เชฟคนนี้มีรักมาเสิร์ฟ!

by Shiwu, 时梧, สืออู๋

“ฉัน...เมื่อคืน...สารภาพกับคุณจริงๆ เหรอคะ” เจียงเหมยอิ่งพูดตะกุกตะกัก
“เปล่าครับ”
“...” เจียงเหมยอิ่งเพิ่งจะผ่อนคลาย ก็ยิ่งรู้สึกตึงเครียดขึ้นไปอีก
“แต่เมื่อคืนคุณทำให้ผมรู้ว่าผมชอบคุณ” หานต้งพูดเสียงต่ำ
…………………………………………………………………………………………

ถ้าไม่ใช่เพราะหัวหน้าสั่งให้เธอตัดต่อรายการอาหารที่เขามาออก จนทำลายภาพลักษณ์ของ ‘หานต้ง’ เจ้าของร้านบะหมี่เนื้อชื่อดังเสียยับเยิน ‘เจียงเหมยอิ่ง’ ทีมงานโพสต์โปรดักชั่นพ่วงตำแหน่งบล็อกเกอร์อาหารเพื่อสุขภาพสุดฮอต คงไม่ต้องแบกหน้าโผล่มาในร้านของเขาเช่นนี้

แต่ใครจะรู้ การไปเยือนร้านบะหมี่นั้นกลับทำให้ค้นพบว่า เธอสามารถกินอาหารฝีมือของเขาได้โดยไม่อาเจียนออกมาเลยสักนิด! ความหวังจะรักษา ‘โรคเบื่ออาหาร’ ที่ทำให้เธอไม่สามารถกินอะไรได้อย่างใจอยากมาหลายปีถูกจุดติดขึ้นมา ทว่าเจ้าของร้านบะหมี่รูปหล่อกลับกล่าวหาว่าคำขอโทษของเธอไม่จริงใจ ทั้งยังต่อว่าที่เธอกินไข่ดาวฝีมือของเขาเหลืออีกต่างหาก!

ในเมื่อเขามีอคติกับเธอนักก็คงต้องแตกหักกันไปข้าง แต่ว่า...อาหารฝีมือของเขาดันอร่อยมากเสียนี่ แล้วงานนี้เธอจะเลือกรักษาอะไรไว้ดีระหว่างศักดิ์ศรี กับปากท้อง!

424 pages, Paperback

Published February 1, 2021

About the author

Associated Names:
* Shiwu (English)
* 时梧 (Chinese)
* สืออู๋ (Thai)

Reviews

[Lily 百合花 · Rating 5 out of 5]

ชื่อเรื่อง – เชฟคนนี้มีรักมาเสิร์ฟ! (我亲爱的厨神先生)
ผู้แต่ง – สืออู๋ (时梧) เขียน Lucky Luna แปล


ตัวละคร
เจียงเหมยอิ่ง
หานต้ง


รีวิวหลังอ่าน

เรื่องนี้น่าจะเป็นเรื่องแรกของแนว With Love ที่เราได้อ่าน แรกเริ่มเดิมทีไม่ได้คาดหวังว่าจะติดเรื่องนี้มาก และหยุดอ่านไม่ได้จริงๆ แบบว่าฉันชอบเหลือเกิน ประทับใจมาก ในความเรียบเรื่อยของเรื่องราว กลับฝังรากลึกความประทับใจให้กับข้าพเจ้ามากมายจริงๆ

เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของหญิงสาวที่เป็นโรคเบื่ออาหารจากสภาวะจิตใจ ซึ่งทำให้เธอกินอาหารแทบไม่ได้เลย แค่ได้กลิ่นหรือเห็นก็สามารถอาเจียนออกมาได้เลย ต่อมาค้นพบว่าสามารถกินอาหารของหานต้งได้ แต่กินได้ในที่นี้ ไม่ใช่ว่ากินได้ทั้งหมดนะ ก็คือกินเข้าไปโดยไม่เกิดอาการ แต่ก็จะกินได้แค่ 1-2 คำก็กินต่อไม่ได้แล้ว

เรื่องราวของเธอกับหานต้งนั้น โชคชะตาฟ้าลิขิตจริงๆ หลายๆ อย่างได้โยงมาเกี่ยวข้องกันอย่างไม่น่าเชื่อ โลกกลมมากมาย ทั้งเรื่องเบอร์ที่เธอใช้อยู่คือเบอร์เก่าของเขา ทำให้เธอได้รู้เรื่องราวของเขามาก่อนหน้านี้แล้ว การที่เธอได้คุยเวยป๋อกับเขา และเขาชอบสูตรเมนูอาหารสุขภาพของเธอมาก จนมาขอซื้อลิขสิทธิ์เมนูอยู่เรื่อยๆ แต่เธอก็มักจะทำให้เขาโดยไม่หวังผลตอบแทน

ความรักของพระนางนั้นเป็นไปแบบเรื่อยๆ แต่ประทับใจอะ คือแบบยังไงดี เรื่องมันค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป แต่เรากลับสัมผัสได้ถึงความห่วงใย ความใส่ใจ ของหานต้งที่มีให้กับเจียงเหมยอิ่ง แม้ว่าเขาจะเป็นคนที่พูดน้อย และมักจะมีท่าทีนิ่งเฉย แต่ก็ตรงไปตรงมาเสมอ

ปมในใจของเจียงเหมยอิ่งนั้นคือหนักมากจริงๆ เป็นการกลั่นแกล้งในโรงเรียน ที่ทำให้คนๆ หนึ่งเจ็บปวดจนโทษตัวเองว่าเพราะฉันผิดเองจริงๆ สินะ เลยเป็นแบบนี้ ไม่กล้าแม้แต่ที่จะบอกพ่อแม่และคนรอบข้างให้ได้ถึงสิ่งที่ได้เจออยู่ สุดท้ายเราชอบเหมยอิ่งเวอร์ชั่นที่ได้พบเจอและรักกับหานต้งแล้ว เพราะเขาเธอเลยได้กลับมายืนหยัดอีกครั้ง และกล้าต่อสู้กับความกลัวในใจที่เผชิญมาได้

พระนางพอได้คบกันเป็นแฟน แอร๊ยยยยย น่ารักอะ เอาจริงๆ คือฉากหวานๆ น้อยมากเลยนะ แต่เราอ่านไปอมยิ้มไป น่ารักน่าเอ็นดูเป็นที่สุด เราว่าจริงๆ แล้วก็กำลังดีแหละ ถึงในใจจะอยากให้มีตอนพิเศษต่อไปอีกสัก 3 ตอน เพราะรู้สึกช่วงท้ายจบแบบอ้าวววว จบแล้วเหรอ แต่ใดๆ ภาพรวมของเรื่องก็ทำให้เราประทับใจ จนมองข้ามไปแหละว่าจบเร็วไปหน่อย ฮ่าๆๆ

พ่อแม่ของเหมยอิ่งน่ารักมาก หมอเซียวนั้นก็ดีจนอยากให้เป็นพระเอกในเรื่องถัดๆ ไป เข้าใจเขานะแบบว่าเออ ก็รักนางเอกนะ แต่ทำไงได้อะ เธอกินอาหารที่เขาทำไม่ได้เลย แต่เธอรักพระเอกนะ แล้วก็กินอาหารที่พระเอกทำได้ ถ้าเธอมีความสุข เขาก็พร้อมจะมองดูเธอไปมีความสุขกับหานต้งได้ไรงี้

จริงๆ หานต้งเองนั้นก็เป็นพระรองในเรื่อง “แฟนคลับคนนี้มีรักมาฝาก!” เห็นว่าออกมาทีหลังเรื่องนี้ แต่จริงๆ ไทม์ไลน์คือมาก่อนนะ เพราะเป็นเรื่องของเหมียวเหมี่ยว แต่ใดๆ เราก็ไม่ได้รู้สึกว่าโดนสปอยล์อะไรหรอก

แต่เราได้พบว่าเราถูกโฉลกกับนิยายของนักเขียนสืออู๋คนนี้จริงๆ เลย เพิ่งเคยอ่านเลยเนี่ย แต่ชอบมาก แบบเป็นความเรียบง่าย เรื่อยๆ ที่ทำให้เราประทับใจ ชอบตัวละครในเรื่อง แบบดูจับต้องได้ ทำให้ยิ่งอ่านก็ยิ่งหยุดอ่านไม่ได้

ชอบตอนพ่อของหานต้งมาเจอกับเจียงเหมยอิ่งด้วย ชอบตอนสองพ่อลูกคุยกันด้วย คือแบบเถียงกันแหละ แต่จริงๆ ก็รักกันแหละนะ ฮ่าๆๆ น่ารักดี ซึ่งเหมยอิ่งก็ดูออก และบอกว่าพ่อลูกเหมือนกันไม่มีผิด 555+

นี่เราใช้เวลาในการเลือกหนังสืออ่านนานมากเลยนะ และได้ลองเล่มนี้เป็นเล่มแรกของหัวนี้ด้วย ซึ่งไม่ผิดหวังเลย ถือว่าคราวนี้เลือกได้ดี ประทับใจสุดอะไรสุด และอาจจะเป็นห้าดาวเล่มแรกของปีนี้ด้วย ^_^

[สปอยล์]

เจียงเหมยอิ่งเกิดและโตที่เมืองฝูเฉิงจนถึงช่วงมัธยมปลาย แล้วก็ย้ายไปเรียนต่อมหาลัยที่ปักกิ่ง ก่อนจะกลับมาทำงานตัดต่อที่ฝูเฉิง เธอมีรูปร่างผอมมาก และสวยมาก เธอเป็นโรคเบื่ออาหาร อันเป็นเหตุผลมาจากทางด้านจิตใจ เบื้องหลังเธอเป็นเจ้าของไอดี “ตำรวจตัวกลม” ที่มักจะแชร์เมนูอาหารเพื่อสุขภาพ และมีคนติดตามเธอมากมายในเวยป๋อ

เมื่อ 3 ปีก่อนไอโฟนได้ตกน้ำจนพัง เลยทำให้ต้องซื้อใหม่เปลี่ยนเบอร์ ได้เบอร์มาก็เป็นเบอร์ของหานต้งที่ทำให้เธอถูกนายท่านหานโทรมาต่อว่าหาว่าโกหก ไม่เชื่อว่าลูกชายเปลี่ยนเบอร์ไรงี้ ไหนจะพวกธนาคารโทรมาเพื่ออวยพรวันเกิด ส่งสิทธิพิเศษต่างๆ มาให้ ทำเอาเธอโมโหมาก กว่าเธอจะคุยเข้าใจกับนายท่านหานว่าเป็นเบอร์ของเธอจริงๆ เวลาก็ผ่านไปนานพอสมควร และกลายเป็นว่าคุยกันถูกคอแทน เพราะพ่อก็มักจะบ่นลูก แต่จริงๆ ก็รักลูกและคิดถึงลูกแหละนะ

เจียงเหมยอิ่งนั้นตอนสมัยเรียนมัธยมมีรูปร่างอ้วน มักจะโดนล้อเรื่องรูปร่างจนทำให้รู้สึกหวาดกลัว ต่อมาเมื่อเซี่ยเหอจินทำแก้วใบละ 8,000 เยนที่ได้มาด้วยความยากลำบากแตกไป แล้วเธอก็พูดว่า 80,000 เยน อีกฝ่ายไม่มีทางชดใช้ได้หรอก หลังจากนั้นเธอก็โดนกลั่นแกล้ง ที่โรงเรียนมักจะเรียกเธอว่า “นางฟ้า” แต่ความหมายคือในเชิงดูถูกเหยียดหยาม แล้วเธอก็ไม่อยากไปรบกวนพ่อแม่ จนเธอโดนเยอะซึ่งสุดท้ายก็คือคิดว่าเป็นความผิดตัวเอง

แล้วหลังจากนั้นก็กลายเป็นโรคเบื่ออาหารจากสภาวะจิตใจ โดยมีเซียวอิ่นจาง จิตแพทย์คอยดูแลรักษา และเป็นพี่ชายเพื่อนบ้านที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก ซึ่งหมอเซียวนั้นก็แอบชอบเหมยอิ่ง เหมยอิ่งเบื่ออาหารแบบว่าแค่ได้กลิ่นก็อ้วกแล้ว เลยทำให้กินได้น้อยลงเรื่อยๆ จนผอมเหลือ 30 กิโลกรัม แต่ปัจจุบันอยู่ที่ 40 กิโลกรัม

เธอก็ยังคงหวาดกลัวและพูดเสียงเบา มีเพื่อนสนิทในที่ทำงานคือฟางเข่อเข่อ ทีนี้ตอนทำงานได้ตัดต่อรายการบะหมี่โหย่วเจียนของหานต้ง แล้วเล่นกับประเด็นที่หานต้งนั้นดูดุกับลูกน้องอย่างเจิ้งหลินเทียนมากจนเกินไป ทำให้หานต้งถูกต่อว่า แต่ร้านก็ขายดีเพราะความอร่อยของบะหมี่นี่แหละ สุดท้ายผู้กำกับเลยส่งเหมยอิ่งไปขอโทษ

เธอไปที่ร้านเขาแบบจำยอม แถมเจอกันครั้งแรกก็เจอเขาพูดจาเย็นชาใส่ เธอเองก็กินได้แค่คำเดียวแล้วก็ไม่ได้กินอีกเลย รวมถึงสั่งอะไรที่คนอื่นมักจะไม่สั่งกัน หานต้งไม่พอใจที่เธอมักจะเหลืออาหารไว้ และคิดว่ากินทิ้งกินขว้าง ในร้านของเขานั้นมีหวงหรูหรูคอยดูแลจัดการร้าน และมีเจิ้งหลินเทียนเป็นพ่อครัวศิษย์ที่เขาแชร์ห้องกันอยู่ด้วย

หานต้งนั้นเป็นทายาทคนเดียวของซานเว่ยฟาง ธุรกิจอาหารที่ใหญ่โตและมีชื่อเสียงมาก แต่เขาอยากหนีออกจากเงาของซานเว่ยฟาง เลยหนีออกจากบ้านเมื่อ 5 ปีก่อน ขนาดบัตรธนาคารโดนระงับการใช้งาน เขาก็พยายามจนสามารถตั้งร้านบะหมี่ได้ เขารีบหนีออกจากบ้านเลยไม่ได้ยกเลิกเบอร์โทรเดิมให้สมบู��ณ์ เลยทำให้ปัญหาตกไปอยู่ที่เหมยอิ่งมายาวนาน

ต่อมาเหมยอิ่งก็พบว่าหานต้งคนนี้ก็คือเชฟแคปที่เธอคุยด้วยในเวยป๋อ แบบว่าปกติเธอแชร์สูตรอะไรไป เขาก็จะติดต่อขอซื้อเพื่อเอาไปใช้ทำขายจริงๆ ซึ่งเธอก็ไม่เคยคิดเงินเขาเลย แต่เขาก็ยังให้เงินเธออยู่ดี พอเธอรู้ว่าเป็นคนๆ เดียวกันก็ยิ่งไม่อยากมา แต่ผู้กำกับก็ฝากนามบัตรไว้ให้ ก็ต้องพยายามมาขอโทษและเอานามบัตรมาให้

ต่อมาหานต้งเริ่มสนใจเหมยอิ่งมากขึ้น หมอเซียวเองก็ได้รู้จากเหมยอิ่งว่าแอบชอบหานต้ง แม้ว่าเหมยอิ่งจะพอเดาได้ว่าหานต้งนี่แหละชอบเหมียวเหมี่ยวมาก่อน แม้ว่าตอนนี้เหมียวเหมี่ยวจะมีแฟนแล้วก็ตาม หมอเซียวเลยไปหาหานต้ง และร่างสัญญารักษาความลับ และบอกหานต้งว่าเหมยอิ่งเป็นอะไร เพราะว่าเหมยอิ่งกินอาหารได้มากสุดตอนนี้ก็คือจากร้านของหานต้งนั่นเอง ถึงแม้จะกินไม่เคยหมด แต่ก็ถือว่ากินได้มากกว่าเคย

เหมยอิ่งได้ระเบิดอารมณ์ว่าฉันนี่แหละที่เป็นเจ้าของเบอร์โทรที่นายเคยใช้ โดนอะไรมามากมาย แล้วก็เป็นตำรวจตัวกลมนี่แหละ แล้วก็บล็อกเขาทุกช่องทางเลย สุดท้ายเขาหาทางขอโทษเธอ แล้วก็ขอโทษจนกลับมาคุยกันปกติ

หมอเซียวรู้ว่าถ้าทำแบบนี้ทั้งสองจะยิ่งสนิทกันมากขึ้น แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะอาหารที่หมอเซียวทำนั้น เหมยอิ่งแค่ได้กลิ่นก็อ้วกแล้ว เขาก็ได้แต่เจ็บปวดใจ และทำได้แค่ทำให้หานต้งเข้าใจเหมยอิ่ง

เมื่อหานต้งรู้เรื่อง ก็ได้แยกจดเมนูของเหมยอิ่งไว้อีกเล่ม และคอยสังเกตว่ากินได้มากน้อยแค่ไหน และพยายามทำให้อาหารมันน้อยที่สุด ต่อมาเหมยอิ่งก็ยิ่งรู้สึกแย่ที่ตัวเองรู้สึกชอบหานต้งมากขึ้น แต่ก็รู้ว่าหานต้งชอบเหมียวเหมี่ยว เลยตัดสินใจไม่ไปที่ร้านอีก

ต่อมามีงานเลี้ยงรุ่นที่โรงเรียน ซึ่งโดนเซี่ยเหอจินแท็กเรียกว่ามาด้วยสิ เหมยอิ่งคิดนานมาก สุดท้ายตัดสินใจไป ไป๋อิง เพื่อนสนิทและอาจวินก็บอกว่าพร้อมจะช่วยดูแลปกป้องเธอ ในตอนท้ายเรื่องอะ ไป๋อิงขอโทษเหมยอิ่ง บอกว่าจริงๆ ฉันจะเข้ามาปกป้องเธอมากกว่านี้ก็ทำได้ แต่ฉันทำเป็นไม่รับรู้และอยู่นอกวง ขอโทษด้วยจากใจจริงๆ เหมยอิ่งก็ให้อภัยแหละ

ไป๋อิงแต่งงานไปแล้วกับพี่ชายของอาจวิน โดยตอนแต่งงานนั้นเป็นช่วงที่เหมยอิ่งป่วยหนักที่ปักกิ่ง กำลังรักษาตัวอยู่ ตอนนี้ได้เจอกัน เธอเลยเอาสมุดอัลบั้มรูปดาราที่ไป๋อิงชอบมาให้ ไป๋อิงดีใจมากเลย จริงๆ งานเลี้ยงรุ่นเกือบจะไปได้ด้วยดี ถ้าไม่เจอว่าเซี่ยเหอจินพูดจาดูถูกและเหยียดหยามเธออีก จนเธอเอาน้ำมะพร้าวสาดหน้า แล้วก็หนีกลับมาก่อน

เธอมาที่ร้านบะหมี่ แต่ไม่ได้โผล่ออกไป สุดท้ายหานต้งมาเจอ แล้วก็คอยดูแลเอาใจใส่ เธอบอกว่าอยากดื่มเหล้าทั้งๆ ที่ไม่เคยดื่ม ซึ่งสุดท้ายก็เมาไป เขาเลยต้องถามหมอเซียวถึงที่อยู่เธอ และพาไปที่ที่พักของเธอ เขานอนโซฟา เช้ามาก็ทำอาหารเช้าให้ ระหว่างคืนป้อนน้ำด้วยการจูบ แล้วเช้ามาคุยๆ กันไป เขาก็ถามว่าเธอมีแฟนยัง ถามย้ำๆ แล้วสุดท้ายก็ได้คบหากัน

หลังจากนั้นเหมยอิ่งไปไหนก็จะมีหานต้งไปด้วยเสมอ เขาคอยรับส่งเธอ และแทบจะย้ายไปอยู่ด้วยกันกับเธอ เมื่อเธอรู้สึกว่าเหมือนมีคนมาตาม หวงหรูหรูก็คบกับเจิ้งหลินเทียน แล้วก็ไปดูแลสาขาย่อยที่อยู่ใกล้ๆ มหาวิทยาลัย หานต้งตัดสินใจว่าจะย้ายสาขาหลักไปที่ที่ใกล้บริษัทและที่พักของเหมยอิ่ง แล้วเอาสาขาปัจจุบันเป็นสาขาย่อยให้คนอื่นมาช่วยดู

เธอได้พูดให้พ่อเขาเข้าใจในตัวลูกชายมากขึ้น และทำให้เขาได้เข้าใจว่าจริงๆ พ่อก็เป็นห่วงเขา แต่ปากหนักไง เธอได้รู้เรื่องของเขามามากมาย เพราะพ่อมักจะเล่าให้ฟังด้วย สุดท้ายเมื่อคบหากันแล้ว ตอนแรกเขาตั้งใจจะไปหาพ่อที่ปักกิ่ง เพื่อคุยเรื่องสานต่อซานเว่ยฟาง เร็วกว่าที่คุยไว้สองปี เพื่อปกป้องเหมยอิ่ง แต่เพราะตอนนี้ยังหาคนสะกดรอยเหมยอิ่งไม่เจอ ก็เลยให้พ่อมาแทน

พอพ่อได้มาเจอจริงๆ ก็จะใจป้ำยกร้านให้เลยสักร้านในเครือ 555+ บอกว่าเป็นของรับขวัญลูกสะใภ้ ทำเอาเหมยอิ่งตกใจแหละนะ แล้ววันนั้นแหละที่มีช่วงที่หานต้งไปกับพ่อ ก็ได้เจอว่าเซี่ยเหอจินตามมาถึงที่พัก เธอกลัวมากเลย ดีว่าเธอไม่ได้ขึ้นไป เลยเจอคนๆ นี้ที่หน้าลิฟต์แทน

ตอนแรกเซี่ยเหอจินยังหยิ่งว่าแบบฉันรวยล้นฟ้า อำนาจล้นมือ ที่ผ่านมาฉันไม่ได้แกล้งเธอเลยนะ ที่ฉันทำไปคือจะจีบเธอ ทำเอาเหมยอิ่งด่ากลับไป แบบว่าจีบอะไรฟระ แกล้งจนทำเอาป่วยหนักขนาดนี้ หานต้งตามมาช่วยทัน ก็ต่อยจนหน้าแหกไปรอบ จนได้ไปต่อกันที่โรงพัก แล้วตอนแรกแม่ของจินยังอวดดี แต่พอจินได้รู้ว่าหานต้งคือใครจากนามบัตรที่เห็น ก็ไม่กล้าหืออีกเลย

แต่ก็สายไปแล้ว เพราะหานต้งเอาคืนทุกทาง ฟ้องร้องไม่สิ้นสุด เหมยอิ่งก็ไม่หยุดที่จะฟ้องร้องค่าเสียหายทั้งทางแพ่งและอาญา แล้วตระกูลเซี่ยก็เสียหายหนักมาก เพราะโดนหานต้งซื้อตัวเชฟเด็ดๆ ไว้มากมาย หานต้งได้รับเป็น CEO ต่อจากพ่อในคืนที่จินตามเหมยอิ่งมานั่นแหละ แล้วก็วางแผนอะไรไว้มากมายด้วย

ตอนที่สองหนุ่มสาวจะเข้าห้องไปสวีทกันนั้น พบว่ามีคนเปิดประตูห้อง สรุปว่าเป็นพ่อแม่ตัวเอง ก็เลยได้เจอหน้ากันแล้ว พ่อแม่จริงๆ มีฐานะ แต่เจียงเหมยอิ่งไม่เคยแสดงออกไปให้ใครได้รู้ จนโดนคนสมัยมัธยมกลั่นแกล้งและดูถูกมามากมาย เธอตัดสินใจที่จะกลับไปเผชิญหน้ากับอดีต ด้วยการชวนเขาไปเดินดูโรงเรียนด้วยกัน ส่วนเจิ้งหลินเทียนนั้นก็เป็นเหมือนรุ่นน้องของเหมยอิ่งอีกที เพราะเรียนโรงเรียนเดียวกันมาก่อน

ในที่สุดเหมยอิ่งก็ได้เป็นคนใหม่ที่สดชื่นแจ่มใส น้ำหนักขึ้นมาที่ 45 กิโลกรัม และมีความสุขดีกับการได้คบหากับหานต้ง มีคนรอบข้างที่ดีกับเธอมากมายจริงๆ และเธอยิ้มได้กว้างขึ้น กล้าที่จะทำอะไรหลายๆ อย่างมากขึ้นด้วย และกินอาหารที่หานต้งทำได้มากขึ้นไปอีก

Start 23.00 น. Sun 22 Jan 2023
End 13.47 น. Wed 25 Jan 2023
Review Date 20.03 น. Wed 25 Jan 2023

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 4 out of 5]

เรื่องราวของหญิงสาวที่พยายามรักษาอาการป่วยของตัวเอง จนมาพบรักกับเชฟชื่อดัง ปสมกับความโลกกลม
นิยายเล่าเรื่องได้เนิบช้าไปสักนิด แต่สิ่งที่ได้จากในเรื่องเยอะมาก ทั้งเรื่องการป่วยของนางเอกที่ต้องรักษาตัว การพยายามที่จะดูแลตัวเองให้หาย การรังแกกันในโรงเรียน และอีกหลายๆ อย่างที่นักเขียนสื่อออกมาผ่านตัวละครในเรื่อง ทำได้ดี จากใจของคนที่เคยผ่านการกินไม่ได้แล้วอ้วกจนน้ำหนักลดมาก่อน อ่านแล้วทัชใจจริงๆ ถึงเรื่องราวจะสูตรสำเร็จไปบ้าง เนิบช้าไปนิด แต่ตรงประเด็ณ

หลังอ่านเพิ่มเติม: https://wp.me/p6yYEv-Lf

[Ning · Rating 3 out of 5]

เนื่องจากติดใจงานเขียนคนนี้จากงานวาย พอเห็นว่าแต่งเล่มนี้ด้วย ก็สั่งเลย

ก้ำกึ่งมากเลยค่ะ เรียกไม่ได้ว่าชอบ แต่ไม่ถ��งกับไม่ชอบ
เราว่า การดำเนินเรื่อง มันบังคับเรื่องราวต่าง ๆ ให้ดำเนินอย่างที่คนเขียนต้องการไปหน่อย บังเอิญมากไปหน่อย
คือมันจะดูเป็นบุพเพ หรือ ดูไม่น่าเชื่อ มันก็จะได้ทั้ง 2 อย่าง

แต่ในส่วนของความป่วยของนางเอกนี่แหล่ะ ที่คิดว่า มันไม่ลื่นไหล หรือแม้แต่ การกระทำของตัวต้นเหตุอาการป่วยนางเอก ยิ่งไม่น่าจะใช่เหตุผล

แต่สิ่งที่ชอบก็คือ สิ่งที่เรื่องพยายามจะบอกว่า เหตุการณ์เล็ก ๆ ที่คุณกระทำ มันอาจจะทำร้ายคนอื่นโดยไม่รู้ตัว (หรืออาจจะรู้)

ชอบในตอนสุดท้าย ที่เพื่อนสนิทนางเอก กล่���วขอโทษนางเอก ที่แม้ว่าจะไม่ได้ร่วมทำร้ายนางเอก แต่ก็เพิกเฉย ไม่ได้ช่วยเหลืออะไร (แม้จะมาแค่ย่อหน้าเดียว แต่ก็แสดงให้เห็นว่า คนเขียนไม่ได้ปล่อยผ่านจุดนี้)

สรุปที่เรื่องนี้คือ เราชอบทัศนคติของคนแต่ง (ไม่ใช่ตัวละคร) มองเห็นความพยายาม และ ข้อความที่ต้องการสื่อ แต่ในส่วนของตัวนิยายเองเลย เราว่าคงแล้วความชอบ ส่วนเราให้ที่อ่านได้เพลิน ๆ ดีค่ะ

[Patrawan Dear]

#เชฟคนนี้มีรักมาเสิร์ฟ!

เรื่องนี้นำเสนอเกี่ยวกับความรุนแรงในรั้วโรงเรียนเอาไว้อย่างน่าสนใจ และอบอุ่นมาก ๆ แม้จะเล่าเรื่องด้วยโทนอารมณ์เรียบ ๆ แต่ก็ยังสัมผัสได้ถึงความน่ารักของพระเอก และความน่าสงสารของนางเอก

โดยรวมแล้วจัดว่าอ่านได้เพลินแบบมีสาระค่ะ :)

[Kamon SecondAccount · Rating 4 out of 5]

แนวรักระหว่างเชฟหนุ่มกับสาวที่เป็นโรคการกินผิดปกติ

นางเอกกับพระเอกมีหลายสาเหตุให้เป็นประเด็นกัน ตั้งแต่เรื่องงานที่เธอตัดต่อเทปรายการโปรโมทร้านอาหารจนคนเข้าใจเขาผิดเลยโดนเจ้านายบังคับให้เธอไปขอโทษเขา รวมถึงเรื่องส่วนตัวที่เธอใช้เบอร์โทรเก่าของเขาและต้องรับสาย(และเสียงด่า)แทนเขามาถึงสามปี นอกจากนี้ เธอยังเป็นบล็อกเกอร์อาหารสายสุขภาพที่เขาติดต่อขอซื้อสูตรด้วยอีก การพบเจอช่วงแรกของสองคนนี้เลยมีทั้งบุญคุณความแค้นยุ่งอิรุงตุงนัง มีอะไรให้อ่านลุ้นว่าจะออกมายังไง

ตัวละครนางเอกดูเหมือนบอบบางน่าสงสาร มีปัญหาส่วนตัวทั้งทางจิตใจและสุขภาพ แต่พออ่านต่อไป จะพบว่าเธอกลายเป็นสาวน้อยขี้เล่นปกติและออกจะสู้คนด้วยซ้ำ ขนาดร่างกายที่บรรยายว่าผอมยังเป็นความผอมแบบกล้ามแน่นปั๋ง สามารถไต่เขาได้สบาย ส่วนเรื่องสุขภาพจิตก็เหมือนกับว่าเธอจะดีขึ้นเมื่อพอเจอพระเอก

พระเอกออกแนวเชฟใหญ่มาดขรึมดุแต่หัวใจอบอุ่น ฝีมือทำครัวเข้าขั้นอัจฉริยะ ทำธุรกิจก็เฉียบขาด อัดคนก็เป็น เบื้องหลังยังเป็นทายาทเครือข่ายอาหาร/อสังหาขนาดยักษ์อีก...เทพบุตรสุดๆ พอเป็นแฟนแล้วยังทำงานบ้าน ทำอาหารให้แฟนกินอีก ต้องบอกว่านางเอกเรื่องนี้ได้พระเอกไปครองได้นี่คือแต้มบุญสูงมาก

ความรักในเรื่องลงตัวเร็ว ออกแนวบุพเพชักนำตามสไตล์นิยายรัก ตัวเอกสองคนนี้ชอบอาหารเหมือนกัน จุดที่เข้าใจผิดหรือขัดหูขัดตากันช่วงแรกก็กลายเป็นความถูกใจกันอย่างรวดเร็ว มีพระรองโผล่มาเพิ่มสีสันตามสไตล์นิยายรักนิดหน่อย แต่พระรองเรื่องนี้ไม่ค่อยไฟท์เท่าไหร่ ออกแนวสุภาพบุรุษเกิ๊นนนน #นกไปเถอะ

เล่มนี้ยังสอดแทรกปัญหาซีเรียสไว้อีกอย่าง นางเอกโดนกลั่นแกล้งในโรงเรียนจนกลายเป็นคนมีปัญหาเรื่องการกิน แต่เราอ่านแล้วคิดว่าคนแต่งใส่มาเป็นสาเหตุให้ "เธอกินได้แต่อาหารฝีมือเขา" เพื่อเพิ่มโมเม้นต์หวานๆ มากกว่า เพราะสุดท้าย ปัญหาก็คลี่คลายแบบไม่ดราม่าอะไรมาก
โดยส่วนตัวแล้ว อ่านเอาฟีลหวานๆ ฉากทำอาหารนิดนึง ปัญหาสังคมอีกหน่อย เหมือนจะเครียดแต่ไม่เครียดค่ะ

[Ahgase · Rating 4 out of 5]

แผ่วปลาย 4.1
คือครึ่งแรกสนุกมาก ปวดใจ
ที่พระเอกไปชอบคนอื่น รักสี่เศร้า
แต่ตอนหลังๆ นี่ กุแบบ อ้าว
ไม่เหรอ ง่ายๆ เลยเหรอ คบกัน?
ห๊ะ? อ้าวว ไรอ่าาา 5555
จู่ๆก็รักกันเฉย แถมกุแอบอายที่นางเอก
ชอบใช้พระเอก ขุดเรื่องในอดีตมาเล่า
มันก็ดีนะ ได้ระบาย แต่รู้สึกว่าเค้าอยากฟังเปล่าวะ
อึดอัดแทน เพิ่งจะคบกันเอง แถมเค้าไม่ได้ถามด้วยอะ
ตอนไปโรงเรียนนี่กุยิ้มแห้งเลย
ละร้านบะหมี่นั่นมันมีไรเหรอ เหมือนอ่านไม่เจอ
ที่พระเอกหน้าเจื่อน บีบพวงมาลัย
.
ถามว่าสนุกมั้ยก็กลางๆ เฉยๆ
อย่างที่บอกว่าแผ่วปลาย เธอมาทิ้งฉันไป~ (ร้องทำไม!)
นึกว่าจะมีดราม่าอิเหมืยว กับพี่หมอ (ผู้ที่หายไปเลย)
แต่ก็ไม่มี ที่จริงยังไม่น่าจบ น่าจะต่ออีกนิด
แถมเพิ่งรู้ว่าหานต้งเป็นพระรองเรื่องแฟนคลับคนนี้?
เอ๋าาาา ไม่ชอบอิเหมี่ยวเหมียวแล้วอะ (ทั้งที่มันไม่ได้ทำไรเลย555 แค่หึงแทนเหมยอิ่ง) ละจะอ่านต่อได้มั้ยนี่
โว้ยยย เรื่องไหนออกก่อนวะ

[Rada Chalapipat · Rating 3 out of 5]

#เจียงเหมยอิ่ง สาวสวยผอมบางวัย 23ปี ต้องย้ายมาทำงานตัดต่อที่ฝูเฉิงบ้านเกิดหลังจากที่เคยต้องรักษาตัวด้วยโรคซึมเศร้า หวาดกลัวสังคมและเป็นโรคการกินผิดปกติ (Eating disorder) ทำให้เคยผอมลงจาก 80กก. เหลือเพียง 35กก. เคยต้องนอนรักษาตัวที่ร.พ. แม้จะเรียนมหา'ลัยจนจบและดูแลร่างกายตัวเองมาได้อย่างดีจนน.น.ขึ้นมาเป็น 40กก. ได้กลายเป็นไอดอลทางเว่ยป๋อในการทำอาหารสุขภาพควบคุมน้ำหนักที่มีคนชื่นชมมากมาย แต่แท้จริงแล้วเหมยอิ่งยังคงกินอาหารได้แค่ไม่กี่ชนิด กินได้แต่ของรสอ่อนไร้มันที่ทำเองได้บ้าง อาหารของคนอื่นล้วนทำให้คลื่นไส้อาเจียน ยกเว้นอาหารที่เป็นฝีมือของ #หานต้ง หนุ่มหล่อ มาดจริงจังเถ้าแก่ร้านบะหมี่ชื่อดังวัย 29ปี ทายาทคนเดียวของเครือธุรกิจภัตตาคารชั้นนำของประเทศที่ถูกกล่าวขานว่าเป็นนายน้อยผู้มีพรสวรรค์และจริงจังต่อการทำอาหารตั้งแต่เด็ก แต่ดื้อรั้นและหันหลังให้ซานเว่ยฟางเพื่อออกมาทำร้านตามความฝันของตัวเอง

พล็อตเดาง่าย เนื้อหาส่วนใหญ่เน้นไปที่บรรยากาศคู่พระนางตั้งแต่ความโชคชะตาฟ้าลิขิตที่เคยเจอกัน นางเอกใช้เบอร์เก่าของพระเอกที่เจ้าตัวไม่ทันได้ไปเคลียร์กับธุรกรรมที่ต่างๆรวมถึงพ่อบังเกิดเกล้าตั้งแต่ 3ปีก่อนที่หนีออกจากปักกิ่งมาทำร้านอาหารเองที่ฝูเฉิง นางเอกยังเป็นคนตัดต่อรายการชวนชิมที่ส่งผลให้เรตติ้งและยอดขายปัง แต่เกิดกระแสลบต่อความเข้มงวดเกินไปของพระเอกจนถูกเจ้านายสั่งให้ไปขอขมาถึงร้าน คู่นี้เลยเริ่มต้นแบบไม่น่าประทับใจเพราะนางเอกมาที่ร้านทีไร นอกจากสั่งกินน้อย กินได้ไม่กี่คำ ยังจุกจิกว่าต้องเป็นพระเอกทำเท่านั้น ทำให้หานต้งไม่พอใจจนเอ็ดว่าไม่เคารพอาหารและกินทิ้งกินขว้าง ตัวละครที่สำคัญที่สุดต่อความรักของคู่นี้ คือ พี่ชายข้างบ้านควบตำแหน่งจิตแพทย์ส่วนตัวของนางเอกที่เป็นคนทำสัญญากับพระเอกหลังจากเปิดเผยข้อมูลคนไข้ จนทำให้นางเอกกลายมาเป็นลูกค้าประจำของพระเอก ระหว่างนั้นก็มีความผูกพันอื่นเพิ่มขึ้นจนค่อยๆกลายเป็นคงามรัก พระเอกเป็นแฟนคลับเว่ยป๋อของนางเอกตั้งแต่ก่อนรู้จักตัวจริง นางเอกเข้าใจผิดคิดว่าพระเอกอยากทำอาหารสุขภาพเพื่อช่วยลดความอ้วนให้สาวน่ารัก สดใสที่เค้าเคยแอบรัก ผู้ช่วยพระเอกเป็นรุ่นน้องที่ร.ร.ของนางเอกและช่วยให้พระเอกเข้าใจถึงเหตุการณ์สมัยเรียนม.ปลายที่นางเอกเคยถูกรังแกจากความคึกคะนองของเพื่อนร่วมชั้นจนลุกลามไปถึงยังสื่อโซเชียลและกดดันจนเธอหวาดกลัวสังคม

พล็อตที่อ่อนที่สุดน่าจะเป็นน้ำผึ้งหยดเดียวระหว่างนางเอกและเพื่อนชายวัยเรียนที่เจ้าตัวกลับมาเป็นตัวร้ายเบาปัญญาที่คุกคามนางเอกอีกครั้งจนพระเอกยอมกลับไปรับตำแหน่งซีอีโอต่อจากพ่อเพื่อให้มีอำนาจในการกำจัดเสี้ยนหนามของนางเอกให้ล่มจม แม้นักเขียนจะให้นางเอกและพ่อสามีเป็นเพื่อนต่างวัยเพราะความเข้าใจผิดจากเรื่องเบอร์โทร.และมีส่วนช่วยให้พระเอกและพ่อปรับความเข้าใจกัน แต่บทกระชับความผูกพันครอบครัวตรงจุดนี้น้อยไปหน่อย เช่นเดียวกับฝั่งพ่อแม่นางเอกกับปัญหาทางใจของลส.ที่แทบไม่มีการเอ่ยถึงว่าเค้าคิดจะทำอย่างไรมาก่อนบ้างรึเปล่า ฉากทำอาหารชวนน้ำลายสอ ฉากรักแทบไม่มีแต่เขียนให้รู้ว่าเค้ารักกันไม่นานก็อยู่ด้วยกันตามประสาคนจีนรุ่นใหม่ น่าสนใจว่าพระรองจิตแพทย์หรือคู่ของรักแรกของพระเอกจะมีภาคต่อรึเปล่า เป็นตัวละครที่บทน้อยแต่น่าสนใจ

[Pornpimon Phonyotha · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่ทำให้สนใจผลงานแปลของวิธเลิฟที่อยู่ในเครือแจ่มใส เรื่องนี้เป็นงานแปลจีนค่ะ เนื้อเรื่องระหว่างเชฟทำอาหารกับสาวที่ทำรายการเกี่ยวกับอาหารแต่สาวสวยคนนี้ดันกินอะไรไม่ค่อยได้จากเรื่องที่เป็นปมในอดีต ร้านพระเอกอาจเป็นร้านอาหารเล็กๆแต่อาหารแต่ละอย่างที่บรรยายออกมานะน่าลองมากๆค่ะ มีพระรองที่แสนดีแต่บทไม่เด่นและดราม่านัก นักแต่งดำเนินเรื่องได้น่าติดตามเห็นว่าเป็นงานแปลอยากบอกว่าอ่านง่ายมีเสน่ห์มากๆ เชฟใส่ใจคนที่ตัวเองรักและดูแลเป็นพิเศษกว่าคนอื่น ซึ่งกว่าจะรู้ตัวก็เกือบท้ายเล่ม บางครั้งเรื่องที่เหมือนจะบังเอิญอาจเป็นพรหมลิขิตระหว่างพวกเขาก็ได้ อ๋อเรื่องนี้เป็นภาคต่อจากเรื่องแฟนคลับคนนี้มีรักมาฝากนะคะ พระเอกเรื่องเชฟคือพระรองที่แสนดีและแสนอบอุ่นคนนั้นนั่นเองง แจ่มออกเรื่องเชฟก่อนทำให้เราทำใจอยู่นิดๆที่จะต้องอ่านภาคแรก555 แต่ยังดีที่คุณเชฟของเรามีคู่กับเขา อยากให้มีภาคพิเศษหรือภาคต่อของเซตนี้อีกเพราะแอบค้าง แต่คิดว่าพวกเขาต้องมีความสุขในการมีกันและกันค่ะ

[Baitong93 · Rating 3 out of 5]

เป็นเล่มแรกของปีนี้ที่ให้รีวิวแค่⭐️⭐️⭐️ เล่มนี้โดนตกเพราะปกสวย ออกแนวเรียบๆดูสะอาดตาดี แต่เนื้อหาอ่านแล้วส่วนตัวค่อนข้างเฉยๆ อ่านจบแล้วไม่ได้รู้สึกว่าอยากหยิบมาอ่านซ้ำอีก

[Peri Peri · Rating 3 out of 5]

อ่านได้เรื่อยๆ บางบทบางตอนรู้สึกว่ากระชับไปนิด ความรู้สึกของพระนางเหมือนอยู่ดีๆ ก็เกิด แต่ก็ไม่ได้ทำให้เนื้อเรื่องสะดุด แค่ทั้งเล่มมันราบเรียบมากๆ