Τζαι Πόψε

by Παύλος Παμπορίδης

Τζιαι πόψε. Μια ευφυής νουβέλα με πρωταγωνιστή την Κύπρο και τη σύγχρονη ιστορία της, όπως την αντιλαμβάνεται ένας νεαρός στρατιώτης, προϊόν των βιωμάτων του πατέρα του, προϊόν κι αυτός της δικής του σκοτεινής διαδρομής στο πρόσφατό μας παρελθόν.

Ο στρατιώτης, ο διοικητής, η θητεία και οι ατέλειωτες σκοπιές στην πράσινη γραμμή, ο Αλί απέναντι και τα φαντάσματα του παρελθόντος που στοιχειώνουν το παρόν και καθορίζουν το μέλλον.

Μια νουβέλα γραμμένη στην καθομιλουμένη κυπριακή του σήμερα, που φέρνει την τοπική γλωσσική ποικιλία από το φολκλόρ και τη σάτιρα σε μια μοντέρνα πρωτοποριακή γραφή.

80 pages

Published January 1, 2020

Reviews

[Kyriakos Sorokkou]

χρόνος ανάγνωσης κριτικής: 36 δευτερόλεπτα

Μια νουβέλα γραμμένη εξολοκλήρου στα κυπριακά.
Κάτι που σπάνια γίνεται ακόμα και στις μέρες μας.
Από τον τίτλο κάποιος που είναι από Κύπρο και έκανε στρατό καταλαβαίνει
ότι το θέμα είναι ο στρατός.

Το τζαι πόψε το χρησιμοποιούμε όταν μετρούμε πόσες μέρες μας έμειναν
μέχρι να απολυθούμε.
Η ιστορία έχει να κάνει φυσικά μ’ ένα στρατιώτη που φεύγει σκαστός
από το φυλάκιο του στην πράσινη γραμμή για να αναζητήσει τον εαυτό του
περπατώντας μέσα στις ερημιές της Κύπρου.

Βλέπουμε και την σύγκρουση με τον πατέρα του, την σύγκρουση με το σύστημα.
Η αλήθεια είναι τh διάβασα στο μεταίχμιο του φθινοπώρου και τώρα στο μεταίχμιο
της άνοιξης δε θυμάμαι και πολλά για να είμαι ειλικρινής.
Αλλά θυμάμαι ότι διάβασα αυτή τη νουβέλα μέσα σε μία μέρα και
θυμάμαι πως ήταν ενδιαφέρουσα.
Ίσως αν την φυλλομετρήσω ξανά να θυμηθώ τι ακριβώς διάβασα.

Μακάρι να υπάρξουν και άλλα έτσι έργα, καθαρά κυπριακά,
και στο διάλογο (συχνό) και στην αφήγηση (σπάνιο) κι όχι μόνο με μεμονωμένες φράσεις.

[Effie Gavriel · Rating 4 out of 5]

Πολλά όμορφη η γλώσσα του Παμπορίδη. Μακάρι να την εθκιαβάζαμεν παραπάνω. Η νουβέλα είσιεν πολλά να πει. Γι αυτό τζαι ήθελα τσας παραπάνω. Λλίον πιο μεγάλο, λλίον πιο βαθύ. Απόλαυσα το πάντως τζαι συστήνω το.

[rena · Rating 3 out of 5]

Ενδιαφέρουσα ιστορία αλλά θεωρώ ότι δεν ξεδιπλώθηκε τόσο ώστε να θεωρήσω ότι αξιοποιήθηκε σαν ιδέα. Βλεπουμε ένα καλό κομμάτι της ιστορίας,δεν λέω,αλλά θεωρούσα ότι είχε και αλλά περιθώρια περαιτέρω ανάπτυξης. Ωστόσο,μια αρκετά σύντομη ιστορία και καθόλου κουραστική που διαβάζεται γρήγορα και μετά από ένα σημείο σου προκαλεί αγωνία για να μάθεις την συνέχεια. Τέλος,δεν ήμουν τόσο μεγάλη φαν της γλώσσας που χρησιμοποιήθηκε στην ιστορία αν και καταλαβαίνω ότι ταίριαζε απόλυτα στα γεγονότα και στον τρόπο εξιστόρησης απλώς εμένα δεν μου ταίριαξε και μου χάλασε λίγο την συνολική εικόνα του βιβλίου.
2.5⭐️

[Savvas Pentaris · Rating 3 out of 5]

Φιλότιμη προσπάθεια από το συγγραφέα. Το βιβλίο αρχίζει δυνατά αλλά, αν και μικρό (πρόκειται για νουβέλα), κάπου χάνει τη δυναμική του. Μου άρεσε ιδιαίτερα το ότι γράφει στην Κυπριακή διάλεκτο κάτι που δίνει αμεσότητα και βοηθά στη ροή της ιστορίας. Αλλά μου άφησε την αίσθηση ότι κάτι του λείπει. Περιμένουμε την επόμενη δουλειά του συγγραφέα.