"Death," wearing a cheeky cheek, blue clothing, is heading somewhere. Im going to find a small animal with smooth fur. I go to big animals and find wrinkled, handy, warm children. Death departs early in the morning, but leaves late at night. It can appear anywhere in the water above the sea or under a slender moonlight. When people find death often, they close the door and hide it. And I want death to pass by. Some people worry about what will happen when death comes. Death is said to such people. Life is life, I am just death. I have life because of me, and I have you ... . Listen to the real story of death through "I am Death", where you can meet face-to-face death, which has always been scary. Ill be able to find a new one looking at death.
Związek śmierci i życia zajmuje człowieka zapewne od zarania jego dziejów. I od małego - dzieci śmierć fascynuje, bo jest czymś odmiennym od ich radosnej (przeważnie i oby jak najczęściej) codzienności, a życie upływa raczej obok, niezauważenie. Choć jest wszędzie.
Dwie książki, których nie da się czytać oddzielnie, autorstwa Elisabeth Helland Larsen i Marine Schneider w piękny, poetycki, ale nie nadmiernie metaforyczny sposób opowiadają o fenomenie duetu życia i śmierci. Ukazują śmierć jako kogoś, kto jest warunkiem zaistnienia życia, a życie jako stworzenie, które dopiero w parze ze śmiercią może funkcjonować, by świat stawał się różnorodny. Piękne i mądre to ksiażeczki, choć ich cena w dwupaku, osiemdziesiąt złych, jednak może trochę wystraszyć.
Delikatne, ale nie abstrakcyjne czy impresjonistyczne, tylko całkiem konkretne ilustracje Marine Schneider wciągają też dorosłego czytelnika, a tłumaczenie Katarzyny Tunkiel jest sprawne i wiersze czytane na głos nie zgrzytają między zębami. Jak przystało na bajkę z kraju, w którym dba się o różnorodność (Norwegia) dzieci u Larsen i Schneider różnią się od siebie kolorem skóry choć wciąż babcie jest archetypowo biała, a słoń występuje tu razem z akcesoriami cyrkowymi.
O ile to pierwsze jest tak silnie zakorzenionym archetypem, że trudno będzie go zmienić w europejskiej literaturze dla dzieci, tak pojawienie się tego drugiego mnie rozczarowuje - oczywiście to atrakcyjny obrazek ilustracyjnie - słoń, pomponiki, trójkątna czapeczka, werbel, cyrkowy namiot rysują się i wyglądają świetnie, ale słoń w środowisku “naturalnym” (tu kwestii co jest naturalne dzisiaj w rezerwatach nie podejmujmy lepiej) wygląda równie atrakcyjnie.
Ładnie i mądrze o śmierci i życiu. Ale drogo. Więc polecam wypożyczyć z biblioteki.
Прочетох я пак днес и ми се видя още по-трогателна и красиво написана.
Двама прекрасни приятели ми изпратиха тази книга вчера, след като онзи ден се наложи да се сбогувам с непрежалимото си куче, Лея. Нищо не помага особено, но приятелството и нежните думи в тази книжка правят мъката мъничко по-поносима.
Nie sądziłam, że ta książka zrobi na mnie aż takie wrażenie.
Mądra, wartościowa, prezentująca temat śmierci na różne sposoby, czasem dla dziecka oczywiste a czasem pewnie zaskakujące. Śmierć opowiada o tym, że przychodzi nie tylko po starsze osoby, ale także po te, które jeszcze się nie narodziły lub zmarły bardzo młodo. Po zwierzaki albo całe wsie.
Byłam ciekawa do jakich wniosków będzie prowadziła ta pozycja i przyznaję, że mile mnie zaskoczyła.
Ilustracje nie były w moim stylu, ale pasowały do tej historii. Na pewno sięgnę po inne tytuły z tej serii.
نه ساله که بودم مادربزرگم فوت کرد. سر مراسم ختمش با پسرعمو و دخترعموهام در حال بازی بودیم و خیلی در جریان اتفاقات قرار نگرفتیم. شبش که رسیدیم خونه، وقتی مامان و بابام رفتن تو اتاق که بخوابن، من عکس «مامی» رو روی میزمون دیدم و زدم زیر گریه. نمیدونستم چطور تا دیروز بوده اما امروز دیگه نیست. تجربهی مرگ نزدیکان همیشه و در هر سنی دردناکه، اما برای بچهها میتونه خیلی پیچیدهتر هم بشه. امیدوارم همهی آدما بتونن از یه سن مناسب با مرگ آشنا بشن، این کتاب هم قطعا کمککننده خواهد بود. «اگر از من یا از زندگی وحشتی در دل داری، بگذار تا چیزی را در گوشت زمزمه کنم... عشق! عشق میتواند دشمنی و غم را دگرگون کند. عشق میتواند هر روز و هر روز به دیدارت بشتابد. عشق نمیمیرد، هرگز نمیمیرد، حتی در دیدار با من. من مرگ هستم، بخشی از زندگی، حکایتی از عشق و تکهای از تو.»
Krátka, ale úderná knižka. Proste a jednoducho vysvetlené čo je smrť, bez prikrášľovania, alebo zastierania, jednoducho to o čom to je. Zrozumiteľne a jasne, pre každého.
Aj keď nie som fanúšik, takejto kresby, je veľmi precízna a detailná, vystihujúca podstatu príbehu. Text je prispôsobený úprave aj zameraniu, ani veľmi veľký ani malý, dostatočne výrazný, ale zase nechávajúci priestor obrázkom povedať to dôležité.
Veta, ktorá utkvie v hlave: Život a ja sme vo všetkom, čo sa začína alebo končí.
el jardinero de mi casa me contó que su esposa perdió a sus gemelos de siete meses que los niños estuvieron luchando por su vida trece días que sus hijos mayores están muy conmovidos su esposa sumamente triste él no dejaba de llorar
un libro a veces es buena medicina una vía para sanar no imaginé este
pensé encontrar los clásicos, o nada quizá comprar a Gaby Perez (también lo hice)
pero me topé con este y su gemelo, porque como dicen ambos:
hay quiénes tienen miedo a la muerte, otros a la vida ambas somos hermanas
lo amé, los amé
Me estoy estrenando en podcasts, escúchame si te gustan mis reseñas o lo que leo
دیروز بعد از اینکه کتاب را دوبار خواندم، دلم خواست شغلم این بود که مفهوم مرگ را برای بچههای کوچک توضیح بدهم. بعد از سر کار رفتم خانهی مامانبزرگ، و انگار برای اولینبار پس از مدتهای طولانی احساس کردم که او چهقدر پیر شده، و وقتی حرف میزد میدیدم که چهقدر به مرگ فکر میکند. اینکه دوست دارد مراسم ختمش چهطور باشد و چهطور دفنش کنند. و بعد این حقیقت، دوباره -و به طور قاطعی- به من رخ نشان داد که مرگ روزی دست من را هم خواهد گرفت.
کتاب را خیلی خیلی دوست داشتم. یکی از بهترین کتابهایی کودکی بود که خواندهام. تصاویرش، کلماتش، و ترجمهاش.
《اگر از من یا از زندگی وحشتی در دل داری، بگذار تا چیزی را در گوشَت زمزمه کنم...
عشق! عشق میتواند دشمنی و غم را دگرگون کند. عشق میتواند هر روز و هر روز به دیدارت بشتابد. عشق نمیمیر��، هرگز نمیمیرد، حتی در دیدار با من.
من مرگ هستم، بخشی از زندگی، حکایتی از عشق، و تکهای از تو.》
Really great book if you want to cry hysterically! A tender (without sugar coating), honest, and ultimately optimistic view of death that I could see being really helpful for kids who are trying to make sense of it.
Illustrations are gorgeous as well and add a lot to the feeling and impact of the book.
این کتاب را به کسانی که با کودکانی سر و کار دارند که با مرگ عزیزی یا فقدان کسی مواجه شدهاند و نمیدانند چهطور باید موضوع مرگ را برایشان شرح بدهند معرفی میکنم.
تصاویر ساده و دلنشین هستند و متن کتاب که از زبان «مرگ» بیان میشود، به سادگی مثل یک لالایی آرام کودک را از اندوه و ترس و حتی خشم این فقدان گذر میدهد و سعی میکند او را به آرامش برساند.
توجه: البته والدین باید توجه داشته باشند که این کتاب بهتر است در حضور خودشان و با کمک و همفکری خوانده شود (مگر اینکه شما صلاح فرزند خود را در این بدانید که این کتاب را تنها بخواند، یا بدانید که تنهایی قادر به درک محتوای کتاب خواهد بود.).