Er is iets vreemds aan de hand met het concept ‘grenzen’. Goederen, diensten en kapitaal vliegen de wereld rond. Alleen voor sommige mensen bestaan er nog grenzen. Vrijwel iedereen vindt dat normaal. Zelfs organisaties die voor een humane aanpak van asiel en migratie pleiten, vergeten zelden te benadrukken: ‘Neen, we zijn niet voor open grenzen.’ Alsof ze zich bij voorbaat willen indekken, want wie daarvoor ijvert, plaatst zich buiten het debat. Te naïef, te wereldvreemd, te veel Gutmensch. In dit pamflet fileert Naima Charkaoui misschien wel een van de laatste taboes in onze westerse wereld. Een J’accuse over de vele slechte argumenten tegen open grenzen, over de 34.361 mensen die sinds 1995 hun poging om in Europa te geraken bekochten met hun leven, over hypocrisie en geprivilegieerde bubbels.
Naima Charkaoui zegt waar het op staat, onderbouwt wat ze zegt en brengt een genuanceerd verhaal over een hevig gepolitiseerd thema op een menselijke en eenvoudige manier. Ik hoefde persoonlijk niet van open grenzen overtuigd te worden, maar voel me wel gesterkt in mijn standpunt door dit manifest. Ik zal dit boek breed verspreiden in de hoop dat meer mensen de dodelijke status quo in vraag durven stellen. Kort maar krachtig met een aantal sterke quotes die je dwingen om er minstens over na te denken...
Enorm verheugd met en dankbaar voor Het Open Grenzen Manifest van Naima Charkaoui ! Het is beknopt en leest vlot, wat volgens mij absoluut een voorwaarde is voor een geslaagd manifest. Academische kennis met politieke verandering als doel moet gedemocratiseerd worden en voor zoveel mogelijk mensen toegankelijk zijn. Inhoudelijk bevat het boek heel wat heldere argumenten gestaafd met bronnen, actuele voorbeelden en concrete cijfers die gevaarlijke misvattingen over migratie onderuithalen. Ik onthoud vooral hoe Charkaoui het migratiedebat in een historisch perspectief weet te plaatsen en een open blik vooruit durft te werpen, zonder oogkleppen. Ze herinnert ons eraan dat we het huidige migratiebeleid van Fort Europa niet los kunnen zien van de geschiedenis van slavernij, kolonisatie en de racistische traditie van het witte superioriteitsdenken die deze gruwelijke periodes hebben mogelijk gemaakt. Zo dient ook het dehumaniserend discours over migrantenlevens van vandaag een doel: het behoud van de status quo waarin witte Europeanen hun ‘ingebeelde morele superioriteit’ kunnen blijven verdedigen, terwijl er intussen al 34.361 vrouwen, mannen en kinderen sinds 1995 het leven lieten in hun poging om naar Europa te migreren. Met veel verwijzingen naar het belangrijke werk van oa doctor Olivia U. Rutazibwa, Henk Van Houtum en Leo Lucassen, Stijn Bruers, ...
Ik hoop dat dit manifest een wake-up call kan zijn, een instrument om het debat eindelijk breder te trekken. Dat het geesten mag ontwaken en hopelijk tot politieke lef en minder dodelijke grenzen zal leiden.
‘A new world is not only possible, she is on her way.’ - Arundhati Roy
’Een wereld met dodelijke, gesloten grenzen is per definitie een onrechtvaardige wereld. Willen we een rechtvaardige wereld, dan kunnen we niet anders dan streven naar open grenzen. De evidentie zou dus moeten zijn: ‘Natuurlijk ben ik voor open grenzen. Wie is nu niet voor open grenzen?’ De vraag blijft wel: hoe realiseren we die? En tegen wanneer? En hoe respecteren we daarbij de grenzen van de planeet? Laat ons dààrover het debat voeren, in plaats van het krampachtig uit de weg te gaan.’
Ik vind de kwestie van grenzen zeer interessant (ze volledig open maken of zelfs afschaffen?), maar met dit boekje blijf ik op m'n honger zitten. De eerste helft gaat over de mensonterende behandeling van migranten, wat 1) niets met grenzen te maken heeft en 2) algemeen geweten is. De tweede helft geeft gelukkig wel argumenten voor open grenzen, maar valt vaak in herhaling en blijft zeer oppervlakkig. Het las eerlijk gezegd eerder als een middelbaar eindwerk.
Dit manifest is niet alleen een pleidooi voor een humaner en menselijker migratiebeleid, maar ook een puur rationele analyse waarom we hier wel voluit voor moeten gaan.
Het opengrenzenmanifest is de moeite waar te lezen als je stil wilt staan bij het idee van open grenzen. Een idee dat in onze maatschappij steeds wordt benoemd als 'ondenkbaar, naïf, extremistisch' zonder daar eigenlijk veel gegronde argumenten voor te geven.
Het boek is een pleidooi om het idee veel meer en dieper te gaan onderzoeken, maar ook om het bespreekbaar te maken en uit de taboesfeer weg te halen, en voor wie een voorstaander is; moediger te zijn in het publieke debat.
Het boek vraagt vooral om te stoppen met weg te kijken van de inhumane werkelijkheid van onze huidige grenzenpolitiek - die mensen laat sterven en vermoordt - alsof deze de enige manier manier is om migratie te organiseren.
Het geeft krachtige argumenten om de hypocrisie van paspoortprivilege onder de loep te nemen.
Minpunt: het pleidooi benadrukt erg het aspect van het privilege van reizen en migratie, dit had in mijn opinie kort en krachtig gekunnen, met daarnaast veel meer aandacht voor het aspect van geinternaliseerd racisme, dat ons verblindt voor de menselijkheid van 'de ander' en de ondertoon is voor het hele debat.
Wat kan je verwachten: een kort en krachtig pleidooi, dat concepten en ideeen naar voren brengt die je zelf (maar ook de hand van de bronnenlijst in het boek) kan onderzoeken.
Vanavond het ‘Open grenzen manifest’ van Naima Charkaoui gelezen. Ik ken Naima al enkele decennia. Samen hebben we professioneel al heel wat watertjes doorploetert. Ze is iemand die ik graag aan mijn zij heb. Haar nieuwe boek nu. In het manifest hekelt ze de 'mondiale apartheid' en pleit ze onomwonden voor open grenzen. Ze wil nationale grenzen niet per se afschaffen maar streeft naar een wereld waar vrije mobiliteit de norm is. Het manifest legt drie inconsistenties bloot: (1) wij (blanke Vlamingen) mogen reizen voor ons plezier, maar zogenaamde 'gelukzoekers' (met een migratie-achtergrond) niet, (2) geld en goederen bewegen globaal, maar de meeste mensen niet, en (3) wie hier wél geraakt botst op talloze vormen van discriminatie en 'papieren grenzen'. Het is een moedig boek. Doorsnee Vlaanderen zit hierop helaas niet te wachten. Integendeel, het maatschappelijke midden (politiek, media, publieke opinie) wenst het debat niet te voeren. Althans niet in de positieve zin ervan. Ik kan het boekje enkel maar van harte aanbevelen aan iedereen die eens een probleem of uitdaging van een andere kant wil belichten. Vroeg of laat zullen we deze koe toch eens bij de horens moeten vatten.
"Een wereld met dodelijke, gesloten grenzen is per definitie een onrechtvaardige wereld. Willen we een rechtvaardige wereld, dan kunnen we niet anders dan streven naar open grenzen."
50% scherpe en terechte aanklacht tegen de onmenselijke migratiepolitiek in Fort Europa, 50% verfrissende en overtuigende verkenning waarom een open grenzen-politiek mogelijk is. Charkaoui doet hier een vlot leesbare bijdrage aan een debat waarin de bandbreedte aan aanvaardbare meningen de afgelopen decennia veel te smal is geworden.
Het Afrikaans Centrum voor Klimaatbeleid berekende dat de gecombineerde impact van de klimaatverandering het Afrikaanse bbp doen dalen met 2 tot 12 %, ahankelijk van de subregio, naarmate de temperatuur toeneemt. De klimaatcrisis wordt alleen maar urgenter en ook steeds meer oorzaak van migratie, momenteel vooral binnen landen en naar de directe regio. ~ Het rijke Europa vangt 6 vluchtelingen op per 1000 inwoners en denkt dat meer echt niet mogelijk is. Tegelijk vindt Europa het maar normaal dat een land als Libanon, dat economisch veel kwetsbaarder is, 134 vluchtelingen per 1000 inwoners opvangt.
Meer open grenzen zouden niet langer gezien mogen worden als onmogelijk maar als pure noodzaak, Charkaoui maakt dit heel mooi duidelijk. Een boekje dat ik met veel plezier aan al men vrienden uitleen!
I agree with her vision on open borders, in every chapter, more than once. I was hoping for a little more depth. I already knew everything she writes, she no longer had to convince me.
Fantastisch uitgangspunt, duidelijk en helder geschreven, maar ik heb weinig nieuws geleerd. Ik hoopte vooral over meer analyse van brain drain, sociale zekerheid, enz.