Podążaj ścieżką Buddy

by Dalai Lama XIV, Krzysztof Krzyżanowski (Translator)

Od czasów działalności Buddy minęło kilkadziesiąt wieków. Wydawałoby się, że wszystko się zmieniło. Ludzkość poczyniła znaczący postęp, ale wciąż nie zdołała uwolnić się od cierpienia ani zapewnić sobie uczucia pewnego, trwałego szczęścia. Ponieważ rozwój nauki i techniki do tego nie wystarczy. Konieczne jest wejście na ścieżkę wewnętrznego rozwoju, gdyż transformacja umysłu wymaga duchowej praktyki. Nie chodzi tu jednak o konkretne przekonania religijne czy rytuały. Duchowość odnosi się do takich cech jak: współczucie, miłość, łagodność i skromność. Innymi słowy, człowiek może być szczęśliwy, nie będąc wierzącym, ale nie zdoła osiągnąć tego stanu bez wspomnianych cech.

W książce przedstawiono podstawy podejścia prezentowanego przez tradycję Nalanda - klasyczny, indyjski obrządek buddyjski wyrastający z wielkich przyklasztornych uniwersytetów z okresu klasycznego tejże cywilizacji. Dzięki zawartym w publikacji treściom zyskasz wiedzę ułatwiającą poznawanie poszczególnych stopni ścieżki. Znalazły się tu także nauki zebrane z innych buddyjskich zwyczajów, co zapewni Ci szersze spojrzenie na dany temat. Stosowanie buddyjskich zasad podczas pracy w świecie i dla świata umożliwia tylko osiągnięcie duchowej transcendencji. Jest to również droga prowadząca do zdrowszego i bardziej sprawiedliwego społeczeństwa.

Ważniejsze zagadnienia:

sens podążania ścieżką duchową w realiach współczesnego świata
strategie uspokojenia umysłu i wykształcenia właściwej praktyki duchowej
zrozumienie istoty zgłębianych nauk
rola modlitw, rytuałów, zapamiętywania i dyskusji w kultywowaniu trzech mądrości
osobiste refleksje Dalajlamy o stosowaniu dharmy w codziennym życiu

Niech Twoją religią stanie się życzliwość!

317 pages, Paperback

Published January 1, 2019

About the author

Jetsun Jamphel Ngawang Lobsang Yeshe Tenzin Gyatso (born Lhamo Döndrub), the 14th Dalai Lama, is a practicing member of the Gelug School of Tibetan Buddhism and is influential as a Nobel Peace Prize laureate, the world's most famous Buddhist monk, and the leader of the exiled Tibetan government in India.

Tenzin Gyatso was the fifth of sixteen children born to a farming family. He was proclaimed the tulku (an Enlightened lama who has consciously decided to take rebirth) of the 13th Dalai Lama at the age of two.

On 17 November 1950, at the age of 15, he was enthroned as Tibet's ruler. Thus he became Tibet's most important political ruler just one month after the People's Republic of China's invasion of Tibet on 7 October 1950. In 1954, he went to Beijing to attempt peace talks with Mao Zedong and other leaders of the PRC. These talks ultimately failed.

After a failed uprising and the collapse of the Tibetan resistance movement in 1959, the Dalai Lama left for India, where he was active in establishing the Central Tibetan Administration (the Tibetan Government in Exile) and in seeking to preserve Tibetan culture and education among the thousands of refugees who accompanied him.

Tenzin Gyatso is a charismatic figure and noted public speaker. This Dalai Lama is the first to travel to the West. There, he has helped to spread Buddhism and to promote the concepts of universal responsibility, secular ethics, and religious harmony.

He was awarded the Nobel Peace Prize in 1989, honorary Canadian citizenship in 2006, and the United States Congressional Gold Medal on 17 October 2007.

Reviews

[Tymoteusz Jagiełło · Rating 3 out of 5]

Treść książki bardzo użyteczna dla ludzi chcących zapoznać się z podstawowymi informacjami na temat buddyzmu. Mi się przydała i osobiście przeczytałem dwa razy. Kilka rzeczy mi się nie spodobało i spowodowały, że skłanialem się ku niższej ocenie. Autor pisząc o przeciwstawnych naturach umysłu, które nie mogą istnieć jednocześnie wspomniał przykład Hitlera i Stalina twierdząc, że pomimo tego, iż byli jednymi z największych zbrodniarzy w historii świata to potrafili być jednocześnie kochającymi ojcami. Bzdura. Hitler nie miał dzieci i był despotycznym mężem doprowadzając jednocześnie do śmierci swojej żony. Stalin miał dzieci, jednak odnosił się do nich z chłodem, nie licząc swojej córki, której nigdy nie potrafił zaakceptować w pełni. Obserwując umysł możemy dojść do wniosku, że czasem nawet przez grube mury przebije się promień słońca, dlatego nie uważam, aby Stalin nie miał w sobie ziarna dobra (oczywiście pamiętamy, że był tyranem), ale określenie, że był dobrym ojcem jest zbyt odważne. Ten fragment sprawił, że trochę zwątpiłem w treść książki. Drugim problemem była bezpłciowość autora, który raz wyrażał się jako kobieta, a innym razem jako mężczyzna, a żaden zewnętrzny wątek nie wskazywał na to dlaczego mogłoby tak być. Książkę polecam, jeśli ktoś chce zglębić podstawowe informacje na temat buddyzmu i trochę lepiej poznać swój umysł, ale warto zachować dystans czytając jej treść.