Prins Daniël van Berinyi stamt af van vuurmagiërs. Hij doet zijn best om de eerste priester van zijn volk te worden, maar zakt voor de test van Mage. De god laat hem leven als hij belooft nooit meer zijn magie te gebruiken. Daniël besluit een andere opleiding te volgen en wordt kapitein op een ruimtekruiser. Direct bij zijn eerste missie krijgt hij te maken met een Terraanse terrorist die op wraak uit is, omdat Berinyi in de afgelopen oorlog tegen Laskoro hun bondgenoten in de steek liet.
Prinses Irene is de dochter van Jima, de geestmagiër van Laskoro. Zij ontdekt tijdens haar stage voor Interplanetair Recht dat de prille samenwerking tussen Laskoro en Berinyi onder druk staat. In de ruimtestad zoekt ze verwoed naar wie hier achter zit en ze probeert met haar robot bewijzen te vinden om een nieuwe rechtszaak tegen haar volk af te wenden.
Irenes acties brengen haar in groot gevaar. Daniël achtervolgt hun vijand naar de ruimtestad, waar hij midden in een strijd terechtkomt. Om Irene te redden, moet hij zijn vuurmagie gebruiken. Maar als hij dat doet, zal hij alsnog sterven!
Johanna Lime Marjo en Dinie schreven sinds hun kindertijd samen dagboeken van personages. Hun voorliefde voor fantasy en sciencefiction ontwikkelde zich tot het bouwen van een eigen fantasiewereld, Eibor Risoklany. In 2011 besloten ze samen een roman te schrijven onder het pseudoniem Johanna Lime. Dat werd Schimmenschuw. Het boek kan als een opzichzelfstaande roman worden gelezen of als de voorloper van een de trilogie: De vergeten vloek. Deel 1 van De vergeten vloek, Sluimerend vuur, werd uitgebracht in april 2017, deel 2 Smeulend venijn in september 2018 en deel 3 Schamel verbond kwam uit in april 2020 bij uitgeverij Zilverbron. Er staan drie korte verhalen van Johanna Lime in bundels van de Gentasia Awards die in 2015 bij Annibo werden uitgebracht. Verder staan er korte verhalen van Johanna Lime op Smashwords als e-book. Sinds 23-12-2018 gaat Marjo Heijkoop alleen verder als Johanan Lime, omdat haar levensgezel Dinie Boudestein op die datum is overleden als gevolg van kanker. Mogen we Dinie blijven herinneren door haar boeken. In 2020 kwam het autobiografische boek over twee eigenwijze vrouwen en twee aliens, De twaalfde Saturnusmaan, uit bij uitgeverij aquaZZ. Marjo heeft alleen een nieuwe sciencefiction/fantasy trilogie bij uitgeverij Zilverbron uitgebracht, die zich een generatie dan De vergeten vloek afspeelt. Het eerste boek van deze trilogie Interplanetair, boek 1, Ruimtestad verscheen op 5 februari 2021, boek 2 Geestenpoort verscheen in mei 2022 en boek 3 Schakelmagie kwam uit in april 2023. Marjo schrijft nu aan een serie van zes boeken, Magische Alliantie, die gepland staan van 2024 tot 2029, ieder jaar een boek dat zich afspeelt op een andere planeet. Weer een generatie na trilogie Interplanetair. Nieuwe hoofdpersonages. het eerste boek van Magische Alliantie: Woest Water kwam uit op 24 jauari 2025. De redactie voor boek 2 Ruige Rotsen is begonnen. In 2030 volgt dan een voorloper op aarde: Terra Negata, allemaal bij uitgeverij Zilverbron. Tussendoor komen er waarschijnlijk nog nieuwe korte verhalen uit en misschien ook nieuwe romans, dus hou de website https://boekenvanjohannalime.com of de andere website die hieronder staat goed in de gaten.
Johanna Lime was de auteursnaam van Marjo Heijkoop en Dinie Boudestijn. Jammer genoeg stierf Dinie eind 2018 waarna Marjo alleen verder ging. Ze bleef wel schrijven onder dezelfde auteursnaam.
Met Interplanetaire werkt ze aan een trilogie die zich afspeelt in een wereld die ze al creëerde in haar Vergeten Vloek verhalen.
Verhaal
Prins Daniël van Berinyi stamt af van vuurmagiërs, maar doet enorm zijn best om de eerste mannelijke priester te worden van zijn volk. Hiervoor wordt hij getest door de god Mage. Nadat hij niet slaagt, moet hij beloven om nooit meer vuurmagie te gebruiken. Dit op straffe van de dood. Hierdoor is hij genoodzaakt om een andere opleiding te volgen. Deze van kapitein op een ruimtekruiser. De eerste missie is er eentje van formaat als hij het moet opnemen tegen een Terraanse terrorist.Deze is wraakzuchtig omdat hij vindt dat zijn volk in de vorige oorlog in de steek gelaten werd.
Prinses Irene is de dochter van de geestmagiër Jima van Laskoro. Zij volgt een stage voor interplanetair recht en ontdekt dat de vrede bedreigt wordt. Ze zoekt verwoed naar wie achter alle problemen zit en wie een oude rechtzaak wil laten overdoen. Haar acties zorgen ervoor dat ze in gevaarlijke situaties beland. Eens Daniël zijn vijand achtervolgt naar de ruimtestad en hij Irene het leven redt door toch zijn vuurmagie te gebruiken is hij zijn leven niet meer zeker.
Mijn gedacht
De wereld waarop zich alles afspeelt is bizar. Het duurt even voor het duidelijk wordt dat het een sci-fi verhaal is. Wat eerst lijkt op een gewone alledaagse wereld, voelt op bepaalde momenten dan meer aan als een verhaal uit de oudheid. Denk maar aan zwaarden en goden. Daarna gaat het wat over op een fantasie verhaal om dan eindelijk het sci-fi gehalte naar boven te halen. Een bizarre wereld dus maar het werkt.
Ergens doorheen het verhaal hangt er een zweem van politiek die er wel bij past. Qua personages werd gekozen voor een grote diversiteit aan rassen. Die rassen vallen vooral op door de manier waarop ze omschreven worden.
De schrijfstijl is wel vlot, alhoewel het verhaal pas vanaf ongeveer de helft aan snelheid wint. Het eerste deel is nog wat kennismaking met de personages en gebeurtenissen.
Er zit genoeg spanning in het verhaal om de aandacht vast te houden maar qua binding met de personages is het wat minder. Er is niet direct een band tijdens het lezen. Moesten ze iets meer uitgewerkt zijn zou dat beter zijn.
Het slot sluit dan bepaalde verhaallijnen wel af, maar is tevens ook de start van nieuwe lijnen die vermoedelijk verder zullen uitgewerkt worden in het vervolg.
Conclusie
Een fantasie/sci-fi verhaal op een bizarre wereld. Een verhaal met invloeden uit de oudheid, gekoppeld aan sci-fi onderwerpen met een fantasie-achtige toets. Een wereld met een verhaal dat werkt. Een trage eerste helft gevolgd met een vlot en spannender tweede deel. Benieuwd naar het volgende deel.
Ruimtestad is het eerste deel uit de Interplanetair serie van Johanna Lime. Zoals de cover al doet vermoeden is dit een science-fiction verhaal dat zich afspeelt in de ruimte. Daarnaast geeft de achterflap ook aan dat er magie in dit boek aanwezig gaat zijn, waardoor ik ook wat fantasy elementen verwacht. Maar kan Johanna Lime mijn verwachtingen waarmaken?
Lees nu mijn volledige recensie op mijn blog Boekensteeg
De voorgaande boeken van Johanna Lime, onder andere de trilogie ‘De vergeten vloek’, heb ik allemaal met veel plezier gelezen. Dit boek, ‘Ruimtestad’, is het eerste deel van haar nieuwe trilogie ‘Interplanetair’. Beide titels en de cover van het boek doen vermoeden dat het met deze nieuwe trilogie meer de SciFi kant op gaat. Na nader onderzoek blijkt dit boek ook genoteerd te staan onder dat genre. Ik ben vooraf heel benieuwd hoe dit verhaal uitpakt en ontwikkeld op dat vlak.
“Nadat ze ook nog een potje kruidenthee en een glazen mok voor zichzelf had gehaald, zette ze haar rugzak naast haar stoel en schoof aan.”
Als ik begin met lezen merk ik al gauw dat de schrijfstijl nagenoeg hetzelfde is gebleven. Die leest gewoon vlot en probleemloos. De zinnen zijn over het algemeen kort en niet onnodig lang. Door de soepele beschrijvingen van onder andere ruimtelijke steden, personages, gebouwen en buitengebieden is het voor mij in gedachte gemakkelijk voor te stellen hoe alles eruit ziet.
“Voor hem op het grote plein sproeiden de olifantenbeelden onuitputtelijk water in het bassin van de fontein.”
Ik merk tijdens het lezen dat dit het eerste deel is van een nieuw verhaal, een nieuwe trilogie. Voornamelijk doordat de opbouw traag is en er uitbreid uiteen wordt gezet wie waar hoort, bij welke familie tak, cultuur etc. Hierin vinden connecties plaats met ‘De vergeten vloek’ trilogie. Echter betekent dit dat het lang duurt eerdat het verhaal vaart gaat krijgen en zo boeiend wordt dat je niet meer wil stoppen met lezen. Maar als dat moment daar is geniet ik volop.
“Vanaf de brug keek Irene gefascineerd naar het ruimteobject in Gemini, in de buurt van de ster Alhena.”
De ruimtelijke setting vind ik absoluut leuk en verrassend vormgegeven in het verhaal. De personages komen allemaal goed en duidelijk aan de orde. Zowel de hoofdpersonages als de bij personages. Er zijn veel verschillende types maar niet onduidelijk of verwarrend. Ik had deze keer geen moeite met uit elkaar te houden met welk personage ik te maken had in het boek. Ook nu vind ik het interessant dat diverse thema’s een rol spelen zoals onder andere persoonlijke ontwikkeling, cultuur, politiek, familie, vriendschap enzovoort. Uiteraard allemaal fictief maar toch intrigerend ten opzichte van de wereld waarin dit boek zich afspeelt.
“Daniël vond het prachtig om mee te maken hoe divers het gezelschap was en hoe hun smaken van elkaar verschilden.”
Ik ben benieuwd naar boek 2 van de ‘Interplanetair’ trilogie. Ik vermoed dat het verhaal zich dan vlotter ontwikkeld en meer verrassingen met zich meebrengt.
'Ruimtestad' is onderhoudend, aangenaam en ook wat onevenwichtig
Ruimtestad van Johanna Lime is het eerste boek van de Interplanetair trilogie. Het is science fiction doorspekt met magische elementen waarbij het magische systeem een minder diepe uitwerking kent dan de politieke en maatschappelijke structuren. Magie is eerder een gegeven en dat is voor sommige ‘die-hard’ fantasyfans misschien even slikken. Deze genremix is evenwel boeiend en de beschrijving van wezens en volken roept welkome herinneringen op aan boeken van Jack Vance. Ook de vaart zit er voldoende in hoewel in de beschrijvingen en ontwikkelingen ook wat onevenwichtigheden zijn te bespeuren.
Hoofdpersonen zijn Prinses Irene van Laskoro en Prins Daniël van Bernyi. Irene wil interplanetair recht studeren en uitzoeken waarom Laskoro nog altijd geen zetel in de Galaktische Vereniging van Planeten heeft. Terwijl zij stage loopt, stuit ze op verdachte zaken en haar naspeuringen brengen haar steeds meer in gevaar. Vuurmagiër Prins Daniël wil priester worden van een niet-inheemse god en dat heeft onverwachte consequenties want zijn God verbiedt hem nog langer magie te gebruiken op straffe van de dood. Zo besluit hij tot een carrièreswitch en wordt kapitein van een ruimteschip. Op zijn eerste missie stuit hij op een terrorist die er op uit is om een oorlog te ontketenen. Kan het tij nog gekeerd worden?
Voor lezers die de boeken van Johanna Lime al kennen is de wereld van Ruimtestad een feest van herkenning. De hoofdpersonen blijken nakomelingen van de personages uit de trilogie De vergeten vloek en de gebeurtenissen spelen zich in hetzelfde universum af. Voorkennis is echter niet nodig want de schrijfster beschrijft uitgebreid de familiaire en interplanetaire verhoudingen zodat ook de niet-kenner vlotjes van start kan.
De eenvoudige schrijfstijl heeft zijn voor- en nadelen. Aan de ene kant bevordert het de snelheid van het verhaal en zorgt het ervoor dat ingewikkelde zaken als planetair recht goed te volgen zijn . Aan de andere kant zet de wijze van vertellen de lezer op het verkeerde been. Zo lijkt het in het begin alsof Prins Daniel nog maar veertien jaar oud is maar even later blijkt hij toch al achttien jaar te zijn. En ook zijn gedrag is te wijs voor een veertienjarige. Hij is zelfs wijzer en ouwelijker dan menig jongeman van achttien jaar. Door zijn begrip en mededogen en zijn diplomatieke reacties op anderen lijkt hij soms wel een jonge Jezus.
Braafheid en goedheid voert sowieso de boventoon in de wereld van Ruimtestad. Je ziet het terug in de personages en hun ontwikkeling. De personages zijn heel zelfstandig en hun ouders zijn heel redelijk en begrijpend. Er komt geen onvertogen woord voor in hun onderlinge communicatie en de ouders hebben alle respect voor hun kinderen, geven ze steun en laten ze vrij. Het voelt heel veilig om lid te zijn van deze families en dat doet utopisch en soms een beetje onwerkelijk aan. Zo blijft Daniël zonder overleg met zijn vader in Ruimtestad terwijl een familielid is overleden. Iedereen snapt wel waarom hij beter niet terug kan keren maar het voelt vreemd dat er geen overleg over is. En dat geldt voor meerdere besluiten en verwikkelingen in het verhaal.
Kwaaie pieren en slechteriken zijn er ook ondanks het hoge feelgood gehalte. Zij halen nare dingen uit maar het voelt allemaal niet zo dramatisch. Dat komt omdat de karakters en de achtergrond van de boeven oppervlakkig blijven. Het doet denken aan de boeven uit James Bond films. Zo is een persoonlijk wraakmotief voldoende reden om megalomane complotten op te zetten. Dat is vermakelijk maar leidt niet tot veel diepgang. Het kwaad lijkt daardoor minder bedreigend en dat is wat teleurstellend. De eenvoudige schrijfstijl versterkt dit gevoel.
De hoofdpersonages komen voldoende tot leven maar hun onderlinge opbouw is enigszins onevenwichtig. Vooral de coming of age van prinses Irene is gedetailleerd en vloeiend beschreven. We volgen zeer gedetailleerd haar studievooruitgang en zien hoe zij nieuwe vrienden maakt. Ook is er meer actie en intrige in haar deel. Zij staat daardoor dichtbij de beleving van de lezer. Prins Daniel komt er wat dat betreft wat bekaaid van af. Zijn studie en ontwikkeling lijkt heel snel te gaan. Zo leert hij heel snel allerlei magische vloeken maar deze vertelwijze mist de soepele opbouw die Prinses Irene wel meemaakt. Hij staat als het ware in de coulissen te wachten tot hij in actie mag komen.
Ook de liefdesontwikkelingen in deze roman gaan verbijsterend snel vergeleken met het tempo van eerdere verwikkelingen. Het doorbreekt de harmonie en dat is jammer. Het wordt ook meer verteld dan dat de schrijfster het laat zien waardoor de beleving hiervan een gevoel van abruptheid geeft. Deze wijze van vertellen laat weinig aan de verbeelding over.
De thema’s die Lime aansnijdt zijn interessant en actueel. Zo is gelijkwaardigheid tussen man en vrouw een hoofdthema. Dat blijkt niet alleen uit de wijze waarop mannen en vrouwen van de koninklijke familie elkaar bejegenen maar ook uit het feit dat het aantal mannen en vrouwen op Laskoro en Berinyi ongelijk verdeeld zijn. Deze verdeling heeft gevolgen voor de structuur van hun maatschappij en beiden proberen door samenwerking deze ongelijkheid recht te trekken. Ook oorlog versus vrede, samenwerking, begrip en mededogen lopen als een rode draad door het verhaal heen. Het is hartverwarmend om eens een verhaal te lezen waarin vertrouwen en medeleven de bovenhand voert.
Ruimtestad van Johanna Lime is zonder meer onderhoudend en heeft genoeg snelheid en spanning voor een aangename leeservaring. Het verhaal is geschreven voor een volwassen publiek maar is door het eenvoudige taalgebruik en de ongecompliceerde structuur ook geschikt voor jeugdigere lezers.
4,5*** Er zijn zeventien jaar verstreken sinds de oorlog tussen Berinyi en Laskoro. De twee koninkrijken werken samen aan een toekomst. Daniël Muir-Attholred is de zoon van koningin Sylviana Attholred van Berinyi. Het is haar grootste wens dat Daniël eerste priester van haar koninkrijk wordt voor de god Mage. Hij vindt dit echter moeilijk, Mage is namelijk voor zijn familie een vreemde god, hij is de god van de dynamiek-magiërs uit het koninkrijk Laskoro. Zelf is Daniël een vuurmagiër. Daniël doet zijn best de god te dienen, maar heeft het ongemakkelijk gevoel dat hij het niet goed aanpakt. Het communiceren met Mage gaat erg moeizaam, hij geeft nauwelijks antwoord op Daniëls vragen. Af en toe hebben ze telepathisch contact en dan is Mage dermate geheimzinnig dat Daniël zich er geen raad mee weet. Hij maakt zich hierover grote zorgen. Dit blijkt terecht te zijn: Daniël zakt op zijn achttiende verjaardag voor de laatste test van Mage om hogepriester te worden. De god laat hem tot zijn verbazing in leven, onder de voorwaarde dat Daniël de rest van zijn leven geen vuurmagie meer gebruikt. Daniël legt zich bij zijn lot neer en besluit naar de Militaire Academie te gaan om daar een carrière op te bouwen. Op Laskoro studeert prinses Irene Morane, dochter van koning Jima Revaldesh-Morane, Interplanetair Recht. Hierbij leert ze van alles over andere volken en planeten en afgesloten verdragen. Natuurlijk krijgt Irene ook les over de ruimtestad Alhenapolys waar de Galactische Rechtbank zich bevindt. Irene bezit geestmagie en is inmiddels erg bekwaam geworden in de beheersing daarvan. Zowel Berinyi als Laskoro worden bedreigd door Terra. Het blijkt dat de Terranen een klacht hebben ingediend bij de Galactische Rechtbank. Zij zijn van mening dat de toewijzing van de Neutrale Zone aan Berinyi en Laskoro met valse bewijzen tot stand is gekomen en ze willen de Neutrale Zone openbreken. Laskoro en Berinyi lopen dan echter het gevaar in een oorlog terecht te komen. Irene besluit haar stage voor haar studie interplanetair recht te doen in de ruimtestad Alhenapolys. Van daaruit heeft zij namelijk de mogelijkheid om te onderzoeken wat Terra van plan is met Berinyi. Daniël is inmiddels afgestudeerd aan de Militaire Academie en krijgt als kapitein het bevel over een kruiser van de Berinese Ruimte Macht. Zijn eerste opdracht is om een Terraanse terrorist op te pakken. Deze terrorist vlucht naar Alhenapolys en Daniël achtervolgt hem naar de ruimtestad. Hij ontmoet er Irene die geheimen heeft ontdekt die beide koninkrijken kunnen treffen. Zijn enige mogelijkheid om Irene uit haar hachelijke situatie te kunnen redden is het gebruik van de verboden vuurmagie. Ik ben zo blij dat de schrijfster heeft besloten om door te gaan met de avonturen rondom Berinyi en Laskoro. Johanna Lime heeft een heerlijke schrijfstijl en ik geniet elke keer als ik een boek van haar lees, nu ook weer met het boek Ruimtestad. Het verhaal is wederom goed opgebouwd. Door de wisseling van perspectieven en sprongen in de tijd weet de schrijfster je aandacht bij het verhaal te houden. Je vliegt door haar boeken heen. Alles is zo goed beschreven dat je het als het ware voor je ziet, terwijl de schrijfster tegelijkertijd genoeg ruimte over laat voor je eigen fantasie. Zo leefde ik bijvoorbeeld erg mee met Daniël. Hij vindt het moeilijk om geen vuurmagie meer te beoefenen. Vanaf kleins af aan heeft hij getraind om deze magie te leren beheersen en dan mag dat ineens niet meer van Mage. Johanna Lime heeft de frustratie en de strijd van Daniël goed beschreven. Ook het onderzoek van Irene in de ruimtestad Alhenapolys is erg spannend beschreven. Ze komt achter enkele complotten en zet hierbij haar leven op het spel. Ik moest gewoon weten hoe dit af zou lopen, ik kon het boek niet wegleggen. Het leuke is dat je in Ruimtestad personages uit de vorige trilogie De vergeten Vloek tegenkomt. Deze trilogie bestaat uit de delen Sluimerend vuur, Smeulend Venijn, en Schamel verbond. Verder heeft Johanna Lime de voorganger Schimmenschuw geschreven. Interplanetair is een nieuwe trilogie, waarvan Ruimtestad het eerste deel is. Persoonlijk hou ik ervan als er een overlapping is tussen verschillende series en dat je kunt lezen hoe het met de personages ondertussen is vergaan. Ook is het mooi om te lezen hoe de plannen die gemaakt werden aan het einde van de eerste trilogie nu tot leven komen in dit vervolg. Johanna Lime introduceert een aantal nieuwe rassen in Ruimtestad. Aangezien de oorlog voorbij is, hebben de Laskorianen de banden weer aangehaald met een aantal oude contacten en bondgenoten. Via de studie van Irene kom je veel te weten over andere volkeren en werelden met wie contacten en verdragen opnieuw leven ingeblazen is na de oorlog tussen Laskoro en Berinyi. Irene leert over hen tijdens haar studie. In de ruimtestad Alhenapolys maakt Irene persoonlijk kennis met de verschillende volken en raakt bevriend met enkelen van hen, waaronder de bijzondere Woestijnelf Elibu en de Swanese Torrun. De schrijfster laat zien over heel wat fantasie te beschikken tijdens de beschrijvingen van het uiterlijk en de werelden van deze wezens. Ik weet niet wat Johanna Lime allemaal van plan is, maar ik zou graag meer willen weten over de bijzondere wezens en de planeten waar zij vandaan komen, vooral de bijzondere werelden van de Elfen trekken mij erg aan. Ruimtestad is een spannend sciencefictionverhaal vol magie dat ik kan aanraden. Het behandelt thema’s als vriendschap, opoffering, verraad, verbondenheid en diversiteit. Ik ben blij dat het weer een trilogie wordt, je voelt dat Johanna Lime nog zoveel te vertellen heeft, ik kijk er naar uit! Ik geeft Ruimtestad graag 4,5 sterren.
Het is ondertussen al een hele tijd geleden dat ik de eerste schrijfsels van Johanna Lime voorbij zag komen in diverse boekengroepen op facebook. Vooral de Vergeten Vloek trilogie is me als titel bijgebleven. Weliswaar alleen als titel en vanwege de uiterst herkenbare coverafbeeldingen, want enige leeservaring met haar boeken had ik tot nogtoe niet. Wanneer de auteur me dan ook de vraag stelde of ik interesse had om haar nieuwste telg van een passende leesbeurt en bespreking te voorzien, kon ik geen neen zeggen, de nieuwsgierigheid was nu eenmaal te groot geworden.
Uitgeverij Zilverbron is me uiteraard niet vreemd. Ieder zichzelf respecterend boekenrecensent kan niet om deze uitgeverij van eigen bodem heen en heeft ongetwijfeld al één of meerdere van hun werken doorgenomen. Terwijl deze uitgeverij voornamelijk in de kijker staat met hun aanbod aan fantasy, waar Kim Ten Tusscher één van de bekendste namen is, of hun thrillers, waarbij J. Sharpe ongetwijfeld een belletje doet rinkelen, was hun lijstje van scifi-boeken me heel wat minder bekend.
Wat meteen opvalt bij de aanvang van de leesbeurt, is niet alleen dat Lime de schrijfstiel tot in de puntjes beheerst, maar tevens dat ze ook uitgebreid haar tijd neemt om de lezer in te leiden in de fantasie-setting van dit boek. Op een rustig kabbelend tempo beschrijft ze met heel veel aandacht voor detail, de personages, omgevingen, politiek en nog zoveel meer die haar ”Ruimtestad” zo rijkelijk vullen. En wat uiteindelijk deze leeservaring zo sterk maakt, is dat ondanks het relatief lage verhaaltempo, de enorme diepgang van haar worldbuilding en de overvloed aan steden, wezens en onderlinge verhoudingen, de schrijfster geen enkele steek laat vallen en haar publiek ten allen tijde geboeid weet te houden.
Ook de keuze van Lime om aanvankelijk twee naast elkaar lopende verhaallijnen te hanteren die uiteindelijk (en pas veel verder in het verhaal) samenkomen, maken het net wat makkelijker om de gebeurtenissen en verschillende “werelden” uit elkaar te houden, tot je uiteindelijk zo erg ondergedompeld bent in de wereld van Berinyi en Laskoro (en nog zoveel andere trouwens steden en planeten, die wat minder op de voorgrond treden), dat het haast lijkt alsof je blindelings je weg doorheen deze ruimte-setting zou vinden.
Het moet gezegd dat het scifi-genre niet voor iedereen is weggelegd omdat het vaak wat te onrealistisch lijkt, of te ingewikkeld, maar dit is bij Lime geenszins het geval. Haar personages blijven ondanks hun fictieve afkomst steeds een geloofwaardige en uiterste menselijke insteek vertonen en de gebeurtenissen in het boek zijn op een uiterst toegankelijke manier beschreven waarbij steeds de interne logica wordt gerespecteerd. De vele cross-over elementen met het fantasygenre zorgen er ook voor dat dit scifi-avontuur net dat beetje laagdrempeliger is voor wie geen die-hard-genre-fan blijkt te zijn.
De veelheid aan personages mag dan wel bij momenten een grotere en aandachtiger lees-inspanning vergen dan het doorsnee rechttoe-rechtaan fantasyverhaal, het uiteindelijke leesplezier is het meer dan waard. Johanna Lime heeft haar plaatsje in mijn boekenhart veroverd en ik kijk vol ongeduld uit naar de volgende delen uit dit spannende verhaal.
Hoewel ik graag een vleugje magie in mijn verhalen heb, ben ik ook gewoon een wetenschapsmeisje. Ik vind niks leuker dan nadenken over de toekomst, dan volgen hoeveel technische vooruitgang we boeken en dan dromen van leven op andere planeten. Als je mij dus een boek voorschotelt met meerdere planeten vol met fascinerende levensvormen, ben ik verkocht. Ik was dan ook erg benieuwd naar dit boek en ben superblij dat ik van de uitgeverij een arc gekregen heb.
Ik vind het lastig om mijn leeservaring van dit boek onder woorden te brengen. Aan de ene kant heb ik met grote ogen zitten lezen over dit enorm rijk universum. Het is duidelijk dat Lime geweldig goed heeft nagedacht over alles, over de planeten, de onderlinge relaties, de politiek, de verschillende levensvormen en de strubbelingen en moeilijkheden die daardoor ontstaan. Voeg daar nog een laagje Godsdienst aan toe en je hebt een ongelooflijk intrigerende speeltuin.
Daarnaast heb ik enorm genoten van het politieke schaakspel dat hier gespeeld werd. Met name omdat dit politieke schaakspel gespeeld werd met het verstand en met intelligentie en met af en toe een tikkeltje geluk. Dat wil niet zeggen dat de karakters nooit domme of onverantwoordelijke dingen doen, maar het betekent wel dat ze niet alleen maar domme en onverantwoordelijke dingen doen. Ze gedragen zich als normale jongeren en gedreven karakters in een gevaarlijke wereld.
En toch had ik niet de klik met dit boek die ik gehoopt had te hebben. En dat komt volgens mij omdat ik net wat anders zoek in een boek dan dat ik in dit boek kreeg. Ik ben een emotielezer. Ik hou van nieuwe werelden ontdekken en nieuwe vrienden maken, maar ik wil het vooral voelen. Omdat de nadruk in dit boek echt op de beschrijvingen van wat er gebeurde lagen, kwamen de emoties bij mij helaas niet binnen.
Ik weet dat er meer dan genoeg mensen zijn die gewoon een spannend boek, met een toffe wereld en een goed plot willen en die emoties (veel) minder belangrijk vinden. In dat geval is dit boek meer dan de moeite waard!
Het boek ruimstestad is het eerste deel van een trilogie. Het is een sciencefiction boek, maar het zou ook heel goed een fantasy boek kunnen zijn want er zijn namelijk heel veel aspecten van magie in het verhaal. Voor mijn gevoel begon het verhaal best stroef was duurde het een tijd voor ik er een beetje in kon komen dit vond ik wel wat jammer. De schijfstijl vond ik wel lekker vlot al moet ik zeggen dat er behoorlijk wat moeilijk namen in voorbij kwamen die ik met moeite kon uitspreken. Wel kon ik goed een beeld maken van de personages en ook van de hele plek waar het zich afspeelt dit vond ik erg fijn beschreven waardoor je makkelijker door het verhaal heen komt.
In het verhaal komt er ook af en toe wat politiek aan bod, ik vind het fijn dat dit niet al te veel was want zulke onderwerpen kunnen al snel nogal saai worden, dit was gelukkig niet aan de orde in dit verhaal en dat vond ik fijn. Lime heeft echt een meesterwerk neergezet kwa wereld en personages, alles is zo goed uitgedacht dat je echt een hele nieuwe ‘wereld’ creëert. Alles bij elkaar opgeteld vond ik het echt een feest om dit boek te lezen.
je leest het verhaal van twee kanten, enerzijds lees je over Prins Daniël van Berinyi en anderzijds over Prinses Irene zij woont op Laskoro, de dynamiek vond ik er fijn tussen beide verhalen. Het wisselde fijn af waardoor het ook begrijpbaar bleef.
kortom, ik vond dit een erg leuk boek het moeilijk op gang komen aan het begin heeft mijn beoordeling net was lager laten uitvallen maar desalniettemin vond ik dit echt een heerlijk verhaal en heb ik er van genoten. Ik ben benieuwd naar meer van Lime.
bedankt uitgeverij Zilverspoor voor het beschikbaar stellen van dit ebook.
Met dank aan de fantastische unie, waar ik dit boek heb gewonnen.
Het begin van het boek was even wennen. De setting begon in fantasy sferen, maar geleidelijk kwamen er steeds meer science fiction elementen bij, met tussendoor nog een stukje intergalactische thriller. Alle elementen komen goed samen, dus wat mij betreft een aanrader!
Recensie: Interplanetair boek 1: Ruimtestad - Johanna Lime Februari 2021 ISBN : 9789463083805 Zilverbron
Dit is het eerste deel van een nieuwe trilogie van de hand van Johanna Lime. Interplanetair deel 1 ; Ruimtestad. De cover ziet er al veelbelovend uit.
Hoewel het totaal andere trilogie is, speelt het zicht deel in dezelfde omgeving af als de vorige serie. De hoofdpersonen zijn kinderen van de hoofdpersonen uit de Vergeten vloek-trilogie. Een aantal personages uit laatstgenoemde serie komen ook voor in dit boek, wat ik erg leuk vind.
Prins Daniël van Berinyi is een afstammeling van vuurmagiërs en zal als hij zijn test haalt de eerste priester van zijn volk worden.Helaas zakt hij voor de test van Mage, die hem laat leven als hij beloofd nooit meer vuurmagie te gebruiken… Hij moet iets anders gaan doen met zijn leven en besluit om kapitein op een ruimtekruiser te worden. Hij krijgt meteen een spannende eerste missie voor zijn kiezen als een Terraanse terrorist op wraak uit is voor iets wat in het verleden is gebeurd….
Aan de andere kant van het stelsel woont prinses Irene, zij is de dochter van de geest magiër Jima en woont op Laskoro en zij wil heel graag Interplanetair recht gaan studeren Tijdens haar stage ontdekt ze iets over de relatie tussen Laskoro en Beryni waarvan ze de onderste steen boven wil halen.Maar dat gaat uiteraard niet zonder gevaar … Daniël kan haar redden met zijn magie ...Maar dat zal zijn dood worden …
Je leert Daniël kennen als een ambitieuze jongeman, die ondanks dat hij nu een andere studie moet gaan volgen, niet bij de pakken neer gaat zitten .Hij is vastberaden om kapitein te worden en kijkt al uit naar de missies die op zijn pad komen. Hij heeft een meegaand karakter je kan je goed in hem verplaatsen en je leeft met hem mee met alles wat hij doormaakt.
Ook Irene weet wat ze wil. Ze laat er geen gras over groeien en regelt een stage voor haar studie. Ze wil rechter worden. Ze met hiervoor naar een andere plek ver weg van huis maar dat maakt haar niet uit. Je kan je goed in haar inleven, ook als ze soms dingen doet waarvan je je twijfel hebt of het wel verstandig is .
De verhaallijnen lopen naast elkaar maar komen uiteindelijk samen. Van het begin af aan heb je al het idee dat deze twee verhaallijnen iets met elkaar te maken gaan hebben maar je komt er in de loop van het verhaal pas achter wat dat is .
De sfeer in het boek is erg goed beschreven, ik kende de wereld waarin dit verhaal zich afspeelt natuurlijk al waardoor ik er meteen weer in zit.. Het verhaal leest vlot, je leeft mee met Daniël en Irene en hoopt dat hun persoonlijk missie gaat slagen . Er zit genoeg vaart in, spanning , humor, magie en zelf een vleugje romantiek. Hoe verder je in het verhaal komt, hoe spannender het wordt. De verhaallijnen komen samen in een zinderend plot… Dat zag ik niet aankomen. Wat een verhaal.
Ik kijk nu al uit naar het volgende deel en geef het boek 5 sterren.
Deze ochtend heb ik om 4.00 uur de laatste pagina’s gelezen van ‘Interplanetair: Ruimtestad’, het nieuwe boek van Johanna Lime (Marjo Heijkoop). Wederom is het een meeslepend verhaal over vriendschap, anderen en priesterschap. Het verhaal gaat over prins Daniel van Berinyi en Prinses Irene van Laskoro. Ieder raakt verwikkelt in een conflict dat is ontstaan na de oorlog uit de trilogie van de vergeten vloek. Er ontstaat zo een meeslepend verhaal dat prettig is om te lezen. Waarom? Als eerste vanwege de sympathieke personages. De boeken van Lime bevatten altijd hoofdpersonages die de lezer raken. In deze roman zijn dat Irene Revaldesh Morane en Daniel Muir Attholred. Beiden zijn jong en gaan een bijzondere toekomst tegemoet, waarin allebei een geheel eigen thema in hun leven krijgen. Waar ik enorm van genoten heb is de originele en fantasierijke manier waarmee Daniel zich aan de ene kant enorm weet te beschermen en aan de andere kant zichzelf in groot gevaar brengt. De thematiek is veelzijdig. Er zijn dan ook verschillende manieren om ‘Ruimtestad’ uit te leggen. Naast onderwerpen als priesterschap, monarchie, vriendschap en roeping, komt in dit verhaal de relatie tot de ander sterk aan bod. Lime doet dat op geheel eigen wijze en dat levert een spannend en meeslepend verhaal op. De hoofdpersonen krijgen of hebben ieder al een sterke band met iemand en de ontwikkeling daarin is ontroerend, sprookjesachtig en mooi. Toch is er een lichte kanttekening. Namelijk de verhaallijn van Irene wordt op een uitstekende wijze uitgewerkt. Spannend en intrigerend wordt de spanningsboog in deze lijn steeds erg hoog gehouden, waar die van Daniel voor mijn gevoel teveel in de schaduw blijft. Lime doet zichzelf daardoor tekort. Het conflict waarin de prins van Berinyi zich bevindt is erg boeiend en genoeg om een boek mee te vullen. Een motief dat in de ontwikkeling van beide personages een belangrijke rol speelt is vriendschap. De affectieve houding van de personages doet al snel vriendschappen ontstaan. Daarmee laat de auteur zien hoe verrijkend het kan zijn door open te staan voor anderen. In de stad waarin het verhaal zich afspeelt komen verder enkele geweldige ruimtewezens voor. Enkele daarvan zijn al bekend uit ‘De vergeten vloek’ serie en anderen komen voor het eerst aan bod. Drie daarvan zijn zo intrigerend dat ik persoonlijk hoop dat ze ieder een eigen trilogie gaan krijgen. Swanese, de boselfen en woestijnelfen zijn materiaal voor minstens een boek. Kortom het eerste deel van interplanetair van Johanna Lime is een veelzijdig boek met geweldige intrigerende personages. En een pagetruner, omdat ik hem pas om 4.00 uur neer kon leggen toen het verhaal uit was.
Johanna Lime werd als idee geboren op 1 november 2011 in Sliedrecht. Zij was het pseudoniem van Marjo Heijkoop en Dinie Boudestein samen. De naam Lime komt voort uit de gezamenlijke familienaam van moeders zijde: Kalkman (Kalk=Lime). Johanna is de naam van onze oma, Dinie’s zus Joke en is de tweede doopnaam van Marjo, dus een naam die in de familie geworteld is. Sinds Dinie op 23 december 2018 aan kanker overleed, schrijft Marjo alleen verder als Johanna Lime.
Marjo schrijft sinds 2011 fantasy / sciencefictionromans onder het pseudoniem Johanna Lime. Eerst samen met Dinie, maar daar zij in 2018 is gestorven, gaat Marjo alleen verder. Na hun voorloper Schimmenschuw volgde trilogie De vergeten vloek. Interplanetair is de volgende trilogie in Johanna’s verbeeldingswereld, waarvan Ruimtestad boek 1 is.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar ontvangen voor deelname aan de blogtour van Zilverspoor en Zilverbron van auteur Johanna Lime in ruil voor mijn recensie en deelname. Onder leiding van Natascha van Liempt
Uitgeverij: Zilverspoor
Genre: fantasy
Cover en flaptekst:
De cover is prachtig en lijkt voor mij op een ruimteschip dat door het heelal zweeft. De diverse kleuren waarvan er vele mei doen denken aan de regenboog komen fantastisch samen op deze cover. Het zorgt er bij mij voor dat ik gelijk wil beginnen met lezen van het verhaal.
De flaptekst is spannend indrukwekkend en nodig nog meer uit om te lezen
Quote:
Laatste hoofdstuk:
Daniël zakte uitgeput op het gras en prevelde: ‘Yggo Modo Mage, Protego Mea, Vigylass Mea.’ Hij keek gespannen om zich heen. Is hij nu weg? Hij zag nergens een spoor van de tijger en slaakte een opgeluchte zucht.
Plotseling werd hij van achteren gegrepen. Klauwen trokken hem om. Hij rolde opzij en kwam op zijn linkerzij in het gras te liggen.
De geest van de tigriyon sloeg zijn klauwen in Daniëls rechterarm.
Daniël schreeuwde van de pijn. Hij voelde hoe de energie van het magische dier zijn lichaam binnendrong. De aderen in zijn armen klopten, een stekende pijn trok door zijn arm. Daarna verkrampte zijn bovenarm en nestelde de tijger zich in zijn lichaam. Daar kon hij niets meer tegen doen.
De Animalis zette zich vast in zijn bloed. In de huid van zijn rechterarm ontstond een tekening van een prachtige oranjebruine tijger. De afbeelding leek veel op een tatoeage, maar was een levende entiteit. Hij hoorde de stem van Mage in zijn hoofd. Ik vergeef je, Daniël. Vanaf nu ben je een van Mijn Wan. Je mag de eerste priester van Berinyi zijn. De eerste vuurmagiër die in Mijn dienst treedt.
Daniël realiseerde zich nauwelijks wat dat voor hem betekende, maar bedankte de god evengoed.
Het verhaal:
Prins Daniël van Berinyi stamt af van vuurmagiërs. Hij doet zijn best om de eerste priester van zijn volk te worden, maar zakt voor de test van Mage. De god laat hem leven als hij belooft nooit meer zijn magie te gebruiken. Daniël besluit een andere opleiding te volgen en wordt kapitein op een ruimtekruiser. Direct bij zijn eerste missie krijgt hij te maken met een Terraanse terrorist die op wraak uit is, omdat Berinyi in de afgelopen oorlog tegen Laskoro hun bondgenoten in de steek liet.
Prinses Irene is de dochter van Jima, de geestmagiër van Laskoro. Zij ontdekt tijdens haar stage voor Interplanetair Recht dat de prille samenwerking tussen Laskoro en Berinyi onder druk staat. In de ruimtestad zoekt ze verwoed naar wie hier achter zit en ze probeert met haar robot bewijzen te vinden om een nieuwe rechtszaak tegen haar volk af te wenden.
Irenes acties brengen haar in groot gevaar. Daniël achtervolgt hun vijand naar de ruimtestad, waar hij midden in een strijd terechtkomt. Om Irene te redden, moet hij zijn vuurmagie gebruiken. Maar als hij dat doet, zal hij alsnog sterven!
Mijn leesbeleving:
Nog niet eerder las ik een verhaal van Johanna Lime. Nadat ik begonnen was met lezen was ik aangenaam verrast door de beeldende haast filmische schrijfstijl. Ik zag alles haarscherp voor me en beleefde hetzelfde als de personages. De personages zijn gedetailleerd en levens echt uitgewerkt. Ik bouwde echt een band met hen op. Als ik niet las dan dacht ik over hen na. Om er dan vervolgens achter te komen dat het niet echte mensen zijn maar dat ze slechts bestaan omdat ik hun verhaal lees. Maar dat toont tegelijkertijd de kracht van dit verhaal want dat bewijst voor mij dat het kwalitatief goed geschreven is.
Als een auteur in staat is om op een zeer beeldende en indringende wijze mij deelgenoot te laten worden van het verhaal dan is het voor mij een feestje om te lezen. Ik heb dan namelijk het gevoel dat ik het verhaal ingezogen wordt en ik vergeet de dagelijkse wereld om mij heen. Dat ontspant mij en dat is een heerlijk gevoel. Dit verhaal is nergens saai en boeit continu: er komen gruwelijke gebeurtenissen in voor die worden afgewisseld door intens liefdevolle en warme gebeurtenissen.
In relatief korte tijd maakte ik kennis met diverse wezens en plaatsen. Ook werd ik ingewijd in de wereld van magie en dat vond ik zeer fascinerend. Het verhaal laat je twee verschillende levens van twee verschillende mensen volgen. Eerst zie je de samenhang niet maar zodra alles samenkomt en deze twee verschillende personen elkaar ontmoeten dan is dat magisch. Wat dan volgt is een bundeling van krachten en inzichten en de start van een zeer waardevolle en prachtige vriendschap. Dit verhaal toont eens te meer dat je vrienden nodig hebt en dat je niet naar buiten kan moet kijken hoe iemand eruit ziet. Iedereen mag meedoen en het is belangrijk dat je je krachten bundelt op momenten dat dat nodig is om te overleven. Als ze dat in het dagelijks leven nu ook eens gaan toepassen dan is er hopelijk minder oorlog in de wereld.
Ik vond opbouw van dit verhaal geloofwaardig en duidelijk. De spanningsopbouw was prima en in alle spannende situaties voelde ik dat diep doordringen in mijn eigen lijf. Ik moest daarna ook echt even bijkomen net als de personages dat op dat moment moesten. De toewerking naar de plot is goed gedaan. Alle verhaallijnen komen samen en de plot zelf is geweldig. Ik kan niet wachten om met deel 2 te beginnen en ik ben blij dat ik de hele serie mag lezen en recenseren. Ik zag voorin ook dat Johanna Lime al eerder een trilogie had geschreven en daar ben ik nu ook zeer nieuwsgierig naar. Ik vind haar een goede auteur en ik ben fan na het lezen van dit deel van de trilogie.
Mijn verontschuldigingen dat deze recensie aan de late kant is. Maar doordat ik niet aangeboren hersenletsel heb lees ik niet snel. Maar tegelijkertijd probeer ik iedere auteur een eerlijke en uitgebreide recensie te geven.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Het verhaal kent een geloofwaardige en goede opbouw. Wat het voor mij zo geloofwaardig maakt vanaf het begin zijn de landschapskaarten van alle landen waar het in dit boek over gaat. Ik had echt het idee dat het een waargebeurd verhaal was daardoor. Maar het is natuurlijk Fantasy.
De personages zijn gedetailleerd en levens echt uitgewerkt toen ik begon met lezen werd ik gelijk het verhaal in gezogen en liet het verhaal mij niet meer los. Ik vond het nergens saai en langdradig maar eerder boeiend en continu spannend, zeer mee slepend, zeer intens, humoristisch, passievol, magisch en fantastisch.
Ik kan niet meer wachten om te beginnen in deel 2 en dat is wat ik nu ook ga doen ik ga doorlezen want ik wil weten hoe het verder gaat met de personages die ik heb leren kennen in dit verhaal.
Johanna Lime never disappoints me. Another great read, well written with likable characters that follows on her first trilogy. I was hooked immediately :) cant wait till the next book!
Het is ontzettend wennen om na al die tijd fictie te lezen in het Nederlands! Ik vind het leuk om zo nu en dan verhalen van onbekende auteurs te lezen. Het is extra leuk als een verhaal je erg goed bevalt en Ruimtestad beviel me zeker! Ik ben echt dol op sci-fi, dus toen ik de cover zag en ik hoorde dat het over een prinses ging die Interplanetair recht ging studeren (ik ben zelf ook bijna klaar met mijn scriptie bij rechten!!) kocht ik het boek meteen.
Het verhaal kwam voor mij wel wat moeizaam op gang. Ik vond het lastig om alle namen en beschrijvingen te onthouden, waardoor alles een beetje vlak viel. Echter, toen het verhaal eenmaal op stoom kwam met actie en spanning en de reis naar de Ruimtestad werd ik helemaal meegetrokken en vloog ik er doorheen!
Ik kan duidelijk merken dat de fantasie van Johanna Lime grenzeloos is en dat maakt me benieuwd naar haar andere werken!