I was born in 1988 and started writing stories when I was 5. Then I went to school and kept writing stories. At the time I was 16, I started working for magazines as a humorist and kept writing stories. When I grew up, I studied nuclear physics and kept writing. As a university student, I worked as a graphic designer, film editor, teacher, and journalist and kept writing always. Now I am working as a copywriter, editor, and teacher and still keep writing stories. So, I am anything but a writer!
دمِ نویسنده گرم ♡_♡ واقعا ایدهی خوبی بود! حتی منِ خواننده هم حسابی حرص خوردم که نمیتونم درست از سفر به ژاپن لذت ببرم و این صفحهی تبلت رو اعصابم بوددد😭😭😭 دقیقا مثل پسرعموم که فقط توی خواب مشغول گِیم و گوشی و لپتاپ نیست🚶♀️😾
خیلی جالبه این کتاب کاملا به تصویرگری هاش متکیه و ازون کتابایی نیست که بشه برای بچه خوند بلکه باید حتما ببینه تا پوینت داستان رو بگیره. ..... انگار نذر دارم حتما ریویوو بنویسم حتی برای کتاب ۱۵ صفحه ای.
برای چی از بچه دار شدن میترسم؟ چون هر چقدرم بگم نه من آدمی نیستم که گوشی و موبایل بخرم بدم دست بچه، وقتی بچه n ساعت در روز بالای سرم نق زد و نذاشت کارهامو انجام بدم و یا رفت مدرسه و دید تمام هم کلاسی ها و دوستهاش تبلت دارن و فقط اونه که نداره، در نهایت این منم که باید تسلیم بشم، و اونوقت وقتی بالاخره بعد عمری به آرزوم میرسم و میرم ژاپن، این بچه همش تبلت دستشه و هیچی از سفر و قشنگی های ژاپن نمیفهمه و منم حرص میخورم و سفرم کوفتم میشه، بله! (لویی با اینکه بچه ای، ولی واقعا خاک تو سرت!)
یک کتاب تالیفی بسیار عالی درباره اسکرین تایم و تجربههای زندگی واقعی که از دست میرن. به گفتهی نویسنده، کتاب قرار بوده در قطع تبلت چاپ بشه که اگر ناشر محترم همکاری میکرد یک کتاب بینظیر رو داشتیم