De moord op Arno Linter lijkt een eenvoudige klus. Alles wijst in de richting van een labiele jongen met agressieproblemen. Commissaris Liese Meerhout twijfelt en volgt de visie van haar team niet... Wanneer er bewijsmateriaal blijkt te ontbreken, zijn alle blikken op haar gericht.Is ze over de schreef gegaan? Veel tijd krijgt Liese niet, want een gruwelijke vondst in een park vraagt alle aandacht van de moordbrigade: er is een jong koppeltje omgebracht. Zo'n dubbele moord is nooit gezien en bovendien laat de dader een boodschap achter. De sensatiepers likkebaardt, de publieke opinie keert zich tegen de traagheid van de politie. Met een team vol twijfels moet Commissaris Liese Meerhout een moordenaar stoppen die zijn tempo genadeloos opdrijft en er plezier in schept haar persoonlijk uit te dagen met raadselachtige aanwijzingen.
Een thriller die leest als een aflevering van Baantjer. Prettig hoofdpersonage, vlotte opeenvolgende moorden, een oude brombeer die te veel drinkt en toch nog een heel onverwachtse dader. Prima, niets meer aan doen. Ook leuk dat er veel beschrijvingen van de stad Antwerpen in zitten.
Toni Coppers - De moord op Arno Linter (Liese Meerhout #18) 🔪🔪🔪🔪🔪
Wat?! Deel 18 al?! 😱 Stuk voor stuk toppers! 🖤 Misschien is dit wel de beste tot nu toe, och nee, dat zeg ik écht elke keer denk ik... 🙄 En dat meen ik ook. Elk verhaal is origineel, spannend en meeslepend. 😍 Ik MOET altijd doorlezen en het verveelt echt nooit! 😬 Maar dat wachten telkens op een nieuw deel, hatelijk dat! 🥱
Wat lees ik Toni Coppers toch graag! Leest als een trein, beetje onverwachte dader, maar daar gaat het zelfs niet om: vooral de spanning, het zoeken en de personages en hun interacties maken dit zo'n fijne boeken.
Mooi, als je een boek leest en je wilt steeds verder lezen zit het goed ....had tijdens het lezen wel zelf een spoor en was content dat ik just zat 🤩 💪🏼👏🏼
Zoals onze vaste volgers weten is Toni Coppers geen onbekende voor mij. Ik las al een aantal boeken van zijn hand, waaronder ‘Het vergeten meisje‘ en ‘Messias‘. Ik ben fan van deze Vlaamse auteur en dat is na ‘De moord op Arno Linter alleen nog maar versterkt. Waarom zul je nu misschien denken? Coppers weet zijn lezers altijd erg goed te amuseren en hij weet ook altijd een origineel verhaal te schrijven.
Het verhaal begint met het dankwoord. Nu weten wij dat er meer auteurs zijn, waaronder Jan van der Cruysse, die dit doen, maar toch vind ik het altijd apart. Ik verwacht dit altijd achter in het boek. Maar ik denk persoonlijk dat veel mensen dit niet lezen. Nu het voor het verhaal staat, zal het, denk ik, eerder gelezen worden door de lezers.
Hierna komen we een fragment uit een verhoor van een Amerikaanse seriemoordenaar tegen. Ik was erg benieuwd, aangezien ik niet direct de link kon leggen met de moord die in het volgende hoofdstuk wordt gepleegd. Na het lezen van het boek snap ik hem wel en is dit fragment erg goed gekozen.
Coppers weet mij als lezer wederom aan het boek te kluisteren. Dit zal er mede door komen dat Coppers gebruik maakt van realistische personages. Je zou Liese en haar team zomaar op straat tegen kunnen komen. Waar ik persoonlijk altijd van kan genieten is van een personage dat op de rand van de wet balanceert, laat Liese Meerhout nu net zo’n personage zijn.
Vooral in het begin zit er niet echt vaart in het verhaal, maar dit vangt Coppers ruimschoots op door de beeldende schrijfstijl, waar ik persoonlijk dan ook van hou. De hoofdstukken zijn, wat mij betreft, ietwat aan de lange kant, nu zeg ik niet snel van ‘ik lees nog even een hoofdstukje’, hierdoor duurde het iets langer eer ik het boek uit had, maar dit is bij een verhaal van Coppers natuurlijk geen straf.
Ook al is ‘De moord op Arno Linter’ alweer het achttiende deel in de Liese Meerhout-serie. Hopelijk is hij nog lang niet klaar met het schrijven over Liese en haar team. Liese blijft voor mij een van mijn favoriete Vlaamse commissarissen.
Toni Coppers, De moord op Arno Linter, manteau, 2021 Ik heb dus het boek De moord op Arno Linter gelezen. Het is een thriller die zich afspeelt in Antwerpen, het is dan ook geschreven door de Belgische schrijver Toni Coppers. Het verhaal gaat over een vrouwelijke politiecommissaris Liese Meerhout die op de afdeling moordzaken werkt. Het begint allemaal wanneer er een moord gepleegd word op een jongen van negentien jaar oud, Arno Linter. Haar team denkt meteen dat Tommy Haenen de moord pleegde, een leeftijdsgenoot met agressieproblemen. Verschillende aanwijzingen wijzen ook in zijn richting, maar dan pleegt Tommy zelfmoord in zijn cel. Liese Meerhout voelt zich verantwoordelijk voor zijn dood en heeft bovendien een belangrijk bewijsstuk over het hoofd gezien. Ze krijgt hier dan ook een blaam voor. Daarna volgen er nog enkele andere moorden en heeft ze te maken met veel druk. De pers stelt vragen waarop ze niet kan antwoorden, de mensen vinden dat er te traag gehandeld wordt door de politie en tot overmaat van ramp zijn ook intern twijfels over haar werkwijze en over haar accuraatheid van handelen. En wanner je denkt dat het niet erger kan, keert de moordenaar zich persoonlijk tegen haar met raadsels. Ook thuis bij Liese loopt het niet van een leien dakje: haar moeder lijdt aan dementie en moet naar een rusthuis. Haar vriend Mathias wil een eigen restaurant oprichten, maar zijn oude werkgever Nele, ook moeder van Mathias, wil hem niet laten gaan. Ze vreest immers voor haar zaak wanneer Mathias zou vertrekken. Het boek is een typische detectiveroman. Ik kan zeggen dat het boek wel een aanrader is, maar ik vind het niet het beste boek van de wereld. Als ik een cijfer zou moeten geven, zou dat een 8 op 10 zijn. Het boek is goed geschreven en de verhaallijn klopt, maar ik mis iets extra’s. Dat tikkeltje extra dat van een gewoon boek een fantastisch boek maakt. Het meest teleurstellende vind ik het gebruik van spanning. Als ik heel eerlijk ben voelde ik die gewoon niet, omdat ik al vanaf het begin wist dat het goed ging komen. Het is niet dat ik niet kan genieten van een boek met een happy end, maar van een thriller verwachte ik gewoonweg iets meer. Een aspect dat ik wel goed vond was de plottwist op het einde, dat was onverwacht. Ook op de schrijfstijl kan ik niet veel aanmerken, het was gewoon goed en vlot geschreven. Politietermen die ik niet kende werden goed uitgelegd. Ook de opbouw zat goed in elkaar. Alleen vond ik dat de actie net iets te lang op zich liet wachten, het verhaal leek een beetje stil te vallen. Nu lijkt het misschien dat ik het geen goed boek vond, maar dat is zeker niet waar. De moord op Arno Linter is zeker een aanrader voor mensen die graag een detectiveroman lezen die niet te voorspelbaar is of voor mensen die ervan houden om raadsels op te lossen. Want die zitten er wel degelijk in.
Toni Coppers, De moord op Arno Linter, Antwerpen, Manteau, 2021
Ik heb dit boek gekozen omdat het heel goede reviews had en ik wou weten of dat het de moeite waard was. Op bol.com stond dat het boek maar 280 pagina's had wat ik ook goed vond. Dit bleek niet waar te zijn want het boek heeft eigenlijk 321 pagina's.
Het boek gaat over commissaris Liese Meerhout die een moordzaak moet oplossen. De moord die Liese moet oplossen gaat over Arno Linter een negentien jarige jongen die in een burgerrestaurant werkt. Wanneer iemand besteld wordt zijn keel opengesneden. Ze denken al snel de dader gevonden te hebben. Alles wijst in de richting van een jongen met agressie problemen. Liese haar team denkt dat de zaak opgelost is. Liese twijfelt er nog aan en vindt dat er te weinig bewijsmateriaal is. Een tijdje later vinden ze een jong koppel dood in een park. Hierbij laat de dader een boodschap achter voor Liese. Ze staat erg onder druk door de pers en nog andere dingen die in haar privéleven gebeuren en de dader gaat op een razend tempo door. Het boek komt uit de reeks van Liese Meerhout.
Ik vond het boek een beetje saai en langdradig bij sommige stukken maar er waren ook veel spannende stukken. Je zit echt in het verhaal vanaf het begin en het einde is ook heel goed gevonden. Als je het boek leest moet je wel aandachtig lezen want het is een complex verhaal met veel plottwists. De cover is ook niet zo passend bij het boek. Door de cover kan je wel een beeld creëren van arno. Omdat het boek toch wat te langdradig was, en ik op sommige punten mijn aandacht verloor geef ik het een 3/5.
Eindelijk nog eens een echt spannend boek. De locatie is mij wel bekend, heb twintig jaar in Antwerpen gewoond. De compositie van deze thriller is klassiek en schept een scherpe spanning. Ik was dan ook geneigd het boek haast in een ruk uit te lezen. De vijfde ster krijgt het niet omdat de auteur blijkbaar niet weet dat de media meervoud zijn. jammer. Voor de ontwetenden: data en media zijn meervoud van respectievelijk datum en media; datum betekent gegeven. Data gegevens. Doch dit terzijde. Ik lust wel nog meer van die Coppers.
De moord op Arno Linter, het 18de boek uit de Inspecteur Liese Meerhout reeks, is wederom een page turner. Toni Coppers volgt zijn welbekende recept, een erg vlot geschreven verhaal, uitgewerkte verhaallijnen, menselijke karakters, raadsel en spanning. Er van genoten. Ik kijk alvast uit naar het volgende boek uit de reeks.
Wie dacht dat Coppers na de zoveelste LM in herhaling zou vallen heeft het dik mis. De moorden volgen elkaar op en Liese en haar team kunnen de gebeurtenissen nauwelijks bolwerken, zodat er spanningen binnen hun team ontstaan. Er gebeurt heel wat met de protagonisten, Lise en haar moeder, Masson en Nelle, Laurent, Matthias; allemaal hebben ze hun eigen besognes. Op menselijk vlak evolueert er heel veel in dit boek. Je voelt dat Coppers nog altijd een enorm plezier vindt in zijn personages, hij houdt van hen. Dat belooft voor een vervolg. Voor deze thriller is er weer heel wat opzoekwerk aan vooraf gegaan. De melancholie is iets minder in dit verhaal, dat mis ik. De taal van Coppers wordt door de Noorderburen soms smadelijk "kneuterig" genoemd. Ik noem het liever poëtisch, correct Nederlands. (Alleen had ik wat problemen met de Friese uitspraak ;)))