What do you think?
Rate this book
ძაღლი
მოთხრობა
ebook
1 person is currently reading
4 people want to read
About the author
Nodar Dumbadze
46 books251 followersNodar Dumbadze (July 14, 1928 – September 4, 1984) was a Georgian writer and one of the most popular authors in the late 20th-century Georgia.
Born in Tbilisi, he graduated from the Faculty of Law at Tbilisi State University in 1950. The same year, his first poems and humorous stories appeared in the Georgian press. He edited the satirical magazine Niangi from 1967 until 1972 when he became a secretary of the Union of Georgian Writers and a member of the presidium of the Union of Soviet Writers in 1972. Most of his fame came through his novels Me, Grandma, Iliko and Ilarioni (1960), I Can See the Sun (1962), A Sunny Night (1967), Don’t Be Afraid, Mother! (1971), The White Banners (1973), and The Law of Eternity (1978). His works are remarkable for simplicity and lyricism of the prose, humor, and melancholy coupled with optimism. He was awarded the Shota Rustaveli State Prize in 1975 and the Lenin Prize in 1980. Most of his major works have been dramatized and/or filmed. He died in Tbilisi and was buried there, at the Children’s Town "Mziuri" founded by him.
Born in Tbilisi, he graduated from the Faculty of Law at Tbilisi State University in 1950. The same year, his first poems and humorous stories appeared in the Georgian press. He edited the satirical magazine Niangi from 1967 until 1972 when he became a secretary of the Union of Georgian Writers and a member of the presidium of the Union of Soviet Writers in 1972. Most of his fame came through his novels Me, Grandma, Iliko and Ilarioni (1960), I Can See the Sun (1962), A Sunny Night (1967), Don’t Be Afraid, Mother! (1971), The White Banners (1973), and The Law of Eternity (1978). His works are remarkable for simplicity and lyricism of the prose, humor, and melancholy coupled with optimism. He was awarded the Shota Rustaveli State Prize in 1975 and the Lenin Prize in 1980. Most of his major works have been dramatized and/or filmed. He died in Tbilisi and was buried there, at the Children’s Town "Mziuri" founded by him.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
February 5, 2021
ოჰ, როგორი მოთხრობაა ეს... როგორ უნდა გამოვხატო ახლა სიტყვებით? აი, გულს გამოგიღებს, დაგიჭრის და ჩაგიდებს უკან, მკერდში. აი ასეთია დაახლოებით. ცხოველები ძალიან მიყვარს. ძაღლები საყვარლები, ერთგულები, გამაგიჟებლები არიან და მე მეორედ ამ არაჩვეულებრივ, მაგრამ ძალიან მძიმე მოთხრობას, ვეღარ წევიკითხავ ვერაფრით. დამამახსოვრდა კი სამუდამოდ. "ძაღლის" მიხედვით მოკლემეტრაჟიანი ქართული ფილმიცაა გადაღებული (1974 წელს გამოვიდა ეკრანებზე, რეჟისორია ლეილა გორდელაძე). კარგი ფილმია ძალიან. იმ ფილმში ჩემი დიდი ბებია მონაწილეობს, ბაბუის დაკრძალვის დღეს, მასობრივ სცენაში. ზის თავისთვის, მშვიდად როგორც ჭირისუფალი. ბოლოს მაინც იმედისმომცემად მთვარდება მოთხრობა:
"სოფელს გავხედე. ოდებიდან კვამლი ამოდიოდა თეთრ ბოლქვებად. მამლები ყიოდნენ, ძროხები ბღაოდნენ, თხები პეტელაობდნენ, თიკნები კიკინებდნენ, ქათმები კრიახობდნენ, კონცხოულაზე უშველებელი მზე შემომდგარიყო... უცებ სხეული სითბოთი ამევსო და ყურებში სასიამოვნო ზარმა დარეკა.
ჩემს ეზოში ძაღლი ყეფდა."
"სოფელს გავხედე. ოდებიდან კვამლი ამოდიოდა თეთრ ბოლქვებად. მამლები ყიოდნენ, ძროხები ბღაოდნენ, თხები პეტელაობდნენ, თიკნები კიკინებდნენ, ქათმები კრიახობდნენ, კონცხოულაზე უშველებელი მზე შემომდგარიყო... უცებ სხეული სითბოთი ამევსო და ყურებში სასიამოვნო ზარმა დარეკა.
ჩემს ეზოში ძაღლი ყეფდა."
April 7, 2024
ძალიან მიყვარს! 🥹♥️
მიყვარს ნოდარ დუმბაძეც!
მის ნაწარმოებებს როცა კითხულობ, ცრემლი და ღიმილი ერთმანეთს ენაცვლება.♥️
მიყვარს ნოდარ დუმბაძეც!
მის ნაწარმოებებს როცა კითხულობ, ცრემლი და ღიმილი ერთმანეთს ენაცვლება.♥️
November 13, 2024
ნოსტალგია, სევდა, სიყვარული
March 11, 2025
Boyle bir Gürcistan kitabı beklemiyordum
Displaying 1 - 4 of 4 reviews