Het boek dat alle vooroordelen over borderline onderuit schopt
Borderline. We zeggen allemaal weleens dat iemand het heeft (met name als vrouwen ergens emotioneel op reageren...) maar wat ís het precies? Het syndroom lijkt vaag en niet helemaal eenduidig. Kathelijn Hulshof legt in klare, rake zinnen uit wat het precies is en hoe het ontstaat. 'Gevalletje borderline' is een emotioneel, aangrijpend boek over borderline en hoe het is om ermee te leven. Het is een rauw verhaal over het ontstaan van deze stoornis, de diagnose, de verschillende therapieën die er zijn en welke invloed het heeft op je omgeving. Kathelijn verweeft haar eigen ervaring met de medische en psychische aspecten, waardoor 'Gevalletje borderline' binnenkomt als een mokerslag en voor veel begrip zal zorgen bij iedereen die het leest.
Kathelijn Hulshof wilde vroeger een wereldberoemde ballerina worden, kiest in een restaurant altijd eerst haar toetje uit en kijkt voor het weerbericht naar buiten. Ze woont samen met haar teckel Pip op blotevoetenafstand van het strand en werkt als onderzoeker in Amsterdam.
In 2018 kreeg Kathelijn de diagnose borderline en begon de warboel in haar hoofd zich eindelijk een beetje te ontrafelen. Gevalletje borderline is haar eerste boek.
Mijn eerste boek in de serie 'Hoofdzaken'. Ik koos dit boek, omdat ik wel wat wist over borderline (vooral over de vooroordelen waar de titel naar verwijst), maar ook nog heel veel niet. Ik heb dan ook veel van dit boek geleerd. Wat vond ik er van? Een review in puntjes.
~.+.~ +: Ik vond het sowieso heel verhelderend om gewoon eens helemaal uitgelegd te krijgen wat borderline is. Ze gaat in het begin van het boek de hele diagnose kort langs en in de rest van het boek werkt ze dat verder uit. +: Ik heb zelf geen borderline, maar ik denk dat iedereen wel eens momenten heeft waarbij je even worstelt met je emoties of emotieregulatie. Sommige tips die ze gaf had ik zelf ook wel iets aan, deze twee bijvoorbeeld: * De tip met de triviantpartjes. Als je terugkijkt op een gebeurtenis die je niet fijn vond, kan die soms inktzwart lijken. Als een cirkel vol triviantpartjes die helemaal zwart is. Probeer eens een paar van die partjes in te kleuren en anders naar de gebeurtenis te kijken. Waren ze echt allemaal zwart? * Over de lichamelijke gevolgen die angst/stress kunnen hebben. De drie niveaus van stress en hoe je de stress lichamelijk gezien naar een lager niveau kan brengen. Very interesting. +: Ze laat zowel de mooie als de moeilijke kanten van de GGZ zien. Ik vond het tof dat ze een lofrede gaf op haar therapeuten. Ik hoop dat ze dit boek lezen! Wat moet het mooi zijn om dat terug te zien. +: Er wordt ook behandeld hoe een diagnose in de kindertijd ontstaat. Ik werk zelf met kinderen, dus dat vond ik ook interessant, ook wat een kind nodig heeft om zo'n diagnose níet te ontwikkelen.
~.+/-.~ +/-: Het boek is rauw, eerlijk en heel persoonlijk. Ook de therapie en het traject waar ze doorheen gaat wordt uitgebreid beschreven, ook vaak vanuit emoties. Ik vond dat aan de ene kant heel krachtig, soms vond ik het ook wel veel merkte ik bij mezelf. Ik vroeg me ook wel eens af hoe het voor de omgeving zou zijn en was soms benieuwd naar hun perspectief. +/-: Het luisterboek werd voorgelezen door de auteur zelf. Dat is prettig, want daardoor kun je nog beter horen hoe ze bepaalde dingen heeft bedoeld en beleefd. Wel vond ik dat het verhaal soms wat monotoon klonk. Daardoor kon ik het niet heel lang achter elkaar luisteren.
~.-.~ -: Dat heb je nog meer bij een luisterboek dan bij een gewoon boek denk ik, maar ik raakte soms een beetje in de war van de structuur. Het hoofdstuk over pillen en medicijnen (wat na het hele lange persoonlijke uitgebreide verhaal kwam dat afgerond voelde) kwam voor mij een beetje als mosterd na de maaltijd. Het voelde zeg maar als een mooi einde en dan begin je weer overnieuw in haar levensverhaal. Ik had dat hoofdstuk zelf eerder geplaatst.
Oké, al met al, veel van geleerd, goed bevallen: ik ga door naar de volgende van Hoofdzaken op Storytel Druks over AD(H)D. Ben benieuwd! :)
Het is enorm moeilijk om persoonlijke verhalen zoals deze te gaan beoordelen. Vanuit mijn studies voor ergotherapie, wist ik wel al wat borderline was, maar het was moeilijk om me er een concreet beeld bij te vormen. Ik begreep het toen gewoon niet erg goed. Met het lezen van dit boek, snap ik beter wat borderline is en wat het doet met iemand. De persoonlijke toets van Kathelijn Hulshof heeft dan ook heel goed geholpen om het begrijpbaar te maken. Uiteraard zal niet iedereen met borderline dezelfde ervaringen en/of gedachtes hebben, maar ik heb nu een beter inzicht gekregen door dit boek. Ik heb ook niet echt iets aan te merken. Het was fijn om met deze non-fictie in mijn oren te wandelen.
Een absolute aanrader voor iedereen die iemand met borderline in zijn dichte omgeving kent. Ik dacht dat ik redelijk begreep hoe het moet voelen, maar ondanks al mijn empathie merkte ik dat de ‘logica’ van borderline vaak een raadsel bleef en dat leidde soms tot onnodige frustratie. Dit boek heeft die puzzel voor mij voor een groot deel gelegd. Het is stevige kost, maar elke pagina is een verrijking die je inzicht verdiept en je begrip vergroot.
Ik ben dit boek gaan lezen nadat ik Een Steekje Los van Iris ter Haar in dezelfde serie had gelezen. Waar ESL een mooi verteld persoonlijk verhaal is, met uitstapjes voor uitleg en verdieping, is Gevalletje Borderline heel anders.
Het eerste kwart van het boek bestaat uit een uiteenzetting van DSM uitleg en symptomen, waarbij de schrijfster bij ieder symptoom uitgebreid uitlegt waarom dit op haar van toepassing is. Dat we op dat moment de schrijfster nog helemaal niet hebben leren kennen, zorgt ervoor dat het voor mij als lezer totaal onboeiend is en wekt ook geen enkel gevoel op.
Daarna volgt een lang, onsamenhangend verhaal over de mentale problemen van Kathelijne, van de hak op de tak, met willekeurige uitstapjes die niet echt relevant zijn voor het verhaal.
Het laatste deel van het boek bestaat uit iets wat leest als een bedankje voor de behandelaren. Voor de lezer totaal irrelevant, want, waarom zijn deze mensen niet eerder voorgesteld? Dan had ik er als lezer misschien nog iets mee gekund. Het hele boek worden er geen namen genoemd, en nu ineens wordt er verteld hoe belangrijk Maarten, Noor en anderen zijn. Wie zijn deze mensen? Moet ik nu met terugwerkende kracht gaan bedenken waarnaar deze mensen verwijzen?
Het eerste slotstuk is een flink hoofdstuk over medicatie, dat voelt als mosterd na de maaltijd. Waarom wordt dit pas als laatste behandeld?
Als allerlaatste volgt een hoofdstuk dat heel toepasselijk 'De Dingen Die Ik Nog Moet Vertellen' heet. Het is een opsomming van dingen/feitjes/verhalen die Kathelijn nog wilde vertellen. Bijna allemaal irrelevant voor de lezer. Wederom, waarom deze dingen nu pas benoemen? Zo kan de lezer er niets meer mee.
Het enige pluspunt van het boek vind ik hoe Kathelijn schrijft over de tekortkomingen in de geestelijke gezondheidszorg in Nederland. Die zijn schrijnend, en dat weet ze goed over te brengen.
Gevalletje Borderline leest als een dagboek dat de schrijfster voor haar eigen verwerking heeft geschreven. Daar is helemaal niets mis mee, maar het boek had nooit op deze manier gepubliceerd mogen worden. Het is niet te lezen.
Herkenbaar? Misschien. Goed geschreven? Niet echt. Goed geredigeerd? Absoluut niet.
dit boek is erg mooi, interessant en eerlijk geschreven. veel dingen waren herkenbaar en maakte het daardoor fijn om te lezen. ik ken persoonlijk geen andere borderliner, en door dit boek voelde het alsof ik eindelijk iemand ‘leerde kennen’ die voelt wat ik altijd voel, die me begrijpt. soms voelde het een beetje ongemakkelijk om te lezen hoe makkelijk de schrijfster weg ging naar een ander land, of hoe ze gesteund werd door haar omgeving (familie) die haar steeds op sleeptouw nam. deze dingen zijn voor mij beide niet binnen handbereik, en daardoor merkte ik dat ik soms een beetje jaloers op haar was. mede dankzij dit boek heb ik geleerd dat het hebben van dit gevoel er ook gewoon mag zijn. kathelijn heeft me veel geleerd over borderline, over haar en ook over mijzelf. daar zal ik haar eeuwig dankbaar voor zijn. (ook durf ik nu eindelijk groepstherapie te proberen. als kathelijn het kan, dan durf ik het ook wel aan)
Een mooi boek dat bij het beschrijven van borderline niets verbloemd of mooier maakt dan het is. Het geeft een duidelijke, wetenschappelijke beschrijving van wat borderline is, maar bevat vooral veel persoonlijke ervaringen van de schrijfster, mooi en minder mooi. Ik was wel nieuwsgierig naar hoe haar familie en vrienden het traject hebben ervaren en had die informatie een mooie aanvulling gevonden, maar ook zonder die aanvulling is dit boek een aanrader.
Gevalletje borderline door Kathelijn Hulshof heeft mij veel geleerd over borderline. Het is het derde boek in de Hoofdzakenserie van Blossom Books. Waar ik al bekend was met autisme en AD(H)D, was borderlinepersoonlijkheidsstoornis (BPS) iets wat ik vooral kende van Rebecca van Crazy Ex-Girlfriend (Hulshof maakt ook een reference in haar boek, wat ik erg kon waarderen).
Hulshof schrijft heel open over haar pieken en dalen, over haar diagnoses van OCPS en BPS, haar therapieën (of teringpie) en haar medicijngebruik. Haar verhaal is heel persoonlijk en af en toe had ik tranen in mijn ogen van verdriet en later van geluk.
Echt een aanrader als je personen met BPS beter wil begrijpen, mocht je iemand met BPS kennen of net zoals ik geïnteresseerd zijn in psychologie en je medemensen.
Dit boek slaat voor mij de plank net mis. In het begin krijg je wat uitleg over Borderline, maar dit is vrij algemene kennis die je overal zou kunnen opzoeken. Van een opsomming leer je niet veel. Vervolgens ontwikkelt het boek zich tot een persoonlijk relaas over dwang(gedachten), wat helemaal niet bij Borderline voor hoeft te komen, en de schrijfster haar ervaringen tijdens een specifiek therapietraject. Tevens is het alleen geschreven vanuit het perspectief van de schrijfster zelf, een gemiste kans om dieper en breder op deze ziekte in te gaan. Daarnaast heeft het boek geen duidelijke structuur, waardoor het hoofdstuk over medicatie een beetje als ‘mosterd na de maaltijd’ aanvoelt. Top dit af met dat ook dit deel van de serie ‘Hoofdzaken’ is geschreven door een witte, hoog intelligente, rijke vrouw die gemakkelijk er even op uit kon naar Zwitserland zo nu en dan.. tsja: eenzijdig. Eerlijk: er zaten af en toe wel mooie of herkenbare passages in dit boek, maar in het algemeen bied dit boek je gewoon niet veel nieuws.
In Gevalletje borderline vertelt Kathelijn Hulshof haar verhaal over borderline persoonlijkheidsstoornis. Borderline heeft een negatief imago en Kathelijn had dan ook moeite om haar diagnose te delen met anderen, misschien gingen ze wel denken dat ze gek is. In dit boek vertelt ze haar verhaal aan de hand van feiten, maar vooral haar eigen ervaringen komen aan bod.
De afwisseling van feiten en ervaringen zorgen ervoor dat het boek geen taaie kost is. Het is interessant om te lezen hoe Kathelijn dingen heeft beleefd, hoe ze is omgaan met de diagnose en wat haar heeft geholpen om zichzelf te kunnen accepteren en verder te kunnen gaan met haar leven.
Gevalletje borderline van Kathelijn Hulshof is eerlijk en aangrijpend. Het verhaal zorgt voor meer begrip bij mensen die geen borderline hebben en voor herkenning bij degene die die diagnose wel hebben (gehad).
"Gevalletje Borderline" is een boek dat een eerlijke en genuanceerde inkijk geeft in het leven van iemand met een borderline-diagnose. Het beschrijft op indringende wijze deze complexe stoornis.
Toch vond ik het boek niet altijd even toegankelijk voor de "gewone lezer". Zelf studeer ik psychologie, waardoor ik bekend was met veel van de gebruikte termen. Hoewel de auteur moeite doet om ingewikkelde begrippen en therapieën uit te leggen, blijft de taal soms vrij academisch. Dit maakt het niet voor iedereen even begrijpelijk en toegankelijk.
Het begin vond ik erg lastig om doorheen te komen, wellicht omdat er veel uitleg wordt gegeven over de theoretische achtergrond van borderline en ik al vrij bekend was met deze theorie door mijn opleiding. De tweede helft van het boek sprak me daarentegen meer aan, omdat ik het interessant vond om te lezen hoe de auteur de therapie had beleefd. Ook uit de auteur hier terechte kritiek op het zorgsysteem, wat ik erg waardeer.
Daarnaast vond ik het verhaal soms wat van de hak op de tak springen. Voor mijn gevoel had het boek mooi afgesloten kunnen worden na het hoofdstuk waarin de auteur haar therapeuten bedankt en reflecteert op wat ze heeft geleerd. Daarna volgde echter nog een hoofdstuk over medicatie, wat wat mij betreft beter door het verhaal heen verweven had kunnen worden.
Ondanks deze punten is het zeker geen slecht boek. De openheid en rauwe eerlijkheid waarmee het verhaal wordt verteld, verdienen waardering. Toch miste ik soms structuur, en wist het boek me niet zo te raken als ik had gehoopt.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Als iemand die nog vrijwel niets van borderline wist, was dit zeker heel leerzaam. Het was fijn dat eerst duidelijk werd uitgelegd wat borderline is, voordat Kathelijn overging op haar eigen ervaringen. Wel vond ik het in haar verhaal soms lastig om te onderscheiden welke klachten door borderline, OCPS of trauma kwamen. Natuurlijk is in de realiteit alles met elkaar verweven, maar als iemand die vooral de stoornis in de titel beter wilde begrijpen was dat voor mij soms verwarrend.
Daarnaast stoorde ik me helaas erg aan de manier van voorlezen van het audioboek. Ik snap dat met zo'n persoonlijk verhaal ervoor wordt gekozen om de auteur zelf het te laten voorlezen, maar ik heb gemerkt dat dit vaak afdoet van de kwaliteit van de narratie. Zo ook hier. De monotone toon en vele korte pauzes op vreemde momenten in zinnen maakten het lastig te volgen en wekten irritatie in mij op. Dit, plus het feit dat lange opsommingen van bijvoorbeeld verschillende therapievormen niet prettig zijn om te lezen in audiovorm, maken dat ik aanraad om dit vooral fysiek te lezen.
Ik heb dit boek gelezen ten eerste omdat dit het een-na-laatste boek is uit de serie was die ik nog moest lezen… En omdat ik nu op school aan het leren ben over onder andere borderline persoonlijkheidsstoornis, dus ik herkende veel van de algemene informatie die er is geschreven. Ik vond het wel heel interessant om te lezen hoe het voor iemand is die deze persoonlijkheidsstoornis heeft. Ondanks dat het zich bij iedereen anders uit natuurlijk.
Ook vond ik het feit dat er in het boek op verschillende manieren is geschreven wat kwam door de wisselende stemmingen die tijdens het schrijfproces werden ervaren veel toevoegen aan dit boek. Al met al een interessant boek!
Zwaar maar goed boek! Het heeft me echt veel inzichten gegeven waardoor ik mensen met borderline beter kan begrijpen! Kathelijn, als je dit leest. Je bent een topper! In het boek is te lezen dat je ondanks alles wat je hoofd tegen je zegt, hard hebt gewerkt en hard vooruit bent gegaan. Bedankt voor de persoonlijke verhalen en inzichten!
Ik denk dat het een mooie start is om dit boek te lezen als je iets meer over borderline en de binnenwereld van een persoon met de diagnose borderline wilt weten. Het blijft helaas wel op de oppervlakte. Maar het is knap hoe de schrijfster je toch mee wilt nemen op haar reis waarin ze leert omgaan met haar kwetsbaarheden.
Het gene wat ik vooral jammer aan het boek vindt is dat er veel spraken is van herhalen, er geen duidelijke structuur verwerkt is door het boek. Waardoor ik niet echt de verbinding kon vinden.
Dit boek stond al een tijdje op mijn leeslijstje, voornamelijk door de andere boeken die in deze “serie” horen. Ik vind het mega interessant om meer te leren over mentale gezondheid, en zeker van mensen die hier zelf mee te maken hebben en het durven opschrijven. Dit boek (waarvan ik de titel overigens erg leuk gevonden vind!) is een persoonlijk verhaal, en daarmee vast niet representatief voor iedereen met borderline. Maar het geeft wel een mooi beeld van hoe het kán zijn.
Wat een bijzonder boek is dit. Ik ben mega fan van de Hoofdzaken serie en deze mag ik ook toevoegen aan mijn favorieten. Borderline, de diagnose waar zo veel negatieve opvattingen over zijn. Kathelijn geeft een knap inkijkje in wat dit voor haar betekent en waar zij tegenaan loopt. Ik was al eens eerder in het boek begonnen maar had onvoldoende concentratie om het uit te lezen. Nu ik meer concentratie had het toch weer opgepakt en heeft het boek zo veel indruk achtergelaten. Een aanrader voor iedereen die meer wil weten over borderline.
Ik vond het een heel interessante ervaring om dit boek te luisteren. Niet geheel verrassend is het enigszins chaotisch wat betreft chronologie en wisselen rustige en zwaar emotionele tonen elkaar af. Het voelt ontzettend eerlijk en openhartig en tegelijk weet je dat er nuance zit achter de ervaring van de schrijfster. Het is háár beleving en dat maakt het heel sterk, maar je voelt ook dat je iets afstand kan nemen en objectiever kan kijken naar waar ze over vertelt en wat de invloed is van de borderline persoonlijkheidsstoornis wat samen voor een mooi spanningsveld zorgt.
Dankjewel Kathelijn voor je boek. (Helaas of juist) een en al herkenning voor mij. De manier waarop je het schrijft is zo eerlijk en open en ik zou het zelf geschreven kunnen hebben. Uiteraard is niet alles een copy paste, maar de grote lijnen en sommige herkenningspunten maken dat dit boek me intens diep raakt.
Ik heb pas net de diagnose borderline gekregen en sta nu nog waar jij stond in 2018. Maar het geeft me wel hoop. Daarnaast gaf je me woorden die ik zelf niet had om uit te leggen wat er met me is.
Ik raad het boek dan ook aan aan iedereen die ermee kampt of die dierbaren of vrienden heeft die ermee kampen. Maar ook voor andere lezers kan dit een mooi boek zijn tot inzicht in de ‘diagnose borderline’ en wat dit met iemand doet.
Moedig boek over de dingen waar de schrijfster tegenaan loopt met haar opvoeding, perfectionisme, mentale problemen en uiteindelijk de diagnose borderline. Ook erg illustratief over de problemen binnen de GGZ. Wat het voor mij nog inzichtelijker had kunnen maken zou het toevoegen van de perspectieven van mensen om haar heen zijn.
Een rauw en eerlijk boek over hoe het voor de auteur is om te leven met BPS.
De eerste helft van het boek ging heel vlot. Daarna kwam een heel lang hoofdstuk over therapieën waar ik me doorheen moest sleuren. Kan interessant zijn maar er was veel irrelevante informatie.
Geef het boek zeker een kans als je het perspectief vanuit iemand met BPS wil lezen!