Jump to ratings and reviews
Rate this book

سبز پری

Rate this book
اخمت را بازکن. از تو چیزی نمی‌خواهم. از کنارت می‌گذرم. با دست پیر گلبرگی از گل سرخ‌های سرزمینم را لای کتاب تو می‌گذارم و سحر که بیدار شدی در بسترت عطر گل‌های باغ شیراز خواهد پیچید، می‌دانم.

146 pages, Paperback

First published April 1, 1994

4 people are currently reading
56 people want to read

About the author

پرویز دوائی

29 books56 followers

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
14 (30%)
4 stars
11 (23%)
3 stars
7 (15%)
2 stars
9 (19%)
1 star
5 (10%)
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
Profile Image for Sajede.
186 reviews12 followers
June 3, 2025
یک نفس خواندم.
ساعت یک شبه، دندونم درد می‌کنه و سبز پری تموم شد.
پرویز دوائی رو با خاطرات و نوشتن از نوستالژی می‌شناسم. این کتاب هم درباره یک عشق ساده، کودکانه و دوست‌داشتنیه. از روزهای شروعِ عشق تا اوج و فرودش رو می‌نویسه و مثل همیشه قشنگ توصیف می‌کنه. هنرش در نوشتن اینه که با توصیف و تشبیه بهت نشون می‌ده چقدر طرف رو دوست داشته یا معشوق رو چه جوری می‌دیده. توصیفات شاعرانه، مهم‌ترین وجه این کتاب بود. طبیعتا از واگویه‌های یک پیرمرد درباره عشقی دور و قدیمی انتظار نداریم که ابتدا و انتهای مشخص و خط داستانی منظمی داشته باشه و خب اگر این رو در نظر داشته باشید، انتظارتون ازش معقول‌تر می‌شه. باید تا صفحه آخر بخونید تا بفهمید دقیقا چی می‌شه اما شما در فصل دوم هم حدودا می‌فهمید که کار به کجا می‌رسه. تجربه خوندنش شبیه دیدن فیلم‌"در دنیای تو ساعت چند است" بود.
عشق، دلتنگی بسیار، فراموشی و حالا یادآوری آن‌چه هرگز نبوده.

#درباره
Profile Image for Parisa.
11 reviews12 followers
September 28, 2024
باران بر روزگارم می‌بارید. روزگارم پاکیزه، بی‌گذشته و در آب‌های روشن، به ‌سوی انتهای بی‌انتها، روشنایی مه‌آلودۀ آن سوی درخت‌ها جاری بود. مرده بودم.
Profile Image for سیــــــاوش.
258 reviews4 followers
December 29, 2018
همه ی نویسنده هایی که درباره ی نوستالژی هایشان مینویسند میدانند نمیتوانند به آن حال خوش قدیم برگردند اما باز تلاششان را میکنند. برگشتن به دنیای کودکی، عزیزان درگذشته، یا روزهای قدیم ِ یک شهر غیرممکن است اما شاید بشود با نوشتن، با توصیف، ذره ای از لذت آن ایام را دوباره زنده کرد. آنها درباره ی خاطراتشان حرف میزنند و آرزو دارند که کلمه آن قدر قدرت جادویی داشته باشد که گذشتگان وعده اش کرده اند. فرقش این است که بعضیها بلد نیستند این ذات جادویی را به دست بیاورند و چیزی نقل میکنند که نمیشود با آن ارتباط برقرار کرد و عده ی معدودی هم هستند که طوری تعریف میکنند که نه فقط خودشان که دیگران هم در لذت آن خاطره سهیم شوند و با «رنج بازگشت» نویسنده، همراه... پرویز دوایی به دسته ی دوم تعلق دارد.
Profile Image for  مژگان.
141 reviews9 followers
April 19, 2019
کتاب رویاگونه درباره عشق و دلتنگی و وابستگی و مرگ و همه احساسات انسانی نوشته شده. می دونم که پرویز دوایی به خاطر نقد فیلم های درستی که نوشته و به دلیل ادبیات نوستالژیک مریدان خاص خودش رو داره، و قصدم هم این نیست که بگم نوشته هاش خوب نیستن، فقط وقتی چیزی بیش از حد بی مکان و بی زمان میشه و تبدیل میشه به لایه لایه لفافه هایی که حس واقعی توشون پیچیده شدن و دیگه نمیشه تشخیص داد پشت این همه نگارش ادبی و خیال انگیز چه خبره، دیگه برای من جالب نیست.
ادبیات دوایی به شدت از صراحت فاصله داره و من حتی بین جملاتش نمی تونستم ارتباط منطقی برقرار کنم، که البته به نظر می رسه عامدانه اینطوری نوشته شدن و شاید خودش از تسلط نویسنده به ادبیات خبر میده، ولی خب برای من زیبایی و لذت در جملاتیه که فهمیدن معناشون سخت نیست، اما درک کردن مفهومشون پیچیده و عمیقه، و نه برعکس؛ که در این کتاب مفهوم رو میشه راحت فهمید، اما جملات نمی چسبند، حداقل برای من
Profile Image for Saman.
1,166 reviews1,077 followers
Read
March 18, 2009
نام(پرويز دوائي) براي من و نسل‌هاي پيش از من مصداق بارز يك كلمه است: نوستالژي؛ ولاغيـــــر
Profile Image for __Nafiiis_N.
4 reviews
March 31, 2024
اولین کتابی بود که از پرویز دوائی خوندم و حقیقتش خوشم نیومد. کتاب هیچ خط داستانی و روایتی نداره، به هیچ شخصیتی پرداخته نشده بود و صرفا توصیف شاعرانه و قشنگی از چیزهای مختلف میکنه.
Profile Image for Fereshteh.
83 reviews21 followers
March 12, 2021
برای من بیش از حد لبریز از احساسات و صرفا توصیف احساسی بود. شاید اگر در اوایل جوانی بودم از خواندنش بیشتر لذت می‌بردم ولی الان اثری که داستان داشته باشه و واقع‌گراتر باشه برام جذابتره. این همه توصیف عشق و دلدادگی هضمش برام سخت بود
چندتا از روایت‌ها رو بیشتر دوست داشتم، و روایت های آخر که در رابطه با مرگ معشوق بود قشنگ و غم‌انگیز بود
در کل، قلم و متن ادبی و عاشقانه‌ی زیبایی داره اما داستان خاصی نداره
Profile Image for Schahin.
128 reviews1 follower
November 15, 2022
چه رومانسی!!!
من رومانس دوست ندارم. خواندن رمانی که زمینه رمانتیک داشته باشه برام ناممکنه. اما این... عالی بود.
با یک تلگنر و نیم‌نگاهی از داخل سینما پرویز دوایی ما رو می‌بره به طعم آبنباتی که در بچگی خورده.
ما داریم در زندگی میچرخیم. بی هدف و بی معنا
از بهترین‌ های رمان فارسی.
Displaying 1 - 10 of 10 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.