Op een zonnige middag in juni krijgt Thomas Breens in Villa On Genoegen het bezoek van een enthousiaste fan. William Rossin is een gepensioneerd rechter, die dweept met de misdaadverhalen van Agatha Christie. Hij heeft maar één wens: zelf een boek te kunnen schrijven. 'Maar,' zegt hij 'ik heb niet de minste fantasie.' Thomas raadt hem aan een cold case weer op te rakelen: een oude, nooit opgeloste misdaad uit 1974, waarbij Rossins stiefvader de dood vond in een ravijn in de bossen van de provincie Namen.
Samen met Kristien volgt Thomas zijn fan op zijn zoektocht naar het verleden, een reis die hen - via een omweg langs een uitgebrande bungalow in de Kempen - naar la France profonde leidt, naar het graf van de schrijfster Francoise Sagan, tot bij een villa met zwembad is Gers, en de mooie, jonge vrouw die er met haar oma is komen wonen.
Pas wanneer een onbekende indringer hen daar met de dood bedreigt, beseft Thomas dat zij niet de enigen zijn die de avontuurlijke reis naar het zuiden hebben gemaakt...
De vorige boeken van Paul Jacobs vond ik minder geslaagd. De man heeft een formule te pakken en kan op die manier twee boeken per jaar schrijven, op zijn gemak. Die gemakzucht maakte van eerdere boeken minderwaardige leesstukken. Dit echter, nr. 12 dus, is toch bij benadering meesterlijk, al gebruikt Jacobs weer dezelfde formule. Spanning verzekerd en ook nog heel wat drama.
Paul Jacobs een Vlaamse schrijver heeft met dit boek reeds meerdere titels op zijn naam staan onder meer met het seriepersonage Thomas Breens. Thomas een gewezen tv reporter die op een dag William Rossin op bezoek krijgt, een gepensioneerd rechter die ontzettende fan is van Agatha Christie. Nu William meer vrije tijd heeft zou hij graag zelf een boek willen schrijven maar het ontbreekt hem aan fantasie. Thomas stelt voor om een cold case te onderzoeken en daar op verder te gaan. Zo komt William op het idee om de onopgeloste dood uit 1974 van zijn stiefvader uit te zoeken. Wat echter begint met wat opzoekwerk mondt al gauw uit in bedreigingen, branden en moord. De vraag is, komen Thomas en William hier ongeschonden uit? De Agatha Christie – kenner een bijzonder leuk geschreven verhaal, met een lichte spanningsboog die je toch aanzet om verder te willen lezen. Met hier en daar ook een humoristische toets, is daarmee vlot te lezen. Het boek is opgedeeld in vijf delen met leuke korte hoofdstukken. Aangezien de titel, had ik meer connectie met Agatha Christie verwacht, maar ik ben zeker tevreden met mijn leesuurtjes met dit boek. Kortom deze auteur gaat mee op mijn lijstje om nog te lezen.
Lichte lectuur. Vlot geschreven, ongeloofwaardig verhaal en zelfs de uitkomst was niet verrassend. Als geoefend lezer zie je de ontknoping van kilometers ver aankomen...
Op een zonnige middag in juni krijgt Thomas Breens in Villa On Genoegen het bezoek van een enthousiaste fan. William Rossin is een gepensioneerd rechter, die dweept met de misdaadverhalen van Agatha Christie. Hij heeft maar één wens: zelf een boek te kunnen schrijven, ‘maar,’ zegt hij ‘ik heb niet de minste fantasie.’ Thomas raadt hem aan een cold case terug op te rakelen: een oude, nooit opgeloste misdaad uit 1974, waarbij Rossins stiefvader de dood vond in een ravijn in de bossen van de provincie Namen. Samen met Kristien volgt Thomas zijn fan op zijn zoektocht naar het verleden, een reis die hen – via een omweg langs een uitgebrande bungalow in de Kempen – naar la France profonde leidt, naar het graf van de schrijfster Françoise Sagan, tot bij een villa met zwembad in de Gers, en de mooie, jonge vrouw die er met haar oma is komen wonen. Pas wanneer een onbekende indringer hen daar met de dood bedreigt, beseft Thomas dat zij niet de enigen zijn die de avontuurlijke reis naar het zuiden hebben gemaakt…
Interessant boek. Bij Paul Jacobs leer je altijd iets bij. Hier over Françoise Sagan. Ook zeer diep gefilosofeer over " heeft de mens een vrije wil". "Wat met moordenaars en recidivisten?" Leest zeer vlot en ook ditmaal heb je eigenlijk sympathie en medelijden met de dader.
dit boek las echt verschrikkelijk traag. het was vaak saai, totaal ongeloofwaardig en sommige stukken waren heel gek. ik had vanwege de titel ook meer connectie met agatha christie verwacht, maar deze kwam amper als zo goed als niet ter sprake.