Αλέξανδρος Υψηλάντης: Η αιχμαλωσία του εις την Αυστρίαν, 1821-1828

by Πολυχρόνης Κ. Ενεπεκίδης

Εις την πρώτην αυτήν αξιοποίησιν των βαρυσήμαντων εγγράφων δεν θα ακολουθήσω μεν την πεπατημένην της εκθέσεως των ιστορικών γεγονότων με τας μακράς εισαγωγάς, τον λόγιον σχολιασμόν και τας αθέλητους ξεναγήσεις του αναγνώστου εις απόψεις και θέας αγαπητάς ίσως μόνον εις τον συγγραφέα. Ο εξαναγκασμός και η επιδέξια παραπλάνησις είναι ανέντιμος υπόθεσις εις την περιοχήν της ιστορίας. Θα δείξωμεν ίσως ως εμπειρότεροι τον δρόμον που πρέπει ν' ακολουθήση ο αναγνώστης-θα χρειασθή όμως να τον περπατήση ο ίδιος. Τα νέα έγγραφα αποκαλύπτουν τοιαύτας θέας, ώστε η σημασία του γράφοντος να περιορίζεται σχεδόν εις την υπεύθυνον μετάφρασίν των. Τα γράφουν και τα υπογράφουν πανίσχυροι αυτοκράτορες, όπως ο Φραγκίσκος της Αυστρίας και ο Τσάρος Αλέξανδρος και Νικόλαος πασών των Ρωσιών. Τα εμπνέονται και τα υπαγορεύουν πολιτικοί της σημασίας ενός Μέττερνιχ. Και τα διαβάζουν μεταξύ υπουργών των Εξωτερικών διπλωμάται που διεκρίθησαν εις την σύνταξιν της Ιεράς Συμμαχίας του Συνεδρίου της Βιέννης. Είναι όμως και το ανθρώπινον δράμα που συνεκρατήθη εις τα κιτρινισμένα φύλλα των εγγράφων αυτών, που δεν γνωρίζουν έλεος. Θα εξυπνήσωμεν τους ήρωας τώρα από τον αιώνιον ύπνον των και η τραγωδία των θα αρχίση εκ νέου - αυτήν την φοράν με θεατάς. Αυτή είναι η φιλοδοξία του γράφοντος: Να συνάξη εμπρός από την ανοικτήν αυλαίαν τους ελευθέρους εκείνους ανθρώπους, δια τους οποίους εχρειάσθη να παιχθή η τραγωδία βουβά, δια να γίνουν οι άνθρωποι ελεύθεροι. Ας ακούσωμεν τώρα την φωνήν των μέσα από τον τάφον, ας γίνωμεν μάρτυρες των κρυφών των θυσιών. Ας παρακολουθήσωμεν ως Έλληνες μίαν ελληνικήν τραγωδίαν που εξετυλίχθη κάποτε μακράν και απουσία της Ελλάδος. Ποτέ το Κοινόν ενός δράματος δεν θα αισθανθεί τα δρώμενα επί της σκηνής ως μίαν υπόθεσιν τόσον πολύ δικήν του όσον αυτήν την φοράν. Διότι το Κοινόν είναι πνεύμα από το πνεύμα του και αίμα από το αίμα του.

372 pages, Paperback

First published January 1, 1969

About the author

Ο Πολυχρόνης Ενεπεκίδης γεννήθηκε στην Αμισό του Πόντου και σπούδασε φιλολογία και ιστορία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια των Παρισίων και της Βιέννης όπου αναγορεύτηκε διδάκτορας. Το 1960 κατέλαβε την έδρα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Βιέννης, ενώ από το 1974 έως το 1992 υπήρξε προΐστάμενος του Ινστιτούτου Βυζαντινών Σπουδών.

Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την ιστορική έρευνα σε αρχεία και βιβλιοθήκες της Αυστρίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ελλάδας, της Ελβετίας, της Ιταλίας, της Βρετανίας και της Ουγγαρίας. Συνεργάστηκε επίσης με γνωστά έντυπα στην Ελλάδα όπως "Το Βήμα", "Η Καθημερινή" και η "Μακεδονία". Από το 1955 ήταν μέλος της Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου στη Βιέννη.