اژدهاوش

کتاب صوتی شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی

by Abolqasem Ferdowsi

قیس به وسوسه ی مردی ناشناس که ابلیس است پدر خود را می کشد و به جای آن بر تخت پادشاهی سرزمین یمن می نشیند و دوست خود را به عنوان وزیر بر می گزیند.

قیس که از جانب ایرانیان ضحاک نامیده می شود. در آغاز به جهت فریب های عامه ی مردم دادگری ظاهری را پیشه ی خود می سازد تا جایی که او را پادشاه دادگستر می نامند. و در آرزوی آن است که روزی بر جای جمشید پادشاه بزرگ ایران زمین باشد و جای او را بگیرد. حبرهایی که از ایران می رسد گواه بر آن دارد که عامه ی مردم از کبر و غرور بی جای جمشید به تنگ آمدند و از سوی دیگر دوباره ابلیس به سراغ قیس می آید تا با خوراندن خورشت های گوشتی که تا آن زمان مرسوم نبوده وسوسه های اهریمنی خو درندگی را در ضحاک بپروراند. دو تن از فرماندهان ایرانی جمشید به دیدن ضحاک می آیند و از او می خواهند به ایران بیاید و پادشاهی ایران را برای خود کند تا دوباره ایران یکپارچه شود. ضحاک هم نیز می پذیرد. و بر تخت پادشاهی سرزمینی می شنید که از شرق به غرب گسترده است. ابلیس به سبب خدمت هایی که به ضحاک کرده بر دوشانه ی آن بوسه میزند و دو مار سهمگین از دو شانه آن بیرون می زند و هرچه مارها را قطع می کنند باز هم بیرون می زنند.

Audiobook

About the author

Abolqasem Ferdowsi (Persian: ابوالقاسم فردوسی), the son of a wealthy land owner, was born in 935 in a small village named Paj near Tus in Khorasan which is situated in today's Razavi Khorasan province in Iran.
He devoted more than 35 years to his great epic, the Shāhnāmeh. It was originally composed for presentation to the Samanid princes of Khorasan, who were the chief instigators of the revival of Iranian cultural traditions after the Arab conquest of the seventh century. Ferdowsi started his composition of the Shahnameh in the Samanid era in 977 A.D. During Ferdowsi's lifetime the Samanid dynasty was conquered by the Ghaznavid Empire. After 30 years of hard work, he finished the book and two or three years after that, Ferdowsi went to Ghazni, the Ghaznavid capital, to present it to the king, Sultan Mahmud.

Ferdowsi is said to have died around 1020 in poverty at the age of 85, embittered by royal neglect, though fully confident of his work's ultimate success and fame, as he says in the verse:
" ... I suffered during these thirty years, but I have revived the Iranians (Ajam) with the Persian language; I shall not die since I am alive again, as I have spread the seeds of this language ..."