ในเล่มเดียว แต่ 2 เล่มก็ไม่ว่า อ่าน พระ-นายไปเพลินๆดีเหมือนกัน

สรุปว่า เรื่องอ่านแล้วไม่เครียด ไม่น่ากลัว อาจจะเพราะความโบ๊ะบ๊ะของตัวละคร

แต่ถ้าจะหวังได้ความรู้สึกกู้โลก แสงแห่งความหวัง สู้เพื่อมวลมนุษย์ชาติ .. เรื่องนี้มันไปไม่ถึงจุดนั้นจริงๆ

[Chanyaku · Rating 5 out of 5]

จบแล้ว...ท็อปฟอร์มมากสำหรับปี 2021

เป็นเรื่องแรกเลยที่อ่านแนว ABO ต้องไปหาข้อมูลก่อนอ่านมานิดหน่อย

สำหรับเรื่องนี้...ชอบมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️✨✨✨✨✨✨

สิ่งที่คาดหวังได้เลยจากงานของคุณหวายซ่างคือ ความเข้มข้น พล็อตเรื่องแน่น นายเอกเก่ง เท่ และภาษาที่บรรยายเห็นภาพจนเหมือนดูภาพยนตร์อยู่

ตอนอ่านอาชญากรรมในม่านเมฆก็ว่าชอบแล้ว เรื่องนี้ชอบมากกว่ามากๆ อาจจะเป็นเพราะเราชอบเรื่องแนววันสิ้นโลกกับซอมบี้อยู่แล้วด้วยส่วนหนึ่ง แต่หลักๆ เลยคือเรื่องนี้มีทุกอย่างที่เราอยากได้จากนิยายเรื่องนึง

เนื้อเรื่องเข้มข้น มีปมรายทาง แต่คุณหวายซ่างเก็บครบทุกเม็ด ปิดทุกจ๊อบไม่เหลืออะไรให้สงสัย ตัวเรื่องเน้นความสัมพันธ์พระนาย และเพื่อนร่วมทีมหน่วย 118 ที่เก่งเทพแต่สายฮา ตบมุกโบ๊ะบ๊ะได้ในทุกสถานการณ์ ถึงจะหน้าสิ่วหน้าขวานแค่ไหนก็ขอปากดีไว้ก่อน การเดินเรื่องมีทั้งพาร์ทตื่นเต้น ลุ้นจนหายใจหายคอไม่สะดวก พาร์ทซาบซึ้งในมิตรภาพและการเสียสละของเพื่อนร่วมรบ พาร์ทฟินกับความรักลึกซึ้งของซือหนานและพี่หรง /เค้ารักกันมากจริงๆ ค่ะท่านผู้โช้มมมมมมมม

เรารักหน่วย 118 ทุกคนเลย มีคาแรคเตอร์และเสน่ห์เฉพาะตัวกันจริงๆ (แต่ฮาทุกคน) ทุกคนเป็นทหารที่ดี และจริงใจ สมกับที่ซือหนานที่เป็นคนค่อนข้างปิดใจอยู่ด้วยไม่นานก็รักและผูกพัน เราคนอ่านก็ผูกพันกับทุกตัวละครเลย อยากอ่านตอนพิเศษของแต่ละคนด้วยซ้ำ แต่คาแรคเตอร์ที่โดดเด่นที่สุดในเรื่องก็ไม่พ้นพระเอกนายเอก

ซือหนานเป็นนายเอกที่หน้าตางดงามมากกกกกกกกกก(คุณหวายซ่างบรรยายไว้งามมากจริงๆ ทุกคนตะลึงกับความงามของโอเมก้าคนนี้) นิสัยพูดน้อยแต่ใช้การกระทำแทนคำพูด ทั้งเก่งทั้งกล้าหาญ เท่จนอัลฟ่าเทียบไม่ติด แต่ในขณะเดียวกันก็มีมุมไร้เดียงสาน่ารักมึนๆ พาให้คนใจละลาย ไม่แปลกใจเลยที่ใครๆ ก็พากันรักหลงซือหนาน และพี่หรงก็หวงมาก 555555555

ส่วนโจวหรงเป็นพระเอกที่บ้าและฮา หน้าด้านหน้าทนแต่อบอุ่นและพึ่งพาได้ที่สุด ในเวลาคับขันโจวหรงจะเป็นคนพุ่งเข้าไปช่วยซือหนานอย่างไม่คิดชีวิต สองคนนี้เหมาะกันมากๆ เสี่ยวหนานต้องเป็นของพี่หรงเท่านั้น (เค้าจองกันมาตั้งแต่สมัยโน้นนนนน)

อ่านจนจบก็จะรู้ว่าทั้งโจวหรงทั้งซือหนานเป็นพวกคลั่งรักพอกัน สาแก่ใจอิชั้นนัก!😳

❤️nc เรื่องนี้ดีนะ ถึงจะมีแค่สองฉากแต่เราว่ามันร้อนแรง มาได้ถูกจังหวะเข้ากับโทนเรื่อง ชอบตอนทำสัญลักษณ์ตีตราเป็นเจ้าของ (น้องฮีทสามวันเอง...น่าจะนานๆ หน่อย😳)❤️


ให้พูดถึงเรื่องนี้คงมีแต่อวย 55555555 อ้อ เสียอย่างเดียว...อยากให้มีตอนพิเศษสักนิดก็ยังดี อยากเห็นครูฝึกซือหนานฝึกเด็กๆ 118 รุ่นใหม่ อยากรู้ว่าโหดขนาดไหน😆

[Uminaka16 · Rating 5 out of 5]

สนุกมากๆ ค่ะ ตัวละครคล้าย ๆ อาชญากรรมรักในม่านเมฆ แต่เรื่องนี้นายเอกจะเด็กๆ มีความเอาแต่ใจ ส่วนพระเอกแสนดี

ต่างกับอาชญากรรมรักที่นายเอกแสนจะเป็นผู้ใหญ่แต่พระเอกนั้น 5555 ละไว้ในฐานที่เข้าใจ

อ่านจบนานแล้ว ตอนนี้เลยเขียนรีวิวไม่ออก แต่มันสนุกมาก แล้วก็โหดเลือดสาดนะคะ เตือนไว้ก่อนสำหรับคนจิตอ่อน

[Kamons · Rating 4 out of 5]

เป็นอีกเรื่องนึงที่สนุกดี แต่ก็ยังมีช่วงที่อืดๆ เนือยๆ บ้างสำหรับเรา เราว่าเป็นเรื่องที่เฉพาะทางนิดนึง คือมันต้องชอบซอมบี้+แอคชั่น+ABO ด้วย ยิ่งแอคชั่นมีเยอะมากๆๆๆ ต้องมีสมาธิกับหนังสือหน่อย ถ้าไม่ตั้งใจก็คือหลุดเลย งงเลยว่าใครทำอะไร และช่วงแรกอ่านยากต้องปรับตัวกับวิธีการเขียนพักนึง

แต่ถ้าผ่านเงื่อนไขด้านบนก็ถือว่าเป็นเรื่องที่สนุกดี ตัวละครเอกโครตซู แต่ถ้าไม่ซูคงอยู่ในยุคสิ้นโลกไม่ได้แหละ น่าจะตายตั้งแต่ 2 หน้าแรกแล้ว

สำหรับเราสิ่งที่ทำให้เรื่องมีสีสันและชอบมากกลับเป็นเหล่าผองเพื่อนในหน่วย 118 การที่มีพวกเขาอยู่ทำให้เวลาอ่านยิ่งกลมกล่อม ตบมุกโบ๊ะบ๊ะ รักทีมนี้มากเลย

เนื้อเรื่องนอกจากแอคชั่นมากๆ แล้ว ดราม่าก็มีเล็กน้อยพองาม ลุ้นตัวโก่งกันหลายรอบ คือเราแน่ใจว่าพระนายต้องรอดแน่ละ แต่ตัวประกอบตัวอื่นละเจออะไรแบบนี้จะรอดมั้ย ซึ่งตัวประกอบก็ดีมากกกกกกก รักพอๆ กับตัวพระนายเลย และชอบตอนจบมากๆ เป็นตอนจบที่ดีมากๆ ประทับใจ จบดีจนอยากให้ 5 ดาวแต่หักที่มีแอบอืดๆ บางช่วงเอาไป 4 ดาวพอ

[Muffy · Rating 4 out of 5]

ชอบเล่มนี้มากกว่าเล่มแรก เล่มสองมันครบรสสุด ดราม่า โรแมนติก คอมเมดี้ บู๊แอคชั่น ยิ่งช่วงหลังมันมากกกก หวายซ่างเขียนฉากแอคชั่นได้สุดจริง เหมือนเห็นหนังแอคชั่นเป็นฉาก ๆ ยังคงชอบความโบ๊ะบ๊ะของตัวละคร ตบมุกกันเก่ง อึ้งเก่ง เล่นมุกกันจนทำให้ฉากตึงเครียดมันดูเบาไปเลย 😂

ด้านเนื้อเรื่องโดยรวมเป็นเรื่องที่ไม่มีหักมุมที่ว้าว ๆ เดาทางง่าย ปมไม่ซับซ้อน

((หลังอ่านจบก็สรุปได้ว่ายังคงชอบเหยียนหาวที่สุด55555))

[Giyongchy · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวมๆ จิ้มมาเพราะเป็นงานคุณหวายซ่าง นิยายวาย ABO ที่อยู่ในยุคซอมบี้สิ้นโลก เนื้อเรื่องดำเนินไปมีปมนิดหน่อยไม่หนักเหมือนเรื่องอื่นๆ ที่เคยอ่าน อาจจะเป็นเพรา��� 2 เล่มจบ อ่านได้เรื่อยๆ ตัวเอกซูมาเลย ไม่มีหักมุมหรืออะไรทั้งนั้น สนุกแต่ก็ไม่ได้สุดมาก ซอมบี้ก็ไม่ได้แหวะมาก คนไม่ชอบแนวซอมบี���น่าจะพออ่านได้

[Boboisreading · Rating 4 out of 5]

โบ๊ะบ๊ะเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือความคลั่งรัก555555 หวานกันไปให้สุดเลยจ้าา

[Rada Chalapipat · Rating 4 out of 5]

เป็นธีมโอเมก้าเวอร์สผสมดิสโทเปีย ที่ใช้ธีมการติดเชื้อไวรัสซึ่งหลุดรอดจากห้องทดลองที่นักวิจัยมีจุดประสงค์แรกเพื่อพัฒนาพันธุกรรมมนุษย์ให้แข็งแรง แต่กลายเป็นทำให้ผู้ได้รับเชื้อกลายเป็นซอมบี้และระบาดไปทั่วโลก เมื่อเทียบกับเรื่อง "รุ่งอรุณหลังวีนสิ้นโลก" เราชอบเรื่องนั้นมากกว่า เพราะเรื่องนี้ใช้พล็อตที่หลากหลายเกินไปจนรู้สึกว่าบางจุดจงใจเกินไป บางจุดขาดเหตุผล และไม่ค่อยกลมกลืน

#ซือหนานหรือโนอาร์ โอเมก้าลูกครึ่งอเมริกันเอเชียและครึ่งเบต้าโอเมก้า เป็นทายาทของนักวิจัยไวรัสที่เป็นต้นกำเนิดของ "แพนโดร่า" ไวรัสต้นกำเนิดที่คนเป็นแม่สานต่อวิจัยเดิมที่หวังจะปรับปรุงพันธุกรรมมนุษย์ให้แข็งแรงอายุยืน กลายเป็นเพื่อชุบชีวิตสามีนักวิจัยที่เสียชีวิตไป เธอได้รับการสนับสนุนจากนักการเมืองใหญ่พ่อม่ายลูกติดที่แอบรักข้างเดียว จนทำมันสำเร็จก่อนจะฆ่าตัวตาย ทิ้งให้โนอาร์ซึ่งเป็นหนึ่งในร่างทดลองได้รับการทารุณกรรมจากพี่ชายต่างสายเลือดที่เกลียดชังเขาและแม่ จนเขากลายเป็นครูฝึกทหารรบพิเศษจอมโหดที่มีบุคลิกเย็นชา ต่อต้านสังคมและเกลียดชังอัลฟ่า เรื่องนี้นายเอกแอบติดต่อกับนักการเมืองที่ใบ้ให้รู้ว่าจีนเพราะจะขโมยแอนติบอดี้เฟส 3 กลับไปให้ฝั่งจีนผลิตวัคซีนเพื่อคนทั้งโลก หลังจากที่รู้ว่าฝั่งนักการเมืองเอ (อเมริกา) น่าจะใช้วัคซีนเพื่อผลประโยชน์ส่วนตน แต่เครื่องบินตกใกล้เมืองหลวงบี (เบ่ยจิง?) ทำให้ความจำขาดๆหายๆ และได้บังเอิญช่วยชีวิตกองพลทหารรบพิเศษหน่วย 6 (ประหนึ่ง seals team6) ที่นำทีมโดย #โจวหรง จนเป็นหนึ่งในทีมเดนตายทั้ง 6 ที่รักและเชื่อใจกันสุดๆไปจนจบเรื่อง

เล่มแรกเริ่มต้นจากนายเอกช่วยชีวิตทีมของพระเอกให้รอดจากซอมบี้ เลยได้มาอยู่ร่วมในทีมอพยพประชาชน นายเอกเคยติดเชื้อแต่พระเอกช่วยดูแลแต่ยังไม่เฉลยว่าทำไมไม่เป็นซอมบี้ ในขณะที่ทีมแพทย์ที่บางคนไม่ถูกกัดกลับติดเชื้อจนเป็นเหตุให้ทีมอพยพตายกันไปกว่าครึ่ง พระเอกเลยตัดสินใจพาทีมไปหาสาเหตุที่ฐานทัพใหญ่จนเสียลูกน้องไปหนึ่งคน ตัวเองกับรองหัวหน้าพระรองหน้าหยกก็เกือบเสียชีวิตถ้าไม่ได้ช่วยชีวิตทั้ง CPR ,กรีดตัวเองเพื่อใช้เลือดโอเมก้าซึ่งจูงใจกว่าเลือดอัลฟ่าเป็นกลิ่นล่อซอมบี้ และตัดสินใจฉีดแอนติบอดี้เฟส2 ที่เหลืออยู่ในห้องวิจัยใต้ดินให้พระรองจนรอดชีวิต

ในเรื่องของไวรัสและวัคซีนคือธีมหลักที่เราไม่เคลียร์มากที่สุด ช่วงแรกของการระบาดต้องมาจากการถูกกัดซึ่งจะกลายเป็นซอมบี้ในไม่กี่นาทีจนถึงไม่กี่วัน จึงยากที่จะระบาดข้ามทวีปข้ามแผ่นดินโดยไม่มีประวัติหรืออาการแม้จะบอกว่ามีการกลายพันธุ์ติดเชื้อได้โดยไม่ถูกกัดซึ่งก็ไม่มีเอ่ยถึงอีกภายหลัง ในส่วนของแอนติบอดีเฟส 2 ซึ่งพบในฐานทัพที่มีการทดลองในลิงจนเกิดคิงคองผีดิบร่างยักษ์ก็ไม่ชัดเจนว่ามีความแตกต่างจากแอนติบอดีเฟส 2 ที่นักวิจัยลูกศิษย์พ่อแม่นายเอกค้นคว้าในฐานบัญชาการอีกแห่งใกล้ทะเลจีนใต้ซึ่งต้องเริ่มจากการฉีดไวรัสให้ซอมบี้กลายพันธุ์ช้าลงแต่ได้ซอมบี้มีสมองฉลาดขึ้นเพื่อถอดรหัสหาวัคซีนที่เหมาะสม และใช้มนุษย์เป็นตัวทดลองจนมีผู้สละชีวิตเป็นร่างทดลองไปเกือบร้อยและมาประสบความสำเร็จที่พระเอกซึ่งเป็นแผลสัมผัสเลือดซอมบี้ แล้วได้ข้อสรุปว่าแอนติบอดีเฟส2 ใช้ได้กับยีนที่แข็งแกร่ง เช่น อัลฟ่า หรือลูกครึ่งเบต้าที่ไม่ได้เป็นเบต้า ทำให้ช่วงท้ายเรื่องเหล่ากองพลทหารรบพิเศษที่ต้องไปค้นหาแอนติบอดีเฟส3 รอดชีวิตจากซอมบี้มาได้หลายคน เรื่องนี้เลยพูดถึงความไม่ชอบใจในการเหยียดชนชั้น แต่ต้องยอมรับว่าชาติพันธุ์มีผลต่อการคัดเลือกทางธรรมชาติ

ในแง่ของความรักพระนายเริ่มต้นครั้งแรกตั้งแต่ 10 ปีก่อนจากการประลองระหว่างกองพลระหว่างประเทศที่นายเอกหลอกเผ็นตัวประกันอ่อนแอจนพระเอกคอยดูแลทะนุถนอม แต่สุดท้ายถูกหลอกและอกหักเพราะคิดว่านายเอกมีเจ้าของจนกลายเป็นคนไม่ชอบโอเมก้า ความไม่น่าเชื่อก็อยู่ที่นายเอกซึ่งความจำขาดๆหายๆเป็นฝ่ายรักฝังใจและจำพี่หรงได้ก่อนนี่สิ ทั้งที่ช่วงต้นเรื่องยังเข้าใจว่าพระเอกเป็นคู่กิ๊กของพระรอง แล้วช่วงที่หนีตาย ความจำเสื่อม ขาดสติและบาดเจ็บสาหัสเพราะฝีมือพี่ชายตัวร้ายโรคจิต แต่ได้พระเอกที่ฉายเดี่ยวย้อนกลับมาช่วยจนมีเวลาสองต่อสองคอยดูแลในช่วงที่อาการฮีทนายเอกกำเริบทำให้กลายเป็นสามีภรรยาที่หวานออกสื่อและเป็นอุปสรรคต่อการทำงานในภายหลังเพราะเบื้องบนไม่ยอมให้พระนายไปลงพื้นที่เนื่องจากเป็นบุคคลสำคัญ อ่านแล้วมีความกระโดดไปกระโดดมากับความรักโรคจิตของพี่ชายต่างสายเลือดของนายเอกที่อยากชิงนายเอกรึอยากได้แอนติบอดีเฟส3ที่หายไปมากกว่ากัน เราชอบพี่หรงเรื่องนี้มากนะ มีความเป็นผู้นำ รักลูกน้อง เวลาอยู่ในสถานการณ์ตึงเครียดจะทำตัวเกรียนให้ทุกคนขำ แต่เวลาสั่งงานคือจริงจังเป็นระบบ และไม่ทิ้งลูกน้อง ส่วนนายเอกที่เป็นคนเย็นชาแต่เห็นแก่ส่วนรวมจะมีความอ้อนงอแงกับพระเอกสมกับเป็นโอเมก้าอยู่บ้าง กินยากและน้ำตาลต่ำง่ายเหมือนนายเอกอาชญากรรมรักในม่านเมฆไม่มีผิด ส่วนที่รู้สึกพร่ำเพรื่อไปบ้างคือฉากบู๊และบทไม่จำเป็นของตัวละครรองซึ่งบางครั้งเป็นมุขตลกที่น่าจะตั้งใจลดความตเครียดแต่มีส่วนกินที่พล็อตหลักไปบ้าง

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

เล่ม 2 :
ในที่สุดซือหนานก็ถูกพี่หรงทำสัญลักษณ์ด้วยความเต็มใจ ช่วงนี้คือโมเมนต์ที่โรแมนติกที่สุดในเรื่องล่ะ เพราะเป็นช่วงฮีทของซือหนาน พี่หรงแลอย่างดี พอผ่านไป ทั้งสองออกเดินทางอีกครั้ง จนมาถึงฐานบัญชาการเมืองอี ที่มีเฉินหย่าจิ้งเป็นหัวหน้า ทีมมารวมตัวกันอีกครั้ง ที่นี่ซอมบี้มีพัฒนาการร่วมกันล่า เพราะความลับในฐานแห่งนี้คือมีหนิงอวี๋คอยทดลองไวรัสซอมบี้กับมนุษย์ เมื่อเห็นซือหนานหนิงอวี๋ก็จำได้ว่าคือคนที่โรมิโอต้องการ เมื่อรู้จากหมอเจิ้งว่าซือหนานเคยถูกกัดแต่ไม่เป็นไรก็เดาได้ว่าในตัวซือหนานมีแอนตี้บอดี้อยู่ เพราะพ่อแม่ของซือหนานคือคนที่วิจัยไวรัสแพนโดร่าเป็นคนแรกนั่นเอง
หนิงอวี๋กับเฉิงหย่าจิ้งวางแผนจะส่งพวกโจวหรงไป แต่เก็บซือหนานเอาไว้ บอกว่าส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือมากมายก็ไม่ได้รับการต่อกลับ
ครั้งนี้ซือหนานถูกจับตัวไป ถูกดูดเลือดไปทำเซรุ่ม 800 ซีซี อย่างโหดสุดๆ แต่การทดลองกับคนธรรมดาล้มเหลว ซอมบี้บุกมาอีกครั้ง ทุกคนลงความเห็นให้ซือหนานก���บหนิงอวี๋หนีไปทางเฮลิคอปเตอร์ โจวหรงกับเหยียนหาวส่งสัญญาณที่หอส่งสัญญาณ โจวหรงโดนซอมบี้กัดจนเป็นเลือดสีดำ ซือหนานจะใช้แอนตี้บอดี้มารักษาโจวหรง เหยียนหาวไม่ยอม สุดท้ายเป็นหนิงอวี๋ที่เอาเซรุ่มมาฉีด และโจวหรงก็หายดี ทั้งหมดโดนซอมบี้ล้อม แต่สุดท้ายทีมช่วยเหลือก็มาทันเวลา หนิงอวี๋บอกว่าซือหนานและโจวหรงคือตัวทดลองของตัวเอง ซือหนานกลายเป็นผู้มีแอนตี้บอดี้ แต่จะให้ความร่วมมือเฉพาะเมื่อมีโจวหรงอยู่เท่านั้น
กองกำลังทะเลจีนใต้บอกว่าจะยุบหน่วย 118 และโรมิโอก็มาที่กองกำลังจีนใต้ พร้อมข้อเสนอ หนิงอวี๋บอกซือหนาน เลยไปเล่นงาน และถูกเจนซัดทำให้เลือดคั้งและจำเรื่องราวตอนเครื่องบินตกได้ ว่าตัวเองเอาแอนตี้บอดี้เฟสสุดท้ายมาด้วย พลโท เจิ้งส่งทีมค้นหา ให้ทั้งหน่วยยกเว้นโจวหรงออกปฏิบัติการร่วมกับคนอื่น โดยมีทังเฮ่าเป็นหัวหน้า
โจวหรงอยากไปก็ไปไม่ได้เพราะมีซือหนาน ที่หุบเขามีซอมบี้ล้อมทำให้ทุกคนยากจะเอาชีวิตรอด ข่าวมาถึงบอกว่าสูญหายกันหมดค้นหาไม่เจอ โจวหรงอยากไปด้วยตัวเอง พลโท เจิ้งไม่อนุญาต จนตอนหลังยอม โจวหรงอยากพาซือหนานไปด้วย ซือหนานได้ยินก็แอบหนีไปช่วย เพราะตัวเองถนัดลุยเดียว ไม่รอโจวหรง ล่วงหน้าตลอด ตอนแรกคิดว่าเหยียนหาวตายแล้ว มาเจอทังเฮ่ากับกัวเหว่ยเสียงที่บาดเจ็บสาหัส กัวเหว่ยเสียงได้รับการช่วยเหลือ ซือหนานไม่ไว้ใจใครทั้งนั้นนอกจากห้าคนทีม 118 ที่ฝากชีวิตเอาไว้ได้ พอเจอชุนเฉ่าก็รู้ว่าทังเฮ่ามีปัญหา และก็ได้เจอเหยียนหาวกับติงสือ
และก็รู้ว่าโดนโรมิโอนำไปก่อนก้าวหนึ่ง วางแผนกำจัดโรมิโอ จนสุดท้าย ซือหนานเกือบตายแต่ทีมช่วยเหลือก็มาทัน
ในที่สุดหนิงอวี๋ก็วิจัยระบบจำลองภูมิคุ้มกัน เรียกว่าเชื้อไฟ สามารถใช้ได้กับทุกคน หนิงอวี๋วางแผนว่าจะไปกับพวกซือหนานที่ชายแดซู่เป่ย สุดท้ายก็ฆ่าตัวตายที่นั้น และเมื่อได้ถอดรหัสทั้งหมดความหวังสุดท้ายคือฟื้นหน่วย 118 อีกครั้ง
โจวหรงเป็นผู้บังคับการหน่วย ซือหนานได้เป็นครูฝึกประจำหน่วย ปฏิบัติการเชื้อไฟเริ่ม ต่อมาก็คิดค้นวัคซีนได้ มนุษย์เป็นผู้ปิดกล่องแพนโดร่าด้วยมือของตัวเอง

หลังอ่านเล่ม 2 :
ยังไงซือหนานก็ยังต้องมาช่วยเหลือเพื่อนร่วมทีม ไม่ได้เป็นเพียงโอเมก้าอ่อนแอ แต่เป็นส่วนหนึ่งของทีมตลอดเวลา ในที่สุดมนุษย์ก็หาทางมีชีวิตต่อไปได้ และกล่องแพนโดร่าก็ปิดด้วยน้ำมือมนุษย์ด้วยกันเอง เห็นถึงความช่วยเหลือของทุกคน เพื่อสิ่งเดียวกันนั่นคือการมีชีวิตรอด

[Breezy Riz · Rating 5 out of 5]

ไม่รู้จะรีวิวยังไงเลย
ด้วยความที่เราเป็นแฟนหวายซ่าง เพราะฉะนั้นรีวิวนี้จะเต็มไปด้วยความลำเอียงค่ะ 🤣

พันธะรักวันสิ้นโลก เป็นงานเขียนแนว ABO ซอมบี้ ของคุณหวายซ่าง ผู้เขียนอาชญากรรมรักในม่านเมฆ(Sense Book) และมังกรเร้นฟ้า (Fu Novel)

ซือหนาน นายเอกผู้เป็นโอเมก้า จู่ๆ ก็ตื่นมาพบว่าตัวเองความจำเสื่อม และถูกจับตัวโดยกองกำลังทหารผู้ซึ่งกำลังรวบรวมเกล่าโอเมก้าที่แสนมีค่า เพราะไม่รู้จุดประสงค์เลยหลบนี้ออกมา เพื่อที่จะได้พบว่าโลกเต็มไปด้วยซอมบี้

ขณะที่พยายามเอาชีวิตรอด ซือหนานก็ไปพบทหารอัลฟ่าหน่วย 811 กองร้อยที่ 6 ในระหว่างทางและได้ช่วยเหลือทหารกลุ่มนั้นให้รอดพ้นจากวิกฤติได้อย่างหวุดหวิด
ซือหนานผู้เป็นโอเมก้าจึงต้องปกปิดความเป็นโอเมก้าของตัวเองไว้เพื่อความปลอดภัย และแสร้งว่าตัวเองเป็นเบต้า
ในขณะที่หน่วยอัลฟ่า ซึ่งนำทีมโดยโจวหรง หรือพี่โจว ซึ่งอยู่ในระหว่างปฏิบัติภารกิจลับ จึงได้ฉีดยาระงับฟีโรโมนปกปิดความเป็นอัลฟ่าของคนทั้งกลุ่ม และแสร้งเป็นเบต้าเช่นกัน

ทั้งหมดจึงร่วมเดินทางด้วยกันเพื่อหาทางเอาตัวรอดนับแต่นั้น

จริงๆ โทนเรื่องและเนื้อหาของเรื่องนี้หนักมากนะคะ เพราะเป็นเรื่องราวการเอาชีวิตรอดของตัวเอก ในวันที่โลกล่มสลาย มนุษย์ถูกไวรัสกลายพันธุ์ทำให้กลายเป็นซอมบี้กินคน
ฉากบู๊มีแทบทุกหน้า และด้วยความแอคชั่น ก็จะมีการบรรยายเปลี่ยนฉากที่รวดเร็ว เวลาอ่านต้องตั้งสติดีๆ
และเรื่องที่ตามมาจากฉากบู๊ ก็คือการสูญเสีย จะบอกว่าเราอ่านไปน้ำตาไหลเป็นระยะๆ
แต่สิ่งที่ดีงามในเรื่องนี้คือความห่าม และความปล่อยมุกตลกโบ๊ะบ๊ะของทีมกองร้อยที่ 6 ซึ่งทให้เวลาอ่านเราเหมือนเป็นคนบ้า เดี๋ยวยิ้มเดี๋ยวร้องไห้

ปมของเรื่องนอกจากการเอาชีวิตรอดจากซอมบี้แล้ว ยังมีเรื่องในอดีตและความเป็นมาของซือหนาน
รวมไปถึงภารกิจที่ยังค้างคาของทีมโจวหรง
ซึ่งผูกปมได้ดี






*****สปอยส์*****


เราไม่มั่นใจว่าเราเข้าใจผิดไปเองหรือเปล่า แต่ในฉากที่ทั้งทีมเข้าไปเมืองบี แล้วซือหนานเจอซอมบี้ที่ออกมาจากโลงศพ เหมือนซอมบี้นั้นจะเป็นพ่อซือหนานหรือเปล่า?
เพราะก็มีฉากที่ซือหนานคิดถึงความทรงจำ ที่เห็นพ่อตัวเองอยู่ในโลง แต่แม่ก็ไม่ยอมปล่อยพ่อไป
แถมในตอนท้าย ซือหนานยังพูดกับโรมิโออีก ว่ารู้ว่าพ่อตัวเองอยู่ที่ไหน

แต่ก็แอบเอ๊ะๆ ตอนท้าย ที่โจรหรงบอกว่าจะฝังพ่อกับแม่ซือหนานไว้ด้วยกัน เราเลย ตกลงซอมบี้ตัวนั้นก็แค่ซอมบี้กลายพันธุ์หรือว่าเป็นพ่อซือหนานจริงๆ เดี๋ยวต้องไปตั้งสติอ่านใหม่ดีๆ

[Anne · Rating 5 out of 5]

รีวิวรวม 2 เล่มนะคะ 4.5/5 ค่ะ

เป็นเรื่องที่สนุกมาก แต่เราใช้เวลาอ่านนานมากกว่าจะจบ เพราะช่วงต้นเรื่องอ่านแล้วจับจุดอะไรแทบไม่ได้ ทุกอย่างมีแต่ความคลุมเครือ มองไม่เห็นทิศทาง จนเราไม่รู้ว่าจะต้องลุ้นหรืออยากรู้เรื่องอะไร การต่อสู้เอาชีวิตรอดจากซอมบี้ก็ไม่ได้ลุ้นระทึกตื่นเต้นขนาดนั้น จนกลายเป็นอ่านแล้วเบื่อ เลยอ่านๆ ทิ้งๆ กว่าจะจับทิศทางของเรื่องได้ก็ผ่านกลางเล่มหนึ่งไปแล้ว แต่หลังจากนั้นก็คือสนุกมาก จนวางไม่ลงอีกเลย คนละความรู้สึกกับต้นเรื่องโดยสิ้นเชิง จนคิดว่าเดี๋ยวจะกลับไปอ่านช่วงต้นใหม่หลังอ่านจบ อยากไปเก็บตกจุดเล็กจุดน้อยที่นักเขียนซ่อนไว้แต่เราไม่เข้าใจในตอนแรก น่าจะสนุกกว่าตอนอ่านรอบแรก

พล็อตเรื่องคือการเอาตัวรอดจากซอมบี้ ในโลกของโอเมก้าเวิร์ส ของทหารหน่วยรบพิเศษกลุ่มหนึ่ง พระเอกเป็นหัวหน้าทีมของทหารหน่วยรบพิเศษ ส่วนนายเอกเป็นคนที่บังเอิญมาเจอกันระหว่างทาง ไม่มีใครรู้ที่มาที่ไป ว่าเป็นใครมาจากไหน แถมเจ้าตัวก็ความจำเสื่อม จับพลัดจับผลูได้มาอยู่ในทีมเดียวกับพระเอก ต่อสู้เอาชีวิตรอดไปด้วยกัน

พระเอกภายนอกดูเป็นทหารเกรียนๆ พูดมาก บ้าๆบอๆ แต่จริงๆคือเก่งมาก มีความเป็นผู้นำสูง อบอุ่นยิ่งกว่าเตาไมโครเวฟ รักและปกป้องทุกคนในทีม แต่จะทั้งรักทั้งตามใจนายเอกมาเป็นพิเศษ เราชอบที่พระเอกชอบบ่นนายเอกว่า ‘โดนตามใจจนเสียคน!’ ละคนตามใจก็ตัวเองนั่นแหละไม่ใช่ใครที่ไหน 5555

ส่วนนายเอกนี่ทำเราตกหลุมรักอย่างจังเลย เป็นโอเมก้าที่เท่มาก เก่งรอบด้าน ฉลาด เด็ดขาด ทันคน ถึงภายนอกจะดูนิ่งๆ เย็นชา แต่ก็มีความน่ารัก ยิ่งตอนที่เปิดใจให้พระเอกแล้วนี่นะ โอ้โห นี่คนหรือแมว จะน่ารัก ออดอ้อนอะไรเบอร์นี้ เจอแบบนี้เข้าไปพระเอกมันจะไม่หลงหัวปักหัวปำได้ไง ส่วนเราเพิ่มคะแนนรีวิวให้อีก 0.5 เพราะรักนายเอกเลย 5555

มีเนื้อเรื่องหลายจุดเหมือนกันที่เราอ่านแล้วงง ไม่เข้าใจว่าจะสื่ออะไร อ่านแล้วนึกภาพตามไม่ออก ไม่แน่ใจว่าเป็นสไตล์ของนักเขียน หรือเป็นที่การแปล หรือเพราะพิสูจน์อักษร หรืออาจจะเพราะเราเป็นคนเข้าใจยากเอง ฮ่า เสียอรรถรสนิดหน่อย แต่ก็พอมองข้ามไปได้อยู่

อีกอย่างที่ชอบคือ การสอดแทรกมุขตลกมาเรื่อยๆ ระหว่างดำเนินเรื่อง รู้สึกว่ามันพอเหมาะพอดีมาก ช่วยเพิ่มความกลมกล่อมของเรื่องได้ดีเลย

[JAN.UARY · Rating 4 out of 5]

ให้ 4

ช่วงต้นเล่ม ความสัมพันธ์ของพระนายเป็นอันชัดเจนแล้ว มี NC และทำพันธะกันแล้ว
ส่วนเรื่องพันธะระหว่างอัลฟ้ากับโอเมก้า ก็เข้าใจไม่ยาก

หลังจากพระนายกลับมารวมตัวกับทีม และไปถึงฐานบัญชาการใหญ่
เรื่องราวก็เปลี่ยนจากการต่อสู้กับฝูงซ่อมบี้ ไปในทิศการหาวัคซีนรักษาไวรัส
รวมถึงมีเรื่องการเมือง และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศนิดหน่อย ไม่ซับซ้อนอะไร
มีการเฉลยปมเรื่องอดีตของนายเอก รวมถึงที่มาของไวรัสซอมบี้

สุดท้ายก็เป็นการกำจัดตัวร้าย(?)
ตรงส่วนนี้ ไม่รู้เพราะเราอ่านเรื่อง อาชญากรรมรักในม่านเมฆ ของผู้เขียนคนนี้มาก่อนรึเปล่า
เราอดจะเปรียบเทียบไม่ได้ ว่า คาแร็คเตอร์พระนาย และตัวร้าย มันค่อนข้างคล้ายกันเลย
แม้เนื้อหา และการดำเนินเรื่องจะต่างกัน แต่พระนายนิสัยประมาณนี้ มีตัวร้ายโรคจิตที่แอบยึดติดในตัวนายเอกแบบแปลกๆ แบบนี้เลย

สุดท้ายก็จบแฮปปี้ พระเอกได้เลื่อนยศ นายเอกเป็นครูฝึก ผองเพื่อนอยู่ดีมีสุขกันถ้วนหน้า

[addie · Rating 4 out of 5]

(3.5/5) เล่มนี้เป็นเล่มต่อจากซีนที่โจวหรงกับซือหนานติดอยู่ในเคบินท่ามกลางหิมะ ด้วยความที่เป็นเล่มจบแล้วเลยมีการไขปริศนาต่างๆที่ค้างเอาไว้ในเล่มหนึ่ง ตัวร้ายโผล่มานิดหน่อย มีความเวอร์มากในหลายจุด ไม่ค่อยชอบการบรรยายที่ตัดไปตัดมา เปลี่ยนฉากในสองบรรทัดเท่าไหร่ คาแรคเตอร์ตัวเอกมีความไม่ fleshed out เลยทำให้ไม่ค่อยอินเท่าท่ีควร แต่ตัวละครอื่นๆทำให้เรื่องมีสีสัน รู้สึกว่าเล่มนี้ยังเขียนเรื่องอารมณ์ออกมาได้ไม่ดีเท่าไหร่(เหมือนในเล่ม 1) แต่ชอบเล่ม 1 มากกว่าเพราะจุดเฉลยปมของเล่มนี้ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นหรือว้าว มีความไม่สมจริงหลายจุด ถึงจะรู้สึกว่าย้งไม่สุด แต่ชอบฉากจบมากๆ น่ารักดี

[Mai Hyukkie · Rating 3 out of 5]

โครงเรื่องซอมบี้ไม่มีอะไรต่าง แต่ในแง่ดีเทล เรื่องนี้ทำได้ดี รายละเอียดปลีกย่อยมีการเชื่อมโยง ทำได้สมบูรณ์เลยละ
แต่ในส่วนของบทสทนาของตัวละคร เรายังเข้าไม่ถึงแหะ ไม่ค่อย get มุกฝั่งจีนเท่าไรเลย
เลยอ่านละไม่อิน ส่วนการปิ๊งของทั้งคู่
******สปอย*****
มีอดีตร่วมกันมาก่อน แม้ว่าพระเอกจะจำไม่ได้ก็เถอะ แต่เราอ่านก็ไม่อินอีกละ ฮาาาาาา
ปมความผูกพันธ์มันน้อยอ่ะ ในแง่อารมณ์ความรู้สึกก็ไม่ค่อยบรรยายเท่าไร เลยอ่านเรื่อยๆแทน

[Jayjay · Rating 3 out of 5]

ตามงานเขียนหวายซ่าง มาจากเรื่อง อาชญากรรมรักม่านเมฆ คือเราชอบเรื่องนั้นมากๆ เลยซื้อ undead มาอ่าน แต่เฉยๆ เคมืพระนายไม่ได้แรงพุ่งกระฉูดแบบ poyun รู้สึกรักกันง่ายไปนิด อ่านเพราะเรื่องสั้นกว่า ทำให้การบรรยายมันกระซับๆ ไปเน้นต่อสู้กับซอมบี้มากกว่า แต่องค์ประกอบของเรื่องโดยรวมคือสนุกดี แต่มันยังไม่สุดซักทาง 3.5/5

[Ph · Rating 5 out of 5]

จริงๆไม่ค่อยดูอะไรเกี่ยวกับซอมบี้เลย แต่เรื่องนี้ดีมากกก 😭 ชอบความตลกหน้าตายของพี่หรงมาก เสี่ยวซือก็มึน ๆ ตอบรับกับแบบหน้าตาย ตลกกันทั้งหน่วย ฉากบู๊ถึงใจมาก ไม่มีดราม่าเรื่องความรักเลย มีแต่ปมเรื่องความเป็นมาของน้องซือ ชอบความไม่ยืดเยื้อของเรื่องด้วย ความตลกหน้าตาย ตัวละครใจสู้แต่ไม่ซู อ่านแล้วเอาใจช่วยว่าจะรอดมั้ยวะ เสียวโดนกินทุกตอน

[MondayApril · Rating 4 out of 5]

สนุกลุ้นใครชอบแนวนี้เรื่องนี้คือดี แอบขัดใจเรื่องตัวร้ายคิดว่าตายยากไปหน่อยเหมือนเก่งกันมาตลอดแต่มาพลาดง่ายๆแบบงงงงเวลาสู้กับตัวร้าย

[Panchaya · Rating 4 out of 5]

3.5 เป็น action fantasy romance ที่พล็อตไม่ได้ซับซ้อนมาก

[bellofirst · Rating 3 out of 5]

3.5

[Bunnyb · Rating 5 out of 5]

ต้องค่อยๆ เรียบเรียงความคิดว่าจะเขียนยังไง
เป็นนิยายที่ดี อันนั้นแน่ๆ สะท้อนภัยพิบัติที่เกิดจากมนุษย์
กลุ่มสำคัญเลยคือนักวิทยาศาสตร์ทั้งหลาย
ที่มีสองด้านจริงๆ พัฒนาก็ได้ ทำลายรุนแรงมากก็ได้
แล้วก็สะท้อนเรื่องมนุษยธรรมด้วย โดยเฉพาะการ
ทำการทดลองกับมนุษย์ อย่างตัวซือหนานนี่เจอเยอะมาก
เจอมาตั้งแต่เด็กเลยด้วย อ่านแล้วสงสาร
แล้วคนที่ทำก็คนใกล้ชิดทั้งนั้น T-T

ในแง่ที่ไม่หนัก อย่างความรักระหว่างซือหนานกับ
โจวหรง ชอบ ชอบมากกว่ารุ่งอรุณหลังวันสิ้นโลก
ซือหนานมั่นคง รักเดียวใจเดียว ไม่มีไปจูบกับคนอื่น
ถึงจะดูภายนอกเป็นคนแข็งๆ แต่ก็ชอบสกินชิพกับพระเอก
มีกอดเอว มีซุก มีซบ (ฟินเลยค่ะ 555)

แต่มีจุดนึงที่คาใจคือตอนที่ซือหนาน
หนีออกไปช่วยเพื่อนๆ หน่วย 118 หลังจากได้ยินพระเอก
คุยกับนายพลเจิ้ง แล้วซือหนานเหมือนรู้สึกว่าตัวเอง
เป็นตัวถ่วงพระเอก(?) ทำให้พี่หรงไม่ได้ออกไปช่วยลูกทีม
สุดท้ายจุดนี้ยังไม่ได้เคลียร์ ซือหนานกับพี่หรงก็กลับมา
สวีทกันเหมือนเดิมแล้ว นึกว่าจะเปิดใจพูดอะไรซักหน่อย

ส่วนพี่หรงนี่การแสดงออกว่ารักเมียมาเต็มมาก
คือไม่ใช่พระเอกแนวเก็กขรึม เลยมีอิสระเต็มที่
ใกล้ชิดนัวเนียได้เป็นไม่ยอมปล่อยโอกาส
แล้วก็ห่วงแบบไม่ต้องพูดก็มี เอาลูกอมใส่กระเป๋ากางเกง
ไว้ตลอด เผื่อให้ซือเสี่ยวหนานกิน เพราะรู้ว่าภรรยา
ชอบของหวาน ความหวานของสามีภรรยาคู่นี้
ทำเอาคนอิจฉากันทั้งเรื่อง ถึง NC จะมีน้อย
แต่พี่หรงหวานมากกกกค่ะ

ชอบทุกคนในหน่วย 118 และยังคงชอบนังหนูชุนเฉ่ามากๆ
มาเล่มนี้ถึงรู้อายุของหนูเฉ่า โอ้โห.. อายุแค่นี้เก่งขนาดนี้
สุดยอด สมควรได้ร่วมหน่วย 118 จริงๆ เวลาหนูเฉ่าคุยกับ
ปะป๊าก็น่ารัก แต่เวลาปะป๊าใช้งานนี่ ใช้แบบแมนมาก
ไม่มีห่วงเลยว่าลูกตัวเองเป็นผู้หญิง

สรุปสนุกดีค่ะ อ่านรวดเดียวจบ ไม่เบื่อ
ได้ทั้งความฟิน+ ได้แง่คิดด้วย

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 5 out of 5]

สนุกจนวางไม่ลงเลยจริงๆ เป็นจุดจบที่ลงตัวสำหรับทุกฝ่าย ตัวละครมีความน่ารัก มีความซู มีความเข้าข้างตัวละครหลักไปบ้าง แต่สนุกแบบสมเหตุสมผลจริงๆ

หลังอ่านเพิ่มเติม: https://wp.me/p6yYEv-N3