Η βελούδινη γραφή της Ράνιας σε ταξιδεύει σε μία noir ατμόσφαιρα, μέσα από τα μάτια ενός πολύ σκοτεινού κεντρικού ήρωα. Ένας μοιρολάτρης, ματαιόδοξος, βιοπαλαιστής που δεν εκτιμά τα ανεκτίμητα, αλλά «σε αυτή τη ζωή να ξέρεις πως παίρνεις ότι αξίζεις» και δεν σου χαρίζεται τίποτα. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζεις, αφού προαποφασίζονται όλα από την εκάστοτε «Τράπεζα». Είδα τον εαυτό μου να καταπίνει βουλιμικά τις σελίδες και να στεναχωριέμαι που έφτανα στο τέλος αυτού του ταξιδιού. Σαν γάργαρο νερό κυλάει η ανάγνωση του και ο χρόνος είναι σχετικός όταν βρίσκεσαι χωμένος στις σελίδες του «30».